Explanatio ſancti Thome

Melius eſt nubere ꝙͣ vri ⁊c. Et ideo in quo caſu loquit̉videndū ē: qꝛ in hoc ne primā fidem faciant irritā: ⁊ id̓oſubdit meliꝰ ⁊ dic̄ volo nō ex pͥncipali intentōe filios ꝓcreare melius ꝙͣ eos occulte occidere per aborſuꝫ: ſupra2. Saluabit̉ autē ꝑ filioꝝ generatiōem ſi permanſerit infide ⁊c. ¶ Itē matreſfamilias ēe: vt ſcꝫ ſint occupate necverboſe diſcurrant per domos. Et etiā hoc volo vt nullam occaſionē dent aduerſario .i. vel diabolo vel gentilimaledicti gratia id ē vt poſſit maledicere eccleſijs dei.In quo ſic cōcludit vitā viduarū vt ſic viuant vt in nullo alios ꝓuocent ad laſciuiā. pͥme Pe. 2. Sic ē voluntas dei vt benefacientes obmuteſcere faciatis imprudētium hominū ignorantiā ⁊c. Et ē eius hec rō: qꝛ quedaꝫvouentes caſtitatē cōuerſe ſunt retro votū irritantes Ettales vadunt poſt ſathanā ꝑ imitationē qui apoſtatauitde ſocietate angeloꝝ. ¶ Deinde cum dicit. Si quis ergo ⁊c. oſtendit que vidue ſunt nutriende a pͥuatis perſonis: ⁊ primo ponit documentū. Scd̓o rōnem ibi. Et nōgrauet̉ ⁊c. Dicit ergo ꝙ que ē vidua vere ſperet in deo:ſed ſi qua habet frēs vel parentes ſuſtenter ab illis. Etideo dicit. Si quis fidelis ⁊c. quia hoc ē opus pietatis.Et hoc vt eccleſia nō grauet. Et hoc neceſſariū ē qꝛ tunceccleſia nō habuit poſſeſſiones: ſed modo habet poſſeſſiones deputatas ad hoc: prime Theẜ. pͥmo. Nocte ⁊ dieoꝑantes ne quem veſtrū grauaremꝰ ⁊c.Lectio tertia.Ui bene preſunt p̄ſbyteri duplicihonore digni habeant̉: maxime quiqͥlaborrant in verbo ⁊ doctrina. Dicit em̄ ſcriptura. Nō infrenabis os boui trituranti. ⁊ dignus ē oꝑariꝰ mercede ſua. Aduerſus p̄ſbyteꝝ accuſationē noli recipere niſi ſub duobus aut tribꝰ teſtibꝰ. Peccantescorā omnibꝰ argue: vt ⁊ ceteri timorē habeant. Teſtor corā deo ⁊ xp̄o ieſu ⁊ electis angelis eiꝰ: vt hec cuſtodias ſine preiudicio:nihil faciens in alterā partē declinādo Manus cito nemini impoſueris neqꝫ cōmunicaueris peccatis alienis. Teip̄m caſtuꝫ cuſtodi. Noli adhuc aquā bibere ſed modico vino vtere ꝓpter ſtomachū tuū ⁊ frequentestuas infirmitates Quorūdā hominū peccata manifeſta ſunt p̄cedentia ad iudiciū quorundā autē ſequūtur. Similiter ⁊ facta bona manifeſta ſunt: ⁊ que aliter ſe habent abſcondi non poſſunt.Superius egit de viduis honorandis que ſtipendijs eccleſie ſuſtentabant̉: hic agit de honoratione p̄ſbyteroruꝫ⁊ primo inſtruit thymotheū qualiter ſe habeat ad eos.Secundo oſtendit quō quedā dicta ſunt intelligēda ibiQuorundā hominū ⁊c. Itē primo oſtendit ꝙ preſbyteriſunt honorandi. Secundo confirmat ꝑ auctoritatem ibiDicit em̄ ſcriptura ⁊c. Circa primū duo facit: quia pͥmooſtendit ꝙ ſunt honorandi. Scd̓o oſtendit quā rōne debetur eis honor ibi. Maxime qui ⁊c. Dicit ergo. Quibene ⁊c. Preſbyter idem ē qd̓ ſenior. ⁊ ſicut ſenes etatecōſueuerūt habere prudentiā. Iob. 12. In multo tempore prudentia: ita qui ſumitur ad regime eccl̓ie debet prudens eſſe. Luce. 12. Fidelis ſeruꝰ ⁊ prudens ⁊c. Et iō

