Explanatio ſancti Thome

Cum em̄ ſit timida nequicia dat teſtimoniū cōdemnationi ⁊cͣ. ¶ Deinde cū dicit. Neqꝫ per ſpm̄ ⁊c. remouet qd̓eos mouere poſſet: pͥmo in ſpeciali Secūdo in generaliibi. Ne quis ⁊c̄. Seducit̉ aūt quis per falſam reuelationem. Vnde dicit. Neqꝫ per ſpm̄ id ē ſi quis dicat ſibi reuelatū per ſpm̄ ſanctū vel a ſpū ſancto qd̓ ē contra doctrinam meā non terreamini pͥme Io. 4. Nolite oī ſpirituicredere. Ezech. 13. Ue prophetis inſipientibꝰ qͥ ſequuntur ſpm̄ ſuum ⁊ nihil vident ⁊c. Aliquādo etiā ſathanaſtranſfigurat ſe in angelū lucis: vt dicit. 2. Coꝝ. 11. ⁊ tertij Regꝭ vlt. Egrediar ⁊ ero ſpiritus mendax in ore oīmꝓphetaꝝ eius. Scd̓o ꝑ rōcinationē vel faliā expoſitōeꝫſcripture: ideo dicit. Neqꝫ per ſermonē. 2. Thy. 2. Sermo eoꝝ vt cācer ſerpit. Ephe. 5. Nemo vos ſeducat inānibus verbis. Tertio ꝑ auctoritatē inductā in malo intellectu. 2. Pe. vlt. Sicut cariſſimus frater noſter paulus ẜm datam ſibi ſapīam ſcripſit vobis ſicut in omnibꝰepl̓is loquens in eis de his in quibus ſunt quedā difficilia intellectu que indocti ⁊ inſtabiles deprauant ſicut etceteras ſcripturas ad ſuam ip̄oꝝ damnationem. Sed dequo ſeducebant̉. Quaſi inſtet dies dn̄i. Et dicit. Perepiſtolā tanꝙͣ per nos miſſaꝫ: qꝛ in prima epiſtola niſi bene intelligat̉ videt̉ dicere inſtare domini aduentū: vt illud. Deinde nos qui viuimus ⁊c. Deinde cuꝫ dicit Nequis ⁊c. facit idem in generali Luc. 21. Uidete ne ſeducamini ⁊c. pͥme Coꝝ. 15. Nolite ſeduci. Rō autem quare hec remouet apoſtolus ſcꝫ de aduentu dn̄i eſt qꝛ prelatus nullo modo debet velle ꝙ per mendaciū aliqua bona procurēt̉. 1. Coꝝ. 15. Inuenimur aūt ⁊ falſi teſtes ⁊c.Itē qꝛ res credita erat periculoſa ꝙ ſcꝫ inſtaret dies dn̄i.Primo qꝛ daret̉ occaſio maioris ſeductionis: qꝛ futurierāt poſt tēpora apoſtoloꝝ aliqui qui dicerent ſe eē xp̄m.Luce. 21. Multi dicent ego ſum. et ideo apl̓s noluit Itēdemon frequenter p̄tendit ſe eē xp̄m: ſicut pꝫ de btō martino. Et iō ne ſeducant noluit. Augꝭ. aūt ponit aliā rōnēqꝛ īmineret periculū fidei: vnde diceret aliquis tarde veniet dn̄s ⁊ tūc p̄parabo me ad eū. Alius diceret: venietcito: ⁊ ideo nūc me p̄parabo. Alius diceret. Neſcio. Ethic meliꝰ dicit qꝛ eo cordat xp̄o. Sed ille plus errat quidicit cito qꝛ elapſo termino hoīes deſperarēt ⁊ crederētfalſa eē que ſcripta ſunt. ¶ Deinde cum dicit. Quoniāniſi ⁊cͣ. Aſtruit veritatē ⁊ pͥmo oſtendit que vētura ſuntad antixp̄i aduentū. Et ſunt duo quorum vnuꝫ preceditaduentū antixp̄i. Aliud