in epiſtōiam ad Debreos. Ii

y

niū eoꝝ qui dicunt̉ dij: ſiue per participationē: ſiue pererrorē. p̄s. Rex magnus ſuper om̄es deos. Eſaie. 61º.Vos ſacerdotes dn̄i vocabimini ⁊c. Tertio deſcribit eūab officio. Sacerdos em̄ medius eſt inter deū ⁊ populū.Debet ergo aliquid populo cōferre. ſcꝫ ſpiritualia ⁊ aliquid ab ip̄o accipere ſcꝫ temporalia. 1. coꝝ. 9º. Si nosvobis ſpiritualia ſeminauimꝰ non magnū eſt ſi carnaliaveſtra metamus. Primo ergo debet exhibere ꝯfortationē per bona monita. Vnde dicit̉ Gen̄. 14º. ꝙ quattuorreges vicerūt quinqꝫ reges ⁊ captiuū duxerunt loth nepotē abrae. Iſti quattuor reges ſunt quattuor vitia principalia oppoſita quattuor cardinalibꝰ virtutibus que captiuū detinent affectū nepotē ratiōis victis quinqꝫ ſenſibus corꝑis Qui em̄ ſuperat ⁊ liberat affectū debet ꝯfortari a ſacerdote. Eſa. 21º. Occurrētes ſitiēti ferte aquā.Et Eſa. 35. Confortate manus diſſolutas ⁊c. Scd̓o perſacramentoꝝ adminiſtrationē benedicēdo. Unde benedixit ei. p̄s. Genediximus vobis in nomīe dn̄i. Hoc autem ſit impendēdo ſacramenta per que confortat̉ homoin gratia. Numeri. 6. Inuocabūt nomen meū ſuper filios iſrael ⁊ ego benedicā eis. Nam deus benedicit auctoritate ſed ſacerdos miniſterio. Et decimas ſcꝫ ad ſuſtentationē diuiſit. ſcꝫ abraā. id eſt recte diſtribuit. Sed contra. quia vt patet Numeri. 18. Ex lege eſt datio decimarū. Non ergo ſunt ante legē. Reſpōdeo. Dicendū eſt ꝙcerimonialia veteris teſtamēti ſunt quedā determinationes preceptoꝝ iuris naturalis ⁊ preceptoꝝ moraliū. Etideo quantū ad hoc ꝙ habebant de iure naturali ſeruabant̉ ante legē tantū pro voto obſeruantiū ⁊ ſine aliquop̄cepto. Ꝙ em̄ aliquid offerat̉ deo in recognitionē creationis ⁊ dominij hoc eſt naturale: ſed ꝙ offerat vitulusvel edus hoc eſt cerimoniale. Similiter de iure naturali eſt ꝙ miniſtri ſeruiētes deo ſuſtentent̉ a populo. ſicutpatet Gen̄. 47. ꝙ hoc ſeruabat̉ etiā apud gentiles. Unde ſacerdotes: quia paſcebant̉ de horreis publicis nonſunt cōpulſi vendere poſſeſſiones ſuas. ⁊ ideo fuerūt ante legem. Sed determinatio huiꝰ partis eſt per legem.Leuiti. 27. Omnes decime dn̄i ſunt. ⁊ in huius ſignūiacob ante legē in loco in quo poſtea fuit edificatū templum vouit ſe daturū decimas. ⁊ hoc ſpecialiter. quia adhoc dei cultus proprie exhibet̉ vt ſignificet ꝙ homo qͥcquid habet a deo accepit ⁊ totā perfectionē ſuam ab ip̄oexpectat. Numerus em̄ denarius eſt perfectus: quia cōſurgit ex partibꝰ ſuis aliquotis: quia vnū duo tria quattuor faciūt decem. Vſqꝫ etiaꝫ ad ip̄m aſcendit numerus⁊ om̄es alij nō ſunt niſi quedā repetitio ⁊ additio ſuperdenariū. Omnes ergo ſunt imperfecti vſqꝫ dum peruenit̉ ad ip̄m. Et ſimiliter a deo eſt om̄is perfectio. At ergo ſignificaret ꝙ a deo eſt complementū om̄is perfectionis. ideo dedit decimas. ¶ Deinde cū dicit. Primū quidem ⁊c. oſtēdit ſimilitudine xp̄i ⁊ melchiſedech. ⁊ circahoc facit duo. Primo em̄ inducit ſimilitudinē quantuꝫad conditionē perſone. Secūdo quantū ad ſacerdotiū.ibi. Aſſimilatus autē filio dei ⁊c. Prima in duas. quiaprimo ponit ſimilitudinē quantū ad ea que in ſcripturacōmemorant̉. Secūdo quantū ad ea que in ip̄a tacenturibi. Sine patre ⁊c. In ſcriptura autē duo dicunt̉ de ipſoPrimū quidē nomen. ſcꝫ melchiſedech qd̓ interpretat̉rex iuſticie ⁊ ſigni ficat xp̄m qui fuit rex. Iere. 23. Et regnabit rex ⁊ ſapiēs erit ⁊ faciet iudiciū ⁊ iuſticiā in terraNec ſolū dicit̉ iuſtus ſed etiā rex iuſticie: quia factus eſtnobis ſapiētia ⁊ iuſticia. 1ͤ. coꝝ. 1º. Aliud quod dicit̉ deipſo eſt ꝯditio. Vnde dicit̉ rex ſalem. id eſt pacis hoc autem cōuenit xp̄o. Ipſe em̄ eſt pax noſtra. Ephe. 2. Et inhoc docet apl̓us vti interpretatiōe nominū in predicationibus. p̄s. Oriet̉ in diebus eius iuſticia ⁊ abūdantia pa-