p̄lati eccl̓ie ſcꝫ ep̄i ⁊ ſacerdotes vocant̉ preſbyteri. Et iōdicit. Qui p̄ſunt. Nec hoc tm̄ ſed oportet ꝙ bn̄ preſint:ſcꝫ ad dei honorē ⁊ nō ad ꝓpriā cōmoditate. Ezech. 34Ue paſtoribus iſrl̓ qui paſcebant ſemetip̄os. Item prudens vt vnicuiqꝫ det tēpore ſuo. pͥme Coꝝ. 4. Hic iamqueritur inter diſpenſatores vt fidelis quis inueniaturIſti duplici digni ſunt honore quoꝝ vnꝰ ē ī miniſtratione neceſſarioꝝ. Thob̓. 1. Ex his quibꝰ honoratus fuerat a rege habuiſſet decē talenta argenti ⁊c. Prouer. 3.Honora dn̄m de tua ſubſtantia ⁊c. Item alius in exhibitione reuerentie. Eccl̓. 4. Preſbytero humilia animaꝫtuam. Heb̓. 12. Obedite p̄poſitis veſtris. Prouer. vlt̓.Oēs domeſtici eiꝰ veſtiti ſunt duplicibꝰ ⁊c̄. Eſa. 16. Interra ſua duplicia poſſidebūt ⁊c̄. Sed p̄cipue hic honorē illis exhibendus qui hoc merent̉ ſuo labore ſcꝫ qui laborant in verbo p̄dicatiōis Phil̓. 2. Inter quos lucetisſicut luminaria in mundo verbū vite ꝯtinentes ⁊c. Col̓.3. Verbū xp̄i habitet in vobis abundanter in omni ſapientia docentes ⁊c. Item in doctrina id eſt in eruditioneIere .3. Dabo vobis paſtores iuxta cor meum ⁊ paſcentvos ſcientia ⁊ doctrina. Et Ephe. 4. Iungit paſtores ⁊doctores qꝛ hoc eſt officiū ep̄i. ¶ Deinde cū dicit. Dicitem̄ ⁊c̄. ꝓbat per duplicē auctoritatē ⁊ vnam introducitẜm ſenſum myſticum: aliā ẜm litteralem ibi. Dignus ē⁊c. Dicit ergo. Dicit eniꝫ ſcriptura ſcꝫ deutero. 25. Nōalligabis ⁊c. pͥme Coꝝ. 9. probat apl̓s hoc eē intelligēdū de doctoribus qꝛ deo nō eſt cura de bobus non quinſubſint diuine ꝓuidentie ſed quia nō ē deo cura qualiterhomīes tractent boues qui poſſunt eis vti vt volūt. Un̄illa lex nō eſt de bobus: ſed per ſimilitudinē dicit. Quaſi dicat. Homini laboranti in officio nō ꝓhibeas quin viuat de illo officio. Per boues em̄ intelligunt̉ docentes.Prouer. 14. Ubi plurime ſegētes ibi manifeſta eſt fortitudo bouis. Per meſſes fideles Mat. 9. Meſſis quidēmulta ⁊c. Ergo nō ſunt ꝓhibendi p̄dicatores ⁊ doctoreſquin ſumptus habeant. Alia auctoritas ē. Dignꝰ ē operarius cibo ſuo. Mat. 10. Uel potius in veteri teſtamento ē licet nō ſic ſcripta ſit. Nec cōſueuit apl̓s de euāgelioadducere auctoritatē niſi cū exp̄ſſione dicentis: ſed ſumitur hec de Leui. 9. Non morabit̉ apud te merces merce̓narij tui vſqꝫ mane ⁊cͣ. Sꝫ nunqͥd iſti ſumptꝰ ſunt merces? Dicit Augꝰ in glo. ꝙ ſic. Non tamē venale ē ęuangelium vt pro iſtis p̄dicet̉. Merces em̄ qn̄qꝫ dicit̉ quodhoī reddit̉ ꝓ p̄mio finali: ⁊ ſic abſit ꝙ p̄dicatoꝝ mercesſint hmōi ſumptus: qn̄qꝫ dicit̉ merces ſolū quo quis fitdignus labornado. Ehoc modo large hic dicit̉ merces.Et ideo dicit Augꝰ. Accipiant ergo ⁊cͣ. ¶ Deinde cumdicit. Aduerſus p̄ſbyteꝝ agit de correctione preſbyteridicens ꝙ p̄ſbyteri qui bene p̄ſunt duplici honore ſunthonorandi ſed mali ſunt corrigendi. Circa qd̓ tria facit.Primo dicit ꝙ faciliter eoꝝ accuſatio nō admittat̉. Secundo ꝙ culpabiles ſunt publice corrigendi ibi. Peccatem ⁊c. Tertio ꝙ nō damnent temere ibi. Sine piudicio ⁊c. Dicit ergo. Tu maior p̄ſbyter noli aduerſus preſbyteꝝ ⁊c. Duo ſufficiūt ſi boni ſunt: cuiꝰ rō eſt in glo.quia nō eſt facile accuſanda tam alti ordinis ꝑſona q̄ ſitvice xp̄i. Sed hoc nō videt̉ ſufficere quia alioꝝ accuſatonō niſi ſub duobꝰ vel tribꝰ teſtibus admittit. Deutero.17. In ore duoꝝ ac triū teſtiū ꝑibit qui occidet̉ ⁊c. Vndenotandū ꝙ aliud ē acciꝑe accuſationē ⁊ aliud cōdemnare accuſatum. ſecundū nō debet iudex niſi cum teſtibꝰ cōuictus fuerit dānādus: ⁊ hoc in hoībus ſed in ſacerdotēnec debet accuſationem recipere niſi ſit euidens. ¶ Deinde cū dicit. Peccantē ⁊cͣ. oſtendit quō puniat ſi ſibi ꝓbetur ⁊ primo oſtendit ꝙ publice corrigat eū. Secundoadiurat eū ꝙ obẜuet iſta ibi. Teſtor corā ⁊cͣ. Dicit ergo