epiſtolamI ad MeſſaloniceNES r

LII.

ſequi vitā eternā Ro. 6. Gr̄a dei vita et̓na. ¶ Petit aūtꝯ eis exhortationem que eſt monitio ducens animū advolendum. Et hāc poteſt facere homo exterius ſed noneſſet efficax niſi eēt interiꝰ ſpūs dei. Un̄ dicit. Exhortet̉corda veſtra id eſt inſtiget Oſee. 2. Inducaꝫ eam in ſolitudinem et loquar ad cor eius ⁊c. Item petit confirmationem. Vnde dicit. Et confirmet. psͣ. Confirma hocdeus qd̓ operatus es in nobis ⁊c. Quaſi dicat. Exhortetur ꝑ gratiam vt velimus. ⁊ confirmet vt efficaciter velimus. Et hoc in omni opere bono et ſermone. Preceditopus ſermonē. quia cepit ieſus facere ⁊ docere Act̉ .1.Capitulū tertiū.Ecetero fratres orate pro nobis vt ſermo dei currat et clarificetur ſicut ⁊ apud vos: ⁊ vtliberemur ab importunis etmalis hominibus. Non enim omniū eſt fides. Fidelis autē deus eſt qui confirmabitvos: ⁊ cuſtodiet a malo. Confidimus auteꝫde vobis fratres in domīo: quoniā quecūqꝫprecipimus ⁊ facitis ⁊ facietis. Dominꝰ aūtdirigat corda veſtra in charitate dei ⁊ patientia chriſti. Denunciamus autē vobis fratres in nomine domini noſtri ieſu chriſti: vtſubtrahatis vos ab omni fratre ambulanteinordinate et non ſcd̓m traditionem quamacceperunt a nobis. Ipſi enim ſcitis quēadmodum oporteat imitari nos: quoniam nōinquieti fuimus inter vos: neqꝫ gratis panem manducauimus ab aliquo: ſed inlabore ⁊ fatigatione nocte ac die operantes: nequem veſtruꝫ grauaremus. Non quaſi nonhabuerimꝰ poteſtatē: ſꝫ vt noſmetipſos formā daremꝰ vobis ad imitandū nos.Supra inſtruxit eos de futuris in nouiſſimus: hic inſtruit eos de quibuſdam que particulariter eis agenda erāt.Ubi pͥmo ponit̉ inſtructio. Secundo epiſtole concluſio.ibi. Ipſe autem deus pacis ⁊c. Item pͥmo monet qualit̓ſe habeant ad ipſum. Secundo oſtendit quid de eis confidat ipſe ibi. Fidelis aūt deus ⁊c. Tertio quomō ſe habeant ad alios qui inordinate ambulant. ibi. Denunciamus autē vobis ⁊c. Circa primū pͥmo ponit orationem.Scd̓o qͥd in oratione eſt petendū ibi. Vt ſermo ⁊cͣ. Dicit gͦ. De cetero ſcꝫ qꝛ eſtis ſufficienter inſtructi orate ⁊cͣ.Ro. 15. Obſecro igit̉ vos fratres ꝑ dominum noſtrū ieſum chriſtuꝫ ⁊ per charitatē ſpūſſancti vt adiuuetis mein orationibus veſtris ꝓ me ad deum ⁊c. Et hoc eſt debitum qꝛ curati habent curam vtilitatis gregis. Heb̓. 13Mementote prepoſitoruꝫ veſtroꝝ qui vobis locuti ſuntverbum dei ⁊c. Secundo oſtendit quid petenduꝫ eſt vtſcꝫ tollant̉ impedimēta predicationis. Et ideo dicit. Utſermo domini currat qꝛ nō poteſt totaliter impediri. ſedretardari. Ideo dicit currat. Col̓. 4. Orantes ſimul etiāꝓ nobis vt dominus aperiat nobis hoſtiū ſermonis adloquendum myſterium xp̄i ⁊c. Item vt clarificet̉ ſcꝫ perclaram ⁊ lucidam expoſitionem apud rudes ⁊ ſapientesſicut et apud vos. Roma. i. Sapientibus et inſipientibus debitor ſum ⁊c. Prouer. 14. Doctrina prudentiuꝫ

