in epiſtolam Tad Timotheum

Supra oſtēdit conditionē ſuā: ⁊ quantū ad peccata ſublege ⁊ quantū ad bona temꝑe gratie: hic oſtendit rationem hoꝝ beneficioꝝ que ſumit̉ ex diuina miſeratiōe. Etprimo proponit diuinā miſerationē in cōmuni. Secūdoaptat ad ſe ibi. Quoꝝ primus ⁊c. Tertio ponit gratiaꝝactionē ibi. Regi autē ſeculoꝝ ⁊c. Circa primū duo facit. quia primo cōmendat veritatē proponendā. Secūdo ꝓponit diuinā miſerationē ibi. Quia xp̄us ieſus ⁊c.Quantū ad primū. dicit ergo. Fidelis ⁊c. Duo autē ſūtin ſermone cōmendanda. ſcꝫ ꝙ ſit verus ⁊ ꝙ ſit acceptabilis. Aliqn̄ em̄ ſermo verus eſt durꝰ ⁊ odia ꝯcitās Gal̓.4º. Inimicus factus ſum vobis verū dicens vobis. Sꝫhic ſermo primo quidē habet veritatē. Unde dicit. Fidelis ſermo. Apoca. vltiᵇ. Hec verba fideliſſima ⁊ veraſunt. Item acceptabilis eſt. quia de ſalute noſtra. Ideodicit. Et om̄i acceptione dignus. Zacha. 1. Et reſpōditdn̄s angelo qui loquebat̉ ⁊c. Alia littera habet humanꝰſermo qꝛ de ſuſceptiōe hoīm. Tyt. 3. Apparuit benignitas ⁊ hūanitas ſaluatoris noſtri dei ⁊c. Et hic ẜmo eſt talis. quia xp̄s venit ⁊c. Ꝙ in mundū venit exprimit duplicē naturā. ſcꝫ diuinitatis qua erat anteꝙͣ in mūdo appareret. Ioh. 16. Exiui a patre ⁊ veni in mundū ⁊c. Ethumanitatis quā deo qui celū ⁊ terrā implet. Iere. 23º.Et ideo non cōpetit in aliquo loco eſſe. ſed cōpetit ei ẜmhumanā naturā. Ioh. 1. In mūdo erat ⁊ mūdus ⁊c. Inꝓpria venit ⁊c. Sed ad quid venit? Peccatores ſaluosfacere. id eſt ꝓpter ſalutē populoꝝ. Ioh. 3. Non em̄ miſit deus filiū in mundū vt iudicet mundū: ſed vt mūdusſaluet̉ per ip̄m ⁊c. Ioh. 12. Non em̄ veni vt iudicē mundum. Sed ſi nullus fuiſſet peccator nūquid incarnatusnon fuiſſet? Uidet̉ ꝙ non. quia venit peccatores ſaluosfacere. Non ergo fuiſſet neceſſaria incarnatio. Itē glo.Tolle morbū ⁊ medicine opus nō erit. Reſpondeo. Dicendū eſt ꝙ ex verbis ſanctoꝝ ſatis hoc patet. Sed hecqueſtio nō eſt magne auctoritatis. quia deus ordinauitfienda ſcd̓m ꝙ res fiende erāt. Et neſcimus quid ordinaſſet ſi nō preſciuiſſet peccatū: nihilominꝰ tamē auctoritates vident expreſſe ſonare ꝙ nō fuiſſet incarnatus ſinon peccaſſet homo: in quā partem ego magis declino.¶ Deinde cū dicit. Quoꝝ primus ⁊c. adaptat hoc ad ſePrimo ꝯfitens ſe peccatore. Secūdo dicit ſe ſaluatū ibiSed miſericordiā ⁊c. Dicit ergo. Quorum primus ⁊cͣ.Hic dicit hereticus ꝙ aīa ade fuit in paulo: ⁊ trāſiuit decorpore in corpus. Quaſi dicat. Ego primus peccator:quia anīa ade eſt anima mea. ſed hoc eſt cōtra apoſtolū.Rom̄. 