Explanatioſancti Thome

nis eſtimant̉ in ſemine. Oſtendere inꝙͣ immobilitatē.¶ Sciendū eſt ꝙ in his que a deo procedūt duo ſunt cōſideranda. ſcꝫ ipſe proceſſus rerū ⁊ conſiliū dei a quo talis proceſſus cauſat̉. Conſiliū dei eſt omnino immobile.Eſaie. 46. Conſiliū meū ſtabit ⁊ om̄is volūtas me̓a fietSed diſpoſitio eſt bene mutabilis. Nam dn̄s aliquādopronūciat aliquid ſcd̓m ꝙ exigit ordo ⁊ ꝓceſſus rerū ſicut patet Eſa. 38. Diſpone domui tue: quia morieris tu⁊ nō viues. Habebat enim curſus infirmitatis ꝙ ex illamoreret̉. Et ſimiliter Ione. 3. Adhuc quadraginta dies⁊ niniue ſubuertet. quia ip̄a meruerat ſubmerſionē ſuiip̄ius. Iere. 18ꝰ. Repente loquar aduerſus gentē ⁊ aduerſus regnū. vt eradicē. ⁊ deſtruā. ⁊ diſperdā illud. Sipenitentiā egerit gens illa a malo ſuo quod locutus ſuꝫaduerſus eā agam ⁊ ego penitentiā ſuper malo qd̓ cogitaui vt facerē ei ⁊c. Et tūc prophetia eſt comminatiōis.Quādoqꝫ vero ꝓnunciat̉ aliquid ſcd̓m ꝙ reſpicit conſiliū dei eternū. ⁊ ſuper hoc deus nunꝙͣ penitet nec illudretrahit. 1. Regū. 15. Triūphator in iſrael nō parcet etpenitudine nō flectet̉. Tamen ſciendū eſt ꝙ quādocūqꝫdn̄s ꝓmittit aliquid ſub iuramēto eſt ꝓphetia predeſtinatiōis que eſt oſtenſiua diuini cōſilij. Et iſta promiſſiopenitus īmutabilis eſt. ¶ Deinde cū dicit. Vt per duasres ⁊c. oſtēdit fructū ꝓmiſſionis. ⁊ primo oſtendit quisſit ille fructus. Secūdo quis cōſequat hunc fructū ibi.Quā ſicut anchorā ⁊c. Fructus autē eſt vt ſpes noſtraſit certa. Vnde dicit. Vt habeamus fortiſſimū. id eſt firmiſſimū ſolatiū ſpei per duas res immobiles quibus impoſſibile eſt deū mentiri. ſcꝫ per deū qui ꝓmittit qui nōmentit. Numeri. 23. Non eſt deus vt filius hominis vtmentiat̉ ⁊c. Et per iuramentū in quo eſt maior cōfirmatio veritatis. Sciendū eſt autē ꝙ ſicut delectatio ſenſibilis eſt experientia ſenſibilis ⁊ memoria de preterito. itaſpes de futuro .1. mach. 2. Om̄es qui ſperant in ip̄o nōinfirmant Eſa. 40. Qui ſperant in domīo mutabūt fortitudinē: aſſument pennas vt aquile currēt ⁊ non laborabūt ⁊c. Habeamus inꝙͣ nos qui ꝯfugimus a malis ſcꝫmūdi ab impugnatiōe hoſtis ad tenendā propoſitaꝫ nobis ſpem. p̄s. Dn̄e refugiū factus es nobis. Prouer. 18Turris fortiſſima nomen dn̄i. Ad ip̄am currit iuſtus etexaltabit̉. ¶ Deinde cū dicit. Quā ſic̄ anchorā ⁊c. oſtēdit ꝙ fideles promiſſionē iſtam conſequant̉. ⁊ vtit̉ quadam ſimilitudīe. Comparat em̄ ſpem ip̄i anchore que ſicut in mari nauē immobilitat. ita ſpes animā firmat indeo in hoc mūdo qui eſt quaſi quoddam mare. p̄s. Hocmare magnū ⁊ ſpacioſuꝫ manibus. Iſta tamē anchoradebet eſſe ſecura vt ſcꝫ nō deficiat. Unde fit de ferro. 2º.tymoth .1. Scio cui credidi ⁊ certus ſum ⁊c. Item debeteſſe firma vt ſcꝫ nō cito a naui remoueat̉. ita homo debetalligari iſti ſpei ſicut anchora naui alligat̉. Eſt autē differentia inter anchorā ⁊ ſpem quia anchora in ymo figit̉ſed ſpes in ſūmo. ſcꝫ in deo. Nihil enim in preſenti vitaeſt firmū vbi anīa poſſet firmari ⁊ quieſcere. Unde Gen̄8. dicit̉ ꝙ columba nō inuenit vbi requieſceret pes eiusEt ideo dicit ꝙ debet incedere vſqꝫ ad interiora velaminis. Apoſtolꝰ em̄ per ſancta que erāt in tabernaculo intelligit ſtatū preſentē eccleſie: ſed per ſanctaſanctoꝝ queper velū diſtinguebant̉ a ſanctis intelligit ſtatuꝫ futureglorie. In illo ergo vult ꝙ figat̉ anchora ſpei noſtre quieſt modo velatus ab oculis noſtris. Eſaie. 64. Oculusnon vidit deus abſqꝫ te que preparaſti expectātibus te.p̄s. Quā magna multitudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcondiſti timētibus te. Hāc ibi fixit precurſor noſter quiibi ingreſſus eſt. Vnde Ioh. 14. Uado parare vobis locum. Mich. 2. Aſcendit pandēs iter ante eos. Et ideodicit ꝙ ip̄e tanꝙͣ precurſor ꝓ nobis ingreſſus eſt in inte

