Explanatio ſancti Thome

dem eius. primo cōmemorat. Scd̓o oſtendit eam a parentibꝰ deriuatā ⁊ nō nouiciā. Dicit ergo. Recordationem ⁊c. Fides neceſſaria eſt prelato qui ē fidei cuſtos.Heb. II. Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Et dicit.Nō fictā. Uera enī ꝑ opera bona ē. Iac̄. 2. Oſtende mihi ſine oꝑbus fidem tuam: ego oſtendā tibi ex operibꝰ fidem meā. 1. Timo .1. Finis p̄cepti ē charitas ⁊c. Sap̄.pͥmo. Effugiet fictū ⁊c. ¶ Et hec non noua: ſed habitauit primū in auia tua ⁊c. Act. 16. dicit̉ ꝙ fuit filius mulieris vidue. Certus autem vel per reuelatienem vel perindicia ꝙ ⁊ in te.Lectio tertia.Ropter quā cam ammoneo te vt reſuſcites gr̄am dei que eſt in te ꝑ impoſitione manuū mearū. Nō enimdedit nobis deus ſpiritū timoris: ſed virtutis ⁊ dilectionis ⁊ ſobrietatꝭ. Noli itaqꝫ erubeſcere teſtimoniū dn̄i nr̄i: neqꝫ me vinctuꝫeius: ſed collabora euāgelio ẜm virtutē deiqui nos liberauit ⁊ vocauit vocatiōe ſua ſācta: nō ẜm oꝑa nr̄a: ſed ẜm ꝓpoſitū ſuum etgr̄am q̄ data ē nobis in xp̄o ieſu ante tꝑa ſecularia. Manifeſtata ē aūt nūc ꝑ illuminationē ſaluatoris nr̄i ieſu xp̄i. qui deſtruxit qͥdem mortem: illuminauit autē vitam ⁊ incorruptionem per euangelium.Supra ꝯmēdauit eū de bōis gratuitꝭ: hic hortat̉ ad vſūgratuitoꝝ ſibi datoꝝ p̄cipueī p̄dicatōe euāgelij Et prīomonet generalit̓ ad vſū date ſibi gr̄e. Scd̓o ſpecificat ꝙͣlis ſit vſus gr̄e ibi. Noli itaqꝫ erubeſcere ⁊c. Itē primoponit monitionē. Scd̓o eiꝰ rōnē ibi. Nō em̄ dedit nobis⁊c. Dicit ergo. Fides non ficta in mr̄e ⁊ auia ⁊ in te eſt.Propter quā cam ⁊cͣ. Gr̄a dei ē ſicut ignis qui qn̄ obtegitur cinere nō lucet: ſic gr̄a obtegit̉ in hoīe ꝑ torporemvel humanū timorē. Un̄ ⁊ timotheꝰ effectꝰ puſillanimistorpuerat circa p̄dicationē. Et iō dicit. Reſuſcita gr̄amſopitā. i. The ẜ. 5. Spūm nolite extinguere. Et addit.Que ē in te ꝑ impoſitionē manuū meaꝝ a qͦ ſcꝫ ordinatꝰerat ep̄s. In qua manꝰ impoſitione data ē ei gr̄a ſpiritꝰſaucti. ¶ Deinde cū dicit. Nō em̄ ⁊cͣ. ponit̉ rō monitionis ⁊ ſumit̉ ex cōditione diuinoꝝ muneꝝ. Qui em̄ accipit munus operat̉. ẜm cōgruentiā muneris: ergo ẜm conditionē diuinoꝝ munerū debemꝰ deo ſeruire. Eſt auteꝫduplex ſpūs huiꝰ mundi Et horum diſtinctio ē: ſpiritusem̄ ſignificat amorē qꝛ nomē ſpūs impulſionē importat:⁊ amor impellit. Duplex aūt ē amor ſcꝫ dei ⁊ hic ē ꝑ ſpiritū dei ⁊ amor mundi ⁊ hic eſt ꝑ ſpm̄ mundi. 