in epiſtolam ad Sebreos XI
qͥcꝙͣ eſt difficile tunc credidit. ⁊ hec fuit quaſi ſcd̓a ꝓmiſſio. Et ideo dicit qͥ repromiſit: qꝛ in ꝓmittendo pͥmo noncredidit. ſed in repromittendo. Sꝫ ſciendū eſt ꝙ oēs cōceptus mitaculoſi qͥ fuerūt in veteri teſtamēto fuerūt qͣſifigura illius maximi miraculi qd̓ fuit in xp̄i incarnatiōe:Oportuit em̄ natiuitatē eius ex virgine ꝑ aliqͣ ꝑfigurari ad p̄parandos aīos ad credēdū. Nō tn̄ potuit p̄figurari ex equo. qꝛ neceſſario figura deficit a figurato. Et ideoſcpͥtura partū virginis on̄dit ꝑ partū ſteriliū. ſcꝫ ſare anne ⁊ elizabeth. Sꝫ differētia ē qꝛ ſara a deo miracl̓oſe accepit virtutē ꝯcipiendi: ſꝫ tn̄ ex hūano ſemīe. Et iō dicit̉hic in conceptōꝫ ſeminis. Beata vero virgo ſine ſemīe.Un̄ in ſara virtus diuina p̄parauit materiā ad cōcipiendū tm̄ ex ſanguine. ſꝫ in beata virgine etiā p̄parauit illāpuriſſimā materiā: ⁊ cū hoc fuit ibi virtus ſpūſſancti loco ſeminis. Nō em̄ ex virili ſeīe: ſꝫ myſtico ſpiramie factū ē ꝟbū dei caro. ¶ Dein̄ cū dicit. Propt̓ qd̓ ⁊ ab vno⁊c. on̄dit qͥd conſecutū ē in filijs ex virtute dei ſcꝫ multiplicatio ſemīs. Ubi pͥmo ꝯſideranda eſt radix huiꝰ multitudinis q̄ fuit vna ſcꝫ abraā. vbi dicit. Propter qd̓ ſcꝫmeritū fidei ab vno ſcꝫ abraā Eſa. 51. Unū vocaui eum ⁊bn̄dixi ei ⁊ multiplicaui eū. Scd̓o ꝯſiderāda ē ꝯditio eiꝰqꝛ iā emortuꝰ. Un̄ dicit. Et hoc emortuo: qꝛ iam vetulꝰerat vt ſupra dictū eſt. Sꝫ ꝯtra qꝛ mortua ſara multos filios genuit ex alia vxore ſicut patet gen̄. 15. ergo male dicit emortuo. Rn̄deo. dicēdū ē ꝙ vetulus bn̄ generat exiuuēcula: nō aūt ex vetula. Et ſic erat in ipſo mortua virtus generandi ꝙͣtū ad ſarā: nō tn̄ ad alias. Uel dicendūeſt ꝙ intelligit̉ ab vno ſcꝫ vtero ſare iaꝫ emortuo Ro. 4Et emortuā vuluā ſare Eſa. 51. Attēdite ad abraā pr̄emvr̄m ⁊ ad ſarā q̄ peperit vos. Tertio ꝯſiderāda ē differētia int̓ illos qͥ ex abraā ꝓceſſerūt. Sicut em̄ nō oēs vt d̓rRo. 9. qͥ ſunt ex iſrael hij ſunt iſrl̓ite: ſic nec hi qͥ ſunt exſemīe abrae oēs ſunt filij. ſꝫ qͥ filij ſunt ꝓmiſſiōis eſtimāt̉in ſeīe. Iō eius ꝓgenies diuidit̉ in duos: ſcꝫ in bonos etmalos. Boni ſignificāt̉ ꝑ ſtellas de qͥbꝰ dicit ꝙ orti ſunttanꝙͣ ſidera celi in multitudine. Bar̄. 