in epiſtolam Tad Timotheum VI

VI

Sed hoc nō eſt in cordibus omniū ſed quorūdā. Et pōittres eoꝝ conditiones. quarū prima pertinet ad defectuꝫluminis naturalis. Secūda ad defectū cognitiōis. Tertia ad vitiū inordinate affectionis. Quātū ad primū dic̄Hominū mente corruptoꝝ. id eſt ratione etiā naturali qͥhabent ꝑuerſum iudiciū. psͣ. Corrupti ſunt ⁊ abhomīabiles facti ſunt ⁊c. Quantū ad ſecundū dicit. Ueritate.ſcꝫ cognitionis eius priuati ſunt. Oſee. 4. Nō eſt veritas ⁊ non eſt miſericordia. et nō ſcientia dei in terra ⁊cͣ.Quantū ad tertium dicit. Exiiſtimātiū ⁊c. Id eſt ꝙ cultus dei ordinetur ad queſtum ⁊ acquiſitionē diuitiarumSap̄. 15. Exiſtimauerunt luſum eſſe vitā noſtrā et conuerſationem vite compoſitā ad lucruꝫ ⁊ oportere vndecunqꝫ etiā ex malo acquirere. Homines ergo huiuſmodi qui hoc credunt defacili contemnūt ⁊ incidunt in mala predicta. ¶ Deinde cum dicit. Eſt auteꝫ ⁊c̄. Probatvltimo dictum ſcꝫ queſtum eſſe pietatē. Et pͥmo oſtēditquomodo pietas habet ſe ad queſtuꝫ. Secundo oſtēditꝙ non cōſiſtit in queſtu diuitiaꝝ exterioꝝ ibi. Nā qui volunt ⁊c. Itē pͥmo oſtendit pͥmum. Secundo rationē aſſignat ibi. Nihil em̄ ⁊c. Dicit ergo Iſti dicunt queſtuꝫ eſſe pietatē. ſed ego dico ꝙ pietas eſt queſtus. ſed illarumdiuitiaꝝ que dant ſufficientiā. Et hoc conſiſtit in duobIn vno principalit̓ ſcꝫ pietate que ordinat alia in deumet ꝓximum. Et hec ſunt virtutes et bona gratie. Sapi.7. Infinitus eſt theſaurus hominibus: quo qui vſi ſuntparticipes facti ſunt amicitie dei ⁊c. Secundo in ſuſtentatione vite. Vnde dicit Cum ſufficientia. id eſt in his q̄ſunt neceſſaria ad vitā. Mat. 6. Querite primuꝫ regnūdei ⁊ iuſticiā eius ⁊c. Supra. 4. Pietas ad om̄ia vtiliseſt. ¶ Deinde cū dicit. Nihil em̄ ⁊c. Aſſignat rationemhuius. Et primo ex humana cōditione. Secundo ex eiꝰneceſſitate ibi Habentes ⁊c. Conditionē autē ponit ꝙͣtūad duo. ſcilicet ꝙͣtum ad principiuꝫ. qꝛ nihil intulimus⁊c. Quaſi dicat. Sufficit neceſſitas nō ſuꝑfluitas. qꝛ nihil intulimus in hunc mundum. Iob. 1. Nudꝰ egreſſusſum de vtero matris mee ⁊c. Itē ꝙͣtum ad finē. qꝛ nihilaufferemus. psͣ. Dormierunt ſomnū ſuuꝫ: ⁊ nihil īuenerunt omnes viri diuitiaꝝ in manibus ſuis Iob. 27. Diues cum dormierit nihil ſecū afferꝫ. aꝑiet oculos ſuos etnihil inueniet ⁊c. Eccl̓s. 5. Quomodo venit ſic reuertetur ⁊c. Quantū ad neceſſitatē. quia hec bona ſunt ꝓpt̓neceſſitatē: et indiget homo cōtra interiora conſumētia.et hec ſunt alimenta. et cōtra exteriora corrūpētia: et ſicindiget homo tegumentis veſtiū et domoꝝ. Heb̓. vltīo.Sint mores ſine auaritia cōtenti preſentibꝰ ⁊c. Ecc̄. 29.Initiū vite homīs aqua et panis et veſtimētum et domꝰprotegens turpitudinem.Lectio ſecunda.Am qui volūt diuites fieri: incidūtnin temptationem ⁊ in laquem dyaboli: ⁊ deſideria multa inutilia ⁊ nociua que mergunt homines in interitū ⁊ ꝑditionē. Radix em̄ omniū maloruꝫ eſt cupiditas: quā quidam appetētes errauerunt afide ⁊ inſeruerunt ſe doloribus multis. Tuautē o homo dei hec fuge. Sectare vero iuſticiā. pietatē. fidē. charitatem. patientiam.manſuetudinē. Certa bonum certamē fideiapprehende vitā eternā: in qua vocatus es⁊ confeſſus bonā confeſſionē corā multis teſ

