in epiſtolam ad Sebreos V

¶ Deinde cum dicit. Non em̄ habemus ⁊c. ne forte credatur ꝙ non poſſit aliquid agere preter id qd̓ exigit eiꝰiuſticia. oſtendit in ipſo etiam eſſe miſericordiam et pietatem. Et iſta reſpiciunt miſeriā. ⁊ hoc precipue conuenit chriſto. Un̄ dicit. Qui nō poſſit comꝑati ⁊c. ¶ Sciendum eſt autē ꝙ ly poſſe aliquādo importat non nudāpotentiā: ſed ꝓmptitudinē ⁊ aptitudine chriſti ad ſubueniendū. ⁊ hoc quia ſcit ꝑ experientiā miſeriā noſtrā: quāvt deus ab eterno ſciuit ꝑ ſimplicem noticiaꝫ. psͣ. Miſericors eſt deus timentibꝰ ſe: quoniā ipſe cognouit figmētum noſtrum. Vnde ſubdit. Pro ſimilitudine ſcꝫ noſtritemptatum. Eſt autē triplex temptatio. Una q̄ eſt a carne quando ſcꝫ caro concupiſcit aduerſus ſpūm vt diciturGal̓. 5. Et iſta non eſt ſine peccato. qꝛ vt dicit auguſtinꝰNon nullum peccacum eſt cum caro concupiſcit aduerſus ſpūm. qꝛ hoc eſt carnem concupiſcere. Sed hoc nonfuit in chriſto. ⁊ ideo dicit. Abſqꝫ peccato id eſt abſqꝫ minimo motu peccati. 1. Pe. 2. Qui peccatū non fecit necinuentus eſt dolus in ore eius. Et ideo dicit̉ agnus dei.Io. 1. Alia eſt temptatio ab hoſte ⁊ a mundo. ⁊ hoc dupliciter. Vel alliciendo ꝑ ꝓſpera. vel terrendo ꝑ aduerſaEt his duobꝰ modis fuit temptatus xp̄s. Fuit em̄ allectus proſperis. Quicquid em̄ ꝑtinet ad proſperitatemhuius vite vel pertinet ad concupiſcentiam carnis. velad concupiſcentiā oculoꝝ. vel ad ſuperbiā vite. De primo em̄ temptauit eum diabolus quando temptauit eumde gula que eſt mater luxurie. Matth̓. 4. Si filius deies dic vt lapides iſti panes fiāt. Item de inani gloria cūdixit. Mitte te deorſum. Item de cōcupiſcentia oculoꝝdicens. Hec om̄ia tibi dabo ⁊c. Luc. 4. Cōſumata om̄itemptatione diabolus receſſit ab illo vſqꝫ ad tempꝰ. Itēfuit temptatus ꝑ aduerſa ⁊ inſidias a phariſeis: quia volebant eum capere in ſermone. Matth̓. 22. Item ꝑ contumelias. Matth̓. 27. Uah qui deſtruis templū dei ⁊c.Item ꝑ flagella ⁊ tormenta. Excepta ergo temptationeque eſt cum peccato ꝑ om̄ia ſimilis nobis temptatus eſt.Dicit autē ẜm ſimilitudinē quod poteſt dupliciter exponi. Uno modo ꝙ ly ẜm denotet cauſam finalem. Quaſidicat. Ideo temptatus eſt vt daret nobis exemplū vt ẜmſimilitudinem eius temptationē ſuſtineremus ⁊ om̄ia conaremur vincere. 1. Pe. 2. Chriſtus paſſus eſt ꝓ nobisvobis relinquens exemplū ⁊cͣ. Uel poteſt denotare ꝯſequentiā. Quaſi dicat. Ideo temptatus eſt vt ꝑ om̄ia tāin temporalibus ꝙͣ in omnibꝰ alijs niſi in ſolo peccatoſimilis eſſet nobis. Si em̄ fuiſſet ſine temptationibꝰ nōfuiſſet eas expertus: ⁊ ſic non compateret̉. Si vero habuiſſet peccatuꝫ non potuiſſet nos iuuare: ſed magis indigeret adiutorio. ¶ Deinde cum dicit. Adeamus cū fiducia ⁊c. inducit ad habendā fiduciam de ipſo. qͣſi dicatExquo ſic poteſt cōꝑati adeamus cū fiducia. Eſa. 12. Ecce deus ſaluator meus fiducialiter agam ⁊c. Adeamusdico ad thronum. Thronus dicit̉ ſedes regis. xp̄s autērex ē Iere. 23. Regnabit rex ⁊ ſapiens erit ⁊c. Hic auteꝫthronus duplicem habet ſtatum. Unū iuſticie in futuropsͣ. Sediſti ſuꝑ thronū qui iudicas iuſticiaꝫ. Hoc erit infuturo. psͣ. Cum accepero tempus ego iuſticias iudicabo. Eſt alius thronus gratie ſcꝫ in preſenti quādo eſt tēpus miſerendi. Lach̓. 4. Exequabit gratiā gratie. Pergratiam aūt chriſti liberamur ab omni miſeria: quia liberamur a peccato quod facit miſeros populos ꝓuer. 14.Et ideo dicit. Vt miſeri cordiaꝫ conſequamur. Item pergratiam chriſti iuuamur ad bona operanda. Et ideo dicit. Et gratiam inueniamus. Lucͣ. 1. Inueniſti gratiamapud dominū. Et hoc in auxilio oportuno quo adiuuemur ad bene operandū. psͣ. Auxilium meum a dn̄o ⁊cͣ.Iſtud aūt auxiliū ē ꝑ gr̄aꝫ. 1. Corin. 15. Abūdantiꝰ illis