cis. Et bene cōiungit iuſticiam ⁊ pacem: quia nullus facit pacem qui non ſeruat iuſticiam. Eſaie. 32. Erit opusiuſticie pax. In mundo iſto gubernamur in iuſticia: ſedin futuro in pace. Eſaie. 32º. Sedebit populus meusin pulchritudine pacis. ¶ Deinde cuꝫ dicit. Sine patre⁊c. ponit ſimilitudinē quantū ad ea que tacent̉ de ipſo:qꝛ in ſcriptura nō ſit mentio de patre vel matre eius necde genealogia ip̄ius. Vnde ex hoc aliqui antiqui aſſumpſerūt materiā erroris vt quia ſolus deus eſt ſine principio et ſine fine dicerēt iſtū melchiſedech fuiſſe filiū dei.Iſtud autē damnatū eſt ſicut hereticū. ¶ Unde ſciendūeſt ꝙ in veteri teſtamēto quādocūqꝫ ſit mentio de aliquaſolenni perſona narrant̉ pater ⁊ mater ⁊ tempꝰ natiuitatis ⁊ mortis. ſicut de yſaac ⁊ multis alijs: hic autē ſubito introducit̉ melchiſedech. nulla penitus facta mentione de generatiōe ſua ⁊ pertinētibus ad ip̄aꝫ. Et hoc vtiqꝫ ratiōabiliter. Inquantū enim dicit̉ ſine patre ſignificat̉ natiuitas xp̄i de virgine que fuit ſine patre. Mat. 1.Quod em̄ in ea natū eſt de ſpiritu ſancto eſt. Illud aūtquod eſt propriū dei nō debet attribui creature. Soliusvero dei patris eſt eſſe patrē xp̄i. Ergo in natiuitate illiꝰqui ip̄m prefigurabat nō debuit fieri mētio de patre carnali. Item quantū ad naturā eternā dicit. Sine matre.⁊ hoc ne intelligas iſtā generationē eſſe materialē ſicutmater dat materiā genito: ſed eſt ſpiritualis ſicut ſplendor a ſole. Supra. 1. Qui cū ſit ſplendor glorie ⁊c. Itemquādo ſit generatio a patre ⁊ matre non totū eſt a patre:ſed materia admīſtrat̉ a matre. Ad excludendū ergo imperfectionē a xp̄o ⁊ ad deſignandū ꝙ totuꝫ quod habeteſt a patre nō ſit aliqua mentio de matre. Unde verſus.Eſt ſine matre deus. eſt ſine patre caro. p̄s. Ex vtero ante luciferū genui te. ſcꝫ ego ſolus. ¶ Sine genealogia.Ex duplici rōe non ponit̉ genealogia eius in ſcriptura.Una ad deſignandū ꝙ generatio xp̄i eſt ineffabilis Eſa.53. Generationē eius quis enarrabit? Alia ad deſignandū ꝙ xp̄us qui introducit̉ vt ſacerdos nō pertinet ad genus leuiticū nec ad genealogiā veteris legis. Et hec eſtintentio apoſtoli. Unde ſubdit. Neqꝫ initiū dieꝝ habēsneqꝫ finem vite. Hoc autē dicit nō quia xp̄us non ſit natus in temꝑe neqꝫ mortuus ſed ꝓpter eternā eius generationē in qua natus eſt ſine initio cuiuſcūqꝫ temporis.Unde. Io. 1. In principio erat verbū. id eſt temꝑe quocūqꝫ dato ante erat verbū vt exponit baſilius. Eſt em̄ ante om̄es dies quia per ip̄m factus eſt mūdus cum quo inceperūt dies. Item nec finē vite: verū eſt quantū ad eternitatē. Quantū etiā ad humanitatē non habet finē vitequia xp̄us reſurgens ex mortuis iam nō morit̉. Rom̄. 6.⁊ infra. 13. Xp̄s ieſus heri ⁊ hodie ip̄e ⁊ in ſecula. ¶ Deinde cum dicit. Aſſimilatus autē filio dei ⁊c. oſtendit ſimilitudinē quantū ad ſacerdotiū. ¶ Sciendū eſt tamenꝙ ſolet dici ꝙ poſteriora ſimilant̉ prioribus ⁊ nō ecōuerſo. Et ideo ne credat̉ ꝙ ſacerdotiū xp̄i ſit poſterius ſacerpotio melchiſedech. hoc remouet apoſtolus: qꝛ ⁊ ſi xp̄sinquantū homo natus ſit poſt eū ⁊ ex tempore. tamen inquantū deus ⁊ filius dei: eſt ab eterno. Et ideo melchiſedech ſcd̓m om̄ia iſta aſſimilatus eſt illi qui eſt filius dei⁊ hoc inquantū manet ſacerdos imperpetuū. quod poteſt dupliciter exponi. Uno modo. quia nō ſit mentio define ſacerdotij eius: nec ſucceſſore ip̄ius. Oſee. 12º. Inmanibus prophetarū aſſimilatus ſuꝫ. Item eſt ſacerdosimperpetuū: quia figuratū eius ſcꝫ ſacerdotiū xp̄i imperpetuū eſt. Vnde ⁊ in ſcriptura pluries repetit̉ ritu perpetuo. Exod̓. 27. Cultus perpetuus erit. Leuitici. 24º.Cultū rituqꝫ perpetuo quia illud qd̓ figurabat̉ per iſtudperpetuū erat. Per hoc em̄ apoſtolus cōtinuat ſequentia ad precedentia.