9. Cum nōdum nati eſſent ⁊c. Ergo anīa non eſtante corpus. primus ergo nō tempore ſed peccatoꝝ magnitudine. Et hoc dicit ex humilitate. Prouerb̓. 18º.Iuſtus prior eſt accuſator ſui. Prouer. 39. Stultiſſimꝰſuꝫ viroꝝ ⁊c. Sed nūquid fuit apl̓s maximus peccator:Et videt̉ ꝙ iudas fuit maior. Sed quidā dicūt ꝙ peccatū pauli generalius fuit: quia cōtra totam eccleſiā. Sedhoc nihil eſt quia paulus in incredulitate. ⁊ multi iudeperſequebant̉ ex malitia. Dicendū eſt ergo ꝙ eſt primꝰnō ꝙ inter peccatores maximus qui tūc erant. ſed maximus inter peccatores ſaluatos. Quaſi dicat. Venit peccatores ſaluos facere quoꝝ ſcꝫ peccatoꝝ ſaluatoꝝ ego ſūprimus. qd̓ eſt de illis intelligendū qui preceſſerāt apoſtolū. quia prius etiam multi alij ſunt eccleſiā perſecuti.Et hoc dicit vt oſtenderet ꝙ om̄ia que deus facit: facitad oſtenſionē bonitatis ſue. Prouerb̓. 16. Uniuerſa ꝓpter ſemetip̄m operatuſ eſt dn̄s ⁊c. Eccl̓. 42. Gloria domini plenū eſt opus eius. Iteꝫ ꝓpter noſtrā vtilitatē. ⁊ideo dicit. Ideo ſaluauit me primo ꝓpter gloriā ſuam.Unde primū. vel tempore. vel primū. id eſt potiſſime.¶ Omnē patientiā. id eſt perfectā. quia ꝓuocatus non

puniuit. ſed potiꝰ aduerſariū exaltauit. ⁊ ad vtilitatē noſtrā. Unde dicit ad exemplū .i. ad informationē ⁊ eruditionē. Quaſi dicat. Vt nō diffidant peccātes ad eū accedere. iᵉ. petri. vlti. Forma facti gregis. ¶ Deinde cū dicit. Regi ⁊c. ponit gratiarūactiōes. Et circa hoc duo facit. quia primo cōmendat euꝫ cui gratias agit. Secūdogratias refert ibi. Honor ⁊c. Commēdat autē eū primoex poteſtate. Secūdo ex nature ꝓprietate. Quantū adprimū dicit. Regi. Dominiū ſuū eſt maximū: quia ſolusdominat̉ ⁊ habet liberaꝫ poteſtatē. non ſcd̓m ſtatuta. vtpolliticus. deus autē vnus eſt dn̄s omniū. Et ideo dicitDeo. Apoc. 1. Rex regū ⁊ dominꝰ dominantiū ⁊c. p̄s.Quoniā rex om̄is terre deus. Item alicuius regis poteſtas vt plurumim quinquaginta annis durat. ſed iſteeſt omniū ſeculorum. p̄s. Regnū tuum regnum omniūſeculorum ⁊c. Eccl̓. 10º. In manu dei poteſtas terre.Cui etiā conuenit ꝓprietas nature dei. Circa qd̓ ſciendū eſt ꝙ in rebus prima differētia rerū naturaliū eſt corruptibile ⁊ incorruptibile. Et incorruptibiliū quedā viſibilia ⁊ corporalia. vt corpora terreſtria. quedā aūt inuiſibilia ⁊ ſpūalia: vt angeli. Et hec diuidunt ẜm platōnicos in deos qui per naturā ſupremi ſunt. ⁊ in intellectꝰqui nō ſūt dij ſed diuini ⁊ in aīas. ſed apud nos eſt vnꝰſolus deus. Deutro. 