1. Coꝝ. 2.Nō em̄ accepimꝰ ſpm̄ huiꝰ mūdi ⁊c. Spūs aūt mūdi facit amare bona mundi ⁊ timere mala tēporalia: ⁊ iō dic̄.Nō em̄ dedit nobis deꝰ ſpm̄ timoris ſcꝫ mundani: quiahūc deꝰ aufert a nobis. Mat. 10. Nolite timere eos quioccidunt corpus ⁊c. Eſt aliꝰ ſpūs timoris dn̄i ⁊ ſanctuset iſte facit vt timeat̉ deꝰ: hic aūt ē ſine pena ⁊ ſine offenſa ⁊ hic ē a deo. Mat. 10. Timete eū qͥ pōt ⁊ aīaꝫ ⁊ corpꝰꝑdere in gehennā. Et addit: ſed virtutis qꝛ ꝑ ſpm̄ ſāctūdirigimur in malis ⁊ hoc ꝑ virtutē ſcꝫ fortitudinis ꝯtraaduerſa mūdi. Luc̄. vlt̓. Sedete in ciuitate donec induamini virtute ex alto. Itē dirigimur in bonis qꝛ quātumad affectionē ordinamur ꝑ dilectionē charitatis duꝫ qͥsoīa que diligit refert in deū. Un̄ dicit ſed dilectionis 1.Io. 3. Qui nō diligit manet in morte. Itē ꝙͣtū ad bona

exteriora ⁊ ideo dicit. Et ſobrietatis id ē oīs tēperantieſeruando debitū modū ⁊ menſurā: vt ſcꝫ tēperate vtāturbonis mundi. Tit̓. 2. Sobrie ⁊ iuſte et pie viuamus inhoc ſeculo ⁊c. i. Thi. 3. Oportet ep̄m ē ē irrep̄henſibilēvnius vxoris virū ſobriū ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Noli ⁊cͣſpecificat vſū gr̄e: et pͥmo exctudit cōtraria huic vſui. Secundo hortat̉ ad vſū gr̄e ibi. Sed collabora ⁊cͣ. A ſolitaautē p̄dicatione poterat impediri ꝓpter duo. Prīo pererubeſcentiā. Scd̓o ex pēa apl̓i quā patiebat̉ propt̓ euāgeliū: et iō ꝙͣtū ad primū dicit. Noli itaqꝫ ſcꝫ exquo habes ſpm̄ fortitudinis erubeſcere ⁊c. Predicatio em̄ xp̄iſi referatur ad ſapīam mundi videbat̉ ſtulta vnde erubeſcentiā habere videbat̉. i. Coꝝ. i. Nos aūt p̄dicamꝰ xp̄mcrucifixū iudeis quidē ſcandalū: gentibꝰ aūt ſtulticiā ⁊c.Ro. pͥmo. Nō em̄ erubeſco euāgeliuꝫ Luc̄. 9. Qui meerubuerit et meos ſermones hūc filiꝰ hoīs erubeſcet. ⁊cͣ.¶ Quantū ad ſecūdū ſciendū ē ꝙ ſi latro videt aliquemſuſpenſū erubeſcit ſe confiteri ſociū eiꝰ. Sic qꝛ apl̓s eratvinctus poterat eū timotheꝰ erubeſcere: et iō dicit Neqꝫme vinctū eiꝰ. Ephe. 6. Pro quo legatiōe fungor in cathena. Eccl̓. 4. Nō reuerearis ꝓximū tuū in caſu ſuo ⁊c.¶ Deinde cū dicit. Sed collabora ⁊c. hortat̉ ad vſū gr̄eet primo in genęrali. Scd̓o oſtendit ex qua fiducia huncvſum aggrediat̉ ibi. Scd̓m virtutem ⁊c. Hic manifeſtatqd̓ dixit ibi. Non ſcd̓m ⁊cͣ. ſed collabora. Dicit ergo neerubeſcas ſed ſimul mecū labora. i. Coꝝ. 3. