nepiſtolam ad Sebreos. X

X

demolitur: ⁊ vbi fures effodiunt et furantur. ⁊c. ¶ De inde cum dicit. Nolite itaqꝫ ⁊c̄. oſtendit quid eis reſtat faciendum ſcꝫ conſidentiam acceptam ex bonis operibusconſeruare. Et circa hoc facit tria. Primo em̄ ponit monitionem. Secundo docet modū monitionē ſeruādi ibi.Patientia enim vobis ⁊c. Tertio probat per auctoritatem ibi. Adhuc em̄ modicum ⁊c. Dicit ergo. Exquo totbona in pͥmordijs conuerſationis veſtre operati eſtis exquibus multam confidentiā debetis habere apud deuꝫnolite itaqꝫ amittere confidentiā veſtram qd̓ ꝓfecto ſeq̄retur ſi a bonis deſiſteretis que magnā habēt remunerationē. Mat. 5. Gaudete in illa die ⁊ exultate qm̄ mercesveſtra coploſa ē in celis. Gen̄. 15. Ego protector tuꝰ ſum⁊ merces tua magna nimis. ¶ Modus ſeruandi ē patiētia. Unde dicit. Patientia em̄ vobis neceſſaria eſt. Sicut autē manſuetudo ē moderatiua ire ita patientia poītmodū in triſticijs vt ſcꝫ nō excedant modū rōnis. Cōtingit autem aliqn̄ triſtitia ex malis illatis: aliquando veroex bonis dilatis. Prouerb̓. 13. Spes que differt affligitanimā. Quantū aūt ad primū ꝓprie dicitur patientia: ſꝫquantū ad ſecundum dicit̉ longanimitas. ſed hic accipitur patientia pro vtroqꝫ: ⁊ quantū ad ſufferentiam malorum: ⁊ quantum ad longanimitatem bonoꝝ dilatorum.Dicit ergo ꝙ quantum ad vtrunqꝫ patiētia nobis neceſſaria ē Prouer. 16. Melior eſt patiens forti viro. Luc̄.21. In patiētia veſtra poſſidebitis animas veſtras. Ia.pͥmo. Patientia opus ꝑfectum habet. Et ad quid ē neceſſaria? Vt voluntatē dei facientes reportetis repromiſſionē id ē implentes voluntatem dei ſcꝫ voluntatē ſigniSic enim aliquādo accipitur voluntas dei in ſcripturap̄s. Miniſtri eiꝰ qui facitis voluntatem eiꝰ. Et ſic reportabitis ꝓmiſſionem id ē rem promiſſam que operantibꝰoatur. Mat. 20. Voca operarios ⁊ redde illis mercede̓ſuam. Luc̄. 21. In patientia veſtra poſſidebitis animasveſtras. Mat. 24. Qui perſeuerauerit vſqꝫ in fineꝫ hicſaluus erit. Iere. 18. Repente loquar aduerſus gentem⁊ aduerſus regnū vt eradicē ⁊ diſperdā illud ⁊c̄. ¶ Deinde cum dicit. Adhuc autē modicū ⁊c̄. probat qd̓ dixitper auctoritatem. Et circa hoc facit duo. Primo em̄ ponit eam. Secundo applicat ad ꝓpoſitum ibi. Nos autēnō ſumus ⁊cͣ. Prima in tres. Primo em̄ ꝓponit proximū aduentum remunerationis. Secundo oſtendit conditionē remunerationis ibi. Iuſtus autē meus ⁊cͣ. Tertio declarat periculum ne perdatur remuneratio ibi. Ꝙſi ſubtraxerit ſe ⁊cͣ. Circa primum ſciendum ē ꝙ auctoritas iſta ſumpta videtur de abacuc. 2. tamen principiumſumptum eſt de aggeo. 2. ca. Quod ideo forte fecit quiavtrunqꝫ intellexit de eodem aduentu. Abacuc em̄ ſic dixit. Adhuc viſus procul. Aggeus aūt. Adhuc modicuꝫEt ideo vtitur verbis vnius quaſi verbis alterius. Uelmelius qꝛ apl̓s loquit̉ pro tēpore ſuo ſcꝫ poſt incarnationem ⁊ reſurrectionē a qua minus reſtat vſqꝫ ad iudiciuꝫꝙͣ a tempore ꝓphete. Et ideo magis vtitur verbo aggeiquantū ad principium: tamē in fine auctoritatis ꝯcordātUel etiam qꝛ loquitur quaſi ex ſeip̄o cui nō minꝰ credendum ē ꝙͣ prophete. Eſt autē duplex aduentus dominiẜm duplex iudiciū. Unus generalis ſcilicet in fine ī vniuerſali iudicio. Aliꝰ ſpālis in morte vniuſculuſqꝫ. Quātum ergo ad vtrunqꝫ dicit. Adhuc modicū: quantuꝫ adbreuitatem temporis. Et quidem quantum ad primum:⁊ ſi multum ſit quantū ad tractū temporis ⁊ quo ad nosbreue tamē eſt quantum ad eternitatem p̄s. Mille anniante oculos tuos tanꝙͣ dies heſterna q̄ prēterijt. Apoc̄.vltimo. Ecce venio cito. Sed quantū ad ſpēalem qui eſtin morte. de quo Ioh. 14. Iterum veniam ⁊ accipiā vosad meip̄m nō multū refert vtrum ſit parum vel multū qꝛ