riora velaminis: ⁊ ibi fixit ſpem noſtrā ſicut dicit̉ in collecta in vigilia ⁊ in die aſcenſiōis. Tamen quia intra velum nō licebat intrare niſi ſummo ſacerdoti. Leuit. 16.ideo dicit ꝙ ieſus qui pro nobis ingreſſus eſt: factus eſtpontifex ineternū ẜm ordinē melchiſedech. Ecce ꝙͣ eleganter redit apoſtolus ad propoſitū ſuū. Ipſe em̄ ceperat loqui de ſacerdotio: ⁊ tamen fuerat multū digreſſusſed nūc ad iſtud redit ſicut patet.Capitulum ſeptimū.Ic enim melchiſedech rex ſalemhͨſacerdoſ dei ſummi qui obuiauitabrae regreſſo a cede regū: ⁊ benedixit ei: cui ⁊ decimas omniuꝫdiuiſit abraaꝫ: primū quidem qui interpretatur rex iuſticie. deinde autem ⁊ rex ſalemquod eſt rex pacis ſine patre. ſine matre. ſine genealogia. neqꝫ initium dierum. neqꝫ finem vite habens. aſſimilatus autē filio deimanet ſacerdos imperpetuū.Supra apl̓us. 5. capº. probauit xp̄m eſſe ſacerdotē. In6. autē capi. interpoſuit quedā ad preparandos animosauditoꝝ: hic redit ad ſuū propoſitū. Intendit em̄ probare excellentiā ſacerdotij xp̄i ad ſacerdotiū leuiticū Et circa hoc facit duo. Prīo .n. oſtendit excellentiā ſacerdotijxp̄i ad ſacerdotiū veteris teſtamēti. Secūdo oſtendit ꝙfideles debent ſacerdoti xp̄o reuerēter ſubdi. Et hoc inmedio decimi capituli ibi. Habētes itaqꝫ fratres fiduciā⁊c. Circa primū duo facit. Primo em̄ oſtendit prerogatiuā ſacerdotij xp̄i ſuper leuiticos ex parte perſone ipſiꝰſacerdotis. Secūdo ex parte miniſterij. 8. cap. ibi. Capitulū autē ſuper ea ⁊c. Circa primū duo facit. Quia prīooſtendit exiſtentiā ſacerdotij xp̄i ex promiſſione diuina.Secūdo oſtendit neceſſitate ſacerdotij eius ibi. Talisem̄ decebat ⁊c. Promiſſionē vero oſtendit per illud. p̄sIurauit dn̄s ⁊ non penitebit eū ⁊c̄. Unde tria oſtenditad propoſitū ſuū probandū. Primo illud quod dicit̉ ẜmordinē melchiſedech. Secūdo illud quod dicit̉ iurauit.ibi. Et quantū ē nō ſine iureiurādo ⁊c. Tertio illud qd̓dicit̉. Tu es ſacerdos ibi. Et alij quidē plures ⁊c̄. Circa primū duo facit. Quia primo oſtendit ſimilitudineꝫad melchiſedech. Secūdo ex hac ſimilitudīe p̄fert ſacerdotiū xp̄i leuitico ibi. Intuemī aūt ⁊c. Circa primū duofacit. quia primo deſcribit conditōes melchiſedech. Secundo oſtēdit quomō conueniūt xp̄o ibi. Primū quidē⁊c. Deſcribit autē melchiſedech. primo ex noīe cū dicitHic autē melchiſedęch. Sic em̄ nominat eū ſcriptura.Gen̄. 14. Ubi habet̉ hiſtoria quā apoſtolus hic ſupponit. Et ſcd̓m glo. hebrei dicūt ip̄m fuiſſe Sem primogenitū noe. ⁊ tūc quādo abraā habuit victoriā erat annorūccclxxxx. al̓s. cccix. ⁊ occurrit abrae nepoti ſuo. Secūdodeſcribit eū a dignitate. Erat em̄ rex ⁊ ſacerdos. Quantū ad primū dicit. Rex ſalē ⁊cͣ. Et ſcd̓m aliquos ſalemdicit̉ hieruſalē. Sed cōtra eſt hieronymus in quadā epiſtola qꝛ vt ip̄e dicit nō poterat eſſe ꝙ ei occurreret a hieruſalē quod probat ex ſitu. Alij autem dicūt ꝙ ſalem dicit̉ ille locus de quo dicit̉ Ioh. 3ꝰ. ꝙ iuxta illū iohānesbaptizabat ⁊ menia illius loci erant adhuc tempore hieronymi. Quantū ad ſecundū dicit. Sacerdos dei ſummi. Antiquitus enim ille qui inter filios erat antiquiorerat ſacerdos. Sed verū eſt ꝙ tempore abrae multuꝫ inualuerat cultus ydolorū. Et ideo ne credat̉ ꝙ eſſet ſacerdos ydoloꝝ addit̉ dei ſummi ſcꝫ per eſſentiā nō per participationē vel nuncupationē. Deus em̄ eſt creator om-