ſtibus. Precipio tibi corā deo qui iuſtificatt3omnia ⁊ chriſto ieſu qui teſtimoniuꝫ reddi3dit ſub pōtio pilato bonā confeſſionē: vt ſerēͣjͣues mandatuꝫ ſine macula irreprehēſibile3vſqꝫ in aduentū dn̄i nr̄i ieſu xp̄i.Supra oſtendit apoſtolus qͥd ſit queſtus chriſtianis ex-pediens quia pietas cū ſufficientia: hic oſtendit ꝙ querē2tes ſuꝑfluum queſtū diuitiaꝝ incurrunt dāna multa. Etprimo oſtendit mala que ſequunt̉ ex inordinato appeti1tu diuitiarum. Secundo aſſignat rationē ibi. Radix em̄⁊c. Mala autē que ſequunt̉ ſunt duplicia. Quedā eniꝫoriūtur ex hoſte exteriori. quedā. vero a cōcupiſcētia in-teriori ibi. Deſideria ⁊c. Dicit ergo ſimus cōtēti alimē-tis ⁊c. quia qui volunt ⁊c. Et nō ad neceſſitatem: ſed adhabundātiā diuitiaꝝ incidunt ⁊c. Ecc̄. 10. Nihil eſt ini-quius ꝙͣ amare pecuniā ⁊c. Eccl̓s. 5. Qui amāt diuitias fructus non capient ex eis ⁊c. Et ponit duo. ſcꝫ temptationes ⁊ laqueū. quia primo tēptant inꝙͣtum diuitiealliciunt et inducunt ad aliqua peccata .i. theſſal̓. 3. Neforte tēptauerit vos qui tēꝑtat ⁊cͣ. 1. cor. r0. Temptatiovos non apprehēdat niſi humana ⁊c. Et laqueū. quia diuitie ſunt non habentibus ad temptationē: habentibusin laqueū. quia non libenter reddunt eas quas aufferūt.ꝓuerb̓. 21. Qui congregat theſauros lingua mendacijvanus et excors eſt ⁊c. Ex parte interiori ponit tria mala. Primo ꝙ incidit in deſideria multa. Perfectio eniꝫhominis eſt ꝙ cor eius congregetur in vnum. quia ꝙͣtoaliquid eſt magis vnū: tanto eſt deo ſimiliꝰ qui vere vnꝰeſt. psͣ. Unā petij a dn̄o ⁊c̄. Sed cōtra hoc patit̉ querēsdiuitias. quia cor eius trahit̉ ad diuerſa. Oſee. 10. Diuiſum eſt cor eoꝝ nunc interibunt ⁊c̄. Et hoc ideo qꝛ ibieſt theſaurus tuus ⁊c. Mat. 6. Itē ſunt inutilia huiuſmodi deſideria multiplicit̓. Primo qꝛ inutilia ſunt ſpiritualiter. quia diuitie nō ducunt ad beatitudinē Sap̄. 5.Quid nobis profuit ſuperbia: aut quid diuitiaꝝ iactantia contulit nobis ⁊c. Eccl̓s. 5. Qui amat diuitias fructus non capiet ex eis ⁊cͣ. Itē tēporalit̓. quia nō dāt qd̓promittunt Eccl̓. 6. Eſt aliud malū quod vidi ſub ſole:et quidem frequens apud homines vir cui dedit deꝰ diuitias et ſubſtantiā et honorē: et nihil deeſt anime eiusex omnibus que deſiderat: nec tribuit ei poteſtatem deꝰvt comedat ex eo. ſed extraneꝰ homo deuorabit illd̓ ⁊cͣ.Tertio ſunt nociua Eccl̓s. 5. Diuitie conſeruate in malum dn̄i ſui ⁊c. Et oſtendit quō ſunt nociue. qꝛ merguntin interitum. ſcilicet in preſenti. Propter diuitias multi perierunt. Iteꝫ in futuro. Vnde dicit. Et perditioneꝫAct̉. 8. Pecunia tua tecū ſit in ꝑditionē. Vel vtrūqꝫ refertur ad ſpirituale damnū. ¶ Interitū. id eſt mortē eternam Ro. 9. Suſtinuit in multa patiētia vaſa ire apta inīteritū ⁊c. Et ꝑditionē id eſt penā eternā que dicit̉ morsꝓpter penā damni. quia ſunt quaſi ꝑditi damnati. dumnon poſſunt redire in domū ſuā ſcꝫ eternitatis Iob. 21.In diē perditionis ſeruabitur malꝰ et ad diē furoris ducetur. ¶ Deinde cum dicit Radix ⁊cͣ. Oſtenditur ratiohuius. et hoc ex duobus. ſcꝫ ex natura cupiditatis et experientia ibi Quam quidā ⁊c. Dicit ergo incidunt in tēptationē. Quare? Quia radix omniū maloꝝ ⁊c. Ubi notandū eſt ꝙ ẜm quoſdā cupiditas ſumit̉ triplicit̓. Quādoqꝫ pro auaricia ẜm ꝙ eſt ſpeciale peccatū. ſcꝫ inordīatus amor habendi diuitias. Quandoqꝫ ꝓut eſt genꝰ peccatoꝝ omniū ẜm ꝙ importat inordinatū appetitū rei tēporalis. et hoc includit̉ in omni peccato. qꝛ eſt conuerſioad bonū cōmutabile. Sed ſic non eſt radix ſed genꝰ omnium. Tertio modo ꝓut eſt quedam inordinatio animi

O ij