in epiſtolam T ad Timotheum II

III.

Secundo oſtendit in quas perſonas exercent maliciamquas deſcribit pͥmo a fragilitate ſexus. Secūdo ex malicia cōuerſationis. Tertio ex vanitate affectionis. Quarto ex defectu diſcretionis. Quantum ad primum dicit.Mulierculas que ſunt minoris diſcretionis ⁊ ſexus fragilioris. Et dicit. Mulierculas: quia magne domine habent aliquos conſiliarios. Unde nō poſſunt ſeduci. ſedhec ſunt tali auxilio deſtitute. Mat. 23. Comeditis domos viduarū. 1. Machab̓. 1. Captiuas duxerūt mulieret⁊c. Quantū ad ſecundū dicit. Oneratas peccatꝭ. Peccatum eſt onus qꝛ nō ꝑmittit libere incedere. nec erectūeſſe ⁊ ſtare: ſed incuruat. psͣ. Sicut onus graue grauateſunt ſuper me ⁊c. Et ideo iſtas ſpecialiter decipiunt: qꝛpeccatum parat viam ſeductioni. Item qꝛ male ſunt timent reſiſterę ne prodant̉. Quantum ad tertium dicit.Que ducunt̉ varijs deſiderijs id ē apte ſunt vt ſeducātur ꝓpter varia deſideria que habent Iac. 1. Uir duplexanimo inconſtas eſt in omnibus vijs ſuis ⁊c. Et ideo prima mulier fuit ſeducta: qꝛ non ſtetit conſtanter in verbisdomini: ſed dixit ne forte moriamur. Eccͣ. 9. Ne reſpicias mulierem multiuolā ⁊c. Quantū ad quartum dicit.Semper ⁊c. Curioſitas ſemꝑ noua nititur querere ⁊ nōvult inſiſtere. Vnde dicit. Semꝑ diſcētes ꝓuer. 9. Muller clamoſa ⁊cͣ. Tamē hoc quod dicit. Semꝑ diſcentespoteſt reduci ad penetrantes domos. ¶ Deinde cuꝫ dicit. Quēadmodū ⁊c. oſtendit nocumentuꝫ quod afferūtprelatis ⁊ nocumentū reſiſtendi eorum doctrine: ⁊ inducit exemplum de exodo vbi magi pharaonis reſtiteruntmoyſi. quia a pͥncipio mundi ſemper fuit pugna inter veritatem ⁊ falſitatem. 2. Pe. 2. Fuerūt vero ⁊ pſeudo ꝓphete in populo ſicut ⁊ in vobis ⁊c. Sꝫ in Exodo iſti magi non nominant̉. ſed hic ſic qd̓ forte habuit ex aliquibꝰverbis iudeorum. Ita iſti veritati ſcꝫ quam nos predicamus reſiſtunt Iob. 24. Ipſi fuerunt rebelles lumini ⁊c̄Act̉. 7. Semper ſpirituiſancto reſtitiſtis. ¶ Conſequēter cum dicit. Homines reprobi ⁊c. oſtendit eorum defectum in fide ⁊ in opere. In opere homīes reprobi. Glo.In operibus id eſt qui per opera ſua ſe re ꝓbos oſtendūtIere. 6. Argentum reprobum vocate eos ⁊c. Item in fide corrupti mente id eſt in potentia rationali. Unumquodqꝫ em̄ tunc dicit̉ corruptum quando deficit a ꝓpriavirtute Propria autē mentis perfectio eſt cognitio veritatis. Vnde dicit̉ corruptus mente qui deficit a cognitione fidei. ¶ Conſequenter cum dicit. Sꝫ vltra ⁊c. oſtēdit quomō artant̉. Et pͥmo oſtendit eos eſſe impediēdosSecūdo docet modū impediendi ibi. Inſipiētia ⁊c̄. Sciendum eſt autē circa primuꝫ ꝙ voluntas nocendi eſt homini a ſeipſo. ſed poteſtas nocēdi eſt a deo ꝑmittēte. Etdeus nō ꝑmittit vt noceat ꝙͣtum vult malus ſed imponit terminum. Iob. 38. Hoc confringens tumentes fluctus tuos ⁊c. Sic ⁊ diabolus non leſit iob niſi ẜm ꝙ ꝑmiſſus fuit a deo. Sic arrius nocuit in eccleſia niſi ꝙͣtuꝫdominus ꝑmiſit Apoc. 7. dicit angelus. Nolite nocereterre ⁊ mari ⁊ arboribus quoaduſqꝫ ſignemꝰ ſeruos dei⁊c. Et dicit. Ultra ſcꝫ ꝙͣ deus ꝑmittit ⁊c. ¶ Modus impediendi eſt vt tollat eorum pallium ⁊ occultatio: quianocent. Iob. 41. Quis reuelabit faciem indumēti eius⁊c. Et ideo dicit. Inſipientia eorū manifeſta erit deo detegente quando illuminabit abſcondita tenebrarum ⁊cͣvt dicit̉. .1. Corin. 4. Sicut ⁊ illorum ſcꝫ magorum phaſraonis que fuit manifeſta qꝛ non potuerunt facere ſigna.¶ Deinde cum dicit. Tu autē ⁊c. oſtendit idoneitatemtimothei ad reſiſtendū huiuſmodi ꝑiculis. Et pͥmo oſtēldit ꝙ erat idoneus ex inſtitutione apoſtoli. Scd̓o ex exxperientia ſcpͥturaꝝ ibi. Ab infantia ⁊c. Item pͥmo oſtēqͥdit quomō erat inſtructus ſufficienter ab apoſtolo. Se⁊

