xplanatio ſancti Thome

lum ſuū. Si ſuū ergo multomagis inimicos. pͥme Pet̓.4. Si iuſtus vix ſaluabitur impius ⁊ peccator vbi parebit? Uel populum ſuū id eſt qui fidem ſuam nō contemnunt: quia infideles damnabunt ⁊ non iudicabunt iudicio diſcuſſionis. In iudicio enim vt dicit Grego. quattuor erunt ordines. Quidam qui nō iudicabunt̉ ſed ſaluabuntur ſcꝫ apoſtoli ⁊ apoſtolici viri. Quidam qui iudicabunt̉ ⁊ ſaluabunt vt mediocriter boni. Quidaꝫ qui iudicabunt̉ ⁊ damnabunt vt mali fideles. Quidam qͥ noniudicabuntur ⁊ damnabunt̉ vt omnes infideles. ¶ Deinde cum dicit. Horrendum ē ⁊cͣ. ponit concluſionem exquo em̄ vindicta reſeruanda ē deo qui iudicabit populūſuum: horrendū eſt incidere in manus dei viuentꝭ. Quāto em̄ iudex iuſtior ⁊ fortior ē tantomagis timendum eſtp̄s. Deus iudex iuſtus ⁊ fortis. Ergo horrendum eſt incidere in manus eius. Dan̄. 13. Meliꝰ eſt mihi abſqꝫ oꝑeincidere in manus veſtras. Eccl̓. 2. Si penitentiam nonegerimus incidemus in manus domini ⁊ non in manushominū. Sed cōtra ſcd̓i Regꝭ. vltimo. Dauid tanꝙͣ melius preelegit incidere in manus dei. Reſpondeo dicendum ē ꝙ homo peccat offendēdo hominē ⁊ offendendodeum. Melius autē ē incidere in manus hominis offendendo ip̄m ꝙͣ in manus dei ip̄m offendendo. Vel dicendum ē ꝙ melius ē peccantē ⁊ contemnentem incidere īmanus hoīs: peccantem vero ſed penitentē in manꝰ deiEt ſic elegit dauid. Uel dicendum ē ꝙ vſqꝫ ad iudiciuꝫnon eſt horrendum in manꝰ dei incidere qui iudicat miſericorditer ꝙͣdiu eſt pater miſericordiarum: ſed poſt iudicium horrendum ē incidere in manus dei quādo ſicutdeus vltionum iuſticias iudicabit. Modo em̄ ſicut circūdatus infirmitate quam aliquando experius eſt ex compaſſione miſericorditer iudicat.Lectio quarta.Ememoramini aūt priſtinos dies īrquibus illuminati magnū certamēſuſtinuiſtis paſſionū: ⁊ ī altero quidem obprobrijs ⁊ tribulatiōibꝰ ſpectaculūfacti: in altero aūt ſocij taliter conuerſantiūeffecti. Nā ⁊ vinctis cōpaſſi eſtis: ⁊ rapinaꝫbonoꝝ vr̄oꝝ cū gaudio ſuſcepiſtis cognoſcētes vos hr̄e meliorē ⁊ manentē ſubſtantiaꝫNolite itaqꝫ amittere cōfidentiā vr̄am: quemagnā habet remunerationē. Patiētia em̄vobis neceſſaria ē: vt voluntate dei facientes reportetis ꝓmiſſionē. Adhuc em̄ modicum aliquantulūqꝫ qui venturꝰ ē veniet etnō tardabit: iuſtꝰ aūt meꝰ ex fide viuit: ꝙ ſiſubtraxerit ſe. nō placebit aīe mee. Nos autē nō ſumus ſubtractiōis filij in ꝑditionemſed fidei in acquiſitionē anime.Supra apoſtolus monuit ad inherendū chriſto ꝑ fidemſpem ⁊ charitatem qd̓ induxit per rōnes terrētes: hic ponit rationes demulcentes ſicut bonus medicus poſtꝙͣ ſecuit ponit vnctiones lenientes. Inter omnia enim commendatio de bene geſtis ē vnum qd̓ maxime ꝓuocat adbonum inceptum cōtinuandum Uirtus em̄ laudata creſcit in īmenſum: ⁊ īmenſum glorie calcar habet. Et circahoc facit duo. Primo em̄ cōmemorat eis bona que fece-

