in epiſtolam Tad Theſſalonicenſes II

⁊ hoc in interitu quia ſemꝑ morient̉. Aliter em̄ ē de penis huius vite ⁊ illis. Nam hic quanto plus acerbiorestanto ſunt breuiores qꝛ extinguūt: ſed ille ſunt grauiſſime quia ſunt pene mortis ⁊ ſunt interminabiles. Un̄ dicitur ꝙ ſe mꝑ erunt quaſi in morte. p̄s. Mors depaſceteos Eſa. vl. Vermis eoꝝ nō moriet̉. Pena aūt damni ēduplex: qꝛ ſeꝑabunt̉ a viſione dei. Vnde dicit. A faciedn̄i ſcꝫ remoti. Iob. 13. Non veniet in conſpectu eiꝰ oīsypoerita. Alia ē priuatio viſionis gl̓ie ſanctoꝝ. Eſa. vl.Tollat̉ impius ne videat gl̓iam ſanctoꝝ ⁊c. Vel aliter.A facie dn̄i ⁊cͣ. In hoc oſtendit̉ cā acerbitatis pene ſenſus. Senſus enī alicuiꝰ euacuat̉ vel ꝓpter ſuꝑiorē iudicem vel ꝓpter ſuꝑioris potentiā: ſed hoc non erit qꝛ hociudiciū ꝓcedet a facie dn̄i. p̄s. De vultū tuo iudiciū meum prodeat ⁊c. Et ideo dicit. Dabunt penas id eſt ſuſtibunt a facie domini. ¶ Deinde cū dicit. Cū venerit ⁊cͣ.agit de premiatione ſanctoꝝ: et primo ponit premiū Secundo meritū ibi. Qui crediderūt ⁊c. Gloriā ſanctoꝝ cōmendat ⁊ quantū ad eſſentiā ꝑ participationē glorie deicum dicit. Glorificati ⁊c. et ꝙͣtum ad eius exceſſum ibi.Et admirabilis. Dicit ergo Cū venerit ⁊c̄. xp̄s certe glorioſus ē Philip. 2. Oīs lingua cōfiteat̉ qꝛ dn̄s ieſus criſtijs in gloria ē dei patris ⁊c. ¶ Glorificari in ſanctis eiꝰqꝛ bonū ſui ē cōmunicatiuū: vel glorificari in ſanctis eiꝰqui ſunt membra ſua in quibꝰ habitat ⁊ in quibꝰ glorificatur quādo ſua gloria ſcꝫ capitꝭ deriuat̉ vſqꝫ ad ſua mēbra. Eſa. 49. Seruꝰ meus es tu iſrl̓: qꝛ ī te glorificabor⁊c. Et hoc excedet oēm admirationē. Vnde dicit Admirabilis ⁊c. Siquidē admiratio ē ſtupor procedēs ex magna fantaſia. Tanta vero ſanctoꝝ gloria non pōt caderein opinionē hominū. Et iō dicit Admirabilis. Sap̄. 5.Mirabunt̉ in ſubitatiōe inſperate ſalutis ⁊c. ¶ Deindeponit meritū ibi. Qui crediderūt ⁊e. Et ponit pͥmo meritum fidei. Scd̓o ſuffragiū or̄onis ibi. In quos ⁊c. Dicit ergo Hęc erit gloria qꝛ creditū eſt noſtrū teſtimoniuꝫſuꝑ vos qd̓ credidimꝰ de xp̄o vobis in illo die id eſt propter illum diem: quia bona que agimus ſunt propter illum diem: ſed dicit: ſuper vos id ē hoc teſtimoniū ē ſuper vos id ē ſuꝑ ſenſum humanū. Eccl̓e. 9. Plurima ſupra ſenſum hoīs ⁊cͣ. Fides enī nō habet meritū vbi humana rō prebet experimentum. Niſi em̄ eēt ſupra vos:non eſſet magni meriti credere. Vel dicit ſuper vos: id ēdn̄atur vobis ſubijcientibus intellectū veſtrum humiliter ad credendū. 2. Coꝝ. i0. In captiuitatē redigentesoēm intellectū in obſequiū xp̄i ⁊c. Sic exponit glo. Velaliter ⁊ magis ẜm litterā. Dico ꝙ glorificabit̉ xp̄s in vobis qui credidiſtis in die iudicij quādo apl̓i iudicabuntet tunc erit teſtimoniū qd̓ ē ſuꝑ vos id ē de ꝓmptitudīefidei veſtre erit certū id eſt credibile. ¶ Deinde cum dicit. In quo oramus ⁊c. ſubiūgit ſuffragiū or̄onis. Et primo ꝓponit qd̓ petit. Scd̓o quo fine ibi. Vt dignet̉ ⁊cͣ.Tertio per qd̓ poſſet aſſequi petitū ibi. Scd̓m gr̄am ⁊c̄.Petit autē vnū ex parte dei ⁊ duo ex ꝑte nr̄a. Dicit ergo In quo id ē ꝓpter quē diē nos oramus ſemꝑ. Ro. 1.Sine intermiſſione memoriā veſtri facio ſemꝑ in or̄onibus meis ⁊c. pͥmi Re. 13. Abſit autē hoc pctm̄ a me ī domino vt ceſſem orare pro vobis ⁊c. Sꝫ ad quid? Vt dignetur vos vocatione ſua deus noſter id eſt faciat vos inmundo digne cōuerſari ſue vocationi Ephe. 4. Digneambuletis vocatione qua vocati eſtis ⁊c. ¶ Itē ex partenoſtra petit ex ꝑte voluntatis vt plene fruant̉ omni bonitate Vnde dicit. Vt impleat oēm volūtatē bonitatis ideſt impleat in vobis voluntatē oīs boni. Phil̓. 2. Quioperatur in nobis velle ⁊ ꝑficere pro bona voluntate¶ Item ex ꝑte intellectus vt ꝑfecte credant. ideo dicit.Et opus fidei ⁊c. Ro. 10. Corde em̄ creditur ad iuſticiā:

