Explanatio ſancti Thome

Non eſt amor dei ocioſus. Operatur enim magna ſi eſt.Si autē operari renuit amor non eſt. Probatio ergo dilectionis exhibitio eſt operis. Ideo ſubdit. Et bonorumoperum. Col̓. pͥmo. In omni opere bono fructificantes.¶ Deinde remouet contrarium charitatꝭ cum dicit. Nōdeſerentes ⁊c̄. Quia enī charitas ē amor: ꝓprium autēamoris ē vnire: quia vt dicit Dionyſius. Amor eſt visvnitiua. Ioh. 17. Vt ſint vnū ſicut ⁊ nos vnum ſumus ⁊cognoſcat mundus qꝛ dilexi eos ſicut ⁊ me dilexiſti. Iōrecedere ab inuicem ē directe oppoſitum charitati. Et iōdicit. Non deſerentes collectionē noſtrā ſcꝫ eccleſie quāaliqui deſerunt tripliciter ſcꝫ propter perſecutiōes apoſtatantes a fide. Et iſti ſignificant. per illos de quibꝰ dicitur Ioh. 6. ꝙ abierunt retro ⁊ iam cū illo nō ambulabātMat. 13. Facta tribulatione ⁊ perſecutiōibus ꝓpter verbum continue ſcandalizant̉. Luc̄. 8. Ad tempus credūt⁊ in tēpore temptationis recedunt. Secundo mali prelati qui dimittunt oues in periculo. Ioh. 10. Mercēnariꝰfugit qꝛ mercēnarius ē. Aliqui vero ex ſuperbia qꝛ cumpoſſent eſſe vtiles ad regendum cū nota ſuperbie ab alijſſe ſeparant. Iude. 1. Hi ſunt qui ſegregāt ſe ab alijs animales ſpūm nō habētes. Quaſi ſub ſpecie maioris ꝑfectionis. Et forte tales erant in tempore illo: cōtra quosd̓r pͥme Coꝝ. 11. Si quis videtur contentioſus eſſe nostalem cōſuetudinē nō habemꝰ in eccl̓ia dei. Sed qͥd debent facere. Subdit. Sed conſolantes. Quaſi dicat Sivideas ꝙ ſocius tuus male ſe habet nō deſeras eum ſedconſolare: non ſicut illi qui deſerunt collectionē de qͥbusdicit. Sicut eſt conſuetudinis quibuſdam qui vt dictuꝫeſt forte erant in illis diebus. ¶ Conſequenter cum dicit. Et tanto magis ⁊cͣ. aſſignat cām huius. Poſſet em̄aliquis dicere quare debemus nos in fide ꝓficere: quiamotus naturalis ꝙͣto plus accedit ad terminū magis intendit̉. Ergo ē de violento. Gratia autē inclinat in modum nature. Ergo qui ſunt in gratia ꝙͣto plus acceduntad finem plus debent creſcere. Et ideo ita dixit. Non deſerentes ſicut quidam ſed conſolantes. Et hoc tāto magꝭꝙͣto videritis appropinquantem diem id eſt terminum.Ro. 13. Nox preceſſit dies autem appropinquauit Prouerb̓. 4. Iuſtoruꝫ ſemita quaſi lux fulget ⁊ proficit ⁊ creſcit vſqꝫ ad perfectum diem.Lectio tertia.Oluntarie em̄ peccantibꝰ nobis pꝰacceptā notitiā veritatis: iā non relinquit ꝓ pctīs hoſtia. terribilis autem quedā expectatio iudicij ⁊ ignis emulatio. q̄ conſumptura eſt aduerſarios. Irritāquis faciēs legē moyſi ſine vlla miſeratiōeduobꝰ vel tribꝰ teſtibꝰ morit̉. quātomagisputatis deteriora mereri ſupplicia qͥ filiumdei cōculcauerit. ⁊ ſanguinē teſtamēti pollutū duxerit in quo ſanctificatꝰ ē. ⁊ ſpūi gr̄ecōtumeliā fecerit. Scimꝰ em̄ qui dixit. mihivindictā. ⁊ ego retribuā. Et iteꝝ qꝛ iudicabit dominus populū ſuum. Horrendū ē incidere in manus dei viuentis.Supra apoſtolus poſita cōmendatione excellentie ſacerdotij xp̄i ⁊ ſubiuncta admonitiōe vt illius ſacerdotio ad