3. Stelle dederūtlumē ī cuſtodijs ſuis ⁊ letate ſunt. Mali vero ſignificāt̉ꝑ arenā marꝭ cōtiguā: qꝛ mali iudei de ſemīe abrae ꝯformant̉ gentilitati. Arena aūt fluctibꝰ maris vndiqꝫ cōcutit̉ ⁊ mali turbinibꝰ mūdi. Eſa. 57. Cor impij qͣſi mareferuens. Iudei aūt nō oīno fuerūt arena ſꝫ qͣſi arena: qͥacōmunicabāt q gentibꝰ in malis. Un̄ pn̄t dici terminusmaris Iere. 5. Poſui arenā terminū mari. Itē arena ſterilis eſt ⁊ īfructuoſa. Ita etiā pctōres ſūt ſteriles ab om̄iopere boni fructus. Un̄ dicit ꝙ etiā orti ſunt ſicut arenaq̄ eſt ad oram maris īnumerabilis. Et ē ẜmo yperbolicꝰUel dicit̉ innumeralibis nō qꝛ nō poſſit numerari: ſꝫ qꝛnō defacili pōt numerari. Gen̄. 22. Multiplicabo ſementuū ſicut ſtellas celi ⁊ velut arena q̄ eſt in littore maris.Lectio quarta.Uxta fidē defuncti ſunt oēs iſti: nōacceptꝭ repromiſſionibꝰ: ſꝫ a longeeas aſpiciētes ⁊ ſalutantes ⁊ ꝯfitentes: qꝛ ꝑegrini ⁊ hoſpites ſunt ſuꝑ terram.Qui em̄ hoc dicūt ſignificāt ſe pr̄iam inquirere. Et ſiqͥdeꝫ ipſius memīſſent de qͣ exierūt: hēbant vtiqꝫ tēpꝰ reuertēdi. Nūc auteꝫmelioreꝫ appetūt id ē celeſtē. Ideo nō ꝯfundit̉ deꝰ vocari deꝰ eoꝝ. Parauit em̄ illis ciuitatē. Fide: obtulit abraā yſaac cū temptaret̉: ⁊ vnigenitū offerebat in qͦ ſuſceperat re
ꝓmiſſiones ad quē dictū ē: qꝛ in yſaac vocabit̉ tibi ſemen: arbitrās qꝛ a mortuis ſuſcitare potēs ē deꝰ. Un̄ eū ⁊ ī ꝑabolā accepit.Supra cōmendauit apl̓us fidē abraā ꝙͣtū ad habitatiōꝫ⁊ generationē: hic cōmendat ipſum ꝙͣtū ad ſuā cōuerſationē vſqꝫ ad mortē. Et circa hoc facit tria. Prīo em̄ oſtēdit qͥd ꝑ fidē fecit. Scd̓o ponit vnū qd̓ ꝑtinet ad fidē ibi.Qui em̄ hoc dicūt ⁊c. Tertio on̄dit qͥd ꝑ fidē recepit ibiIdeo nō cōfundit deꝰ ⁊c. ¶ Fidē abraā ⁊ filioꝝ eius cōmendat ex ꝑſeuerātia: qꝛ vſqꝫ ad mortē ꝑſeuerauerūt infide. Mat. 10. et. 24. Qui aūt ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finēhic ſaluꝰ erit. ideo dicit Iuxta fidē oēs iſti defuncti ſuntp̄ter enoch. Vel oēs iſti ſcꝫ abraā yſaac ⁊ iacob. Et hoc ēmeliꝰ dictū. qꝛ iſtis ſolū facta ē ꝓmiſſio. Item cōmēdateos a lōga ꝑmiſſoꝝ dilatiōe. Un̄ dicit. Nō acceptꝭ ꝓmiſſionibꝰ. ¶ Sꝫ ꝯtra videt̉ ꝙ receperint ꝓmiſſionē. Eze.33. Unus erat abraā ⁊ hereditate. terrā. Rn̄deo dicendūeſt ꝙ poſſedit id ē poſſidēdi pͥmus ꝓmiſſionē accepit nōtn̄ actu poſſedit vt patet act̓. 