nepiſtolam T ad Timotheum

conſtitutionem mundi ⁊c. Et dicit. In xp̄o ieſu: quia nōſumus electi vt ſaluemur ꝓprijs meritis: ſed per gratiāxp̄i: quia ſicut p̄deſtinauit ſalutem noſtram ita modumſalutis noſtre. Ioh. pͥmo. Gratia ⁊ veritas per ieſuꝫ xp̄mfacta ē: Sꝫ hec p̄deſtinatio prius erat occulta ſed nūc eſtmanifeſta: ⁊ quomodo? ſicut ꝯceptus cordis per oꝑa: vnde nunc in effectu operis ſuis electis manifeſtauit ꝑ illuminationē proprie loquit̉. manifeſtare enī eſt in luce ducere Iob. 18. Abſcondita ꝓduxit in lucem. Sic ergo manifeſtata ē per hoc ꝙ miſit xp̄m nos illuminantē Eſa. 60Surge illuminare hieruſalem quia venit lumen tuum.⁊c. Luce pͥmo. Illuminare his qui in tenebris ⁊ in vmbra mortis ſedent ⁊c. ¶ Deinde cum dicit. Qui deſtruxit ⁊c. cōmendat xp̄m illuminatorem ⁊ primo eiꝰ virtutem quantū ad mala que abſtulit. Secūdo quantū ad bona que cōtulit. Dicit ergo xp̄s ꝓpter hoc ꝙ ꝓ nobis paſſus ſatiſfecit deo pro peccatis noſtris. pͥme Pet. 3. Chriſtus ſemel pro peccatis noſtris mortuꝰ ē ⁊c. Et peccatūerat cauſa noſtre mortis corporalis Roma. 6. Stipēdiaenim peccati mors: ⁊ ideo deſtruendo peccatum deſtruxit mortem. Oſee. 13. Ero mors tua o mors ⁊c. Cōtulitetiam perfecta bona. primo anime in preſenti ꝑ gratiamfidei. Abac. 2. Iuſtus meus ex fide viuit. Sed ē imperfecta hec vita ſed perficietur in gloria. Io. 17. Hec ē vitaeterna vt cognoſcant te ⁊c. Secūdo mortalitateꝫ carnisreſultantem ex gloria aīe. i. Coꝝ. 15. Oportet corruptibile hoc induere incorruptionem ⁊c. Ioh. io. Ego venivt vitam habeant ſcꝫ iam per gr̄am et abundantius pergloriā in futuro. Itē ibidē Oīs qui viuit ⁊ credit in menō morietur in eternū.Lectio quarta:N quo poſitus ſum ego p̄dicator etapoſtolus ⁊ magiſter gentium. Obquā cām etiā hec patior ſed nō confundor. Scio enī cui credidi ⁊ certus ſum:qꝛ potēs ē depoſitū meū ſeruare in illū diē.Formā habe ſanoꝝ verboꝝ que a me audiſti in fide ⁊ in dilectione in xp̄o ieſu. Bonuꝫdepoſitū cuſtodi ꝑ ſpiritū ſanctū qui habitat in nobis. Scis enī hoc ꝙ auerſi ſūt a meoēs qui in aſia ſunt: ex quibus ē philetus ⁊hermogenes. Det miſericordiā dominꝰ oneſifori domui: quia ſepe me refrigerauit ⁊ catenā meā non erubuit: ſed cū romam veniſſet ſollicite me q̄ſiuit ⁊ inuenit. Det illi dn̄sinuenire miſericordiam a deo in illa die. Etquanta epheſi miniſtrauit mihi: tu meliusnoſti.Supra monuit ad ſolicitā xp̄i predicationem: hic inducit ad hoc per ſui exemplum ⁊ primo ponit hoc. Secūdoinducit ad ſui ſequelam ibi. Formā habens ⁊c̄. Tertiooſtendit ſequendi neceſſitatem ibi. Scis hoc ⁊c̄. Itē primo ponit ſuū officiū. Secundo oſtendit que patitur proſui officij executione ibi. Ob quā cauſam ⁊c̄. Tertio ſpercertitudinem ibi. Scio enim ⁊c. Deſcribit autem officiūſuum tripliciter: quia dicit ſe predicatorem ad excitāduꝫad bonos mores. infra. 4. Predica verbum. inſta oportune importune ⁊c. Marc̄. vltimo. Predicate euāgeliūomni creature ⁊c. Apoſtolū ad regendū eccl̓iam qꝛ apoſtoli ſunt prelati eccleſie. Gal̓. 2. Qui operatus ē petro ī

