xplanatio ſancti Thome

Tertio modo dicunt̉ miracula ẜm ꝙ ſunt ordinata adatteſtandum veritati fidei ad reducendum fideles in deum Marci. vltimo. Dn̄o cooperāte ⁊ ſermonē cōfirmāte ſequentibus ſignis ⁊c. Sed ſi alicui adeſt gratia miraculorum ⁊ non vtat̉ eis ad hoc: miracula quideꝫ ſunt vera quo ad rationem rei facte ⁊ quo ad rationē miraculi.ſed ſunt falſa ꝙͣtum ad intentionē dei. Sed tamē hoc nōerit ī antichriſto. qꝛ nullus cōtra fideꝫ facit vera miracula: qꝛ deus non eſt teſtis falſitatis. Unde aliquis predicans falſam doctrinam non poteſt facere miracula. licetaliquis habens malam vitam poſſet. ¶ Deinde oſtēditſeducendos cum dicit. His qui pereunt id eſt in preſcitis ad perditionem. Io. 17. Nemo ex eis perijt niſi filiꝰperditionis. Et hoc ideo: quia. Io. 10. Oues mee voceꝫmeam audiunt.Lectio tertia.O ꝙ charitatem veritatis non receperūt vt ſalui fierent. Ideo mittet illis deus operationeꝫ erroris:vt credant mendacio. vt iudicentur omnesqui non crediderunt veritati: ſed conſenſerunt iniquitati. Nos autem debemus gratias agere deo ſemper pro vobis fratres dilecti a deo: ꝙ elegerit nos deꝰ pͥmitias in ſalutē in ſanctificatione ſpiritus ⁊ in fide veritatis: in qua ⁊ vocauit vos per euangeliūnoſtrum in acquiſitione glorie domini noſtri ieſu chriſti. Itaqꝫ fratres ſtate ⁊ tenetetraditiones quas didiciſtis ſiue per ſermonem ſiue per epiſtolam noſtram. Ipſe autēdominus noſter ieſus chriſtus ⁊ deus ⁊ pater noſter qui dilexit nos ⁊ dedit conſolationem eternam ⁊ ſpem bonam in gratia exhortetur corda veſtra et confirmet in omniopere ⁊ ſermone bono.Poſtꝙͣ oſtendit in quibus habet locum deceptio antichriſti ſcꝫ in preſcitis ad damnationē: hic aſſignat cauſam predictorum. Et pͥmo oſtendit cauſam huius ⁊ quōdecipient̉. Scd̓o quomodo fideles ab eo liberentur ibi.Nos aūt ⁊c. Item pͥmo ponit eorū culpam tm̄. Secūdopenam cum culpa. Tertio penam tantū. Et eſt hic ꝓceſſus peccati. Primo em̄ qͥs ex demerito pͥmi peccati deſeritur a gratia ⁊ cadit in aliud peccatuꝫ ⁊ poſt ineternūpunitur. Dicit ergo ꝙ cauſa quare decipient̉ eſt: qꝛ noluerūt recipere veritatē euangelij Io. 8. Si veritatē dico quare non creditis mihi? Iob. 24. Ipſi fuerunt rebelles lumini. Et dicit charitatē veritatis: qꝛ niſi ſit formata fides ꝑ charitatem nihil eſt. 1. Corin. 13. Si habuero fidem ita vt montes tranſferam charitatē aūt non habuero nihil ſum ⁊c. Gal̓. vltimo. In chriſto ieſu neqꝫ circumciſio neqꝫ prepuciuꝫ aliqͥd valet: ſed noua creatura.Et ſubdit vtilitatem veritatis dicens. Vt ſalui fierent.Ro. 5. Iſtificati ex fide paceꝫ habeamus ad deum ꝑ dominum ⁊c. ¶ Sed culpa ⁊ pena eſt eorum ſeductio. Un̄dicit. Mittet id eſt ꝑmittet illis venire operationē erroris Eſa. 19. Miſcuit dominꝰ in medio eius ſpūm vertiginis. 3. Reg. vltimo. Ero ſpūs mendax in ore omniuꝫꝓphetarum eius ⁊c. Et ideo dicit. Ut credant mendacio id eſt falſe doctrine antixp̄i Ro. 2. Propter qd̓ tradidit illos deus in reprobum ſenſum vt faciant ea que non

