in epiſtolam ad Sebreos y

rectionem ſuam tempus vel dies carnis ꝙͣ nunc. Dicendum eſt ꝙ caro qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ fragilitate carnis. ſicut .1.Corin. 15. Caro ⁊ ſanguis regnum dei poſſidere nō poſſunt. Chriſtus autē tunc habuit carnem fragilem ⁊ corrup tibilem. Et ideo dicit. In diebus carnis ſcꝫ in quibꝰgerebat carnem ſimilē peccatrici nō peccatricē. ¶ Actꝰautem eius fuit. qꝛ obtulit preces ⁊ ſupplicationes. hoceſt ſpirituale ſacrificium qd̓ xp̄s obtulit. Dicunt̉ aūt preces id eſt petitiones Iac. vltimo. Multū em̄ valet dep̄catio iuſti aſſidua. Supplicationes vero dicunt̉ quantūad humilitatē orantis ſicut genuſlexiones. Matth̓. 26.Procidit in faciem ſuam orans. Ad quē? Ad deum patrem qui ſaluū illum facere poſſet a morte. Hoc autē poterat facere dupliciter. Uno modo ne moreret̉. Vnde dicitur Matth̓. 26. Pater ſi fieri poteſt ⁊c. Item vt mortuum reſuſcitaret. psͣ. Non derelinques in inferno aīammeā. Itē Tu autē domine miſerere mei ⁊ reſuſcita me.Ad iſtud ſacrificium ſpūale ordinat̉ ſacerdotiū xp̄i. Un̄reſpondet ei quod dictuꝫ eſt ſupra. Vt offerat dona ⁊c.psͣ. Sacrificiū laudis honorificabit me. Oſee. 14. Reddemus vitulos labioꝝ noſtrorum. ¶ Efficatia oſtendit̉ex mō orandi. Duo aūt ſunt neceſſaria oranti. ſcꝫ feruēsaffectio. Item dolor ⁊ gemitꝰ. De his duobus. psͣ. Domine ante te omne deſiderium meū. ꝙͣtum ad primū. Etgemitus meus a te non eſt abſconditus. ꝙͣtum ad ſecundum. Chriſtus aūt iſta duo habuit. ideo ꝓpter primū dicit. Cum clamore valido id eſt cum intentione efficaciſſima Luc. 22. Factus in agonia ⁊cͣ. Et. 23. clamans aitPater ⁊c. Secundū cum dicit. Et lachrymis. Hoc autēnō legit̉ de euangelio: ſed ꝓbabile eſt ꝙ ſicut ipſe lachrymatus eſt in reſuſcitatione lazari: ita ⁊ in paſſione ſua.Nam ipſe multa fecit que non ſunt ſcripta. Non tamenfleuit ꝓ ſe: ſed ꝓ nobis quibus paſſio ſua profuit. Sibiautē profuit inꝙͣtum ꝑ ipſam meruit exaltari. Phil̓. 2.Propter quod ⁊ deus exaltauit illum ⁊c. Et ideo exauditus eſt ꝓ ſua reuerentia quam ſcꝫ ſuꝑ omnes habebatad deum. Eſa. 11. Et replebit eum ſpūs timoris domini.Sed contra videt̉ ꝙ non fuit exauditus: quia non ꝓ ſequia non tranſiuit calix ab ipſo qd̓ tn̄ petebat. Item necꝓ alijs: quia non fuit indultum iudeis quibus petebatindulgeri. Luc. 23. Pater dimitte illis ⁊c. Dicendumeſt ꝙ xp̄s in omnibus q̄ voluit fieri fuit exauditus. Ipſeautē ẜm appetitum ſenſualitatis ⁊ ẜm voluntatē inqͣtūeſt quidam appetitus naturalis refugiebat mortem. Etꝙͣtum ad hoc orabat vt oſtenderet ſe veruꝫ hominē. Sꝫvoluntate conſequente rationē deliberatam volebat mori. Unde dicit. Verumtamē non ſicut ego volo: ſed ſicuttu. Itē nolebat ꝙ ignoſceret̉ omnibꝰ: ſꝫ illis tm̄ qͥ crediderunt. Et multi poſtea conuerſi ſunt.Lectio ſecundaT quidem cum eſſet filius dei. didicit ex his que paſſus eſt obedientiā ⁊ conſumatus factus eſt omnibus obtemperantibus ſibi cauſa ſalutiseterne: appellatus a deo pontifex: iuxta ordinem Melchiſedech. De quo nobis grandis ſermo ⁊ interpretabilis ad dicēdū quoniam imbecilles facti eſtis ad audiendum.Etenim cum deberetis magiſtri eſſe propt̓tempus: rurſum indigetis: vt vos doceamini que ſint elementa exordij ſermonū dei:

