Explanatio ſancti Thome

ſunt aliud a deo cuiuſodi ſunt eſſectꝰ dei. ⁊ iſta nō beatificant. Quantum ęrgo ad primā vnus nō docet aliumqꝛ vnus non betificat mediante alio. ſed a deo īmediate. psͣ. In lumine tuo videbimus lumen. Sed quantumad aliam que aſt aliquoꝝ miſterioꝝ vnꝰ docet alium. Ethoc forte vſqꝫ ad finem mundi ꝙͣdiu durat executio effectuum dei. ⁊ ideo addit dicens. Cognoſce dn̄m. Quaſidicat. Non accipit dei cognitionē. At dicit proximum ⁊frartem ſuū qꝛ ⁊ ſi ẜm auguſtinū oēs hoīes ſint ex charitate diligendi. ſi tamē non poſſis omnibus prodeſſe: tn̄illis ſpecialiter debes prodeſſe qui ribi coniūgunt̉. Uelnaturaliter ſicut ſunt conſanguinei quos hic vocat fres.Uel alia coniunctione ⁊ ſic proximus eſt. ¶ Omnes em̄ſcient me a minimo vſqꝫ ad maiorē eorum. Hec eſt cauſa quare vnus non docebit alium. qꝛ om̄es noſcent dn̄mi. Io. 3. Uidehimꝰ eum ſicuti eſt. In hac vero viſione cōſiſtit beatitudo Io. 17. Hec eſt vita eterna vt cognoſcātte ſolum verū deū ⁊c̄. Iere. 9. In hoc gloriet̉ qui gloriatur ſcire et noſce me ⁊cͣ. Et hanc doctrinam habent beatinon ab aliquo alio: ſed a ſolo deo tantum. Eſa. 54. Ponam vniuerſos filios tuos doctos a dn̄o. Illud autē ꝙdicit. a minimo. poteſt dupliciter intellligi. Uno modoꝙ dicant maiores ſancti antiquiores. Et ſic maior ⁊ minor dicūt̉ ẜm ordinē temporis. Oēs ergo cognoſcent qͥaſinguli accipiēt ſingulos denarios Matth̓. 20. Uel hocdicit ad oſtendendū differentiam premioꝝ: qꝛ licet oēscognoſcant. tamē vnus magis alio cognoſcet Matth̓. 5Qui fecerit ⁊ docuerit hic magnꝰ vocabit̉ in regno celorum. Premiū em̄ correſpōdet merito. ⁊ hoc contra illosqui dicunt penas ⁊ omnia merita eſſe equalia et ꝑ conſequens premia equalia. Cōtra quos dicit̉. .1. Corin. 15.Stella differt a ſtella in claritate. ¶ Deinde cum dicit.Quia ꝓpicius ⁊c. ponit tertium effectum qui eſt culperemiſſio qd̓ non poterat vetus teſtamentū. infra. 10. Inpoſſibile eſt ſanguine thauroꝝ ⁊ hircoꝝ auferri peccataDicit ergo. Propicius ero ⁊cͣ. Differunt aūt iniquitas⁊ peccatum. qꝛ iniquitas opponit̉ iuſticie que quideꝫ ꝓprie ſemꝑ eſt ad alium. Ideo iniquitas dicit̉ qua qͥs nocet alteri Iob. 35. Homini qui ſimilis tui eſt nocebit iniquitas tua ⁊c. Peccatum autē dicit̉ oīs defectus actionis. qꝛ importat deordinationeꝫ. ⁊ ſic iniqͥtas ꝓprie ē inꝓximū. ſed peccatū eſt in ſeipſum ⁊ hoc ꝓprie loquēdo:large tamē idem eſt iniquitas ⁊ peccatuꝫ. Et ꝙͣtum adhoc dicit. Quia ꝓpicius ero iniquitati eorum ſcꝫ in preſenti penam relaxando nec memorabor ſcꝫ in futuro peccata puniendo. Ezeh̓. 18. Omniū iniquitatū eius quasoperatus eſt non recordabor. psͣ. Propicius eſto peccatis noſtris ⁊c. Item ne memineris iniquitatū noſtraꝝ ⁊cͣRo. 11. Sine penitentia em̄ ſunt dona ⁊ vocatio dei ⁊c.id eſt deus non penitet ꝙ hic peccata remiſerit quaſi iterum puniendo. ¶. Deinde cum dicit. Dicendo autē nouum ⁊c. quaſi poſita auctoritate arguit ex ipſa ⁊ facit talem rationē. Nouum non dicit̉ niſi in comparatione advetus. ſed om̄e qd̓ dicit̉ vetus ſignificat quaſi ſit ꝓpe ceſſationē. Ergo dicēdo nouū veterauit id ē dedit intelligere ꝙ prius ſit vetꝰ. Qd̓ aūt antiquat̉ et ſeneſcit ꝓpe interitū eſt. Si ergo illud eſt vetus abijciendū eſt Leuit̓.26. Nouis ſuperuenientibꝰ vetera ꝓijcietis. Dicendoergo nouum deſignat ceſſationē veteris. Proprie auteꝫnihil antiquat̉ niſi qd̓ ſubiacet tempori. que aūt ſubiacēttempori ceſſant in tempore. Oportet ergo illud vetꝰ ceſſare. Dicit aūt antiquat ꝓpter res inaīatas. ſed ſeneſcitꝓpter animatas. Sciendum tn̄ eſt ꝙ vbi habemus peccatorum alia lr̄a habet peccati. ⁊ tūc tefert̉ ad peccatumorginale qd̓ omnibꝰ eſt cōmune.Capitulū nonū.

