I epiſoian. ad Deb. CCII&

III

defeci eis. Illd̓ tn̄ qd̓ dicit qͣdraginta annis ẜm intentionem apoſtoli refertur ad priora: ſed ẜm intentionē pſaīmiſte refertur ad ſequentia: vt dicatur ꝙ offenſus vel infenſus eis fuit quadraginta annis. Et ſic habet lr̄a Hieronymi. ¶ Deinde cum dicit. Propter quod offenſusfui ⁊cͣ. ponit̉ pena peccati ⁊ eſt duplex lr̄a ſcꝫ offenſus vl̓proximus: ⁊ idem eſt propter quod id ē propter peccatūfui offenſus id ē indignatus non ꝙ ira ſit in deo niſi ſimilitudinarie quia punit ſicut iratus. de qua pena frequenter habetur ⁊ in Exodo ⁊ in libro numeroꝝ. Sepe enimproſtrati ſunt. Vnde pͥme Coꝝ. 10. agit de pena iſtiꝰ peccati. Uel proximus fui ſcꝫ puniendo ip̄os. Quādo eniꝫdominus ſubuenit bonis ⁊ punit malos. tunc ē ꝓpe ipſos: ſed quando diſſimulat peccata hominū propter penitentiam ⁊ diſſimulat afflictionem iuſtorum vt creſcatip̄orum meritum: tunc videtur eſſe longe. Iob. 22. Nubes latibulum eius nec noſtra conſiderat ⁊ circa cardīesceli perambulat. Uel proximus quantum ad diuinā miſericordiam quia hocipſum ꝙ punit eos tēporaliter magnum miſericordie ſignum eſt. ¶ Deinde cum dicit. Etdixi ⁊cͣ. ponit peccatum exacerbationis. Et hoc patet ꝑhoc quod infra dicitur Quibus autem iurauit nō introire ⁊cͣ. Et circa hoc facit duo. Primo enim ponit culpamSecundo ſubdit penam ibi. Quibus iuraui in ira mea⁊cͣ. Culpam autem duplicem ponit. Una ē in obſtination in malo. Alia eſt in receſſu a bono. Et iſtaꝫ ponit ibiIpſi vero non cognouerunt vias meas. Dicit ergo Egoſic fui eis ꝓximus ſcꝫ puniendo eos: ⁊ dixi ſcꝫ p̄uiſioneeterna: hi errant corde ſemper. Deutero. 31. Semper cōtentioſe egiſtis contra dominū. Iere. 13. Si poteſt ethiops mutare pellem ſuam ⁊cͣ. Sic ergo vno mō aliqͥs exacerbat deum quando obſtinate adheret malo. Alio modo quando contemnit bonum. Unde dicit. Ip̄i vero nōcognoueruerunt vias meas: hoc ē non quantum ad ſimplicem ignorantiam ſed ad affectatam. Iob. 21. Scientiam viarum tuarum nolumus. p̄s. Noluit intelligere vtbene ageret. Uel non cognouerunt id ē non approbauerunt ſicut dicit apoſtolus. 2. Thy. 2. Cognouit dominꝰqui ſunt eiꝰ. ¶ Conſequenter oſtendit penam cum dicitQuibus iuraui ⁊c. In qua vero ponit immobilitateꝫ inhoc ꝙ vult iuramenta firma. quando enim deus vel angelus inueniuntur iurare ſignum ē immobilitatis eius:de quo iuratur. p̄s. Iurauit dominus ⁊ nō penitebit eū⁊c. Uerum̄tamē aliquando non iurat niſi ſub conditiōequia ſcꝫ non peniteant hec mala eueniēt eis. Ponit etiāꝙ pena iſta non eſt ad cōminationē ſed magis ad exterminationem quia dicit in ira. p̄s. Domine neqꝫ ī ira tuacorripias me. Iurauit ergo in ira ſi introibunt ⁊c. Conſtructio eſt defectiua ad modum irati qui truicat verbaſua. Et accipitur lyſi pro non id eſt non introibunt in requiem meam. Eſt autem triplex requies. Una eſt temporalis. de qua Lucꝭ. 12. Habes multa bona repoſita īannos plurimos requieſce ⁊c. Secunda ē requies cōſcientie. Eccl̓. 51. Modicum laboraui ⁊ inueni requiē multam. Tertia eſt requies glorie eterne. p̄s. In pace in idipſum dormiam ⁊ requieſcam. Ipſi vero nec in terrā promiſſionis nec in requiē fruitionis eterne introierunt.Lectio tertia.Idete fratres ne forte ſit in aliquoveſtrum cor malum incredulitatꝭdiſcedendi a deo viuo. Sed adhortamini voſmetipſos per ſingulos