talis erit vnuſquiſqꝫ in iudicio qualis exibit. Et ideo ſtudendum eſt vt in morte appareamus boni: quia vbi te inuenero ibi te iudicabo. Et ideo dicit modicum ⁊ aliquātulum qꝛ tribulationes nō ſunt multū magne durationeqꝛ ſi multū premunt interimunt: ſi vero parum premuntnon cito finiuntur. 2. Coꝝ. 4. Id enim qd̓ in preſenti eſttribulationis momentaneū ⁊ leue ſupra modū operaturin nobis eternum glorie pondus. Veniet ergo cito ſiuein morte ſiue in iudicio. Iac̄. 5. Ecte iudex ante ianuamaſſiſtit. ¶ Qui ſint autem remunerandi oſtendit cū ſubdit. Iuſtus autem meus ex fide viuit. Hec eadē auctoritas habetur Ro. pͥmo. ⁊ Gal̓. 3. ſolis auteꝫ iuſtis debetremuneratio. p̄s. Salus autē iuſtoruꝫ a domino. Eſt autem duplex iuſticia. Una quo ad humanū iudiciū. Ro.10. Ignorantes dei iuſticiam ⁊ ſuam querentes ſtatuereAlia quo ad diuinū. Luc. pͥmo. Erant autem iuſti antedeum. Iſtam autē iuſticiam requirit deus. Et ideo dicitIuſtus meus id ē iuſticia que ad me ordinatur id eſt quieſt mihi iuſtus ⁊ propter me. Illud autem per quod homo iuſtificatur ē fides. Roma. 3. Iuſticia dei eſt ꝑ fidemieſu chriſti. Cuius ratio eſt: quia per hoc ē homo iuſtusꝙ ordinatur ad deum: illud autem per qd̓ primo ordinatur in deum eſt fides. Et ideo dicit. Iuſtus meus ex fideinfra. 11. Accedentē ad deum oportet credere. Nec ſoluꝫper fidem iuſticia ſed etiam per fidem iuſtificatus viuit.Sicut em̄ per animam viuit corpus: ita anima per deū.Ande ſicut per illud per qd̓ primo vnitur anima corpori viuit corpus: ita per id per qd̓ primo vnitur deus anime viuit anima: hoc autem eſt finis qꝛ fides ē primuꝫ invita ſpūali. Eſa. 7. Si nō credideritis nō permanebitisſicut domus nō permanet deſtructo fundamēto. Gal̓. 2.Ꝙ aūt nunc viuo in carne ī fide viuo filij dei. Fides autem ſi non eſt formata charitate mortua eſt. At ideo nonviuificat animaꝫ ſine charitate. Gal̓. 5. Fides que ꝑ charitatem operatur. pͥme Ioh. 3. Nos ſcimus quia tranſlati ſumus de morte ad vitam: quoniam diligimus. Ueliuſtus meus ex fide viuit id eſt apud me reputatur ⁊ habet vitam glorie ſine actuali paſſione ſi non datur oportunitas patiendi. ¶ Deinde cum dicit. Ꝙ ſi ſubtraxeritſe ⁊c. oſtendit periculum imminens nō permanenti in iuſtia fidei. Quia enim in poteſtate habentis fidem ē ip̄aꝫperdere vel ſeruare. ideo dicit. Si ſubtraxerit ſe ſcꝫ a fide ⁊ a iuſticia nō placebit anime mee. Littera noſtra habet. Non erit recta anima eius. Et eſt idem ſenſus. Dicit Hieronymus ꝙ vbicunqꝫ aliter ſcriptū eſt in hebreoꝙͣ in ſeptuaginta apoſtolus vtitur ſicut didicit a gamaliele ad cuius pedes didicit legem. Non placebit ergoanime mee id eſt voluntati mee. Uoluntas enim dei debet eſſe regula actionum noſtrarum. Qui ergo nō concordat voluntati dei non eſt recta anima eius. ¶ Deind̓cum dicit. Nos autem non ſumus ⁊c. adaptat ad propoſitum. Quaſi dicat. Sic erit his qui ſe fidei ſubtrahuntSꝫ nos non ſumus filij ſubtractionis in perditionem.Ille dicitur filius alicuius qd̓ in ipſo dominatur. Et ſicdicitur aliquis filius mortis ſcilicet in quo dominatur illud per quod a deo reꝑrobatur. Canonica iude. Hi ſuntqui ſegregant ſemetipſos animales ſpiritum non habentes. In perditione ſcilicet anime. p̄s. Perdidiſti omnesqui fornicantur abs te. p̄s. Et iter impioruꝫ peribit. Sꝫfilij dei .i. renati in chriſto per fidem in acquiſitionem .i.in ſalutem anime. Qui enim mandata dei cuſtodit: ſaluat animam ſuam. Mat. 19. Si vis ad vitaꝫ ingredi ſerua mandata. pͥme Theẜ. 5. Nō ſumus filij noctis neqꝫtenebrarū. Ergo non deficiamus a fide.

Cheo