Tepiſtolam ad Sebreos II52

Supra probauit apl̓s tria de xp̄o in quibꝰ excedit angelos: hic ꝓbat quartuꝫ qd̓ p̄miſerat de ip̄o ſcꝫ ꝙ ſedet addexterā maieſtatis qd̓ ꝑtinet ad dignitatem eiꝰ. Et circahoc facit duo. Primo em̄ inducit auctoritatē dauid. Secundo oſtendit angelos ab hac dignitate deficere. ibi.Nonne oēs ſunt ⁊c. Circa primū duo facit. qꝛ primo deſcribit dignitatem xp̄i. Scd̓o oſtendit per ſignū ibi Quoaduſqꝫ ponā ⁊c. Dicit ergo. Ad quē autē angelorum dixit aliqn̄ deus. Quaſi dicat. Non inuenit̉ ꝙ hoc deꝰ dixerit angelo ſed dixit chriſto. Et ipſe ētxp̄s. Mat. 22.inducit hoc de ſe dictū. Hoc autē qd̓ dicit. Sede a dextris meis. pōt referri ad diuinā naturā in qua xp̄s equalis ē pr̄i qꝛ habet ⁊ iudiciariā ⁊ regiā ptātem equalē pr̄iIo. 16. Oīa que habet pater mea ſunt. Ip̄e vero pat̓ abeterno dixit: qꝛ dicendo filiū generauit ⁊ generādo deditei equalitatem patris. Pōt etiam referri quantū ad humanam naturam ẜm quā ſedet in bonis potioribꝰ pr̄is.T unc aūt pater dixit qn̄ hūane nature verbū ſuū vniuitHoc aūt magis ſupra expoſitū eſt vbi dixerat. Sedet addexterā. ¶ Cōſequenter cum dicit. Quoaduſqꝫ ⁊c̄. oſtēdit ꝑ ſignū dignitatē xp̄i vbi occurrit duplex dubitatio.Una quia ab eterno omnia ſunt ſubiecta filio. Itē qꝛ inreſurrectione xp̄s dicit. Data ē mihi oīs ptās. Quid ergo expectat ſubijciendum ſcabello ſuo? ¶ Et ſciendū eſtꝙ aliquid pōt eē in poteſtate alicuius dupliciter. Unomō quantū ad auctoritatem: ⁊ ſic omnia ab eterno quātum ad p̄ordinationē fiendorū ⁊ in tꝑe quo fuerunt: ſubiecta ſunt filio dei inquantum deus: ſed a principio conceptionis inquantū homo. Alio modo quantū ad exercitium poteſtatis: ⁊ ſic nō ſunt ei oīa ſubiecta ſed tm̄ in fine mundi quia nondū exercet ptāteꝫ in omnia: ſubijciendo ſibi oīa. Phil̓. 3. Secundū oꝑationē qua poſſit etiaꝫſubijcere ſibi oīa. Sed quid eſt ꝙ dicit ſcabellum? Pōtdici ꝙ per hoc nihil aliud intelligit̉ ꝙͣ plena ⁊ perfectaſubiectio. Illud em̄ dicit̉ perfecte ſubiectū alicui qd̓ ip̄epōt cōculcare pedibꝰ. Aliter etiā ⁊ faciendo vim in verbo: qꝛ ſicut deꝰ eſt caput xp̄i: vt pꝫ pͥme Coꝝ. 11. Caputxp̄i deus. Ita pedes xp̄i humanitas eius. p̄s. Adorabimus in loco vbi ſteterūt pedes eiꝰ. Ponā ergo ſcabellūid ē non ſolum ſubijciā inimicos tuos tue diuinitati ſedetiam humanitati tue. In hoc aūt errauit origenes. Ip̄eem̄ voluit ⁊ intellexit vnū modū tm̄ ſubiectionis. Sicutem̄ nihil aliud eſt ſubijci luci ꝙͣ illuminari: ita cū xp̄s ſitveritas iuſticia ⁊ bonitas ⁊ quicquid tale pōt dici nihil ēaliud ſubijci ſaluatori ꝙͣ ſaluari. Et ideo voluit ꝙ ī fineomnia etiā demones ſaluarent̉ quia aliter nō ſubijcerentur oīa xp̄o. Sed hoc ē contra illud qd̓ dicit̉ Mat. 25.Ite maledicti in igne eternū. Unde ſciendū eſt ꝙ duplexeſt modus ſubiectionis. Unus ꝑ voluntatē ſubditoꝝ ſicut boni miniſtri ſubijciunt̉ domīo ſuo: puta regi ⁊ ſic ſoli boni ſubijciunt̉ xp̄o. Alius per voluntatem dn̄i: ⁊ ſic ēquedam violentia ex parte ſubditorum. Et ſic mali ſubijcientur xp̄o: nō ꝙ velint dominiū eius: ſed quia xp̄s faciet de ipſis voluntatem ſuam puniendo eos qui noluerūthic facere voluntatem ſuā. Et hoc ꝓprie deſignat̉ ꝑ ſcābellū: quia qd̓ calcat̓ cōprimit̉. Eſa. 66. Celum mihi ſedes ē id eſt celeſtes ⁊ boni: ſed terra id eſt terreni ⁊ maliſcabellū pedū tuoꝝ. ¶ Alia dubitatio eſt de hoc ꝙ dicit:qͦaduſqꝫ ⁊c. quia ſi ſedebit quoaduſqꝫ ponat: ergo cū poſuerit nō ſedebit. Reſpōdeo ꝙ donec ⁊ quoaduſqꝫ qn̄qꝫponunt̉ finite. quādo ſcꝫ deſignant terminū eius cui coniungitur: ſicut cum dico: Sede hic donec veniam. Aliquando autem tenentur infinite quando ſcꝫ non poniturterminus: vt cum dicitur. Iſte non penituit donec vixit:quia nec poſt mortem penituit. Sicut enim dicit Hieronymus illud oportet deſignari de quo poteſt eſſe dubiū