ē ip̄e aduentus eiꝰ: pͥmum ē diſceſſio qd̓ multipliciter exponit̉ in glo. Et pͥmo a fide qꝛfuturū erat vt fides a toto mūdo reciperet. Mat. 24. Etp̄dicat hoc euāgeliū regni in vniuerſo orbe. Iſtud ergoprecedit qd̓ ẜm augꝭ. nodum eſt impletū ⁊ poſt multi diſcedent a fide. 1. Thy. 4. In nouiſſimis temporibus diſcedent quidā a fide ⁊c. Mat. 24. Refrigeſcet charitasmultorū. Vel diſceſſio a romano imperio cui totus mundus erat ſubditus. Dicit aūt augꝰ. ꝙ hoc figurat̉ danielis. 2. in ſtatua vbi nominant̉ quattuor regna: ⁊ poſt illaaduentus xp̄i. Et ꝙ hoc erat cōueniens ſignū quia romanum imperiū firmatū fuit ad hoc ꝙ ſub eius ptāte predicaret̉ fides ꝑ totum mundū. Sed quō ē hoc qꝛ iam diugentes receſſerunt a romano imperio nec dum venit antixp̄s. Dicendū ē ꝙ nōdum ceſſauit ſed ē cōmutatuꝫ detemporali in ſpūale: vt dicit leo papa in ſermone de apoſtolis. Et ideo dicenduꝫ ē ꝙ diſceſſio a romano imperiodebet intelligi nō ſolū a temporali ſed a ſpūali ſcꝫ a fidecatholica romane eccl̓ie. Eſt aūt hoc cōueniens ſignumꝙ ſicut xp̄s venit quādo romanū imperium omnibꝰ dn̄abatur: ita ecōuerſo ſignū antixp̄i ē diſceſſio ab eo. Scd̓opredicit ẜm futurum ſcꝫ antixp̄m. Et primo quantuꝫ adeius culpā ⁊ penā. Scd̓o ꝙͣtū ad eiꝰ ptātem ibi. Eū cuiꝰ

aduentus ⁊c. Itē primo cōiter ⁊ implicite tangit culpaꝫeius ⁊ penā. Scd̓o explicat vtrunqꝫ ibi. Qui aduerſat.⁊c. Dicit ergo. Diſceſſio primo veniet ⁊ tunc reuelabit̉⁊c. Dicit̉ aūt eſſe hō peccati ⁊ filius ꝑditiōis ẜm glo. qꝛſicut in xp̄o abundauit plenitudo virtutis: ita in antixp̄omultitudo oīm peccatoꝝ. Et ſicut xp̄s ē melior omnibuſſanctis: ſic ille peior omnibꝰ malis. Et ꝓpter hoc homopeccati dicit̉ ꝙ totaliter erit peccatis deditꝰ. Sed nō dicitur ſic homo peccati quin poſſet eſſe peior. quia nunꝙͣmalum corrūpit totū bonū: licet ꝙͣtuꝫ ad actū nō poteriteſſe peior: xp̄o aūt nullus hō potuit eē magis bonꝰ. Dicitur aūt filius perditionis .i. deputatus extreme perditioni. Iob. 21. In die perditiōis ſeruabitur malus ⁊ addiem furoris ducet̉. Vel perditionis .i. diaboli nō ꝑ naturam ſed per ſue malicie cōplementū que in eo cōplebitur. Et dicit reuelabitur: qꝛ ſicut oīa bona ⁊ virtutes ſanctorū qui p̄ceſſerūt xp̄m fuerunt figura xp̄i: ita in oībusꝑſecutionibꝰ eccl̓ie tyranni fuerūt quaſi figura antixp̄i.