Explanatio ſancti Thome

ſa ⁊ quādoqꝫ noxia. Actu. 17. Athenienſes ad nihil aliud vacabant niſi aut diſcere aut audire aliquid noui. Etideo multiplicat̉ doctrina heretica Prouerb̓. 19. Aquefurtiue dulciores ſunt ⁊ panis abſconditus ſuauior ⁊c.¶ Conſequēter cū dicit. Et a veritate ⁊c̄. exponit dictū⁊ primo exponit quod dixerat ꝙ ſanaꝫ doctrinā non ſuſtinent cū dicit. A veritate ⁊c. Sana doctrina eſt quādonon habet admix tā falſitatē. Ergo ſanam doctrinā nonſuſtinēt dum veritatē nolunt audire. Oſee. 4. Non eſtveritas ⁊ nō eſt miſericordia ⁊ nō eſt ſcientia in terra ⁊cͣ.Io. 8. Si veritatē dico vobiſ: qͣre nō creditis mihi? ⁊c̄.Secūdo ꝙ dixerat coaceruabūt ⁊c. exponit cū dicit. Adfabulas autē conuertent̉. Fabula eſt compoſita ex mirisin quibus deficit veritas. Et talia homīes habentes inauribus pruritū volunt audire. 1e. tymoth. 4. Ineptas⁊ inanes fabulas deuita ⁊c̄. ¶ Deinde cū dicit. Tu ꝟo⁊c. ponit̉ neceſſitas ex parte tymothei cui erat officiū cōmiſſum: ⁊ ideo neceſſariū erat ꝙ predicaret. Et prīo monet eum ad ſollicitudinē. Secūdo inducit eum ad laborem. Tertio moderat̉ laboreꝫ. Dicit ergo. Tu vero ⁊cͣ.Quaſi dicat. Iſti ſic faciūt. Tu vero ⁊c. Math. 24. Uigilate quia neſcitis qua hora dn̄s veſter venturus ſit ⁊c̄Luce. 2. Et paſtores erāt in regione eadē vigilantes ⁊cuſtodientes vigilias noctis ſupra gregē ſuū ⁊c. Ro. 12Qui preeſt in ſollicitudine. Sed quia ſollicitudo ſine labore inanis eſt. ideo primo iuducit ad vniuerſaliter laborandū. Scd̓o determinat in quo eſt laborandū. Tertio laborandi. neceſſitatē. Dicit ergo. Uigila ⁊ ſic ꝙ aliquid facias. ⁊ ideo labora. Sap. 3ꝰ. Bonoꝝ laboꝝ glorioſus eſt fructus ⁊c. Et hoc in oībus. id eſt in omni generę hominū. Eſa. 32. Beati qui ſeminatis ſuper om̄esaquas ⁊c. Marci vlti. Predicate euangeliū omni creature. Vnde mox determinat in quo eſt laborandū dicēs:Opus fac euangeliſte. id eſt euangeliza. Hoc em̄ eſt nobile opus: quia ad hoc xp̄s eſt miſſus. Luce. 4. Alijs ciuitatibus oportet me euāgelizare quia ideo miſſus ſumEſa. 41. Primus ad ſyon dicet. Ecce adſum ⁊ hieruſalem euāgeliſtā dabo. Euangeliſta autē dicitur aliqn̄ quiſcripſit euangeliū. ⁊ ſic ſunt quattuor. qn̄qꝫ qui predicatip̄m. ⁊ ſic dicit̉ hic. ⁊ Epheẜ. 4. Neceſſitas aut huiꝰ laboris qꝛ eſt miniſteriū tuū. ⁊ ideo tibi cōmiſſum imple:ſcꝫ predicādo. Col̓. 4. Dicite archippo. vide miniſteriūquod accepiſti in dn̄o vt illud impleas. Ille autē impletofficiuꝫ euangeliſte qui verbo predicat et opere implet.Actu .1. Cepit ieſus facere ⁊ docere. ¶ Conſequēter inducit ad moderantiā dicens: Sobrius eſto. vel ſobrietate corꝑali que decet p̄dicatorē. Ebrietas em̄ eſt inimicaſapiētie. Eccl̓. 2. Cogitaui abſtrahere a vino carnē meāUel potius ſobrietas ponit̉ hic ꝓ diſcretiōe Actuū. 26.Uerba ſobrietatis ⁊ veritatis eloquor. 1ᵉ. petri. 5º. Sobrij eſtote ⁊c.Lectio ſecunda.Go enim iam delibor: ⁊ tempus reſolutionis mee inſtat. Bonum cer-tamen certaui: curſum conſumaui:fidem ſeruaui. In reliquo repoſita eſt mihicorona iuſticie: quam reddet mihi dominꝰin illa die iuſtus iudex Non ſolum autē mihi: ſed ⁊ his qui diligunt aduentū eius.Supra monuit eū vt inſtaret doctrine. ⁊ hoc propter audientes ⁊ propter ip̄m tymotheū: hic inducit tertiā neceſſitatē ex parte apoſtoli. ⁊ eſt quia in breui erat ſubtrabendus de mūdo. Et primo prenūciat ſuaꝫ mortē immi