rant. Secūdo hortat̉ ad implendū qd̓ reſtat ibi. Nolltoitaqꝫ omittere ⁊cͣ. Circa primū tria facit. Primo em̄ ingenerali cōmemorat tribulatiōes quas pro fide paſſi ſūtSecundo deſcribit tribulationū modos ibi. Et in altero⁊c. Tertio exponit eas ī ſpēali ibi. Nam ⁊ vinctis ⁊cͣ.Quia ergo ex bene geſtis hō exercitat̉ ad meliꝰ aliquando ſicut ex malis econtrario deſperat de ſeip̄o: iō recitatbona eoꝝ dicēs: Rememoramī. Iere. 2. Recordatꝰ ſumtui .i. bonoꝝ que egiſti ¶ Dies priſtinos .i. primordia cōuerſionis vr̄e: in quibꝰ illuminati per fidē que illumīataīam. Act̉. 15. Fide purificans corda eoꝝ. Eſa. 60. Surge illumīare hierl̓m. Hoc aūt ē ꝑ fidē xp̄i. Ephe .3. Habitare xp̄m ꝑ fidē ī cordibꝰ vr̄is. Luc̄. 1. Illumiare hisqui in tenebris ⁊ in vmbra mortis ſedent. Primum em̄lumē aīe ē fides. ¶ Suſtinuiſtis magnū certamē paſſionis .i. magnas paſſiones contra vos certantes vobis illatas ab his qͥ xp̄m ꝑſequebant̉ in vobis. Act̉. 9. Sauleſaule quid me perſequeris .i. me in mēbris meis: quia vtdicit Augꝰ in ſermone ſuꝑ verbo iſto. Membris ī terrapoſitis caput de celo clamat. Sap̄. 10. Certamē forte dedit illi vt vinceret. 2. Thy. 4. Certaui bonū certamenfidei. Sicut em̄ d̓r Act̉. 8. Facta ē perſecutio magna ineccleſia poſt mortē ſtephani pͥme Theẜ. 2. Vos em̄ imitatores facti eſtis eccl̓iaꝝ dei que ſunt ī ludea qm̄ eadeꝫpaſſi eſtis ⁊ vos a contribulibꝰ vr̄is ſicut ⁊ ipſi a iudeis.⁊c. Si ergo a p̄ncipio incepiſtis ſuſtinere vituꝑabile eētmodo deficere. ¶ Conſequēter cū dicit. Et ī altero qͥdeꝫ⁊cͣ. on̄dit que fuerīt ille tribulatōes. Dupliciter enī patitur aliquis ſcꝫ ⁊ in ſe tribulatōem ſuſtinendo ⁊ ī alio aliene tribulationi compatiēdo. Vtroqꝫ aūt modo illi ꝑaſſiſunt. Quantū ad pͥmū dicit. In altero ſcꝫ quātū ad vosfacti eſtis ſpectaculū qd̓ grauiſſimuꝫ ē ſapienti. Ꝙ em̄vnus fatuꝰ irridet̉ non ē graue: etiā ſi multa tribulatio īferatur: ſapienti vero graue ē: ſed ſi tribulet̉ ⁊ irrideatura tribulante: hoc grauiſſimū ē. In hoc ergo on̄dit magnitudinē afflictiōis ipſoꝝ qꝛ facti erant ſpectaculum .i. qꝛnullus eis compatiebat̉ īmo magꝭ congaudebant ī afflictōibus ip̄orum ſcꝫ ī obprobrijs. p̄s. Obprobria exprobrantiū tibi ceciderunt ſuꝑ me. ¶ Et tribulatōibus. pͣs.Multe tribulatōes iuſtoꝝ. 1. Coꝝ. 4. Spectaculū factiſumꝰ mundo .ſ. ad irriſionē: ⁊ angelis ad cōgratulatōeꝫ⁊ hoībus ſcꝫ rōne vtentibꝰ ad imitationē. ¶ Quantū adſecūdū dicit ꝙ ī altero effecti ſūt ſocij taliter ꝯuerſantiūid ē eoꝝ qͥ talia patiebant̉: ⁊ hoc ꝑ cōpaſſionē ⁊ ꝑ ſubminiſtratōeꝫ. Ro. 12. Neceſſitatibꝰ ſctoꝝ cōmunicantes.¶ Deinde cū dicit. Nā ⁊ vinctis ⁊cͣ. exponit qd̓ dixerat⁊ pͥmo quantū ad ſecūdū ſcꝫ quō ſunt cōpaſſi. Inter iudeos em̄ multi erāt vincti ſicut de paulo or. Act̉. 8. ꝙ deuaſtabat eccl̓iam tradens ī cuſtodiaꝫ viros ⁊ mulieres.Iſtis cōpaſſi ſūt mīſtrādo neceſſaria. Mat. 25. In carcere eram ⁊ veniſtis ad me. Quātū ad pͥmū dicit. Et rapinam bonoꝝ vr̄orum ſcꝫ ꝓ hac cauſa facta qꝛ ſcꝫ vinctismīſtrabant. Cū gaudio ſuſcepiſtis. Iac 1. Om̄e gaudium exiſtimate frēs ⁊c. Act̉. 5. Ibāt apl̓i gaudentes ⁊cͣ.Sꝫ quare cuꝫ gaudio. Nunqͥd amande ſūt tribulatōes?Certe nō: qꝛ dicit Augꝰ. Tolerari iubes eas nō amari.Rn̄deo dicēdū ē ꝙ nō amant̉ ꝓpter ſe ſꝫ ꝓpter aliud. etſic iſti amabant eas. Un̄ ſubdit. Cognoſcentes vos hr̄emeliorē ⁊ manentē ſub̓aꝫ ſcꝫ alias diuitias pͥncipalioresq̄ augent̉ ex ſubtractiōe iſtaꝝ qͥbus dicunt meliores. Tēporales em̄ vane ſūt qꝛ ſunt in his q̄ ſūt infra hoīem. ſpiritualiores aūt ī ip̄o deo ſcꝫ in fruitione dei. Eſa. 33. Diuitie ſalutis ſapientia ⁊ ſcientia timor domini ipſe theſaurus eius. Item ſunt manentes quia iſte deficiunt inſe: et auferri poſſunt: ille vero non. Matth̓. 6. Nolitetheſaurizare vobis theſauros ī terra vbi erugo et tiuea