&dies donec hodie cognominatur: vt non obduretur quis ex vobis fallacia peccati Participes enim chriſti effecti ſumus: ſi tamē initium ſubſtantie eius vſqꝫ ad finem firmuꝫretineamus: dum dicitur. Hodie ſi vocē eiꝰaudieritis nolite obdurare corda vr̄a: quēadmodū in illa exacerbatione. Quidā eniꝫaudientes exacerbauerunt: ſed nō vniuerſi qui profecti ſunt ab egypto per moyſen.Quibus autem infenſus eſt quadragintaannis? Nonne illis qui peccauerunt quorūcadauera proſtrata ſunt in deſerto. Quibꝰautem iurauit non introire in requiem ip̄i:niſi illis qui increduli fuerunt? Et videmquia non potuerunt introire in requiē ip̄iꝰpropter incredulitatem.Supra apoſtolus per auctoritatem pſalmiſte oſtēdit ꝙfirmiter obediendum ē chriſto. In auctoritate vero poſuit ſcꝫ monitionē culpam ⁊ penam: hic exponit iſta tria ꝑordinem. Primo facit hic. ſecundū ibi. Quidam enim.⁊cͣ. Tertium ibi. Quibus autem iurauit ⁊cͣ. In admonitione vero ſunt duo ſcꝫ ip̄a monitio. ⁊ ip̄ius monitionisconditio. Vnde iſta duo exponit. Primo primum hic.Secundo ſecundum ibi. Participes eniꝫ xp̄i ⁊c. In prima vero admonitione ad dn̄o hortatur ſcꝫ ad ſollicitamcōſiderationē. Secūdo ad mutuā admonitionē ibi. Sedadhortamur ⁊c. Dicit ergo. Uidete ⁊c. Unuſquiſqꝫ em̄in ſe dꝫ cōſiderare in quo ſtatu ſit. Gal̓. 6. Opus ſuū ꝓbet vnuſquiſqꝫ. Iere. 2. Uide vias tuas in cōualle. Uidete ergo frēs quātū ad quēlibet in ſe qꝛ quilibet ē parsſocietatis ⁊ vnicuiqꝫ mādauit deꝰ de ꝓximo ſuo. Eccl̓.17. Uidete .i. ꝓbate vnus alium ne forte ſit in aliquo veſtrū ⁊c. Quaſi dicat. Multi inter vos ſunt in ſtatu perfecto tamē ꝓpter fragilitatem ⁊ arbitrij libertatē poſſet eēmalū in aliquo vr̄m. Iob. 4. Ecce qui ſeruiunt ei nō ſūtſtabiles ⁊ in angelis ſuis reperit prauitatē: quanto magis hi qui habitant domos luteas ⁊ terrenū habent fundamentū. Ioh. 6. Nōne ego duodecim vos elegi ⁊ vnꝰex vobis diabolus ē. Non ergo aliquis ſit tm̄ ſollicitusde ſe ſed etiā de quolibet ſue ſocietatꝭ. Sed quid? Ne ſitin aliquo veſtrum cor malū incredulitatis. Ecce malumde quo loquit̉ apoſtolus ſcꝫ cor incredulum .i. nō firmūin fide in quo conſiſtit malitia anime: qꝛ ſicut bonū anime in adherēdo deo ē p̄s. Mihi āt adherere deo bonū ēQd̓ ſcꝫ ē ꝑ fidē: ita recedere a deo ꝑ incredulitatē ē malū hoīs. Iere. 2. Scito ⁊ vide iſrl̓ qꝛ malū ⁊ amaꝝ ē reliquiſſe te dn̄m. ⁊c. Et iō dicit diſcedēdi qꝛ ꝓ incredulitatērecedit a deo. Iere. 2. Me dereliq̄runt fontē aque viue.⁊c. Sꝫ ſi inueniat iſtud malū in aliquo nunqͥd deſperandū ē? Nō. ſed magis dꝫ adhortari .i. admoneri. Io dicitSed adhortamini voſmetip̄os ꝑ ſingulos dies .i. continue .ſ. diſcutiendo ꝯſcīam ſuā ⁊ inducēdo ad bonum: donec hodie cognoīatur .i. donec durat pn̄s tp̄s gr̄e qd̓ eſttotū ſicut vnus dies. Io. 9. Me oꝫ oꝑari oꝑa ęius qͥ miſit me donec dies ē ⁊cͣ. Et hoc iō vt nō obduret qͥs ex vobis fallacia peccati. Sicut em̄ ſupra dictū ē. Cor obduratur ꝑ obſtinatiōeꝫ in malū. Sꝫ ꝑ hoc aliqͥs firmiter inheret peccato quia fallit̓. Raturale enī ē appetitui adherere bono: ſed recedit a bono quia decipit̉. Prouer. 14.Errāt qͥ oꝑant̉ malū. ⁊ Prouer. 13. ẜm aliā lr̄aꝫ. Aīe do