Explanatio ſancti Thome

re bonā militiā. Primo per fidem bonā quā habes. 1ͤ.Ioh. vlt. Hec eſt victoria que vīcit mundū fides ⁊c̄. Itēper conſcientiā bonam quia defacili homo recedit ab eoquod mordet eū. vnde remorſus cōſcientie eſt ſicut quidam ſtimulus qui habentē malā conſcientiā pungit. etideo cito a peccatis per bonā conſcientiā ⁊ rectā fideꝫ recedit Act. 23. Ego omni cōſcientia bona ꝯuerſatus ſumante deū vſqꝫ in hodiernā dieꝫ ⁊c. 2ͤ. coꝝ. 1ꝰ. Gloria noſtra hec eſt teſtimoniū conſciētie noſtre ⁊cͣ. ¶ Neceſſitasbone cōſcientie cōſequenter oſtendit̉ cū dicit. Quā quidem ⁊c. vbi primo ponit culpā. Scd̓o penā. Tertio fructū pene. Culpā ibi. Quā ſcꝫ conſcientiā bonā repellentes circa fideꝫ naufragauerūt. Qui em̄ contra fidē erratperdit oīa que habet. Heb. 11. Sine fide impoſſibile eſtplacere deo. Item morit̉: quia iuſtus meus ex fide viuit.Abac. 2. ⁊ Ro. 1. Ex quibus eſt alexāder ⁊ hymeneus.2. tymoth. 4. Alexander erarius multa mala mihi oſtēdit ⁊c. ¶ Deinde ponit̉ eoꝝ pena cū dicit. Quos tradididi ⁊cͣ. qꝛ excōmunicauit eos. vt fideles vitent eos necoinquinēt ipſos. Fuit aūt excōicatio apoſtoli tante virtutis ꝙ excōicati mox corripiebant̉ a dyabolo ⁊ corporaliter vexabant̉. 1ͤ. coꝝ. 5º. Congregatis vobis ⁊ meoſpiritu in virtute domini ieſu tradere huiuſmōi ſathanein interitū carnis vt ſpiritus ſaluus ſit ⁊c. Tamen etiaꝫmodo tradunt̉ ad vexandū ſpiritualiter. qꝛ amittunt ſuffragia eccleſie que multū iuuant cōtra dyabolū. Et tradidi ſicut deus tradidit in reprobū ſenſuꝫ. Ro. 1. Quaſiſubtrahēdo ſuū auxiliū ⁊ cōmunionē eccleſie ⁊ ſuffragiaEt hoc nō ex odio ſed ex charitate ad ꝓfectū eoꝝ. 1ͤ. cōrinth. 5. Vt ſpiritus ſaluus fiat. Vnde dicit. Vt diſcantſaltē per penā non blaſphemare. Diſcit autē quis recedere a peccato tripliciter. qn̄qꝫ ſcꝫ ex pena qn̄ corporaliter vexat̉. Itē ex cōfuſione excōmunicatiōis. Iteꝫ ex hocꝙ cū eccleſia tradit aliquē ſathane ruit in peccata māifeſta. vnde cōfuſus humiliat̉ ⁊ abſtinet etiam ab occultisque prius nō cognoſcebat ſe habere.Capitulum ſecundū.Bſecro igitur primū omniū fleriobſecrationes. oratiōes. poſtulaotiōes. gratiarūactiones. pro omnibus hominibus. pro regibus.⁊ pro omnibus qui in ſublimitate conſtituti ſunt vt quietā ⁊ tranquillā vitam agamꝰin omni pietate ⁊ caſtitate. hoc enim bonūeſt ⁊ acceptū corā ſaluatore noſtro deo: quiomnes homines vult ſaluos fieri ⁊ ad agnitionē veritatis venire. Unus enim deus:vnus ⁊ mediator dei ⁊ hominū homo xp̄usieſus: qui dedit redemptioneꝫ ſemetipſumpro omnibus.Supra docuit tymotheū qūo reducat populū ad formāvere fidei: hic agit de pertinētibus ad cultū fidei. ſcꝫ oratiōibus ⁊ obſequijs. ⁊ primo ponit doctrinā oratiōis incōmuni. Scd̓o deſcendit ad determinatas cōditiōes hominū ibi Volo ergo ⁊c. Item primo diſtinguit diuerſosmodos oratiōis. Secūdo oſtendit ꝓ quibus ſit orandū.ibi. Pro om̄ibus ⁊c̄. Tertio aſſignat rationē ibi. Hocem̄ bonū ⁊c. Dicit ergo. Quia ita eſt ꝙ xp̄us venit peccatores ſaluos facere. igit̉ primo omniū obſecro ⁊c̄. Inquo aperte oſtendit ꝙ inter oīa neceſſaria ad vitā xp̄ianā precipua eſt oratio que valet cōtra pericula temptatiōis ⁊ ad ꝓficiendū in bono. Iacobi. vlti. Multū valet