hereant per fidem ⁊ charitatem: hic probat monitionemſuā ꝑ rōnem. Et hoc facit dupliciter. Primo terrendo.Scd̓o demulcēdo ibi. Rememoramini aūt pͥſtinos dies⁊c. Circa primū duo facit: qꝛ primo terret eos ad obſeruandū monitionē ſuam ꝓpter ſubtractionem remedij.Scd̓o ꝓpter expectationē iudicij ibi. Terribilis autem⁊cͣ. Dicit ergo. Voluntarie ⁊c. Qd̓ dupliciter exponit̉.Uno modo ẜm glo. que videtur facere dr̄iam inter peccare volentes ⁊ voluntarie: ita ꝙ volens peccat qͥ quaſipaſſione ductus conſentit in peccatū de quo ante nō cogitauit: voluntarie autē qui ex certa malicia cuius volūtas prona eſt ad peccādū: vt ſtatim cedat. Iere. 8. Omnes cōuerſi ſunt ad curſum ſuū quaſi equus vadens impetu ad prelium. nec poſtea penitet. Prouerb̓. 2. Letant̉ cū malefecerint ⁊ exultant in rebus peſſimis. Ergovoluntarie peccantibꝰ id eſt in voluntate peccandi permanentibus. Et exaggerando ſubdit. Poſt acceptā noticiam veritatis. 2. &et̓. 2. Melius erat illis viā iuſtitie non agnoſcere ꝙͣ poſt agnitionē retrorſum conuerti.¶ Iam nō relinquit̉ hoſtia pro peccatiſ id eſt hoſtia quāxp̄s obtulit pro remiſſione peccatorū non ē nobis vtilisquia illis dimittunt̉ peccata qui de ip̄is penitent. Mat.26. Hic eſt ſanguis noui teſtamenti qui pro multis effūdetur .ſ. efficaciter: ſed de malis dicit̉ Eſa. 49. In vacuum laboraui ſine cauſa ⁊ vane fortitudinē meam cōſumpſi. Iere. 6. Fruſtra conflauit conflator: malicie eius nōſunt cōſumpte. Sed melius poteſt dici ⁊ ẜm intentioneꝫapoſtoli: quia ẜm Auguſtinū liberū arbitriū habet multiplicem ſtatum: quia in ſtatu nature lapſe anteꝙͣ reꝑaretur per gr̄am eſt in poteſtate noſtra peccare mortalitervel nō peccare: ⁊ hoc ꝓpter p̄conceptionē finis ⁊ habitum inclinantem. Qd̓ quidē verum eſt ẜm magnū tempus ſed per aliquā moram ſi operet̉ ex p̄meditatione pōtvitare hoc peccatū vel illud. Sed poſtꝙͣ per gr̄am reꝑaratus oīno in ptāte eius eſt vitare peccatum mortale: etetiam veniale in particulari: nō aūt oīno in vniuerſali: ethoc ē propter auxilium gr̄e ſaluantis. Et ideo dicit. Nobis peccantibꝰ voluntarie pꝰ acceptā notitiā veritatis .i.pꝰ acceptā gr̄aꝫ ꝑ quā habet̉ noticia pctī: qꝛ an̄ notitiāpctī pctm̄ nr̄m a deo nob̓ nō īputat̉: vn̄ qͣſi d̓r ipſū ignorare quia nō imputat nobis. Sed poſt iam nō ē ꝓ pctīshoſtia: ante em̄ reparationē que facta ē per xp̄m relinq̄batur hoſtia iſta que expectabat̉: ſed nunc iam non expectatur alia mors eius: ita nec poſt baptiſmum ſemel acceptū expectat̉ alius baptiſmus. ¶ Deinde cuꝫ dicit. Terribilis autē ⁊c. deterret expectationē diuini iudicij. Etcirca hoc facit duo. Primo enim terret. Scd̓o ſubdit rationē ibi. Irritam quis faciens ⁊c. Sic ergo dictum ē ꝙnon relinquit̉ vltra hoſtia. Quid ergo? Illud qd̓ ſupradictū ē. 9. cap̄. ꝙ poſt mortem ē iudicium. Iob. 19. Scitote eſſe iudicium. Iſtius iudicij expectatio ē valde terribilis: tum propter conſcientiam peccatorum Iac. 3. Inmultis offendimus omnes: tum etiam propter imperfectionem iuſtitiarum noſtrarum. Eſa. 64. Iuſtitie noſtrequaſi pannus mēſtruate. p̄s. A iudicijs tuis timui. Abacūc. 3. Audiui ⁊ conturbatus eſt venter meus. Eſt etiaꝫafflictiua. Vnde dicit. Et ignis emulatio id eſt pena ignis que infligitur ex zelo ⁊ emulatione diuine iuſtitie.Exod̓. 20. Ego ſum deus deus tuꝰ fortis zelotes ⁊c. Zelus autem eſt amor ſponſi. Sicut ergo ſponſus non parcit ſponſe male: ſic nec deus anime peccatrici. Prouer.6. Zelus ⁊ furor viri non parcet ī die vindicte ⁊cͣ. ¶ Sequitur. Que conſūptura eſt aduerſarios. p̄s. Ignis ante ipſum precedet ⁊ inflammabit in circuitu inimicoseius qꝛ ignis qͥ p̄cedet faciē iudicꝭ corꝑa viuētiū incinerabit ⁊ reprobos detrudet ī infernū ⁊ corꝑa eorum con-