apoſtolatū circumciſionis operatus ē ⁊ mihi inter gētes⁊c. Et magiſtrum inſtitutū ad docendū fidei ſanitatem ⁊cognitionē dei. i. Timo .2. Doctor gentium in fide et inveritate. Iohel. 2. Filij ſyon exultate ⁊ letamini in dn̄odeo noſtro qui dedit vobis doctorem iuſticie ⁊c̄. Sꝫ dicit in quo poſitus ſū ego ⁊c. Ubi nota tria. Prīo ꝙ ip̄enō aſſumpſit ſibi ſed ab illo poſitus ē Heb. 5. Nemo aſſumit ſibi honorē ſed qui vocatur a deo tanꝙͣ aaron ⁊cͣ.Scd̓o in poſitione deſignat̉ ordo: item firmitas quia ẜmordinem rōnis inſtitutus firmiter manſit. Ioh. 15. Poſui vos vt eatis ⁊ fructum afferatis ⁊ fructus veſter maneat ⁊c̄. Iudic̄. 5. Stelle manentes ī ordine ⁊ curſu ſuo¶ Deinde eum dicit. Ob quā cām ⁊c. oſtendit que patitur pro ſui officij executione dicens hec aduerſa patior:ſcꝫ vincula ⁊ tedia: ⁊ hoc pro fide xp̄i: infra. 2. Laborovſqꝫ ad vincula ⁊c. Et dicit ob hanc cām qꝛ pati ſimpliciter nō ē laudabile ſed ꝓpter iuſtam cām. Mat. 5. Btīqui perſecutionem patiuntur ꝓpter iuſticiam ⁊c. Et iōnon ē ei ad confuſionē qui patit ꝓpter iuſticiā. i. Pe. 4Nemo veſtrū patiat̉ quaſi homicida aut fur aut maledicus aut alienorum appetitor ſi auteꝫ vt chriſtianus nonerubeſcat ⁊c. Act̉. 5. Ibant apoſtoli gaudētes ⁊c. ¶ Deinde cum dicit. Scio ⁊c. Ponit̉ certitudo ſpei: que faciteum non cōfundi etiā hec ꝓuenit ex magnitudine dei ꝓmittentis. Et ideo dicit. Cui credidi ⁊c. Et nota ꝙ vnomodo credere ē actus fidei ⁊ ē ſenſus. Scio ⁊c. id ē ſcioꝙ ille qui promiſit ē verax ⁊ potens ad reddendā vitameternam quā repromiſit homini fideli exiſtenti. Sed cōtra ex hoc ſequit̉ ꝙ eadē eſt ſcīa ⁊ fides ⁊ idem ē ſcituꝫ ⁊creditū qd̓ ē impoſſibile quia de rōe ſciti ē ꝙ videat̉: derōne crediti ꝙ nō. Reſpondeo in fide duo ſunt ſcꝫ id qd̓credit̉ ⁊ ille cui creditur. De eo qd̓ creditur nō pōt eē ſcientia quia ſic perderet crediti rōnem ſed de eo cui credit̉eſt ſcientia quia per euidentiſſimā rōnem ē ſcitum ꝙ deus ē verax. Et ſic dicit Cui credidi. 1. Io. 4. Nolite omni ſpiritui credere: ſed probate ſpūs ſi ex deo ſunt. Prouerb̓. 14. Innocēs credit omni verbo ⁊c. Alio mō dicit̉credere fidei eius cui cōmittit rem ſuā ⁊ hic ſenſus ē verior quaſi dicat. Meip̄m. labores ⁊ poſſeſſiones credidi .i.cōmiſi deo: ſcio ꝙ potens eſt depoſitū meum ſeruare ⁊c.Et nota ꝙ depoſitū dicit̉ dupliciter. Uno mō qd̓ ego depoſui. Et ſic hō deponit apud deū ſalutē ſuā qn̄ ſe deo totū cōmittit. 1. Pe. 5. Oēm ſollicitudinē vr̄am in eū ꝓijcientes qm̄ ip̄i cura eſt de vobis ⁊c. p̄s. Iacta ſuꝑ dn̄mcurā tuā ⁊ ip̄e te enutriet ⁊c. Itē deponit oꝑa ſua qn̄ ſcꝫnō ſtatim recipit remunerationē ſuā ſed in poſteꝝ. Et ſicqui bn̄ facit deponit illud apud deū: ⁊ hoc vſqꝫ in illumdiem quando iudicabit occulta hominū: quia tunc reddet deus mercedem laborum ſutoꝝ. i. Sap. 10. et Eſa. 3.Dicite iuſto qm̄ bene. quoniā fructū adinuentionū ſuaꝝcomedet ⁊c̄. Uel depoſitū id ē qd̓ penes me poſituꝫ ē ſcꝫofficiū euangelij. Act. 9. Uas electōis ē mihi iſte vt portet nomē meū ⁊c̄. Etiā deꝰ ē potens cōſeruare ſuū apl̓mvſqꝫ ad mortē ſuam. ¶ Deinde cū dicit. Formā hn̄s ⁊c.inducit ad ſeq̄lā ſui ⁊ ē duplex littera Una dic̄ habe: altera hn̄s Si dic̄ hn̄s ſic prīo ponit idoneitatē quā ꝓponittimotheo ad imitandū exemplū apl̓i. Secūdo hortaturad imitandū ibi. Bonū depoſitū ⁊c. Apoſtolus autē bonā idoneitatē habuit ẜm duo .ſ. ẜm eruditionem quantum ad cognitionē. Et iō dicit. Sanoꝝ verboꝝ ⁊c. Iteꝫẜm virtutem. Un̄ dicit. In fide ⁊ dilectiōe. Dicit ergo.Nō potes te excuſare ſi patienter te non habeas vſqꝫ advincula ſicut ego: qꝛ tu es habens formam ſanorum verborum ſcilicet que non continent falſitatis corruptionem. Titum. 2. Loquere que decent ſanam doctrinamEt dicit̉ doctrina ſana nō corrupta effectiue quia nos ſa