oratio iuſti aſſidua. Diſtinguit ergo orationē in quattuor. ſcꝫ obſecratiōes. oratiōes poſtulatiōies. ⁊ gratiarūactiōes. quoꝝ tria pertinēt ad beneficia impetrāda. vltimū ad beneficia accepta. In impetrādis autē beneficijstria requirunt̉. Primo vt ſcꝫ impetrans aſſignet cauſaꝫquare debeat ei cōcedi. Scd̓o oportet ꝙ oſtendat cauſāeſſe rationabilē. Tercio cōcludit petitionē. Et ſicut rhetores faciūt ſic ⁊ nos in orando debemus facere. Primoexcogitare cauſam quare ſit cōcedendū. ⁊ hoc nō meritanoſtra. ſed miſeratio diuina. Dan̄. 9. Non in iuſtificationibus noſtris ꝓſternimus preces ante faciē tuaꝫ: ſed inmiſeratiōibus tuis multis ⁊cͣ. Et ad hoc eſt obſecratio q̄eſt atteſtatio per ſacra. ſicut per paſſionē ⁊ crucē tuā libera nos dn̄e. Hac cauſa excogitata neceſſe eſt ꝙ męditemur ꝙ hoc ſacrū eſt cauſa ſalutis. Et ideo requirit oratio que eſt aſcēſus intellectus in deū. p̄s. Ego vero orationē meā ad te dn̄e ⁊c. Dicit̉ autē oratio quaſi oris ratio. Perſuaſiones em̄ rethoꝝ dicunt̉ oratiōes quia perſuadent. ſed aliter ibi. aliter in noſtra ad deū. quia nō intendimus ꝙ animū dei flectamus: qui ſemꝑ ad bonū eſtparatus. ſed vt noſtrū cor ſit in oratione ad deū eleuatū.Tertio poſtulatio. Iacobi. 1. Poſtulet aūt in fide nihilheſitans. Item de acceptis donis gratiarūactiones. 1ͤ.theẜ. vlti. In oībus gratias agite. Phil̓. 4º. In oī oratiōe ⁊ obſecratiōe cum gratiaruactione petitiōes veſtreinnoteſcāt ante deū ⁊c. Vnde iſte modus orandi eſt in eccleſia dei. Omnipotēs ſempiterne deus. Ecce aſcenſusmētis qui eſt oratio. Qui dediſti eccleſie tale beneficiū.Ecce gratiarūactio. Preſta queſumꝰ. Ecce poſtulatio.Per dn̄m. Ecce obſecratio. Similiter in miſſa eſt obſecratio vſqꝫ ad conſecrationē corporis ⁊ ſanguīs: quia ineis eſt cōmemoratio ſacrorū ex quibus eſt fiducia impetrandi. In myſterio cōſecratiōis eſt oratio quia meditatio eoꝝ que xp̄us egit. In alijs vero vſqꝫ ad cōmunionēeſt poſtulatio ꝓ viuis ⁊ mortuis ⁊ ꝓ ſe. In fine autē eſtgratiarūactio. Uel hec quattuor referunt ad quattuor q̨̄nos volumus in oratiōe obtinere. vt obſecratio referat̉ad difficilia impetrāda vt ad impioꝝ conuerſionē. Oratio qn̄ iam cōuerſis imploramus gratiā vt ꝓficiāt. Poſtulatio vt premia ꝓ meritis retribuant̉. Et pro beneficiis iam acceptis eſt gratiarūactio. ¶ Deinde cum dicit.Pro om̄ibus ⁊c. oſtendit ꝓ quibus eſt orandū. Et circahoc duo facit. qꝛ primo oſtendit orandū eſſe ꝓ omnibusScd̓o aſſignat fructū oratiōis. ibi. Vt quietā ⁊c̄. Circaprimū ergo dicit eſſe orandū pro oībus hoībus. Cuiusratio eſt. qꝛ oratio eſt interpres deſiderij noſtri. Orādoem̄ petimus qd̓ deſideramꝰ. Charitas aūt requirit ꝙ deſideremus bonū oībus ad quos ſe extendit. Iaco. vltiᵇ.Orate ꝓ inuicē vt ſaluemī ⁊c. Sꝫ ꝓ qͥbus ſpēal̓r? Proregibus. Baruch. 1. Orate ꝓ vita nabuchodonoſor regis babylonie. ⁊ ꝓ vitā balthazar filij eius ⁊c. Et apl̓sdicit. Ro. 13º. Oīs aīa ptātibus ſublimioribꝰ ſubditaſit. 1ͤ. petri. 3º. Subiecti eſtote om̄i humane creature ꝓpter deū ſiue regi quaſi precellēti. ſiue ducibus tanꝙͣ abeo miſſis ⁊c. Subiecti quippe oportet ꝙ impendat̓ dominis ſuis de ſuis officijs. vtilitas aūt eſt qꝛ per hoc etiam ꝓcuramus bonū noſtrum. In pace enim eoꝝ eſt paxnoſtra. Unde dicit. Vt quietam et tranquillam ⁊c. Inhis duobus eſt pax mūdi. Eccleſia ſiquidem habet pacē ꝓpriā in qua non eſt mūdus. quia nō eſt pax impijs.Sꝫ quedā eſt pax cōis vtriſqꝫ. ⁊ hac īdiget eccleſia Ier.29. Querite pacē ciuitatis ad quā trāſmigrare vos feciPax terrena quādoqꝫ perturbat̉ ab inter iori. quādo qͣꝫab exteriori. 2º. corint. 7º. Foris pugne intus timores.Quantū ad primū dicit. Vt quietaꝫ. Quantū ad ſcd̓mdicit. Et tranquillā vitaꝫ. Et licet pax terrena cōmunis