in epiſtolam adVebreOS IIII6

ergo ne aliquis ex vobis exiſtimetur deeſſe: quia vobisfacta eſt promiſſio intrandi. Eſa. 32. Sedebit populusmeus in pulchritudine pacis in tabernaculis fiducie inrequie opulenta. Apocalip. 14. Amodo iam dicit ſpiriritus vt requieſcant a laboribus ſuis. Timendum eſt ergo ne propter culpam noſtram non ingrediamur relictapollicitatione id eſt promiſſione quā relinquimus deſerendo ſpem fidem ⁊ charitatem per quam poſſumus introire. E hoc fit per peccatum mortale. ¶ Conſequenter cum dicit. Etenim nobis hoc nunciatum eſt ⁊cͣ. oſtēdit ꝙ nobis imminet iſta ſollicitudo. Et circa hoc facitduo. Primo enim proponit intentionem ſuam. Secundo probat eam ibi. Ingrediemur enim ⁊cͣ. Circa pͥmuꝫduo facit: quia primo oſtendit ꝙ nobis facta eſt iſta promiſſio. Secundo ꝙ iſta promiſſio non ſufficit ibi. Sꝫ nōprofuit ⁊c. Dicit ergo. Etenim ⁊cͣ. id eſt nobis promiſſūeſt. Vnde ſciendum eſt ꝙ illa que in veteri teſtamentopromiſſa ſūt temporaliter: intelligēda ſunt ſpiritualiter.Omnia enim in figura contingebant illis. pͥme Corin.10. ⁊ Roma. 15. Quecunqꝫ ſcripta ſunt ad noſtram doctrinaꝫ ſcripta ſunt. ¶ Deinde cum dicit. Sed non profuit ⁊cͣ. oſtendit ꝙ non ſufficit promiſſio quin nihilominus debeamꝰ eſſe ſolliciti. Unde dicit ꝙ ſermo auditꝰ⁊ non creditus in nullo eis profuit. Nō enim auditoreslegis iuſtificabuntur ſed factores. Roma. 2. Et dic̄. Nōadmixtus fidei quia ſicut ex intellectu ⁊ ītellecto fit vnūita ex corde credentis ⁊ ip̄a fide formata fit vnum. pͥmeCoꝝ. 6. Qui adheret deo vnus ſpiritus eſt. Illud autēꝙ dicit ex his que audierunt poteſt eſſe ratio quare ſermo non eſt admixtus fidei. Hoc enim fuit ex his que audierunt ab exploratoribus quibus fuerūt increduli Uelpoteſt eſſe determinatio fidei. que debet eſſe ex his queaudierunt. Fides enim ex auditu. Roman̄. 10. Verbaenim dei ſic ſunt efficacia ꝙ ſtatim audita debent eē credita. p̄s. Teſtimonia tua credibilia facta ſunt nimis.¶ Deinde cum dicit. Ingrediemur enim ⁊c̄. probat propoſitum. ⁊ circa hoc facit tria. Primo enim oſtendit ꝙnobis eſt neceſſarium credere ſicut ⁊ illis. Secundo adducit duas auctoritates ad probandum intentum ſuumibi. Et quidem operibus ⁊c̄. Tertio ex illis arguit ibi.Quoniam ergo ſupereſt ⁊c̄. Dicit ergo. Nobis factuseſt ſermo ſicut ⁊ illis quia ingrediemur in illam requiem̄. p̄s. In pace in idipſum dormiam ⁊ requieſcaꝫ Iob.II. Requieſces ⁊ nō erit qui te exterreat. ⁊c. Eſt autemduplex requies. Una in bonis exterioribꝰ ⁊ ad iſtā egredittur homo a requie mentis. Alia eſt in bonis ſpiritualibus que eſt intima: ⁊ ad iſtam ingreditur. Matth̓. 25.Intra in gaudium domini tui Canti. pͥmo. Introduxitme rex ī cellaria ſua. ¶ Deinde ponit auctoritatē Sicutiuraui ⁊c. ⁊ hoc expoſitum eſt. ¶ Deinde cum dicit. Etquidem operibus ⁊c. ponit duas auctoritates. Unaꝫ legis que habetur Geneẜ. 2. Aliam que frequenter poſita eſt que habetur in p̄s. Dicit ergo quantum ad primū:et quidem operibus ab inſtitutione huius mundi perfectis dixit ⁊cͣ. Hoc poteſt legi dupliciter. Uno modo ꝙnon ſit ibi enim: ſed dixit in quodam loco ⁊cͣ. Et eſt planior littera vt ſit ſenſus. Dico ꝙ ingrediemur in requiem̄ que prefigurata eſt ab inſtitutione mundi de qua requie prefigurata per diem ſeptimam dixit ſcilicet ſpiritꝰſanctus qui loquitur in ſcriptura quia ſpiritu ſancto inſpirati locuti ſunt ſancti dei homines. ſcd̓e Pet̓. pͥmo.In quodam loco famoſo ſcilicet Geneẜ. 2. de die ſeptīa.Et ſic requieuit deus ab operibus ſuis. Operibus inꝙͣab inſtitutione mundi perfectis. Uel dixit ſpiritus ſanctus in quodam loco de die ſeptima: ⁊ hoc dixit poſtꝙͣ

