in epiſtolam Tad Timotheum VI

VI

et oportunitas ⁊c. Congruū tēpus eſt finis mundi. quiaillud tempus eſt tēpus meſſis ⁊ collectiōis fructus. Etideo oportet ꝙ veniat in fine. Quantū ad ſecundū dicitOſtendet id eſt manifeſtabit. Licet em̄ ſit viſibilis ꝙͣtūad carnē: tn̄ virtus eius eſt abſcondita. ſed tunc etiā diuinitas eius erit manifeſta ſanctis. reprobi vero ſolū videbunt gloriā carnis. Sed ꝙͣtum ad tertiū dicit ꝙ oſtēdet eum deꝰ trinitas. Et circa hoc duo facit. qꝛ primo deſcribit aduētum xp̄i. Secundo in eius cōmendationē ꝓrumpens laudat eum ibi. Cui honor ⁊c. Itē circa primūtria facit. Primo actorē aduentus deſcribit ex perfectaoperatiōe. Secūdo ex ſingulari poteſtate. Tertio ex incōprehenſibilitate nature. Primū cū dicit Beatꝰ Beatitudo em̄ eſt operatio ꝑfecta que eſt ſup̄me virtutis oꝑa.tiue optīe diſpoſite. Et hec eſt beatitudo noſtra. Dei autē beatitudo eſt qua cognoſcit ſe. Si em̄ ſe nō cognoſceret deus nō eſſet beatus. Gregorius. Deus dū ſeipſo ꝑfruitur perfecte glorioſus eſt. Et conuenient̓ actorē huus aduentus dicit ꝙ beatus eſt. quia ad hoc eſt aduenius xp̄i vt nos deducat ad beatitudinē Tob̓. 13. Beatꝰtro ſi fuerint reliquie ſeminis mei ad videndū claritateꝫhieruſalē ⁊c. Quantū ad ſecundū dicit Solus potens.psͣ. Potēs es dn̄e ⁊c. Sed quare dicit ſolus? Nunquidnō omnia habēt potentiā immo. ſꝫ ꝑ ꝑticipationē. ſed ſolus deus a ſe eſſentialit̓. Vnde dicit. Rex regū ⁊c. Ambroſius. Dn̄s eſt nomē poteſtatis et rex ſimilit̓. Qui ergo habet dn̄m et regeꝫ ſupra ſe eſt ſubiectus poteſtati ettalis non eſt potens a ſe ſed ab alio. Si ergo xp̄s eſt rexregum ⁊c. neceſſe eſt ꝙ ſolus habeat potentiā nō ab alioſed omnes ab eo. Et deſignat̉ duplex potētia dei. ſcꝫ gubernatiua mūdi cū dicit. Rex regū quaſi a regimīe dictaꝓuer. 20. Rex qui ſedet in ſolio iudicij diſſipat om̄e malum intuitu ſuo. Itē potentia creandi cum dicit: Dominus dominantiū. psͣ. Scitote qm̄ dn̄s ipſe eſt deus ipſefecit nos ⁊c. Apoc̄. 19. Et habebat in veſtimēto et in femore ſuo ſcriptū Rex regū et dn̄s dn̄antium ⁊c. Quantum ad tertiū dicit: Qui ſolus habet īmortalitatē et lucem habitat inacceſſibilē. Incomprehenſibilitas dei exduobus patet. Primo quia tranſcēdit quicquid in creaturis eſt cōprehenſibile. Secundo quia hoc ip̄m qd̓ deꝰeſt: omniū cōprehenſionē excedit. Primū cum dicit. Solus. In qualibet em̄ mutatione eſt quedaꝫ corruptio. qͥaomne quod mutatur inꝙͣtum huiuſmodi deſinit eſſe tale. Illud ergo ꝓprie et vere eſt incorruptibile quod penitus eſt īmutabile. Quelibet autē creatura in ſe cōſiderata habet aliquā mutationē vl̓ mutabilitatē. deus autēeſt omnino immutabilis. Sed ſi aliqua creatura eſt īmutabilis. hoc cōuenit ei ex dono gratie. Et ex hoc oſtenditur ꝙ natura dei trāſcendit omne qd̓ eſt in natura creatasͣ. 1. Regi ſeculorū īmortali ⁊c. Quantū ad ſecundū dicit Luce ⁊c. Lux in ſenſibilibus eſt principiū vidēdi. vn̄illud quo aliquid cognoſcit̉ quocunqꝫ modo dicitur lux.Unumquodqꝫ autē cognoſcit ꝑ ſuā formā ⁊ ẜꝫ ꝙ ē actuUnde ꝙͣtum habet de forma ⁊ actu: tantū habet de luceRes ergo que ſunt actus quidam: ſed nō purus lucētiaſunt ſed non lux. Sed diuina eſſentia que eſt actus purꝰeſt ipſa lux Ioh̓. 1. Non erat ille lux ⁊c. Deus autē habitat apud ſe. et hec lux eſt inacceſſibilis. id eſt non viſibil̓oculo carnis: ſed intelligibilis. Et tn̄ nullus intellectuscreatus poteſt ad eum accedere. ¶ Notandū eſt tamē ꝙdupliciter poteſt intellectus accedere ad cognitionē nature alicuiꝰ. ſcꝫ vt cognoſcat ⁊ vt cōprehendat. Ad comprehendendū autē deū impoſſibile eſt intellectū ꝑuenire. quia ſic cognoſceret deū vr̄ cognoſcibilis eſt. Deꝰ autem perfecte cognoſcibilis eſt quantuꝫ habet de entitateet luce. hec autē ſunt infinita: ergo eſt infinite cognoſci-

