in epiſtolam ad Sebreos VI

ſenſus ꝓ ſenſu exteriori. Qui ergo ſentit que dei ſunt ꝑfectus eſt. Phil̓. 3. Quicūqꝫ perfecti ſumus hoc ſentiamus. 1. Corin. 2. Nos autē ſenſum xp̄i habemus. Quivero non ſentiunt niſi carnalia deo placere non poſſuntvt patet Ro. 2. ¶ Secūdo attendēda eſt diſpoſitio eiusin quo eſt quia debet eſſe exercitatꝰ. 1. Ti. 4. Exerce teipſum ad pietatem. Qui em̄ nō eſt exercitatus non pōthr̄e rectū iudiciū qd̓ ad hoc requirit̉. Ecc̄. 34. Uir ī multis expertus cogitabit multa. Itē qͥ non eſt expertus pauca recognoſcit. ¶ Tertio cauſa huius exercitationis: ethec eſt conſuetudo nō ſcꝫ ocium ſed frequētia actus. Etideo dicit. Pro conſuetudine ſcꝫ recte agendi. ꝓuer. 22Adoleſcens iuxta viam ſuam etiaꝫ cum ſenuerit non recedet ab ea. Si ergo vis eſſe perfectus non des te ocio:ſed aſſueſce te bonis a iuuentute. ¶ Quarto finis huiusexercitij: quia ſcꝫ ad diſcretionē boni ⁊ mali. Tunc em̄perfectus eſt quando diſcernit inter bonum ⁊ malū Eſa.7. Sciat eligere bonū ⁊ reprobare malū. Hec autē ſunttria ſcꝫ diſcretio inter bonum ⁊ maluꝫ. inter bonū ⁊ melius. inter malum et peius. In his em̄ requiritur rectitudo iudicij.Capitulum ſextum.Uapropter intermittētes inchoqlationis chriſti ſermonem ad perfectionem feramur: non rurſum5iacientes fundamentum penitētie ab operibus mortuis ⁊ fidei ad deū. baptiſmatū doctrine: impoſitionis quoqꝫ manuum: ac reſurrectionis mortuorū ⁊ iudicijeterni. Et hoc faciemus: ſiquidem ꝑmiſeritdeus. Impoſſibile enim eſt eos qui ſemelſunt illuminati: guſtauerunt etiam donumceleſte. ⁊ participes facti ſunt ſpirituſſanctiGuſtauerunt nihilominus bonum dei verbum virtuteſqꝫ ſeculi venturi ⁊ ꝓlapſi ſuntrurſus renouari ad penitentiā: rurſum crucifigentes ſibimetipſis filium dei: ⁊ oſtentui habentesSupra apl̓us fecit mentionem de pontificatu xp̄i ẜm ordinem melchiſedech: ⁊ oſtendit tarditatē eorum quibꝰſcribebat: hic redit ad ſuum ꝓpoſituꝫ. Et circa hoc triafacit. qꝛ pͥmo apperit intentionē ſuam. Secūdo oſtenditeius difficultatem ibi. Et hoc quidem faciemus ⁊c. Tertio declarat ſuam intentionē ibi. Confidimus auteꝫ ⁊c̄.Circa primū duo facit. qꝛ pͥmo manifeſtat ſuum ꝓpoſitūSecūdo exponit quod dicit ibi. Nō rurſus iacientes ⁊cͣPropoſſtum ſuū eſt ꝙ pretermiſſis his que pertinēt̉ adinchoatiōꝫ doctrine chriſtiane vult ꝓſequi alia altiora.Unde dicit. Iam dictuꝫ eſt ꝙ ꝑfectis opus eſt ſolido cibo. qua ꝓpter intermittentes inchoationē doctrine xp̄iꝑ quā xp̄s inchoat eſſe in nobis quod eſt ꝑ doctrinam fidei Eph̓. 3. Habitare xp̄m ꝑ fidem in cordibus noſtris.Feramur ad perfectionē id eſt ad ea que ſpectant ad perfectioneꝫ doctrine xp̄i. 1. Corin. 13. Quando factus ſumvir euacuaui que erant ꝑuuli. Hoc autē ẜm glo. ad duoreferri poteſt ſcꝫ vel ad ītellectū vt ſcꝫ exquo hō ꝓuectꝰeſt debet intermittere puerilia ⁊ vacare perfectis .1. cor.2. Sapientiā loqͥmur inter perfectos. Uel ad affectumAt eſt ſenſus ꝙ nō ſemꝑ eſt ſtandū in ſenſu incipientiū.ſed oportet tendere ad ſtatum perfectorū Gen̄. 17. Am-