Illud autem quod nō eſt dubium relinquit̉ intelligentꝭDubium autem eſt vtrum in vita ſua peniteat: ſed ꝙ nōpoſt mortem ſuam nulli eſt dubium. Sic ⁊ in propoſitocum enim non multi impugnent ⁊ blaſphement chriſtuꝫvidetur dubium vtrum modo ſedeat: ſed non eſt dubiuꝫvtrum ſedeat quando omnia ſubiecta erunt ei: ⁊ ideo nōexprimitur illud. ¶ Conſequenter oſtendit ꝙ dignitashec angelis non conuenit cum dicit. Nonne omnes ⁊cͣ.Ubi tria facit: quia primo oſtendit ipſorum officiū. Secundo executionem officij ibi. In miniſteriū ⁊cͣ. Tertiofructū executionis ibi. Vt hereditatē ⁊cͣ. Dicit ergo. Nōne omnes ⁊c. p̄s. Miniſtri eius qui facitis voluntatemeius. Sed contra Dan̄. 7. Milia miliū miniſtrabant ei⁊cͣ. Ubi dicit Grego. Aliqui miniſtrant alij ſunt qui aſſiſtunt. Non ergo omnes miniſtrant Reſpondeo dicēduꝫeſt ꝙ ſicut videmus in artificibus ꝙ duplex eſt genꝰ arti ficum. Quidam enim ſunt quaſi manu exequentes vtmanu artifices. Alij autem non exequūtur nec operāturmanu ſed ſunt artifices diſponentes ⁊ quaſi precipiētesquid agendum ſit: ita ⁊ in angelis eſt: quia quidam ſuntquaſi exequentes. quidam vero quaſi preceptores precipientes ea que agenda ſunt. Accipiendo ergo largo modo adminiſtrationes tam ꝓ exequentibus ꝙͣ etiam proimperantibꝰ: ſic oēs ſunt adminiſtratores vl̓ adminiſtratorij. Sed ſi dicantur adminiſtratorij qui exequunt̉. alijautē qui īmediate accipiunt a deo aſſiſtentes. ſic quidaꝫminiſtrant: quidā aſſiſtunt ⁊ tradunt alijs. Sed contrahoc eſt quia hic tangit̉ executio officii cum dicit. In miniſterium miſſi ⁊c. ergo videt̉ per hoc ꝙ omnes exequātur. p̄s. Immittit angelus domini in circuitu ⁊cͣ. et Eſa.6. Volauit ad me vnus de ſeraphin qui ſūt de ſupremoordine. Ergo ſi illi mittunt̉: multo fortius alij. Sed contra hoc eſt dionyſius qui dicit ꝙ accepit ab apoſtolo ꝙſoli inferiores mittunt̉ ⁊ nō ſuperiores. Reſpondeo quidam dicunt ꝙ ſuperiores mittunt̉ ⁊ exeunt aliquādo aliquibus cauſis ſubortis ad exteriora: ſed videt̉ mihi ꝙ ſuperiores quattuor ſcꝫ ſeraphin. cherubin. throni ⁊ dominationes nunꝙͣ mittunt̉ ſed inferiores mittunt̉ qd̓ patetex eoꝝ nominibus Uirtutes enim mittunt ad mirabiliafacienda. Poteſtates ad arcendum poteſtates aereas.Principatus ad gubernandū cōmunitatē vel regnum:⁊ ſic de alijs. Dominationes auteꝫ dicunt̉ quia ordinātomnia hec inferiora. Alii autem tres ordines accipiuntnomina ex oꝑatione quam immediate exercent circa deum: ⁊ illa diſpenſant in alios. Ꝙergo dicit miſſi. Dicendum eſt duplex eſt miſſio. Una que motum localem īportat. ⁊ ſic mittunt̉ ſolum inferiores. Alia eſt miſſio que fitper applicationem ⁊ directioneꝫ noui effectus in creatura. ⁊ ſic mittunt̉ filius ⁊ ſpiritus ſanctꝰ. ⁊ hoc modo mittunt̉ ſuperiores quia virtus eorū immittit̉ in inferioresimmittenda alijs. Et qd̓ dicit volauit ⁊c̄. Dicendum ꝙinferiores vtuntur nominibus illorum quoꝝ virtute etauctoritate agunt ⁊ eis attribuunt operationes ſuas. Etquia ille officium ſuum exequebat̉ in virtute ſeraphin:ideo vocatus eſt nomīe ſeraphin nō ꝙ eſſet natura ſeraphin. ¶ Deinde ſubiungit fructum officij cum dicit. Vthereditatem ⁊cͣ. Et licet omnes ſint vocati nō tamē oēscapiunt hereditatē. Qui ergo capiunt illi ꝑcipiūt fructūmiſſiōis. Iere. 51. Curauimꝰ babylonē ⁊ nō ē ſanata.Capitulum ſecundum.Ropterea abundantius oportetfobſeruare nos ea que audiuimꝰ