Explanatio ſancti Thome

Nū arietū ⁊ adipē pinguiū ⁊ ſanguinem vituloꝝ ⁊ agnorum ⁊ hircoꝝ nolui ⁊c. Noluiſti. veꝝ eſt ẜm ſe nec placita ſunt tibi q̄ ẜm legē offerunt̉. id eſt in his non delectaris. psͣ. Holocauſtis nō delectaberis: niſi qꝛ ſunt figuravl̓ inqͣtū ꝑ ip̄a retrahebant̉ ab ydolatria. Hoc gͦ pͥmo dicens ſubiūgit. Tūc dixi. ſcꝫ qn̄ carnē aptaſti mihi ad paſſionē: vel qn̄ iſta nō placuerūt. ecce venio. vl̓ ad incarnationē vl̓ ad paſſionē. ſed ad quid? Ut faciā volūtatē tuaꝫIo. 6. Deſcēdi de celo vt faciā volūtateꝫ eiꝰ qͥ miſit me.Io. 4. Meus cibꝰ ē vt faciā volūtatē eiꝰ qͥ miſit me ⁊c.Propheta gͦ hoc dicens aufert primū vt ſequēs ſtatuatin qͦ on̄dit dr̄aꝫ veteris ⁊ noui teſtamēti. qꝛ loquēs de veteri dicit ꝙ nō vult nec placēt deo ſcꝫ ẜm ſe. Ergo aufferunt̉. ſꝫ qn̄ de nouo loquit̉ dicit ꝙ vult. qꝛ ad hoc veniovt faciā volūtatē tuā Ergo nouū ſtatuit̉ .i. firmat̉ eſſe ẜmvolūtatē dei Leui. 26. Uetera nouis ſuꝑueniētibꝰ ꝓijcietis. ¶ Deinde cū dic̄. In qua volūtate ⁊c. Expōit illudqd̓ dixerat de volūtate dei ad quā imꝑlēdā vēit xp̄s. ſcꝫq̄ ſit illa voluntas. Hec aūt eſt ſic̄ dicit̉ .i. theẜ. 4. Hec ēvolūtas dei ſcīficatio vr̄a. ideo dic̄: In qua volūtate ſanctificati ſumꝰ ⁊ hoc ꝑ oblationē corꝑis xp̄i ih̓u ſemel ſcꝫfactā Eph̓. 5. Obtulit ſemetip̄m oblationē ⁊ hoſtiā deo⁊c. Et hoc ſemel. r. Pe. 3. Xp̄s ſemel ꝓ pctīs nr̄is mortuus ē. ¶ Deinde cū dicit: Et oīs qͥdē ſacerdos ⁊c. Oſtēdit cōparationē ſacerdotis noui ⁊ veteris teſtamēti. Sciendū aūt ꝙ in lege erant duo ſolēnia ſacrificia. Unum indie expiatiōis qd̓ fiebat ꝑ ſolū ſummū pōtificē de qͦ multa iā dicta ſunt. Aliud erat iuge ſacrificiū in qͦ vnꝰ agnꝰofferebat̉ in mane: ⁊ alius in veſpere. de quo numeri. 28De iſto etiā intēdit h̓ apl̓s. ⁊ circa hoc tria facit. Primoem̄ pōit illd̓ qd̓ ꝑtinet ad ſacerdotē veterꝭ teſtamēti. Secūdo ponit illd̓ qd̓ ꝑtinet ad ſacerdotē noui. Secūdo cōfirmat ꝑ auctoritatē Scd̓m ibi. Hic aūt vnā ⁊c. Tertiuꝫibi Cōteſtat̉ aūt ⁊c. Dicit gͦ Om̄is ſacerdos ⁊c. Dic̄ omnis ad dr̄aꝫ ſacrificij expiatiōis qd̓ tm̄ ꝑ ſummū ſacerdotē fiebat: ſed in iſto om̄is ſacerdos p̄ſto eſt tota die miniſtrās ⁊ ſepe offerēs eaſdē hoſtias. qꝛ ſēꝑ offerebat agnūq̄ ſcꝫ hoſtie feriales nō poterāt aufferre peccata. qꝛ nō iterabant̉ Iere. 1ι. Nunqͥd carnes ſctē auferēt a te malitiastuas in qͥbus gl̓iata es. Per iſtud iuge ſacrificiū figuratxp̄s. et eternitas eiꝰ qͥ eſt agnꝰ īmaculatꝰ. ¶ Deinde cuꝫdicit. Hic aūt vnā ꝓ peccatis ⁊c. Qn̄dit illud qd̓ ꝑtinetad ſacerdotiū xp̄i. Et circa hoc facit duo. Primo em̄ ponit ītētū. Secūdo aſſignat rōem ibi. Una em̄ ⁊c. Dicit gͦHic aūt ſcꝫ xp̄s offerēs vnā hoſtiā ꝓ peccatis auferenteꝫſcꝫ peccata. Illa vero vetus lex ml̓tas offerebat hoſtiasnō expiātes peccata. hec ergo ſcꝫ p̄ſens offerēs vnā hoſtiam. qꝛ ſemel ꝓ peccatis nr̄is ſeip̄m obtulit. ſedet nō tanꝙͣ miniſter ſicut ſacerdos legal̓ qͥ ſemꝑ p̄ſto eſt: ſꝫ tā ꝙͣ dominꝰ. psͣ. Dixit dn̄s dn̄o meo ſede a dextrꝭ meis. Mat.vltimo Sedet a dextris dei. Ad dexterā dei patris: ꝙͣtūad equalitatē poteſtatꝭ ẜm diuinitatē. ſed in potioribusbonis ſcd̓m humanitatē. ſupra .1. Sedet ad dexterā maieſtatis ⁊c. Et hoc in ſempiternū. Nō em̄ iterū morieturquia chriſtus reſurgens ex mortuis iā non moritur. Romanoꝝ. 6. ⁊ Dan̄. 7. Poteſtas eius poteſtas eterna ⁊c̄.De cetero expectās donec ponantur inimici eius ſcabellum pedum eius. Iſta expectatio non innuit aliquā anxietatem in chriſto ſicut in hominibus ſpes que differturaffligit animam. vt dicitur prouerbiorū. 13. ſed deſignatvoluntatē miſerendi quam deus habet erga nos Eſa. 30Expectat dominus vt miſereatur noſtri. Subijciunturergo pedibus eius. id eſt humanitati chriſti aliqui volētes et in hoc ſalus ipſorum conſiſtit in faciendo voluntaten eius Exod̓. 10. Vſqꝫ quo nō vis mihi ſubijci. Sꝫ mali nolentes ipſi ſubditi ſunt. quia et ſi voluntatē eius per