nere. Secūdo mandat ꝙ viſiter eū ibi. Feſtina ⁊c. Circa primū duo facit. Primo deſignatur inſtantia mortiseius. Secūdo ſecuritas moriētis ibi. Bonū certamē ⁊c.Circa primū duo facit. qꝛ primo nūciat paſſiones qͣs patiebat̉. Scd̓o p̄dicit mortē que ex pectabat̉ ibi. Et tp̄usmee ⁊c. Quantū ad primū dicit Ego em̄ ⁊c. quaſi dicatStatī ego delibor. Sanctoꝝ autē paſſio dicit̉ īmolatio.Phil̓. 2 Sꝫ ⁊ ſi īmolor ſuꝑ ſacrificiū ⁊ obſequiū fidei veſtre gaudeo ⁊c. p̄s. Tibi ſacrificabo hoſtiā laudis .ſ. ꝓte patiendo. Antiqͥtus in ſacrificijs que ex humidis offerebant̉ quedā fiebant preguſtatiōes. ⁊ he vocabant̉ delibatiōes. Rom̄. 11º. Ꝙ ſi de libatio ſancta eſt ⁊ maſſa ⁊c.Et ideo vocat paſſiones īminentes delibatiōes. Et quāuis iam diu ſim has expertus tempus tamē reſolutiōismee inſtat Eſt aūt duplex reſolutio. ſcꝫ aīe a corꝑe Eccl̓.vlt. Et reuertat̉ puluis in terraꝫ ſuam vnde erat. ⁊ ſpūsredeat ad deuꝫ qui dedit illū. Item eſt reſolutio corporis in puluerē. Gen̄. 3. Puluis es ⁊ in puluerē reuerteris. ¶ Deinde cum dicit. Bonū ⁊c. oſtendit ſecuritateꝫſue mortis. Sed ſciendū eſt ꝙ eſt differentia inter mortēiuſti ⁊ peccatoris. quia vt dicit̉ Prouerb̓. 11º. Mortuohomine impio nulla erit vltra ſpes. Quia em̄ ſpem habet in iſtis rebus trāſitorijs. ideo ſpem nō habet in eternis. Sed iuſtus habet ſpem in eternis ⁊ nō in terrenis.Primo ergo ponit meritū ſue ſecuritatis. Secūdo ſecuritatē de premio. ibi. In reliquo ⁊c. Meritū huius viteeſt in tribus. ſcꝫ In reſiſtēdo malis. In ꝓficiendo in bonis. In bene vtēdo dei donis. Primū dicit̉ quoddā certamen. Sed certamen dicit̉ bonū: primo ſi ſit pro bonisputa ſi ſit pro fide ⁊ iuſticia ſicut apoſtoli. Iude. 1. De cōmuni veſtra ſalute neceſſe habui ſcribere vobis deprecās ſuꝑcertari ſemel tradite ſanctis fidei. Eccl̓. 4. Proiuſticia agonizare ꝓ anima tua ⁊ vſqꝫ ad mortē certa ꝓiuſticia. Secūda ꝓpter modū certaminis: ſi ſcꝫ ſollicite⁊ legittime certet̉ ſupra. 2º. Nō coronabit̉ niſi qui legittime certauerit. 1ͤ. corinth. 9. Sic pugno nō quaſi aereꝫverberās ſed caſtigo corpus meū ⁊c̄. Tertio ꝓpter difficultatē certaminis Sap. 10. Et certamen forte dedit illivt vinceret ⁊c. ⁊ profectū in bonis quod eſt. ¶ Sed notat curſum. ᵉ. corinth. 9. Sic currite vt cōprehendatis⁊c. Et dicit̉ curſus ꝓfectus ſanctoꝝ: quia cū feſtinatiōecurrūt vt meliorantes cōſumāt agitati ſtimulis charitatis. Heb. 4. Feſtinemus ergo ingredi in illā requiē ⁊c̄.p̄s. Viam mandatoꝝ tuoꝝ cucurri. Sed adhuc certamē⁊ curſus mortis reſtabat ergo nō conſumauerat curſumnec certauerat. Dicendū eſt ꝙ ſicut homo qui bene incipit ⁊ intendit finire habet perfecte. ſic ⁊ apoſtolꝰ iaꝫ em̄inceperat ⁊ finire intendebat. ¶ Bonus vſus donorumdei eſt duplex. ſcꝫ cōſeruatio fidei. ⁊ ideo dicit. Fidē ſeruaui quod facit qui vtit̉ donis dei ad gloriā dei ⁊ ſalutēproximoꝝ. Math. 24. Quis putas eſt fidelis ſeruus ⁊prudens quē conſtituit dominꝰ ſuper familiā ſuam? ⁊c̄.Fᵉ. tymoth. 1º. Fidelē me exiſtimaui ponens in miniſterio ⁊c. Vel ſeruaui in me virtutē fidei. Rom̄. 14. Omne quod nō eſt ex fide peccatū eſt ⁊c. propter qd̓. Mat.10. Eſtote prudentes ſicut ſerpētes. id eſt cuſtodite fidētanꝙͣ caput ⁊ fundamentū virtutuꝫ. ¶ Deinde cū dicit.In reliquo ⁊c. ponit̉ ſpes de premio quod primo ponit.Secūdo oſtendit datorem eius. ibi. Quam reddet ⁊c.Tertio ponit participes premij ibi. Qui diligūt ⁊c. Dicit ergo. Exquo pugnaui ⁊ curſum conſumaui: nihil reſtat niſi ꝙ coroner. Corona iuſticie dicit̉ quam deus exſua iuſticia reddet. Sed contra: quia vita eterna ex gratia dat̉. Roman̄. 6. Gratia dei vita eterna. ⁊ cap. 8. Nōſunt condigne paſſiones huius temporis ad futurā gloriam ⁊c̄. Non ergo ex iuſticia. Reſpōdeo. Dicendū eſt