laboraui. non autē ego: ſed gratia dei mecum. Hoc autēoportet eſſe cōgruo tēpore. Ideo dicit. Auxilio oportuno. Omni em̄ negocio tempus ⁊ oportunitas. Eccͣ. 8.Hoc eſt tempus preſens qd̓ eſt tempus miſerēdi.Capitulum quintūMnis nāqꝫ pontifex ex hominiobus aſſumptus ꝓ hominibus cōſtituit̉ in his que ſunt ad deum:vt offerat dona ⁊ ſacrificia ꝓ peccatis. Qui cōdolere poſſit his qui ignorāt⁊ errant: quoniaꝫ ⁊ ipſe circumdatus eſt infirmitate: ⁊ ꝓpterea debet quemadmoduꝫpro populo: ita etiam pro ſemetipſo offerre pro peccatis. Nec quiſqͣꝫ ſumit ſibi honorem: ſed qui vocatur a deo tanqͣꝫ aaron. Sic⁊ chriſtꝰ nō ſemetipſum clarificauit vt pontifex fieret. ſed qui locutꝰ eſt ad eū. Filiusmeꝰ es tu: ego hodie genui te. Quēadmodum ⁊ in alio loco dicit. Tu es ſacerdos ineternū ſcd̓m ordinem Melchiſedech. Quiin diebus carnis ſue preces ſupplicationeſqꝫad eum qui poſſit illum ſaluū facere a morte: cum clamore valido ⁊ lachrymis offerēsexauditus eſt ꝓ ſua reuerentia.Sicut a principio huius epl̓e dictum fuit intentio apl̓i ēoſtendere xp̄m excellentiorem eſſe omnibus his ex quibus lex habet auctoritatē ſcꝫ angelis quoruꝫ miniſteriodata fuit. Gal̓. 3. Ordinata ꝑ angelos ⁊c. Ex moyſe quifuit legiſlator. Io. 1. Lex ꝑ moyſen data eſt. Et ſacerdotio ⁊ pontificatū aaron ꝑ quē lex adminiſtrat̉. Expeditꝰergo de duobꝰ pͥmis: hic ꝓſequit̉ de tertio ſcꝫ de eminētia ſacerdotij xp̄i ad ſacerdotiu zaaron. Et circa hoc duofacit. Primo em̄ oſtendit chriſtū eſſe pontificē. Secundo oſtendit ipſum eſſe excellentiorē pontifice veteris legis ī ſeptimo capitulo ibi. Hic em̄ melchiſedech ⁊c. Itēin pͥma ꝑte duo facit. Primo oſtendit chriſtum eſſe pontificem. Scd̓o preparat aures auditoꝝ ad ꝯſeq̄ntia. ibi.De quo nobis grandis eſt ſermo ⁊cͣ. Adhuc circa pͥmuꝫduo facit. Primo oſtendit que requirant̉ ad pontificem.Secūdo oſtendit illa conuenire xp̄o. ⁊ ſic concludit ip̄mibi eſſe pontificē. Sic et xp̄s nō ſemetipſuꝫ ⁊c̄. Itē in prima ꝑte tria facit. Primo deſcribit pontificale officium.Secūdo oſtendit pietatē que pontifici neceſſaria eſt ibi.Qui condolere poſſit ⁊c. Tertio oſtendit modum ꝑueniendi ad pontificatū ibi. Nec quiſꝙͣ ſumit ⁊c. ¶ Circaofficium quattuor ponit. Primo cui conuenit. Secūdovtilitatē ibi. Pro hominibꝰ ⁊c. Tertio materiā ibi. Inhis que ad deum ⁊c. Quarto actum ibi. Vt offerat dona ⁊c. Iſtud autē officium conuenit homini non angeloEt ideo dicit ꝙ ita dictuꝫ ē ꝙ habemꝰ pontificē magnū⁊ talis eſt chriſtus. Nāqꝫ ꝓ quia omnis pontifex ex hoībus aſſumptus debet etiaꝫ eſſe de numero hominū. Voluit aūt deus vt homo habeat ſimilē ſui ad queꝫ currat.Unde ⁊ eccleſia ordinauit ꝙ quando vtilis inuenit̉ aliquis de collegio non eligatur extraneus. Oſee. 2. Dabo eis vinitores ex eodem loco. Deut̓. 17. Eum cōſtitues quem dn̄s deus tuus elegerit de numero fratrū tuoꝝ.Non poteris alterius gentis hoīem regem facere qui nōſit frater tuus. Dicit aūt aſſumptus. quia debet alios excellere ſicut patet de ſaule. 1. Reg. 10. Et ideo xp̄cs Io.

T