ore autē cōfeſſio fit ad ſalutē ⁊c. Et hoc operemini in virente id ē in conſtantia ⁊ fortitudine vt nullo timore ceſſetis a confeſſione eius. Vel ſic. In quo id ē ꝓpter queꝫdiē oramus vt deꝰ dignet̉ vobis dare illud ad qd̓ vocauit vos. pͥme Pet̓. 3. In hoc vocati eſtis vt benedictionem hereditate poſſideatis ⁊c. ¶ Impleat omne bonumqd̓ deſideratis qd̓ ē in vita eterna: quādo habebimꝰ deūps. Qui replet in bonis deſideriū tuum. ¶ Itē impleatopus fidei qd̓ erit qn̄ id qd̓ hic per ſpeculū ⁊ in enigmate videmus: videbimꝰ tunc facie ad iaciē Sed quo fine?Vt clarificet̉ id eſt ad gl̓iam xp̄i ſit ⁊ ꝑ vos tam in p̄ſentiꝙͣ in futuro nomē xp̄i glorificet̉ in bonis veſtris Mat. 5Uideant opera veſtra bona ⁊ glorificent pr̄em veſtrumqui in celis ē. Econuerſo de malis dicit̉ Eſa. 52. ⁊ Ro.2. Nomē dei ꝑ vos blaſphemat̉. Sed per quid poterimus illud conſequi: ſcd̓m gr̄am dei noſtri q̄ eſt radix omnium bonorum noſtrorum. pͥme Coꝝ. 15. Gratia dei ſūid quod ſum ⁊c.Capitulū ſecundū.Ogamus aūt vos fr̄es ꝑ aduētūr dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ⁊ nr̄e cōgregationis in ip̄m: vt nō cito moueamini a vr̄o ſenſu: neqꝫ terreamini neqꝫ ꝑ ſpūmneqꝫ ꝑ ſermonem neqꝫ ꝑ epl̓am tanqͣꝫ ꝑ nosmiſſā quaſi inſtet dies dn̄i. Ne quis vos ſeducat vllo modo. Qm̄ niſi venerit diſceſſioprimū ⁊ reuelatꝰ fuerit homo pctī filiꝰ perditionis qui aduerſat̉ ⁊ extollet̉ ſuꝑ omneqd̓ dicit̉ deꝰ aūt qd̓ colit̉: ita vt in tēplo deiſedeat: oſtendēs ſe tanqͣꝫ ſit deꝰ. Nō retinetis ꝙ cū adhuc eſſem apud vos hec dicebaꝫvobis.Superiꝰ apl̓s oſtendit futura ꝙͣtū ad penas malorum ⁊p̄mia bonoꝝ: hic annunciat futura ꝙͣtū ad pericula eccleſie que erunt tempore antixp̄i. Et pͥmo nunciat veritateꝫde futuris ꝑiculis. Scd̓o monet vt in veritate ꝑmaneātibi. Itaqꝫ fratres ⁊c. Circa primū duo facit: qꝛ pͥmo excludit falſitatē. Secundo inſtruit de veritate ibi. Qm̄niſi ⁊c. Iterum prima in tres: qꝛ primo ꝯmemorat illudex quo debent induci. Secundo oſtendit ad quid debētinduci ibi. Vt non cito ⁊c. Tertio remouet illud qd̓ eosmouere poſſet ibi. Neqꝫ per ſpiritum ⁊cͣ. Inducit auteꝫeos ex tribꝰ ſcꝫ ꝓprijs precibus ibi. Rogamꝰ nō p̄cibꝰPhilem̄ .1. Multā fiduciā habens in xp̄o ieſu imꝑanditibi quod ad rem pertinet: propter charitatē magis obſecro. Secundo ex aduentu chriſti deſiderabili bonis: licꝫterribili malis. Amos. 5. Ve deſiderantibꝰ diē dn̄i ⁊cͣ.2. Thymo. 4. Non ſolum autē mihi ſed ⁊ his qui diligunt aduentū eius ⁊c. Apocal̓. vltimo. Veni domine ieſu ⁊c. Tertio ex deſiderio et amore totius cōgregatiōisſanctorum. In idipſum ſcꝫ vbi chriſtus eſt: quia Mat.24. Ubi erit corpus ibi congregabuntur ⁊ aquile ⁊cͣ.Uel in idipſum: id eſt in idem quia omnes ſancti loco ⁊gloria erunt in eodem. p̄s. Congregate illi ſanctos eiusSed ad quid inducit? Vt non cito moueamini. Eſt autēaliud moueri aliud terreri. Mouet̉ antē ſuo ſenſu q̄ pretermittit quod tenebat. Quaſi dicat. Non cito dimittatis doctrinā meam Eccl̓. 19. Quicito credit leuis ē corde ⁊c. Terror autem eſt quedam trepidatio cum formidine contrarij. Et ideo dicit. Neqꝫ terreamini. Iob. 15.Sonitus terroris ſemper in auribus eius: Et cum ſitpax illi ſemper inſidias ſuſpicātur. ⁊c. Sapientie. 17.