7. ¶ Sequit̉. Sꝫ a longeeas aſpicientes qd̓ erat ꝑ fidē. qͣſi di. Intuētes viſu fideiEt forte d̓ loco iſto ſūptū ē illud rn̄ſoriū in pͥma dn̄ica aduentus. Aſpiciēs a loge ⁊c. Eſa. 30. Ecce nomē dn̄i venit d̓ longinqͦ. Et ſalutātes .i. venerantes. Et loquit̉ ẜmchryſoſtomū ad ſil̓itudinē nautaꝝ qͥ qn̄ pͥmo vide̓t portāꝓrumpūt in laudē ⁊ ſalutāt ciuitatē ad quā vadunt. Itaſctī pr̄es vidētes ꝑ fidē xp̄m ventuꝝ ⁊ gl̓iam quā ꝑ ip̄mꝯſecuturi erant ſalutabāt .i. venerabant̉ ip̄m. psͣ. Bn̄dictus qͥ venit in noīe dn̄i deꝰ dn̄s. Io. 8. Abraā pr̄ vr̄ exultauit vt videret diē meū: vidit ⁊ gauiſus eſt. ¶ Itē cōmēdat fidē ipſoꝝ ex ſincera cōfeſſione. qꝛ vt dicit̉ Ro. 10Corde credit̉ ad iuſticiā: ore aūt cōfeſſio ſit ad ſalutē. Etiō dic̄. Et ꝯfitētes: qꝛ ꝑegrini ⁊ hoſpites ſunt ſuꝑ terraꝫiſti em̄ tres vocauerūt ſe aduenas ⁊ ꝑegrinos. Nā gen̄.23. dicit abraā. Aduena ſum ⁊ ꝑegrinus apud vos. Dicit etiā a dn̄o ad yſaacꝭ Gen̄. 26. Quieſce in terra quā dixero tibi ⁊ ꝑegrinare in ea. Iacob etiaꝫ. 47. dicit. Diesꝑegrinatiōis vite mee. Dicit̉ aūt ꝑegrinꝰ qͥ eſt in via tendendi ad aliū locū. Eſa. 23. Ducēt eā longe pedes ſui adꝑegrinandū. Sꝫ aduena eſt ille qͥ habitat in terra alienalicet nō intendat vlterius ire. Iſti aūt nō ſolū ꝯfitebantſe eſſe aduenas ſed etiā ꝑegrinos. Sic etiā ſanctus virnō facit manſionē ſuā in mundo: ſed ſemꝑ ſatagit tendere ad celū. psͣ. Aduena ego ſū apd̓ te ⁊ ꝑegrinꝰ ſicut oēspr̄es mei. ¶ Deinde cū dicit. Qui em̄ hoc dicūt ⁊c. oſtēdit ꝙ iſta cōfeſſio ꝑtineat ad fidē. Nullus em̄ eſt hoſpes⁊ ꝑegrinus niſi qͥ eſt extra pr̄iam ⁊ tēdit in illā. Cū gͦ iſtiꝯfitent̉ ſe eſſe hoſpites ⁊ ꝑegrinos ſuꝑ terrā ſignificāt ſetendere ad pr̄iaꝫ ſuā ſcꝫ celeſtē hierl̓rm. Gal̓. 4. Illa qͦſurſuꝫ ē hierl̓m libera ē. Et hoc ē qd̓ dicit. Qui em̄ hocdicūt ſignificāt ſe pr̄iam inqͥrere. ¶ Sꝫ qꝛ forte poſſet aliqͥs dicere ꝙ veꝝ ē ꝙ ipſi erāt ꝑegrini in t̓ra philiſtinoꝝ⁊ chananeoꝝ int̓ qͦs habitabāt. tn̄ intendebant redire interraꝫ vn̄ exierāt. hoc remouet dicēs. Et ſi qͥdē illiꝰ pr̄ieſue ſcꝫ memniſſent de qͣ exierāt hēbant vtiqꝫ tēpus reuertēdi: qꝛ ꝓpe erāt. Nūc aūt meliorē appetūt: qꝛ celeſtēUn̄ Gen̄. 24. dixit abraā ẜuo ſuo. Caue ne qn̄ filiū meūreducas illuc. psͣ. Elegi abiectꝰ eſſe in domo dei mei magis ꝙͣ habitare in tabernaculis pctōꝝ. Itē Unā petij adn̄o hāc reqͥraꝫ vt īhabitē in domo dn̄i oībus diebꝰ vitemee. Ipſi gͦ pr̄iaꝫ iſtā inqͥrebāt nō domū pr̄nā vn̄ exierūtIn qͦ ſignificat̉ ꝙ illi qͦ exeūt de vanitate ſecl̓i nō debentilluc redire mēte. psͣ. Obliuiſcere ppl̓m tuū ⁊ domū pr̄iſtui. Luc. 9. Nemo mittēs manū ſua ad aratrū ⁊ reſpiciens retro aptꝰ ē regno dei. Phil̓. 3. Que retro ſunt obliuiſcens in anteriora me extēdēs. Patet aūt ꝙ iſta eoꝝy iij
y iij