in epiſtolam T ad Timotheum II.

II.

Lectio tertia.Rophana aūt ⁊ vaniloquia deuita. Multuꝫ em̄ ꝓficiūt ad impietatē: ⁊ ſermo eoꝝ vt cancer ſerpit.Ex quibus eſt hymeneus ⁊ philetus: quiaa veritate exciderūt. dicētes reſurrectioneꝫiam factam: ⁊ ſubuerterunt quorūdā fideꝫ.Sed firmū fundamentū dei ſtat: habens ſignaculum hoc. Cognouit dominꝰ qui ſunteius: ⁊ diſcedat ab iniquitate omnis qui inuocat nomen domini. In magna auteꝫ domo nō ſolum ſunt vaſa aurea ⁊ argentea: ſꝫ⁊ lignea ⁊ fictilia: ⁊ quedā quidē in honorē:quedā autē in contumeliā.Supra inſtruxit timotheū oſtendens modū generalemquo infidelibus eſt reſiſtendum: hic oſtendit in ſpecialiquibus ſit reſiſtenduꝫ. Et pͥmo oſtendit quibus eſt reſiſtendū. Secundo quare ibi. Multū em̄ ⁊cͣ. Tertio quōibi. Iuuenilia ⁊c. Dicit ergo. Prophana ⁊c. Vbi oſtendit duo eſſę vitanda ſcꝫ ꝓphana ⁊ vaniloquia ⁊ referuntad idem vel ad diuerſa. Nam ꝓphana dicunt̉ quaſi procul a phano ſcꝫ cultu diuino. ⁊ hec ſunt documenta hereſum ⁊ hec vitanda. Ideo dicit. Deuita ꝓphana. Poteſt etiam dici ꝙ hec ꝓphana ſunt q̄ fidei repugnant: ſꝫvaniloquia fabuloſa. psͣ. Uana locuti ſunt vnuſqͥſqꝫ adꝓximū ſuum. ¶ Deinde cuꝫ dicit. Multū em̄ ⁊c. oſtendit quare hec ſunt vitanda. ⁊ hoc dupliciter. Primo exnocumēto qd̓ inferūt. Scd̓o ex fructu vitationis ibi. Siqͥs ⁊c. Circa primū duo facit. qꝛ pͥmo on̄dit quō noceantad fidei ſubuerſionē. Secundo quō nō poſſunt totaliterfidem ſubuertere ibi. Sed firmū ⁊c. Item pͥmo ponit documentum. Secundo ſubdit ſimilitudinē ibi. Et ſermo.⁊c. Tertio exemplum ibi. Ex quibus eſt ⁊c. Dicit ergo.hec ſunt vitanda que impediūt pietatem qui cultus deidicit̉: Un̄ doctrina fidei eſt doctrina pietatis. Impietasvero eſt doctrina contra fidem. Vnde dicit. Multum ꝓficiunt ⁊c. id eſt ꝑducunt ad errorē ſiue ad erroneaꝫ doctrinam. Sed hic ꝓfectus eſt in malis abuſiue. infra. 3.Mali hoīes ⁊ ſeductores ꝓficiūt in peius errantes ⁊ inerrorem mittentes. ¶ Deinde ponit eoꝝ ſimilitudinemdicens. Sermo ⁊cͣ. Heretici em̄ dicunt a pͥncipio quedāvera ⁊ vtilia. ſed cū audiunt̉ euomūt mortifera. Et ideodicit. Sermo eoruꝫ ⁊cͣ. Eccͣ. η1. A ſcintilla vna augeturignis. ⁊ ab vno doloſo auget̉ ſanguis. ¶ Deinde cum dicit. Ex quibus ⁊c. ponit ad hoc exemplum. Hi em̄ duo fidem ſuo tempore corrumpebant. A quibus quidam errantes conuerſi ſunt in vaniloquiū ⁊c. De phileto dicit̉ſupra. 1. Auerſi ſunt a me om̄es qͥ ſunt in aſta ex quibꝰ eſtphiletꝰ ⁊ hermogenes. De hymeneo aūt habet̉. 1. Ti.1. Ex quibꝰ eſt hymeneus ⁊c. Et dicit. exciderunt. 1. Io.2. A nobis exierūt. Et hoc aggrauat: qꝛ. 2. Pe. 2. Melius em̄ erat eis non cognoſcere viā iuſticie ꝙ poſt agnitionem retrorſum conuerti. ⁊c. Errabant aūt dicentes reſurrectionē iam factam eſſe. De qua Matth̓: 27. Multa corpora ſanctorum qui dormierant ſurrexerunt ⁊c. Etdicebāt ꝙ non eſt alia reſurrectio expectanda. ſed tūc reſurrexerūt. Alio modo ⁊ melius ꝙ ſicut eſt duplex morsita duplex eſt reſurrectio ſcꝫ anime ⁊ corporis. De reſurrectione anime habet̉ Apoc. 20. Beatus ⁊ ſanctus quihabet parteꝫ in reſurrectione pͥma ⁊c. Dicebant ergo ꝙomnia que dicunt̉ in ſcpͥturis erant referenda ad reſurre-