conueniūt ⁊c. Sed pena tantū eſt eterna damnatio. Un̄ſubdit. vt iudicent̉ ſcꝫ iudicio damnationis Io. 5. Et ꝓcedent qui mala fecerunt in reſurrectionem iudicij ⁊c.¶ Omnes qui non crediderunt ⁊c. Io. 6. Qui non credit iam iudicatus eſt. ¶ Deinde cum dicit. Nos aūt ⁊c̄.oſtendit quare fideles xp̄i liberent̉. Et pͥmo agit gratiasꝓ eis. Scd̓o cōmemorat diuina beneficia quibꝰ a talibꝰliberant̉. Dicit ergo ſic illi decipient̉. ſed nos debemusgratias agere Ro. 1. Primū quidē gratiaſ ago deo meoſemꝑ ꝓ vobis ꝑ dominū ⁊cͣ. Duplex autē ponit dei beneficium ſcꝫ electionē dei que eſt eterna. ⁊ vocationis q̄eſt temporalis ibi. In qua ⁊ vocauit nos ⁊c. Dicit ergoꝙ ꝓ qꝛ elegit nos ſcꝫ apoſtolos ⁊ vos ſcꝫ fideles. Eph̓.1. Elegit nos in ipſo ante mundi conſtitutionē vt eſſemꝰſancti ⁊c. Io. 15. Nō vos me elegiſtig ſed ego elegi vos⁊c. Circa electionem tria tangit: ſcꝫ ordinem electorum.finem electionis ⁊ modum conſequendi finē. Electi ſuntomnes ſancti a pͥncipio mundi. Deut. 33. Dilexit populos omnes: ſancti in manu illius ſunt. Sed apoſtoli ſpecialit̓ ſūt pͥmitie. Ro. 8. Noſipſi pͥmitias ſpūs habētes.⁊c. Et ideo dicit. primitias fidei finis eſt in ſalutem eternam. Et ideo dicit: In ſalutem .1. Ci. 2. Omnes hoīesvult ſaluos fieri: ⁊c. Hoc autē ſit ꝑ gratiam ſanctificante m. Unde dicit. In ſanctificationē ſpūs. Secūdo ex ꝑte noſtra eſt conſenſus liberi arbitrij per fidē. Ideo ſubdit. Et fide veritatis. ¶ Deinde cum dicit. In quā vosvocauit ⁊c. ponit ſecundū beneficium qd̓ eſt vocatio tēporalis chriſti que ſequit̉ electionem Ro. 8. Quos vocauit hos ⁊ iuſtificauit. ⁊cͣ. Et de hac vocatione nota parabolam. Luc. 14. de eo qui fecit cenam magnam ⁊c.¶ Et addit. Per euangeliū noſtrum id eſt a me predicatum. Sed ad quam cenam? In acquiſitione glorie id eſtvt acquiramus xp̄i gloriam. ¶ Deinde cum dicit. Itaqꝫ⁊c. monet tenere veritatem. Et pͥmo ponit monitionem.Scd̓o orationem ibi. Ipſe autē dominꝰ ⁊cͣ. Et facit primum quia opus noſtrū dependet a libero arbitrio. Secūdū vero qꝛ indiget auxilio gratie. Et pͥmo monet ad ſtādum cum dicit. State in veritate Gal̓. 5. State ⁊ noliteiterum iugo ſeruitutis contineri. Secundo docet ſtandimodum ibi. Et tenete traditiones id eſt documēta quea maioribus tradunt̉. Nam documēta que tradunt̉ a minoribus ſunt qn̄qꝫ non ſeruanda qn̄ ſcꝫ contrariant̉ documentis fidei. Matth̓. 15. Irritum feciſtis mandatū dei.ꝓpter traditionē veſtrā. Sed ſeruanda ſunt que ordinātur ad mādata dei. Act̉. 16. Paulus docebat vt tenerēttraditiones ⁊ documenta que erant decreta ab apl̓is ⁊ ſenioribus qui erant hieroſolymis ⁊c. Et has traditionesduplicit̓ ediderūt. quaſdā verbis vn̄ dicit. Per ſermonem. Quaſdā in ſcripturis. Ideo addit. Siue ꝑ epiſtolam. Unde patet ꝙ multa in eccleſia non ſcripta ſunt abapl̓is docta. ⁊ ideo ſeruanda ſunt. Nam multa ẜm iudicium apl̓oꝝ melius erat vt occultarent̉ vt dicit dionyſiꝰUnde apl̓us 1. Corin. 10. dicit. Cetera cum venero diſponam. ¶ Deinde ponit orationē ibi. Ipſe aūt dominꝰnoſter ieſus chriſtus ⁊c. Quaſi dicat. Sic moneo. ſed nihil valet niſi aſſit diuinū auxilium. Et ideo ponit primoduplex dei beneficiuꝫ. Primū eſt amor eius ad nos quoalia nobis impendit. Ideo dicit. Dilexit nos ⁊c̄. Scd̓meſt ſpūalis conſolatio ibi. Et dedit conſolationē eterna2. corin. 1. Qui conſolat nos in omni tribulatione nr̄a.Eſa. 40. Conſolamini conſolamini popule meꝰ dicit dominus deus veſter ⁊c. Et dicit conſolationē eternam ſcꝫcontra omnia mala īminentia ⁊ futura. Et iō expectamꝰſpem bonā id eſt bonoꝝ eternoꝝ infallibilitateꝫ. 1. Pe.1. Qui ẜm magnam miſericordiā ſuam regenerauit nosin ſpem viuam. Et hoc in gratia ſcꝫ ꝑ quaꝫ ſperamus cō-