ſe non implent. tamen de ipſis impletur quantū ad opusiuſticie. Et ſic omnia ſunt ei ſubiecta aliquo iſtorum modorum. psͣ. Omnia ſubieciſti ſub pedibus eius. ¶ Deinde cum dicit. Una em̄ oblatione ⁊c. Aſſignat rationemſcilicet quare ſedertanquā dominus et non tanquā miniſter ſicut ſacerdos legalis. qꝛ ille per hoſtiam vnā nonauferebat peccata. ⁊ ideo oportebat plures alias offerreet frequenter ſupra. 8. Omnis enim pontifex ad offerenda munera ⁊ hoſtias conſtituitur. ſed hoſtia quaꝫ chriſtꝰobtulit aufert omnia peccata. ſupra. 9. Chriſtus ſemeloblatus eſt ad multoꝝ exhaurienda peccata. Et ideo dicit ꝙ vna oblatione conſummauit id eſt perfecit. quod fecit reconciliando ⁊ coniungendo nos deo tanquā principio: ſanctificatos in ſempiternū. quia hoſtia chriſti qͥ deus eſt et homo habet virtutem eternam ſanctificandi. infra. 13. Ieſus vt ſanctificaret per ſuū ſanguinē populum⁊c. Per chriſtum enim perficimur et coniungimur deo.Zomanorum. 5. Per quem acceſſum habemus ad deū¶ Deinde cum dicit. Conteſtatur autē nos ⁊c. Confirmat quod dixerat per auctoritatē que ſumpta eſt ex Ieremia. 31. que quia ſupra. 8. expoſita eſt ad preſens int̓mittatur. Et tamen poteſt diuidi in duas partes. Primo pōit auctoritatem. Secundo ex ea arguit ibi. Ubi autem horum remiſſio ⁊c Et facit talem rationē. quia in nouo teſtamento remittuntur peccata per oblationē chriſtiquia in remiſſionē peccatorum effuſus eſt ſanguis chriſti. ergo in nouo teſtamento in quo peccata et iniquitates remittuntur. vt dictū eſt in auctoritate non eſt oblatio pro peccato ſupple āplius iteranda. Matthei. 9. Nōeſt opus valentibus medicus: ſed male habentibus ⁊cͣ.Ubi ergo eſt horum remiſſio ⁊ cetera. Fieret enim iniuria hoſtie chriſti.Lectio ſecunda.Abentes itaqꝫ fratres fiduciā: in inhtroitū ſanctoꝝ in ſanguine xp̄i: quāFinitiauit nobis viā nouā ⁊ viuētemper velamē id eſt carnē ſuā: ⁊ ſacerdotē magnū ſuꝑ domū dei accedamꝰ cuꝫ vero cordein plenitudine fidei aſperſi corda a cōſcientia mala et abluti corpꝰ aqͣ mūda: teneamꝰſpei noſtre confeſſionē indeclinabilē. Fidelis em̄ eſt qui repromiſit. Et cōſideremusinuicē in ꝓuocationē charitatis ⁊ bonorumoperū: nō deſerētes collectioneꝫ nr̄am ſicutcōſuetudinis eſt quibuſdā: ſed cōſolātes. ⁊tanto magis quanto videritis appropinquantem diem.Poſtquaꝫ oſtendit apoſtolus multiplicem eminentiamſacerdotij chriſti reſpectu ſacerdotij legalis: hic conſuetudinem ſuam concludit monendo ꝙ iſti ſacerdotio fideliter inherendum eſt. Hoc em̄ ſemper ſupra fecit ꝙ poſtcommendationem ponit admonitionem. quia ad hoc ſuſceperat commēdare gratiā chriſti vt alliciat eos ad obediendum chriſto et recedendum a cerimonialibus legisCirca hoc ergo duo facit. Quia primo ponit monitionēSecundo aſſignat rationem ibi. Uoluntarie enim et cetera. Sciendum eſt autem circa primum ꝙ duo dixeratde ſacerdotio chriſti. ſcilicet virtutem ritus eius. quiaper proprium ſanguinem. Item dignitatem ipſius. quia