ctionem aīarum que iam facta eſt Col̓. 3. Si conſurrexiſtis cum xp̄o que ſurſum ſunt querite ⁊c. Et hic error eſtetiam hodie apud hereticos ⁊ ꝑ iſtum ſubuertūt quoſdā.Et congrue dicit. ⁊ ſubuertunt: qꝛ deſtruunt fundamētuꝫ fidei Act̉. 13. O plene om̄i dolo ⁊ om̄i fallacia fili diaboli ⁊ inimice om̄is iuſticte non deſinis ſubuertere vias dn̄i rectas. ¶ Deinde cū dicit. Sed firmū ⁊c. oſtēditquomō ꝑ hereſes fides nō eſt totaliter ſubuertenda. Etpͥmo ꝙ ꝑ doctrinas hereticas non poteſt tota eccleſie fides corrumpi. Secundo oſtēdit quare deus ꝑmittit aliquos errare ibi. In magna autē ⁊c̄. Item pͥmo oſtenditimmobilitatē fidei electorū. Secundo addit demonſtrationem ibi. Habens ⁊c. Dicit ergo. Subuertūt. ſed tn̄firmū ⁊c. Hec em̄ fundamenta ſunt illa quibꝰ datur gr̄aīmobiliter ſtandi. Matth̓. 7. Fundata em̄ erat ſupra petram. Firmū qꝛ immobile. Vnde premittit̉ ibi Matth̓.7. Ꝙ venerunt flumina ⁊ flauerun venti ⁊ irrueruūt indomū illam ⁊ non cecidit ⁊cͣ. Huius firmitas dependetpͥmo ex diuina predeſtinatione. Secundo ex libero arbitrio noſtro. Et ideo quantū ad primū dicit. Hoc firmumfundamentū habet hoc ſignaculū. id eſt hoc ē ſignū huiꝰfirmitatꝭ. Io. 3. Qui aūt acceperit teſtimoniū eius ſignauit: qꝛ deus verax eſt. Et hec eſt pͥma ꝑs ſignaculi ſcꝫ exdiuina predeſtinatiōe. qꝛ nouit dn̄s qui ſunt eius. ⁊ heceſt noticia diuine p̄deſtinationis. Io. 10. Ego cognoſcooues meas. ⁊ alias oues habeo que non ſunt ex hoc ouili ⁊c. Matth. 7. Non noui vos. Sed ꝙͣtum ad ſecundūdicit. diſcedat ⁊cͣ. Quaſi dcat. Si p̄deſtinati ſunt a deoꝙ ꝑ liberū arbitrium ſaluabunt̉. qꝛ ex hoc ꝙ aliqͥs finaliter non adheret peccato oſtendit ſe eſſe predeſtinatū. Etponit duo que pertinēt ad ordinationē in ſtatu ſalutis.Primū ꝙ confiteat̉ fidem. Ideo dicit. Omnis qui ⁊c.Ro. 10. Ore confeſſio fit ad ſalutē. Secundū ꝙ recedata peccato Matth̓. 7. Non om̄is qͥ dicit mihi domine domine intrabit in regnum celorum ⁊c. Et ideo dicit. diſcedat ⁊c. Eſa. 55. Derelinquat impius viam ſuam ⁊cͣ. Evero dicit. nominat non intelligit ꝙ ſolum nominet oreſed interius ꝑ fidem ⁊ extra ꝑ opus. ¶ Deinde cū dicit.In magna ⁊c. ponit rationē quare deus ꝑmittit aliquoserrare licet om̄es diligat. Dupliciter autē poteſt hoc intelligi. qꝛ vel in generali vel in ſpeciali ad hunc vel illū.Si em̄ queras in ſingulari quare dat huic donum ꝑſeuerantie ⁊ non illi. non habet rōnem niſi ſolam dei voluntatem. Auguſtinus. Quare hunc trahat ⁊ illum non trahat noli velle iudicare ſi nō vis errare ⁊c. Sꝫ qͣre qͥbuſdādat ⁊ qͥbuſdā non. nō hꝫ rōem quā ⁊ aſſignat apl̓us Ro.9. et eſt eadem ratio cum iſta licet ꝑ alia exempla. Ideoem̄ dicit. Suſtinuit in multa patientia ⁊c. ẜm em̄ ꝙ oīaoꝑa q̄ deus fecit in natura ⁊ gr̄a ſūt fctā ad manifeſtandūgloriam dei Eccͣ. 42. Gloria dn̄i plenum eſt opus eius.Sic etiam fecit diuerſas creaturas vt ꝑfectio diuine bonitatis que nō poteſt manifeſtari ꝑ vnam ſufficienter manifeſtet̉ ꝑ multas. Ita etiam conſiderandū eſt de vno artifice. in domo vna ē vna feneſtra altera pulchrior. Si qͥsergo queratʸ quare non tota domus eſt feneſtra ratio eſtqꝛ tota domus eſſet imꝑfecta. Similiter dicit apoſtolus1. Corinth̓. 12. Si totum corpus eſſet oculus: vbi auditus? Sic ergo dicit apl̓us in effectu gratie quia oportuitꝙ deus manifeſtaret iuſticiā ⁊ miſericordiā. Si em̄ oēsſaluaret eſſet ſolum eius miſericordia. Si om̄es damnaret̉ ſolum eſſet iuſticia. Et ideo deus volens manifeſtare iram id eſt iuſticiaꝫ ⁊c. Et ſimilis eſt ratio de ꝑfectione eccleſie quam oportebat eſſe perfectam quod nō eſſetſi non eſſet in ea diuerſitas. In qͣ eſt triplex diuerſitas ſcꝫbonorum ⁊ malorum. bonoruꝫ et meliorū. maloꝝ ⁊ peiorum. Et hanc aſſignans dicit. In magna aūt domo id ē

R