n epiſtolam ad Sebreos I

mo. Portentis quātū ad maiora ſicut ſuſcitatio mortuiActuū. 9. Thabita ſurge ⁊c. Dicitur auteꝫ portentumquaſi porro vel procul tenſum qd̓ ſcꝫ aliquid in longinquū demonſtrat. ⁊. Paralip. 32. In legatione principūbabylonis qui miſſi fuerant ad eum vt interrogarent deportento ꝙ ſcꝫ fuerat ſol retrogreſſus ⁊c. Precipuuꝫ vero portentum eſt ꝙ deus factus eſt homo. Eſa. 8. Ego ⁊pueri mei quos mihi dedit deus in portentuꝫ ꝙ ſcꝫ egoſum homo ⁊ ꝙ pueri mei hoc crederent. Mirum enī fuit ꝙ cor humanū hoc potuit credere. Dicit vero. Uarijsvirtutibus vt ſigna ⁊ portenta referantur ad ea que excedunt virtutem nature vt ſignum dicatur qd̓ eſt p̄ter ⁊ ſupra naturam: non tamē contra. Sed portentum eſt qd̓ ēcontra naturaꝫ vt partus virginis: ſuſcitatio mortui. Sꝫvirtus referat̉ ad ea que ſunt ẜm naturam licet non eodem modo ſicut ſanatio febris qd̓ vtiqꝫ poſſunt medici licet non ſtatim. Vel virtutes referantur ad virtutes mētis quas dominus ſuis p̄dicatoribꝰ dedit ſcꝫ fides: ſpes:⁊ charitas. Sed quantū ad ſecundū ſcꝫ quantū ad donadicit. Et ſpirituſſancti diſtributionibꝰ. Sed cōtra vt dicitur Sap̄. 7. Spirituſſanctus vnus ē. Quomodo ergodiſtribuitur? Dicendū ē ꝙ nō diſtribuitur ẜm eſſentiamſed inquantū dona eius diſtribuūt̉. pͥme Coꝝ. 12. Diuiſiones gr̄arum ſunt idē autē ſpiritus. Om̄s autē gratieattribuunt̉ ſpiritui ſancto: quia datur ex amore. Amorvero appropriatur ſpiritui ſancto. Grego. Certe ſpiritꝰſanctus amor eſt. Uel diſtributionibus .i. ꝑ diſtributiones que fiunt a ſpiritu ſancto: qꝛ alij datur ſermo ſapīe.alij ſermo ſcientie: alij oꝑatio miraculoꝝ. alij prophetia:⁊ ſic de alijs. Et hoc totū non ꝓ meritis nec ex neceſſitate nature ſed per ip̄ius voluntatē. Ioh. 3. Spiritus vbivult ſpirat ⁊c. Mat. vltimo. Dn̄o cooperante ⁊ ſermonem confirmante ſequentibus ſignis.GLectio ſecunda.On enī angelis ſubiecit deꝰ orbē ternre futurū: de quo loquimur. Teſtatus eſt autem in quodam loco quisdicens: Quid eſt homo ꝙ memor es eius:aut filius hominis: quoniam viſitas eum.Minuiſti eum paulominus ab angelis gloria ⁊ honore coronaſti eum: ⁊ cōſtituiſti eūſuꝑ oꝑa manuū tuarum. Omnia ſubieciſtiſub pedibus eius. In eo enim ꝙ oīa ei ſubiecit nihil dimiſit nō ſubiectū ei. Nūc auteꝫnec dū videmꝰ omnia ſubiecta ei.Supra fecit apoſtolus quandā comparationem oſtēdēseſſe maiorem neceſſitatem obſeruandi precepta xp̄i ꝙͣ legis date per angelos: hic confirmat ꝯn̄am. vbi duo facit.Primo enim confirmat dictam ꝯſequentiā oſtēdēs maiorem eſſe poteſtatem xp̄i ꝙ angelorum. Secundo probat idem per auctoritatem ibi. Teſtatus eſt autē quidā.⁊c. Dicit ergo. Ita dixi ꝙ maiora ſupplicia ſuſtinebuntꝙͣ qui faciunt contra mandata angelorum: quia ip̄e chriſtus dominus eſt ⁊ magis punitur qui peccat cōtra dominū ꝙͣ qui peccat cōtra ſeruos. Et ꝙ chriſtus ſit dominus oſtendit quia nō ſubiecit deus orbem terre futurumſubiectum xp̄o angelis. Et duo dicit. Primo quia orbisnon eſt ſubiectus angelis. Secundo oſtendit de quo orbe intendit ibi. De quo loquimur. Orbis enī nō ē ſubiectus angelis. Iob. 34. Quem conſtituit alium ſuꝑ terram aut quē poſuit ſuꝑ orbē quem fabricatus ē. Sed cōtra Dan̄. 10. dicitur. Angelus princeps regni grecoruꝫ