⁊ latuit ibi antixp̄s: ⁊ ita tota illa malicia que latet in eisreuelabit̉ in tempore illo. ¶ Deinde cum dicit. Qui aduerſatur ⁊c. explicat que dixerat. Et primo oſtendit quōſit homo peccati. Secundo quō filius ꝑditionis ibi. Ettunc reuelabit̉ ⁊c. Itē primo prenunciat eius futurā culpam. Secundo aſſignat eius cām ibi. Et nunc ⁊c. Itempͥmo deſcribit culpā. Secundo dicit ſe non annunciaredoctrinā nouā ibi. Nonne ⁊c. Itē primo oſtendit culpaꝫSecundo eius ſignū ibi. Ita vt ⁊c. Duplex ē aūt eiꝰ culpa: ſcꝫ cōtrarietas ad deū. Vnde dicit. Qui aduerſaturomnibus ſpiritibus bonis. Iob. 15. Cucurrit aduerſusdeū erecto collo ⁊ pingni ceruice armatus ē ⁊cͣ. Sicut ⁊membra eius Eſa. 3. Lingua eoꝝ ⁊ adinuentiones eoꝝcontra dn̄m vt ꝓuocarēt oculos maieſtatis eius ⁊c̄. Secunda eſt quia p̄fert ſe xp̄o. ideo dicit extollit̉ ⁊c. Diciturautē deus tripliciter. Primo naturaliter. Deutero. 6.Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuꝰ deus vnus ē. Secūdo opinatiuepͣs. Oēs dij gentiū demonia. Tertio participatiue. p̄s.Ego dixi dij eſtis ⁊c. Omnibꝰ aūt his ſe p̄feret antixp̄s:Dan̄. 11. Eleuabit̉ ⁊ magnificabit̉ aduerſus oēm deuꝫ etaduerſus deū deoꝝ loquit̉ magnifica ⁊c̄. Signū aūt culpe ē cum dicit. Ita vt in templo ⁊c. Suꝑbia em̄ antixp̄imaior ē ſuꝑbia oīm p̄cedentiū. Vnde ſicut de Cayo ceſare legit̉. Ꝙ cū in vita iſta adhuc eſſet coli voluit: ſtatuaꝫſuā ponens in quolibet templo. et Ezech. 28. de rege tyri dicitur. Dixiſti qꝛ deus ego ſū ⁊c. ita credibile ē ꝙ ſiceis faciet antixp̄s dicēs ſe deū eſſe ⁊ hominē. Et in huiꝰſignum ſedebit in tēplo: ſed in quo templo? Nonne ē deſtructum a romanis. Et iō dicunt quidā ꝙ antixp̄s ē detribu dan. cuius tribus inter alias duodecim nō noīat.Apoc̄. 7. Et iō iudei pͥmo euꝫ recipient ⁊ reedificabunttēplum in hierl̓m. et ſic implebit̉ illud Dan̄. 9. Erit ī tēplo abhominatio ⁊ ydolum. Mat. 24. Cum vero videritis abhominationē deſolatiōis que dicta ē a daniele ꝓpheta ſtantē in loco ſancto: qui legit intelligat. Quidaꝫvero dicunt ꝙ nunꝙͣ hierl̓m nec tēplum reedificabitur.ſed vſqꝫ ad cōſummationem ⁊ finem perſeuerabit deſolatio. Et hoc etiā aliqui iudei credunt. ideo exponitur intēplo dei .i. in eccl̓ia qꝛ multi de eccl̓ia euꝫ recipient. Ul̓ẜm Augu. in templo dei ſedeat. id ē principet ⁊ dn̄eturtanꝙͣ ip̄e cum ſuis nuncijs ſit templum dei: ſicut chriſtꝰeſt cum ſuis. ¶ Deinde cum idcit. Nō retinetis ⁊c̄. oſtēdit ꝙ nihil noui ſcribit. Quaſi dicat. Olim cum eſſemapud vos dixi hoc. pͥme Ioh. 2. Non mandatuꝫ nouuꝫſcribo vobis ſed mādatum vetus qd̓ habuiſtis ab initio⁊c. 2. Coꝝ. 10. Quales fuimus verbo ꝑ epiſtolas abſentes: tales ⁊ preſentes in facto ⁊cͣ.