bula coram me ⁊ eſto perfectus. Hic eſt duplex obiectio.⁊ pͥmo de hoc ꝙ dicit intermittentes inchoationē. quianunꝙͣ debet intermitti inchoatio. psͣ. Et dixi: nunc cepiIob. 27. Iuſtificationem quā cepi tenere non deſeram.Reſpondeo dicendū eſt ꝙ cōtingit dupliciter intermittere inchoationē. Uel ꝙͣtum ad eſtimationē ⁊ ſic ſemperdebet hō eſſe ſicut incipiēs ⁊ tendens ad maiora Phil̓.3. Non ꝙ iam ceperim aūt ꝙ iam perfectꝰ ſim. Uel ꝙͣtūap perfectionem. ⁊ ſic ſemꝑ debet niti homo tranſire adſtatum perfectum Phil̓. 3. Que retro ſunt obliuiſcensad ea que priora ſunt me extendens. In via em̄ dei nonprogredi eſt regredi. ¶ Alia obiectio ē de hoc ꝙ dicit.Feramur ad perfectionē. Perfectio em̄ conſiſtit in cōſilijs. Matth̓. 19. Si vis perfectus eſſe vade ⁊ vende oīa⁊cͣ. Non oēs aūt tenent̉ ad conſilia. Reſpōdeo dicendūeſt ꝙ duplex eſt perfectio. Una ſcꝫ exterior que conſiſtitin actibus exterioribus qui ſunt ſigna interioꝝ: ſicut virginitas. voluntaria paupertas. Et ad hanc non omnestenent̉. Alia eſt interior que conſiſtit in dilectione dei etproximi. Col̓. 3. Charitatem habentes qd̓ eſt vinculū ꝑfectionis. Et ad ꝑfectiōꝫ huiuſmōi nō oēs tenēt̉. ſꝫ oēstenent̉ ad eam tendere. qꝛ ſi qͥs nollet plus diligere deuꝫnon faceret qd̓ exigit charitas. Dicit aūt feramur. ⁊ hocẜm impulſionē a ſpſūancto. Ro. 8. Qui ſpū dei agūturhi filij dei ſunt. Vel ſicut qui portati a deo qͥ portat infitmitatem nr̄am Eſa. 46. Audite me domus iacob ⁊ omne reſiduū domus iſrael qͥ portamini a meo vtero. Vel ſicut portati ad inuicem. Gal̓. 6. Alter alterius onera portate. ¶ Deinde cum dicit. Non rur ſus iacientes ⁊cͣ. exponit quod dixit ⁊ intendit oſtendere que ſunt illa quefaciūt ad inchoationē doctrine xp̄i. Et vtitur ſimilitudine. Per fideꝫ em̄ aīa edificat̉ in ſpūali edificio. Sicut gͦin corporali edificio pͥmo ponit̉ fuudamentū: ita hic prima rudimenta doctrine chriſti ſunt quaſi fundamentuꝫ.Sed contra qꝛ infra. 11. ponit̉ fides eſſe fundamentuꝫ. fides autē vna eſt. Eph̓. 4. Unus dn̄s: vna fides: vnumbaptiſma. hic aūt ponit ſex fundamēta. gͦ videt̉ ꝙ male.Reſpōdeo dicendū eſt ꝙ fides fundamentū eſt virtutū.Ita aūt que ponit hic ſunt fundamentum doctrine chriſti. Dicit non rurſus quaſi ita firmiter ponamus ꝙ nonoporteat iterato ponere. Vel qꝛ iam dudū poſuiſtis ⁊ nōoportet iterare. Multū autē ſignanter ordinat iſta apl̓s.Sicut em̄ in via generationis ⁊ cuiuſcūqꝫ motꝰ pͥus eſtreceſſus a termino a quo. ⁊ poſt acceſſus ad terminū adquem. ita dicit hic qꝛ penitentia eſt receſſus a peccato.⁊ ſic eſt quaſi quoddā fundamētū in iſta vita. Nemo em̄ẜm aug. ſue voluntatis arbiter pōt nouā vitā inchoare:niſi peniteat eum preterite. Vn̄ dn̄s in pͥncipio p̄dicationis dicit. Penitentiam agite. Matth̓. 4. Et ideo dicit.Penitentie ab operibus mortuis. Opera em̄ mortua dicunt̉ vel q̄ ẜm ſe ſunt mortua vel ſunt mortificata. Resdicit̉ viua qn̄ habet officiū ꝓprie virtutis a quo cū deficit dicit̉ mortua. Opera nr̄a ſunt ordinata ad beatitudinem q̄ eſt finis hoīs. Et iō qn̄ nō ducunt ad beatitudinēnec ordinari poſſunt dicunt mortua. ⁊ hec ſunt opera facta in peccato mortali. infra. 11. Sanguis xp̄i qͥ ꝑ ſpūmſanctū obtulit ſeipſuꝫ īmaculatū deo emundabit cōſcīasnr̄as ab oꝑibus mortuis. Opera vero facta in charitateꝑ pctm̄ mortificāt̉. qꝛ nō hn̄t virtutē vt / mereāt̉ vitā eternam. Ezech̓. 18. Oēs iuſticie eius qͣs fecerat non recordabunt̉. Penitētia vero facit ꝙ iſta reuiniſcunt. qꝛ reputant̉ ei ad vitā eternā. In acceſſu vero ad terminū primo eſt fides. Et iō dicit. Fundamentū fidei ad deū. Proprium aūt fidei eſt ꝙ credat hō ⁊ aſſentiat nō viſis a ſe ſꝫteſtimonio alteriꝰ. Hoc autē teſtimoniū vel eſt hoīs tm̄⁊ iſtud nō facit virtutē fidei. qꝛ homo ⁊ fallere ⁊ falli po-

T iij