in epiſtolam ad Bebreos VI

V 4 L

nalibus obſeruātijs: ſed in ſpiritualibꝰ. Ioh. 6. Verbaque ego locutus ſum. vobis ſpiritus ⁊ vita ſunt. Et dicitꝙ eſt ſcd̓m virtutē vite inſolubilis. ¶ Conſequēter cumdicit. Conteſtat em̄ ⁊cͣ. manifeſtat quod dixerat. ⁊ facitvim in hoc ꝙ dicit. In eternū. quia ſi ſacerdotiū eſt eternū manifeſtū eſt ꝙ dicit per petuitatē. ¶ Deinde cum dicit. Reprobatio quidē ſit ⁊c. ponit duo cōſequentia. Etprimo de euacuatiōe veteris teſtamēti. Secūdo de inſtitutiōe noui ibi. Introductio vero melioris ⁊c. Primuꝫeſt ꝙ vetus teſtamentū fuit ſcd̓m legem carnalis mādati. ⁊ introducit̉ aliud ergo primū mutat̉. Et hoc eſt ꝙ dicit ꝙ ſit prioris mādati reprobatio. Sed cōtra. Non reprobat̉ niſi malū. Eſa. 11. Vt ſciat reprobare malū. Illudautē mandatū non eſt malū. Rom̄. 7. Lex quidē ſancta⁊ mandatū ſanctū ⁊ iuſtū ⁊ bonū. Reſpondeo. Dicendūeſt ꝙ non erat malū ſcd̓m ſe: ſed vt incōueniens temꝑi.Non em̄ ſeruanda ſunt in nouo ſacerdotio que fuerūt inantiquo. p̄s. Holocauſtū ⁊ pro peccato nō poſtulaſti. tūcdixi: ecce venio. Et ideo dicit ꝙ illud reprobat̉ ⁊ hoc ꝓpter infirmitatē ⁊ inutilitatē. Illud autē dicitur infirmūquod non poteſt exequi effectu ſuū. proprius auteꝫ effectus legis ⁊ ſacerdotij eſt iuſtificare. Hoc autem lex nonpotuit facere. Roman̄. 8º. Nam quod erat impoſſibilelegi in quo infirmabatur ſcd̓m carnem. Gal̓. 4º. Quomodo conuertimini iterū ad infirma ⁊ egena elementa:quibus denuo vultis ſeruire. Item inutile dicit̉ qd̓ nonvalet ad finem cōſequendū. Hoc autē non poteſt lex. qꝛnō adducebat ad beatitudinē que finis eſt homīs. Sedtamen ſuo tempore fuit vtilis inquantū diſponebat ad fidem. Infra. 11. Iuxta fidē omnes defuncti ſunt nō acceptis repromiſſiōibus. Quare autē ſit infirmū ⁊ inutile:oſtendit cū dicit. Nil em̄ ad perfectionē nec ſcꝫ iuſticie:nec patrie adduxit. Unde erat imperfecta: ſed perfectafuit per xp̄m. ¶ Conſequēter cū dicit. Introductio vero⁊c. ponit ſecundū conſequēs ex ſecūdo antecedēte dicēsIntroductio vero melioris ſpei ſupple fit per nouū ſacerdotē per quā proximamꝰ ad deū. Si em̄ nouꝰ ſurgit eſtſcd̓m virtutē vite indiſſolubilis: hoc eſt antecedēs ⁊ introductio melioris ⁊cͣ. ⁊ hoc eſt cōſequens. iᵉ. petri. 1ꝰ.Regenerauit nos in ſpem viuā per reſurrectionē ieſu.Item per ip̄m proximamus deo. Per peccatū em̄ diſiūgimur ab ip̄o. Eſaie. 59. Iniquitates veſtre diuiſerūt inter vos ⁊ deū veſtrū ⁊ peccata veſtra abſconderūt faciemeius a vobis. Hic eſt ergo ille qui hoc remouet qd̓ facitnos approxīare deo. hic aūt eſt ille nouus ſacerdos. ſcꝫxp̄s qui tollit peccata mūdi. Ioh. 1. Rom̄. 5. Iuſtificatiergo ex fide pacē habeamus ad deū per dn̄m noſtrū ieſūxp̄m per que acceſſum habemus in gratiā iſtam.Lectio quarta.T quantū eſt non ſine iureiurandoAlij quidem ſine iureiurando ſacerdotes facti ſunt. Hic autem cum iu-reiurando per eum qui dixit ad illum. Iurauit dominus ⁊ nō penitebit eum tu es ſacerdos in eternū. Intantum melioris teſtamenti ſponſor factus eſt ieſus. Et alij quidem plures facti ſunt ſacerdotes: iccirco ꝙmorte prohiberentur permanere: hic auteꝫeo ꝙ maneat in eternum ſempiternū habetſacerdotium. Unde ⁊ ſaluare imperpetuūpoteſt accedens per ſemetipſum ad deumſemper viuens ad interpellandum pro no-