rricūdo quō vniuerſaliter inſtrui ab alijs poterat ibi. Omli.nis qui pre inſtructus erat ⁊c. Circa primū pͥmo oſtēditatquomodo inſtructus erat verbo. Secūdo quomodo ext.emplo ibi. Propoſituꝫ ⁊c. Sed ſciendū eſt ꝙ verbo aliquis inſtruit dupliciter. Uno modo de veritate agnoſcē40Ada. Alio modo de iuſticia operanda. Quantum ad pri-mum dicit. Tu autē aſſecutus es meam doctrinam id ēinſtructus es in fide catholica. ⁊ ideo bene poteſt vitare9ſeos. Quantū ad ſecundum dicit. Meam inſtitutionē.7Inſtitutio eſt eruditio que eſt de aliquibus agendis queīſubdunt̉ operationi humane. Phil̓. 4. Ubiqꝫ ⁊ in om:nibus inſtitutꝰ ſum ⁊cͣ. Item quomō inſtructus erat ex-emplo. Et pͥmo ꝙͣtum ad bona agenda. Secundo ꝙͣtuꝫ3ad mala toleranda ibi. Patientiā ⁊c. In bonis faciedisponit duo. Primū eſt intentio recti finis. Et quantū adhoc dicit. Propoſitum quod eſt de fine. Sap̄. 8. Pro-poſui ergo hanc adducere mihi ad cōuiuandū ⁊c. Et adhoc ꝑuenit̉ ꝑ bona opera que deriuant̉ a tribus virtutibus. ſcꝫ fide: ſpe: ⁊ charitate. Et pͥmo ponit fidem. Heb̓.ij. Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Secundo ſpemcum dicit. Longanimitatē. que in longum expectat. 2.Corin. 6. In longanimitate. Tertio charitatem cum di-cit. Dilectionem. 1. Io. 3. Qui non diligit manet in morte. ¶ Deinde de malis tolerandis inſtruit eum ꝙͣtuꝫ adtria reducendo ad memoriam. Primo patientiam quaꝫhabuit. Item mala que ſuſtinuit. Item diuinum auxiliūquod ſibi affuit. Primo ergo ponit patientiā que opuslperfectum habet. Et pͥmo ponit patientie materiam ſcꝫperſecutiones in genarali Matth̓. 10. Si vos ꝑſequunl̓in vna ciuitate fugite in aliam. Item in ſpeciali cum dicit. Paſſiones que paſſus eſt in ꝓprio corpore. 2. Corī.11. Ter virgis ceſus ſum ⁊c. Tertio in paticulari cuꝫ dicit. Qualia facta ſunt mihi antiochie ⁊c. Act̉. 16. et. 17Iudei perſecuti ſunt eum preſente timotheo. Sed affuit diuinum auxilium. Et ideo dicit. Gripuit. ⁊c. 2. Cor.1. Qui conſolat̉ nos in omni tribulatione noſtra.Lectio tertiaT omnes qui pie volunt viuerein chriſto ieſu perſecutionem patientur Mali autē homines ⁊ ſeductores proficient in peius: errantes ⁊ inerrorem mittentes. Tu vero ꝑmane in hisque didiciſti ⁊ credita ſunt tibi: ſciēs a quodidiceris. Et quia ab infantia ſacras lr̄asnoſti que te poſſunt inſtruere ad ſalutem ꝑfidem que eſt in chriſto ieſu. Omnis enimſcriptura diuinitus inſpirata vtilis eſt addocendum: ad arguendum: ad corripiendūad erudiendum in iuſticia: vt perfectus ſithomo dei ad omne opus bonum inſtructꝰ.Supra ꝓpoſuit timotheo in exemplū perſecutiones qͣsipſe paſſus fuit. Et ne videat̉ ipſe ſolus ꝑ hmōi paſſiōestrāſiſſe. oſtēdit eas eſſe cōmūes ſctīs. Et pͥmo docet quōſancti patiunt̉ hic defectus penales. Secundo quomodo mali ꝓficiunt ꝑ defectum culpe ibi. Mali auteꝫ homines ⁊c. Dicit ergo perſecutiones ſuſtinui. ⁊ non ſoluꝫego: ſed ⁊ omnes. Pie ſumit̉ dupliciter. quandoqꝫ provirtute pietatis ad cultum diuinum. ſupra eodem. Habentes ſpeciem pietatis. quādoqꝫ ꝓ miſericordia ad ꝓximum. 1. Ti. 4. Pietas ad omnia valet. Omnes ergoqͥ pie ⁊c. id eſt volūt obſeruare cultū religiōis chriſtiane.Tit̓. 2. Sobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuamus in hoc ſeculo ⁊c-

P iij