facilis. Item per miracula que ſunt demonſtrationes fidei. Eſt em̄ om̄is ſcientia clara ꝑ demōſtrationes. ⁊ hoceſt orandum Act. 4. Da ſeruis tuis cum om̄i fiducia loqui verbum tuū ⁊c. Item ſecundo orandum eſt ꝓ predicatoribus vt liberent̉ ab importunis ⁊ malis hominibꝰſcꝫ p̄ſeudo apl̓is qͥ ſunt importuni in diſputando. mali inſeducendo. Vel a ꝑſecutoribus qͥ cogitauerunt iniquitatem in corde. Et ratio huius petitionis eſt: quia omniuꝫnon eſt fides. qꝛ licet videant̉ habere eam: non tamē habent veram Eſa. 53. Domine quis credidit auditui noſtro. Ro. 10. Non om̄es obediunt euangelio. ¶ Deindecum dicit. Fidelis ⁊c. ponit fiduciam quā habet de eis.Et pͥmo facit hoc. Secūdo orat ꝓ eis ibi. Dominus aūt⁊c. Fiducia autē pendet ex deo qui gratiam pat ⁊ ex hominibus qui ſunt liberi arbitrij. vt dirigant in gratia.Dicit pͥmo ex parte dei. Confido ꝙ orabitis ⁊ exaudiemini: qꝛ fidelis eſt dominꝰ. qui confirmabit in bonis quein vobis eſt operatus. 1. Pe. vltimo. Perficiet: cōfirmabit conſolidabitqꝫ ⁊c. Et cuſtodiet a malo culpe ⁊ pene.Si tn̄ in mala pene incidāt eſt eis in bonū: qꝛ diligētibꝰdeū oīa cooperant̉ in bonuꝫ ⁊c. vt dicit̉ Ro. 8. Secūdoex parte eorum dicit. Conſidimus ⁊c. ſcꝫ ex gratia quaꝫaccepiſtis. ſed in deo non in virtute veſtra Heb̓. 6. Confidimus aūt de vobis dilectiſſimi meliora ⁊ viciniora ſalutis. ⁊c. Quoniā quecūqꝫ precipimꝰ ⁊c. id ē quoniā ꝑſeuerabitis Exo. 24. Omnia verba que locutus eſt domius faciemus. ¶ Deinde cum dicit. Dominus ⁊c. ꝓ eisorat dicens. Dominꝰ autē dirigat ſcꝫ vt ꝑueniatis: Eſtautē homīs animū preparare: ⁊ dn̄i linguam gubernarevt dicit̉ ꝓuer. 16. Et paulo poſt. Cor hominis diſponitviā ſuā. ſed dn̄i eſt dirigere greſſus eius ſcꝫ ad deſtinatum brauium. Et ideo dicit. Dirigat corda non ſolū exteriora opera. ⁊ hoc in charitate. Duo aūt ſunt ꝑ que invia ſalutis incedimus ſcꝫ bona que facimus ⁊ mala queſuſtinemus. Sed opera non ſunt bona niſi directa in finem charitatis. 1. Ti. 1. Finis precepti eſt charitas ⁊cͣ.Item nec patientia niſi per xp̄m Luc. 21. In patientiaveſtra poſſidebitis animas veſtras ⁊c. Matth̓. 5. Beati eritis cum maledixerint vobis homines ⁊c. Et ideo dicit. In patientia chriſti id eſt tolerantia malorum ꝓpterxp̄m vel ad exemplum eius. 1. Pe. 2. Chriſtus paſſus ēꝓ nobis vobis relinquens exemplum ⁊c. ¶ Deinde cuꝫdicit. Denunciamus ⁊c. oſtendit quō ſe habeant ad homines inordinatos. Et pͥmo ꝓponit edictum. Secundoexponit ibi. Ipſi em̄ ⁊c. Tertio oſtendit neceſſitatē edicti ꝓponendi ibi. Audiuimus ⁊c. Dicit ergo. Sic vosviuitis ⁊ ſic confido. Sed qꝛ ſunt quidam mali inter vosdenunciamꝰ ſcꝫ perfectis. In nomine ⁊c. Hoc em̄ ad p̄latum pertinet Eſa. 58. Annuncia populo meo ſceleraeorum. ⁊ domui iuda peccata eoꝝ ⁊c. Ezech̓. 3. Sanguineꝫ illius de manu tua requirā. ¶ Et ſequit̉ edictum dicens. Vt ſubtrahatis ⁊c. Ex hoc introductū eſt in eccleſia ꝙ mali vitent̉ ⁊ hoc ne infirmiores ex eorum conſortio maculent̉ Ecc̄. 13. Qui tetigerit piceꝫ inqͥnabit̉ ab eaI. corin. 5. Modicum fermentū totam maſſam corrūpit.Item ad ſanationem peccantis vt confuſio cedat ei in ſalutem Eccͣ. 4. Eſt confuſio adducens peccatū ⁊ eſt confuſio adducens gloriam. Nec hoc debet fieri paſſim: ſed cūdeliberatiōe ⁊ maturitate. 1. Corin. 5. Congregatis vobis ⁊ meo ſpiritu cum virtute dn̄i ieſu tradere huiuſmodi ſathane in interitū carnis ⁊c. Et ſic hic dicit̉. Vt ſubtrahatis ⁊c. Nec debet fieri excōmunicatio niſi ꝓ aliquopeccato. qꝛ hic dicit̉ inordinate ⁊c. Et hoc eſt qn̄ aliqͥd ēẜm ſe malum et contra ordinem iuris naturalis vt gloſaexponit. 1. Corin. 14. Vt omnia honeſte et ẜm ordinemfiant in vobis Ro. 13. Oīa que ſunt a deo ordinata ſuntA

M ij