S II4L⁊ perſarū. Et deutero. 32. Conſtituit fines populorū luxta numerū filiorū dei ẜm aliam litteram. Et dicendumeſt ꝙ non eſt eis ſubiectus vice dominij ſed vice cuiuſdāminiſterij. Tota enim creatura corporalis miniſtraturper angelos. p̄s. Miniſtri eius qui facitis ⁊c̄. ſupra. 1.Omnes adminiſtratorij dicuntur. Uel non enī ſubiecitorbem terre angelis: orbē dico futurum ſcꝫ mundū iſtuꝫqui dicit futurus qꝛ in ſcriptura qn̄qꝫ dicitur futurū nonreſpectu noſtri ſed reſpectu eius cui cōparatur: ſicut idēapoſtolus dicit Ro. 5. de adā reſpectu xp̄i qui ē forma futuri: xp̄s enī nō ē futurus reſpectu ſui ſed reſpectu ade.Sic hic orbis futurus dicit̉ nō reſpectu noſtri ſed reſpectu xp̄i qui ē ab eterno ſed orbis in tempore. Et qꝛ manichei dicunt orbem ſubiectū malo deo nō aūt bono. ideoſubdit. De quo loquimur quia ſcꝫ nō de alio ſed de iſto.Uel quia ſupra primo dixerat. Ipſi peribūt ſcꝫ celi ⁊ mutabunt̉: qd̓ ſicut ibi dictum fuit intelligit̉ quo ad ſtatumnon quo ad ſubſtantiā: ita ꝙ duplex ē ſtatꝰ mundi. Unqui nunc ē p̄ſens. ⁊. Pet̓. 3. Celi qui nunc ſunt ⁊ terraeodē verbo repoſiti ſunt reſeruati igni ⁊c. Et alius ē futurus. In orbe autem ẜm iſta qui nunc ē nō omnia ſuntei ſubiecta vt ſupra dictū ē: ⁊ hoc per executionem potentie licet ſubiecta ſint per auctoritatē ſed nūc in illo ſtatufuturo erit ei orbis ſubiectus. Et ideo ſubdit. De quo loquimur. ¶ Conſequenter probat ꝑ auctoritatē cū dicit.Teſtatus ē autē quidā ⁊c. Vbi tria facit. Primo em̄ cōmendat auctoritatē teſtimonij inducendi. Secūdo inducit teſtimoniū ibi. Quid ē hō ꝙ memor es eius ⁊c̄. Tertio explicat ſenſum teſtimonij. In eo enī ꝙ ei omnia ⁊c̄ͣ.Circa teſtimoniū vero ponit prīo ꝙ verba veteris teſtamenti ſunt quedā teſtimonia xp̄i. Io. 5. Scrutamī ſcripturas ⁊c. Et paulopoſt. Et ille ſunt qͥ teſtimoniū perhibent de me. Et ideo dicit. Teſtatus ē autem. Secūdo qꝛapud iudeos erant quedā ſcripture minus note ⁊ q̄dammagis note: ⁊ iō maioris dignitatis ſunt ſcripture pſalmoꝝ quibꝰ ip̄i vtebant̉ in oībus ſacrificijs ſuis. Et ideodicit. In quodā loco noto. ſcꝫ ⁊ manifeſto. Tertio ponuiauctoritatē dicentis ſcꝫ dauid qui ſcꝫ fuit maxime auctoritatis. 2. Regꝭ. 23. Dixit vir cui conſtitutū ē de xp̄o deiiacob egregius pſaltes iſrl̓. ¶ Deinde inducit teſtimoniū cū dicit. Quid ē homo ⁊cͣ. vbi tria facit. Primo em̄ponit myſteriū incarnationis. Scd̓o paſſionis ibi. Minuiſti eū paulominꝰ ab angelis ⁊c. Tertio myſteriū exaltatiōis ibi. Gl̓ia ⁊ honore ⁊c. Dicit ergo. Quid ē hō.⁊cͣ. Et debet legi deſpectiue. Quaſi dicat. Hō valde mōdicū quid ē reſpectu dei. Eſa. 40. Oēs gentes quaſi nōſint ſic ſunt corā eo: ⁊ quaſi nihilū ⁊ inane reputate ſuntei. Si em̄ aliquis diligit aliquē ⁊ dimittit eū diu in miſerijs nec ſubuenit videt̉ eius obliuiſci. Deus aūt humanū genꝰ dilexit ⁊ qꝛ ip̄m fecit ad imaginē ſuam ⁊ qꝛ ī medio paradiſi ip̄m poſuit. Sꝫ pꝰ peccatū qꝛ nō ſtatī ei ſubuenit videt̉ eiꝰ fuiſſe oblitꝰ. pͣs. Mem̄to ē nr̄i dn̄e in bn̄placito tuo ⁊c. Et iō dicit. Quid ē hō ⁊c. Quaſi dicat.Si cōſideremꝰ vilitatē hominis miꝝ ē ꝙ memor es eiꝰ.Sic ergo prīo ponit cām incarnatiōis. Scd̓o ponit ipſāincarnationē cū dicit. Filius homīs. In ſcriptura em̄ ſacra xp̄s vocat̉ filiꝰ hoīs ſicut pꝫ Dan̄. 7. Et in euāgelioin multis locis ⁊ huiꝰ rō ē: qꝛ alij ſunt filij hoīm. p̄s. Filij hoīm vſqꝫ quo graui corde ⁊cͣ. Sꝫ xp̄s tm̄ filius ē hominis ſcꝫ virginis beate. Et ip̄e a deo viſitat. Aliquādovlſitatio in ſcriptura refertur ad gratiam: ſicut dicitur:Geneẜ. 21. Uiſitauit dominus ſaram ⁊c. Quandoqꝫ autem ad penam. p̄s. Uiſitabo in virga iniquitates eorum. Hic autem refertur ad beneficium. Uiſitas. id eſtexcellentiſſimum beneficium ei confers: quia facis eumfilium dei ex hoc ſcilicꝫ ꝙ hūanitas aſſumpta ē a verbo