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiet. Et dicit euangelio qd̓ pōt eē ablatiui eaſus et hic ī euāgelio p̄dicādo datiui caſus et ſic adlaudē euāgelij et vt ſcꝫ creſcat. Sap̄. 3. Bonoꝝ laboruꝫgl̓ioſus ē fructꝰ ⁊c̄. Et hoc cū fiducia nō ꝓpria qꝛ nō ſufficientes ſumꝰ cogitare aliqͥd a nobis: qͣſi ex nobis. ⁊c.Sꝫ ẜm dei virtutē id ē habēdo fiduciam de virtute dei.Eſa. 40. Qui dat laſſo virtutē et his qui non ſunt fortitudinē et robur multiplicat. Hec virtus māifeſtat̉ ꝑ duoſcꝫ ꝙͣtū ad effectū qꝛ liberamur a malis. Et iō dic̄. Quinos liberauit. i. Eſd̓. 8. Liberauit nos de manu inimici et inſidiatoris in via. Io. 8. Si filius vos liberaueritEt quantum ad hoc ꝙ vocat nos ad bōa. At vocauit vocatione ſua ſancta: quia vocat ad ſanctificanduꝫ. Ro. 8.Quos p̄deſtinauit hos et vocauit. i. Pe. 2. Qui de tenebris nos vocauit in admirabile lumē ſuum. Et manifeſtat quedā que dicit dicēs. Nō ẜm oꝑa ⁊c̄. vbi oſtēditꝙ ꝑ virtutē dei liberati ⁊ vocati ſumꝰ nō ꝑ humanā. Etpͥmo oſtendit cām vocationis nr̄e ⁊ liberatiōis eē a deoScd̓o ꝓceſſū cāe ibi Que data ē ēt ⁊c. Tertio ꝯmēdatꝰdatorē cauſe ſcꝫ gr̄e ⁊ eiꝰ cōſeruatorē ibi. Qni deſtruxit⁊cͣ. Dicit ergo vocauit nō ꝑ nr̄am virtutē qꝛ ſcꝫ non peroꝑa nr̄a que ſunt effectꝰ virtutis. Tit̓. 3. Nō ex oꝑibusiuſticie q̄ fecimꝰ nos ſꝫ ẜm ſuā miſericordiā ſaluos nos fecit ⁊c. ſed virtutis eiꝰ. Eſt aūt duplex cā hūane ſalutis q̄ē a deo. Una ē eterna ſcꝫ eiꝰ p̄deſtinatio. Alia ē tēporal̓ſcꝫ gr̄a iuſtificans. Quantū ad pͥmū dicit. Scd̓m ꝓpoſitū id ē p̄deſtinationē q̄ ē ꝓpoſitū miſerendi. Ephe. pͥmoOꝑat̉ oīa ẜm ꝓpoſitū voluntatis ſue. Ro. 8. His qͥ ẜmꝓpoſitū vocati ſūt ſancti ⁊c. Quanūt ad ſecūdū dicit. Etgr̄am. Ro. 3. Iuſtificati gratis ꝑ gr̄am ip̄ius ⁊c. ¶ Circa ꝓceſſum gr̄e primo on̄dit quō eſt p̄parata gr̄a. Scd̓oquo collata. Tertio ꝑ quē. Primū on̄dit cū dicit. Quedata eſt ⁊c. i. p̄uiſa ē nobis dari an̄ tꝑa ſecularia ſicut dicit ph̓s. Seculum nihil aliud ē ꝙͣ menſura durationisaliquarum rerum: vnde diuerſa ſecula diuerſe ſunt etates hominū. Unde vnum ſeculū durat mille annis quiahomo dicit̉ viuere ꝙͣdiu eſt in memoria hominū que nōexcedit mille annos. Tempora ergo ſecularia ſunt q̄ mēſurāt res mutabiles ⁊ hec inceperunt cum mundo ſꝫ predeſtinatio ante mundū. Ephe. i. Elegit nos in ipſo anie