narrauerat opera ſex dierum perfectis ab inſtitutōe mundi. Si vero ſit ibi. Dixit enim ſic eſt defectiua cōſtructio⁊ eſt ſenſus. Nunciatum eſt nobis ꝙ ingrediemur ⁊ hocoperibus ab inſtitutione mundi perfectis: ſed quando ⁊quomodo nunciatum eſt quia dixit in quodam loco ⁊cͣ.Dicit autem operibus perfectis ad denotandum operaſex dierum que fuerunt perfecta. Dicit vero ab inſtitution mundi: quia primo conſtitutus eſt mundus: et poſtſex dies diſtincte perfectus ē in ſingulis partibus ſuis.De diſtictione autem iſtorum dierū diuerſimode loquūtur ſancti. Aliter enim accipit eos Auguſtinus ab alijsſanctis: ſic ut patet prima parte ſumme qōn. 74. articulo ſecūdo ⁊ tertio. Tamen quocunqꝫ dicatur manifeſtum eſt ꝙ opera illa perfecta fuerunt. Eſt enim in ipſisduplex perfectio. Vna ẜm partes mundi que ſunt celuꝫ⁊ quatuor elementa. Et hec attenditur penes eaꝝ eſſentias ſic ut habet̉ in pͥma parte ſūme. q. vbi ſupra. Et hocfuit per opus creationis qd̓ fuit prima die. Et per opusdiſtinctionis qd̓ fuit ſecunda ⁊ tertia die. Et in hoc concordat Augu. cum alijs. Alia perfeectio ē ẜm ſingulaspartes. Et hec perfectio pertinet ad opus ornatus. Etiſte ornatus quantum ad ſuperiora fuit quarta die. quantum ad mediam ſcilicet aerem ⁊ aquam quinta die quātum vero ad terram que ē infimum elementuꝫ fuit ſextadie. Iſta perfectio conuenit numero ſenario qui conſurgit ex ſuis partibus aliquottis ſimul ſumptis que ſuntvnum duo ⁊ tria. quia ſexies vnum ſunt ſex. ſimiliter terbis. ⁊ bis ter. ⁊ vnum duo tria ſunt ſex. quia ergo ſenarius ē primus numerus perfectus. quia licet ternarius cōueniat aliqualiter his que dicta ſunt quia ter vnum triaſunt. ⁊ vnū ⁊ duo tria ſūt. tn̄ bis vnū nō faciūt tria: ſil̓r ſemel duo nō faciūt tria ſed tm̄ duo. Iō ꝑ ipſū ſenariū deſignatur perfectio rerum. Poſt perfectionem vero ꝓmittitur quies que nulli datur niſi operanti. Et ſic in ſeptima die quā mutatus ēˡ ſtatꝰ mundi ſicut in qualibet aliaerat quedam variatio. Unde in ip̄a incepit ſtatus propͥagatiōis propter quod ⁊ conumeratur alijs. ideo in ſeptima mundi eſt ſtatus quieſcentium. Scd̓m augꝭ. tameniſta ſeptīa dies nihil aliud eſt ꝙͣ cognitio angelica relataad quietem dei ab operibus. Sed contra ſi quieuit die ſeptima quis ergo fecit eam ſi non eſt opus dei. PretereaIoh. 5. Pater meus vſqꝫ modo operatur ⁊ ego operor.Reſpondeo eſt dicendum ꝙ accipitur ibi quies non ẜmꝙ opponitur labori: ſed ẜm ꝙ opponitur motui. Deusenim ⁊ ſi producendo non moueatur: tamen quia de ip̄onon loquimur niſi per ſenſibilia in quibus non ē operatio ſine motu: ideo omnis operatio large loquendo dicitur motus: ⁊ ſic dicit̉ quieuiſſe quia ceſſauit nouas ſpecies producere: quia illa que poſtea facta ſunt fuerunt inillis rebus tunc productis. Vel ẜm virtutem actiuam ſicut in animalibꝰ perfectis vel ẜm rōnes ſeminales. Velẜm materiam ſicut mineralia. Ideo tunc non fuit mortuus ſuſcitatus. Sed fuit factum corpus quod poſſet ſuſcitari. Qundam autem fuerunt tunc ẜm ſimilitudinem vtanime rationales que tātuꝫ fiunt a deo. Sic ergo requieuit deus ab operibus producendis quia omnia aliquomodo proceſſerunt vt dictum eſt: tamen vſqꝫ modo operatur conſeruando ⁊ gubernando que condidit. Et ſicſeptimā diem deus fecit ſicut quamlibet aliam: quia tūcfuit aliquid additum: quia tunc incepit ſtatꝰ ꝓpagationis. Quelibet autē additio variabit ſtatū mundi vt dictum ē ⁊ faciebat vnum diem. Vel ẜm augꝭ. nō dicit ſimpliciter requieuit ſꝫ requieuit ab operibꝰ ſuis. Ab eterno enim requieuit in ſeip̄o: ſed tunc etiam requieuit nonin operibus ſed ab operibus Aliter enim operatur deus