⁊ facti eſtis quibus lacte opus ſit: non ſolido cibo. Omnis em̄ qui lactis eſt particepsexpers eſt ſermonis iuſticie. Paruulus em̄eſt. Perfectorum autem eſt ſolidus cibus:eorum qui ꝓ ipſa conſuetudine exercitatoshabent ſenſus ad diſcretionē boni ac mali.Supra poſuit tria que ꝑtinent ad pontificem. ⁊ oſtenditduo illorum conuenire chriſto. ſcꝫ officium et modū ꝑueniendi ad ipſum: hic ꝓſequit̉ tertium ſcꝫ pietatem ⁊ miſericordiaꝫ quā pontifex debet habere. Et circa hoc duofacit. Primo oſtendit illud qd̓ paſſus eſt. Secūdo quevtilitas conſecuta eſt etiam alijs ibi. Et conſumatus factus eſt ⁊c. Dicit ergo. Ita dixi ꝙ pontifex debet eſſe talis ꝙ poſſit comꝑati. Talis autē eſt xp̄s. Cū em̄ ſit filiꝰdei ab et̓no ⁊ ſcd̓m hoc nec pati poſſet neccōpati: aſſumpſit naturā in qua poſſet pati. ⁊ ſic etiā poſſet comꝑati.Et hoc eſt quod dicit. Quia cū eſſet filius dei ſcꝫ ab eternō didicit obediētiā ex tēpore. Cōtra addiſcere eſt ignorantis. xp̄s autē ab eterno vt deus: ⁊ ab inſtanti cōceptionis ſue habuit plenitudinem ſcientie inquantū homo.ergo nihil ignorauit nec ꝑ cōſequens didicit. Reſpondeo dicendū eſt ꝙ duplex eſt ſcientia .ſ. ſimplicis noticieEt ꝙͣtum ad iſtam ꝓcedit argumentū: qꝛ ſcꝫ nihil ignorauit. Eſt etiam ſcientia experientie. ⁊ ẜm iſtam didicitobedientiam. Vnde dicit didicit. id eſt expertus eſt. Etloquit̉ apl̓us ſic. quia qui didicit aliquid voluntarie accedit ad iſtud ſciendum. chriſtus autē voluntarie accepit infirmitatem noſtram. Et ideo dicit ꝙ didicit obedientiam id eſt ꝙͣ graue ſit obedire. quia ipſe obediuit ingͣuiſſimis ⁊ difficilimis. qꝛ vſqꝫ ad mortē crucꝭ. Phil̓. 2et Ro. 5. Per obedientiam vnius iuſti conſtituti ſuntmulti. ¶ Deinde cum dicit. Et conſumatus ⁊c. oſtenditfructum paſſionis qui fuit duplex. Unus in chriſto. aliꝰin membris eius. In chriſto fructus fuit glorificatio. Etideo dicit. Et conſūmatus ⁊c. Nam ab inſtanti conceptionis ſue fuit conſūmatus perfectus quantum ad beatitudinem aīe inquantū ferebat̉ in deū. ſed tamē habuitpaſſibilitatem nature. Sed poſt paſſionem habuit impaſſibilitatem. Et ideo quia ẜm hoc ex toto perfectus ēconuenit ſibi alios perficere. Hec eſt em̄ natura ꝑfecti ꝙpoſſit ſibi ſimile generare. ⁊ ideo dicit ꝙ perfectus eſt.Quia em̄ ꝑ meritū obedientie ꝑuenit ad iſtam conſūmationē. ꝓuer. 21. Uir obediens loquet̉ victorias. Factuseſt cauſa ſalutis nō tēporalis ſꝫ eterne Eſa. 45. Salua-tus eſt iſrl̓ in dn̄o ſalute eterna. Et iō dicit ꝙ appellatꝰeſt ⁊cͣ. ⁊ hoc eſt ſupra expoſitū. ¶ Deinde cum dicit. Dequo nobis grandis eſt ſermo ⁊c. preparat animos auditorum ad ſequentia que dicenda ſunt de pontificatu xp̄iEt circa hoc duo facit. Primo em̄ oſtendit eorū tarditatem. Secūdo ſuam intentionem cum dicit. 6. ca. Quaꝓpter intermittentes ⁊cͣ. Iterum pͥma in duas. qꝛ pͥmooſtendit tarditatem. Secūdo oſtendit ipſam eſſe culpabilem ibi. Etenim cum deberetis ⁊c. Item circa primaꝫpartem duo facit. Primo oſtendit dicendoꝝ magnitudinem. Secundo ipſorum tarditatem ad ea capienda ibi.Quoniam imbecilles ⁊c. Dicit ergo. Ita dixi ꝙ appellatus eſt pontifex de quo ſcꝫ pontificatu grandis nobisẜmo ē qꝛ de magnis. ꝓuer. 8. De rebꝰ magnis locuturaſum. Item grandis qꝛ de vtili. ſcꝫ de ſalute animaꝝ .i.Ti .1. Fidelis ſermo ⁊ omni acceptione dignus. qꝛ xp̄sieſus venit in hunc mundum peccatores ſaluos facere.⁊c. Iſte ſermo eſt interpretabilis. quod poteſt dupliciterexponi. Vel ꝙ fiat ibi vis negationis interpretabilis ideſt non exponibilis. qꝛ non poteſt ad perfectum exprimi

T ij