bis. Talis enim decebat vt nobis eſſet pontifex. ſanctus. innocens. impollutus. ſegre.gatus a peccatoribus ⁊ excellentior celis factus. Qui non habet neceſſitatē quottidiequemadmodum ſacerdotes prius pro ſuisdelictis hoſtias offerre: deinde ꝓ populi.hoc enim fecit ſemel ſe offerendo. Lex eniꝫconſtituit homines ſacerdotes infirmitatēhabentes. ſermo aūt iuriſiurandi: qui poſtlegem eſt filium in eternū perfectum.Supra apl̓us ex vna parte auctoritatis pſalmiſte probauit ꝙ ſacerdotiū xp̄i prefert̉ leuitico ⁊ ip̄m euacuat: hicidem ꝓbat ex alijs duabus partibꝰ. Et primo ex hoc ꝙdicit. Iurauit dn̄s. Secūdo ex hoc ꝙ dicit. Tu es ſacerdos ibi. Et alij quidē plures ⁊c. Facit autē primo taleꝫrationē. Illud quod inſtituit̉ ſine iuramento minus validū eſt ꝙͣ quod inſtituit̉ cum iuramēto: ſacerdotiū autemxp̄i inſtitutū eſt cum iuramēto ſicut patet quia dicit. Iurauit dn̄s. Sacerdotiū vero aaron nō. ſicut patet Exod̓.28. Applica ad te aaron ⁊c. ergo ⁊c. Quantū ad maioreꝫ dicit. Et quantū eſt ſupple ꝙ nō ſine iureiurādo alijaūt ⁊c. vſqꝫ Facti ſunt. hic autē ⁊c̄. Omnia iſta ponuntad ꝓbandū ꝙ ſacerdotiū xp̄i ſit firmius. quia ſicut ſupradictū eſt oīs promiſſio facta in veteri teſtamēto per iuramentū: ſignū eſt cōſilij diuini īmobilis. Et ideo qꝛ ad dauid ⁊ ad abraā fcā fuit iſta ꝓmiſſio de xp̄o cū iuramēto.ſpecialiter dicit̉ xp̄us filius ip̄oꝝ. Math. 1ꝰ. Iſtud autēiuramentū deſignat eternitatē poteſtatis xp̄i. Dan̄. 7º.Poteſtas eius poteſtas eterna. Luce 1º. Et regni eiusnō erit finis. ¶ In tantū melioris ⁊c. qꝛ ſacerdotiū eſt firmius. quod patet quia per iuramentū ordinatū eſt. ideooportet aliquid melius ⁊ firmius per ip̄m haberi. Undepoteſt legi precedēs littera ſuſpenſiue vſqꝫ huc ꝙ inquātum eſt nō ſine iuramento in tantū melioris ⁊c. ¶ Sciendum eſt autē ꝙ ſacerdos eſt medius inter deū ⁊ populū.Deutro. 5. Ego medius ⁊ ſequeſter fui. Et ideo quia ſequeſter eſt mediator: ſacerdos debet deū ⁊ populū ad cōcordiā reducere. Et hoc fit quaſi per pactū de bonis tꝑalibus in qͥbus nō ꝯqͥeſcebat affectꝰ niſi carnaliū ẜm illudp̄s. Quid em̄ mihi eſt in celo ⁊c. Et ideo oportuit vt ſuperueniret alius ſacerdos qui eſſet ſponſor. id eſt ꝓmiſſor melioris teſtamēti ⁊ melioris pacti quia de bonis ſpiritualibus ⁊ ſtabilibus. Et hic eſt ieſus. Iere. 31. Feriādomui iſrael ⁊ domui iuda fedus nouū non ſcd̓m pactūquod pepigi ⁊c̄. Math. 4. Penitentiā agite appropinquabit em̄ regnū celoꝝ ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Et alij ꝙͣplures ⁊c. vtit̉ alia clauſula poſita in auctoritate. Tu esſacerdos in eternū. Et circa hoc facit duo. Primo enimoſtendit quare hec clauſula in eternū apponit̉. Secūdoex hoc oſtendit ſacerdotiū xp̄i eſſe maioris efficacie ꝙͣ ſacerdotiū veteris teſtamēti ibi. Unde ⁊ ſaluare ⁊c. Oſtēdit aūt ꝙ iſte ſit verus ſacerdos: qꝛ alij ꝓhibebant̉ morte permanere quia om̄es neceſſitatē habebāt moriendi.Unde aaron mortuo ſucceſſit eleazar ſicut patet Num̄.29. Et ſic deinceps. Sicut autē videmus in naturalibꝰque ſunt ſigna ſpiritualiū ꝙ incorruptibilia nō multiplicant̉ ſub eadē ſpecie. Vnde nō eſt niſi vnus ſol ita in ſpiritualibusⁱ in veteri teſtamēto quod fuit imperfectū multiplicati fuerūt ſacerdotes. Et hoc fuit ſignū ꝙ illud ſacerdotiū erat corruptibile: quia incorruptibilia nō multiplicant in eadem ſpecie vt dictū eſt: ſed iſte ſacerdos ſcꝫxp̄us eſt īmortalis. Manet em̄ in eternū ſicut verbū patris eternū ex cuius eternitate redūdat etiā eternitas inej

U ij