6. Audi iſrael dn̄s deus tuus vnꝰeſt ⁊c. Dicit ergo primo. Immortali. vt diſtinguat a corruptibilibus. Inuiſibili. vt ad inuiſibilē oſtendat pertinere ⁊ vt diſtinguat ab alijs viſibilibus. Dicit ſoli deo.⁊ nō ſoli immortali vel īuiſibili. qꝛ ſolus eſt deus per naturā. licet poſſet dici ſolus īmortalis ⁊ ſolus inuiſibilis.id eſt ſpecialis pre alijs. Infra vlt. Qui ſolus habet immortalitatē. ¶ Deinde cū dicit. Honor ⁊c. agit gratias.Quaſi dicat. Exhibendus eſt ei honor ex ſubiectiōe totius creature. ⁊ in manifeſtationē excellentiſſime ipſiusbonitatis claritas ⁊ gloria. Apoc. 7. Benedictio ⁊ claritas ⁊ ſapiētia ⁊ gratiarūactio honor virtus ⁊ fortitudodeo noſtro ⁊c. In ſecula ſeculoꝝ. Quia ſeculū alioꝝ eſtmodico temꝑe. Eſa. 40. Omnis caro fenū ⁊ oīs gloriaeius vt flos feni. ¶ Deinde cum dicit. Hoc preceptū ⁊cͣ.Inſtruit tymotheū permanere in his que dicunt. Primo cōmemorās quid ſit ei cōmiſſum. Secūdo monet addebitū vſum. Et tertio docet vtendi modū. Dicit ergo.Hoc preceptū. vt ſcꝫ tu cuſtodias finē legis. id eſt charitatē conſerues ſemꝑ. non autē fabulas iudeoꝝ. cōmendo tibi ſicut fidele depoſitū: quia tibi ideo eſt cōmiſſuꝫ.Et qūo? Scd̓m precedētes ⁊c. id eſt quia hoc euangeliūnō diſcordat a ꝓphetijs quas ante didicerat: quia fuit filius mulieris iudee. 2ᵉ. petri. 1º. Habemus firmiorē ꝓpheticū ſermonē cui bene facitis attendētes quaſi lucerne ardenti in caliginoſo loco ⁊c. 1ͤ. theẜ. vlti. Prophetias nolite ſpernere ⁊c. Vel ſcd̓m precedentes id eſt ẜmꝙ ego ⁊ alij ſancti de te per ſpiritū ꝓphetie cognouerūttradendū eſſe tibi vt in illis milites. ſcꝫ ꝓphetijs: bonāmilitiā Militia eſt duplex. quedā ſpiritualis. quedā carnalis. 2ᵉ. coꝝ. 10. Arma militie noſtre nō ſunt carnaliaſed potētia deo ⁊c. In bona militia requirunt̉ duo ex ꝑte militis. ſcꝫ vt nihil agat cōtrariū diſcipline militaris.⁊ vt nō marceſcat ocio. 1º. coꝝ. 9. Omnis qui in agonecōtendit ab om̄ibus ſe abſtinet ⁊c. Item ex parte militieduo requirunt. ſcꝫ vt expugnet cōtrarios reipublice. etvt ſubijciat eos qui debent eſſe ſubiecti. Sic ⁊ in militiaſpirituali eſt. qꝛ ordinat̉ ad deſtruendū omnes extollentes ſe ⁊ ad ſubijciendū omnē intellectū in obſequiū xp̄i.vt dicitur. 2ᵉ. corinth. 10. Et hec eſt vera militia de quadicit. Milites ⁊c. Ubi etiam primo modus vtendi ponit̉. ⁊ ſecūdo eius neceſſitas ibi. Quam quidem ⁊c. Dicit ergo. Milites ⁊c. Quaſi dicat. Potes quideꝫ facor