bilis. Virtus autē intellectꝰ creati eſt finita. Et ideo etiam intellectus xp̄i nō cōprehēdit deū. Sed alius modꝰeſt cognoſcendi deū ſcꝫ attingēdo deū. Et ẜm hoc nullꝰintellectus creatus ꝑ ꝓpria naturalia attingit ad cognoſcendum id quod eſt deus. Et rō huius eſt. qꝛ nulla potentia poteſt in aliquid altius ſuo obiecto. ſicut viſus adaltius colore. Propriuꝫ autē obiectū intellectꝰ eſt ꝙ qͥdeſt. vnde qd̓ ſuperat qd̓ quid eſt excedit ꝓportionē oīsintellectus. In deo autē nō eſt alid̓ eſſe et quidditas eiꝰQuomodo ergo cognoſcibilis eſt? ergo accedamꝰ ad eūcognoſcendū: hic per gratiā et in futuro per gloriā. psͣ.Accedite ad eū et illuminamini ⁊c̄. Sed qualiter gͦ deꝰhabitat lucem inacceſſibilē? ⁊ in. psͣ. Nubes et caligo incircuitu eius Exod̓. 19. Moyſes acceſſit ad caliginē inqua erat deus. Reſpondet dyoniſius Omnis caligo eſtinacceſſibile lumē. Eſt ergo idē qd̓ hic lumē ⁊ ibi caligoſed caligo eſt inꝙͣtum nō videt̉: lumē vero inqͣtū videt̉.Sed aliquid eſt inuiſibile duplicit̓. Uno modo ꝓpter ſeſicut opaca. Alio modo propt̓ excedentiā eius: ſicut ſolab oculo noctue. Sic quedā ſunt nobis nō conſpicua ꝓpter defectum ſui eſſe: et quedā propter excedentiā eiuset ſic deus nobis quodamodo inacceſſibilis eſt. ¶ Quēnemo ⁊c. Si intelligat̉ de cōprehenſione ſic abſolute verum eſt: etiā de angelis. quia ſolus deus cōprehendit ſeSi autē de viſione qua attingitur: ſic intelligitur tripl̓r.Uno modo nemo vidit oculo corporali. Alio modo ẜmeſſentiā oculo mentis viuens in carne niſi xp̄s Exod̓. 33.Non videbit me homo ⁊ viuet. Tertio modo nemo vidit quid eſt deus ꝑ ſeipſum. Mat. 11. Nemo nouit pr̄eꝫ⁊c. Mat. 16. Caro et ſāguis nō reuelauit tibi ⁊c. ¶ Deind̓ prorūpit in laudē dei dicēs: Cui eſt honor ⁊c̄. Et ponit tria. Primū pertinet ad reuerētie exhibitionē dicēsHonor qui eſt exhibitio reuerentie Malach̓. 1. Si egopater vbi eſt honor meus ⁊c. Secundū ad refulgentiambonitatis eius cum dicit. Gloria que eſt clara cum laudenoticia que refulget in noticijs hominū et angeloꝝ Eſa.42. Gloriā meā alteri nū dabo ⁊cͣ. Tertio ad gubernationē cū dicit. Imperiū ſempiternū.Lectio quarta.Iuitibus huius ſeculi precipe nondſublime ſapere. neqꝫ ſperare in īcerto diuitiaꝝ: ſed in deo viuo qui preſtat nobis omnia abunde ad fruendū. beneagere. diuites fieri in bonis operibus. facile tribuere. communicare. thaſaurizare ſibifundamentū bonū in futurum vt apprehēdant bonam vitam. O thimothee depoſitūcuſtodi deuitans prophanas vocuꝫ nouitates: et oppoſitiones falſi onminis ſcientie:quam quidam promittentes circa fidem exciderunt. Gratia tecum Amen.Supra egit de inſtructione perſonarum infimi ſtatꝰ: hicredit ad materiā ſuam et inſtruit eū ad inſtruenduꝫ diuites. Et primo facit hoc. Secundo agit de inſtructiōe thimothei ibi O thimothee ⁊c. Et ſemꝑ quādo inſtruit eūad inſtructionē alioꝝ monet vt non negligat ſe. Et circaprimū primo excludit vitia que ſolent in diuitibus abūdare. Secūdo inducit ad bona ibi Bene agere ⁊c. Itemcirca primū primo proponit vitia que ſolent eſſe in diuitibus. Secundo excludit hec: reddendo rationē huiꝰ ibiIn incerto ⁊c. Dicit ergo Diuitibus ⁊c. Diuitie abundantiam importāt. Eſt auteꝫ abundantia ſpiritualium ⁊

O iij