Abuit quidem ⁊ prius iuſtificahtiones culture ⁊ ſanctum ſeculare. Tabernaculum enim factumeſt primum: in quo erant candelabra ⁊ menſa ⁊ propoſitio panum que dicitur ſancta. poſt velamentū autē ſecundū tābernaculum quod dicitur ſanctaſanctoruꝫ:aureum habens thuribulū ⁊ archam teſtamenti circūtectam ex omni parte auro: in qͣyrna aurea habens manna ⁊ virga aaron q̄fronduerat: ⁊ tabule teſtamenti ſuper queerant cherubin glorie obumbrantia propiciatoriū: de qͥbꝰ nō ē mō dicendū ꝑ ſingula.Supra oſtendit apl̓us dignitatē noui teſtamenti reſpectu veteris in generali: hic oſtendit idem in ſpeciali deſcendendo ad ſingula que erant in vtroqꝫ teſtamēto. Etcirca hoc facit duo. Primo em̄ comꝑat ea que ſunt veteris teſtamēti ad ea que ſunt noui vt ſuꝑ hoc oſtendatdignitatē noui. Secūdo manifeſtat quedam que ſuppoſuerat decimo ca. ibi Umbram em̄ habens lex ⁊cͣ. Circaprimū tria facit. qꝛ pͥmo exponit illud quod fuit in veteriteſtamēto. Scd̓o on̄dit ſignificatū ſuū ibi. Hoc ſignificāte ſpūſancto ⁊c̄. Tertio ex his arguit ad ꝓpoſitū ibi. Etideo noui teſtamenti ⁊cͣ. Iterū pͥma in duas. Primo em̄deſcribit conditionem veteris teſtamēti. Scd̓o ꝓſequit̉ibi. Tabernaculū em̄ factū eſt primū ⁊c̄. Circa primū ſciendū eſt ꝙ tam vetus ꝙͣ nouū teſtamentū ad hoc inſtituta ſunt vt aīa accedat ad deum. Ad hoc aūt duo ſunt neceſſaria. ſcꝫ receſſus a peccato: ⁊ vnio ad deum. Primuꝫſit ꝑ iuſtificationē. Scd̓m ꝑ ſanctificationē. ⁊ in vtroqꝫteſtamento ſit iuſtificatio ⁊ ſanctificatio. Unde dicit ſic.Dictū eſt ꝙ pͥus veterauit. Sed quale fuit illud vetus?Tale ꝙ habuit iuſtificationes culture ſcꝫ latrie ẜm grecū. In veteri em̄ fuerūt quedā ablutioues ꝑ quas mūdabant̉: non quidē a macula peccati: ſed a quibuſdā irregularitatibus quibꝰ impediebant̉ a cultu dei ſicut ex tactumortui vel alicuius īmundi non poterant intrare tabernaculū niſi expiati ꝑ aliqͣs ablutiones. Et ideo dicebantiuſtificationes culture: qꝛ ſcꝫ ꝑ ea fiebat idoneus ad cultum diuinum. Et de hoc habetur Leuit̓. 22. Hierony.Iuſtificationes id eſt ablutiones quibꝰ purificatis licebat accedere. Sed ſanctificatio eoꝝ erat ſanctū ſeculareSeculū qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ qͣcūqꝫ duratione. psͣ. In ſeculuꝫſeculi. Qn̄qꝫ ſignificat mūdū iſtū. 1. Ti. 4. Demas medereliqͥt diligens hoc ſeculū. Illa gͦ ſanctificatio poteſtdici ſecularis qꝛ temporalis erat ⁊ non ꝑpetua. Sꝫ littera greca non ſic accipit: qꝛ dicit ſanctū mundari. Vnde ēdifferētia inter nouū teſtamentū ⁊ vetus. qꝛ licet vtrūqꝫſit corporale tamē nouū continet gratiam. ⁊ ſacruꝫ eſt inquo ſub tegumento rerum viſibilium diuina virtus ſalutem ſecurius operat̉ qd̓ nō erat in veteri teſtamento qm̄in ſe nullā continebat gratiā Gal̓. 3. Quō iterū cōuertimini ad infirma et egena elementa. ¶ Deinde cum dicitTabernaculū em̄ ⁊c. exponit illud quod dixit. Et primoꝙͣtum ad diſpoſitionē tabernaculi. Secundo quantū admyſteriū ſacerdotum ibi. His itaqꝫ diſpoſitis ⁊c. Circaprimum propter intellectū lr̄e ſciendum eſt ꝙ dominusin deſerto precepit fieri tabernaculuꝫ quod haberet. 30.cubitos vel paſſus in longitudine. et decē in latitudine:ita ꝙ hoſtium erat ad orientem ante quod dependebatvelum ſuper quattuor columnas ⁊ quoddam tentoriumin quo erat altare holocauſtorum. ſed de hoc nihil ad ꝓpoſitum. quia apoſtolus de hoc non facit aliquam men-