Explanatio ſancti Thome

a patre luminū ⁊cͣ. Et domīo ⁊c̄. 2. Pe. pͥmo. Per quēmaxima nobis ⁊ precioſa promiſſa donauit ⁊c. ¶ Gratias agere debemus ⁊c. hec ē epl̓aris narratio. Et primoinſtruit eos de futuris in nouiſſimis diebꝰ. Secūdo admonet eos familiariter de quibuſdam in tertio cap̄. ibi.De cetero fratres ⁊c. Item primo monet ſicut dictum ēꝙͣtū ad premia bonoꝝ ⁊ penas maloꝝ. Scd̓o quantū adpericula tempore antixp̄i. ſcd̓o cap̄. ibi. Rogamus auteꝫvos ⁊c. Item primo agit gratias de preparatione ad futurū iudiciū. Secundo deſcribit ip̄m iudiciū ibi. Di tamen iuſtum ⁊c. Itē pͥmo gratias agit de profectu. Secundo oſtendit fructū ꝓfectꝰ. Tertio ſignū. Dicit ergo.Gratias agere debemꝰ ⁊cͣ. Nā qꝛ in pͥma epiſtola cōmēdauit eos de fide charitate ⁊ alijs bonis in quibꝰ abundabant: ideo dicit: gratias agere debemꝰ deo qꝛ bonumqd̓ habetis reputo meum. 2. Ioh. Maiorē hoꝝ nō habeo gr̄am ꝙͣ vt audiā filios meos in veritate ambulare:⁊c. Et hoc deo ſine qͦ nihil boni pōt fieri. Et hoc dignū ēqꝛ de magnis bonis agimꝰ gratias. 2. Mach̓. pͥmo. Demagnis ꝑiculis a deo liberati magnifice gr̄as agimus.Quare? qꝛ ſemꝑ creſcunt bona ſpūalia. Periculoſe tamen cuſtodiunt niſi ꝓficiat in eis homo In donis auteꝫdei ē fides per quā deꝰ habitat in nobis ⁊ in hac proficimus ẜm intellectū. Ephe. 4. Habitare xp̄m ꝑ fidem incordibus veſtris. Et ſic ꝓficit homo ꝑ cognitionē: deuotionē: ⁊ inheſionē. Itē charitas per quā deus ē in nobisẜm affectū. 1. Io. 4. Deus charitas ē ⁊ qui manet ī charitate in deo manet ⁊ deꝰ in eo. Et ideo dicit. Et abundat. Prouer. 15. In abūdanti iuſticia virtus ē maxima⁊c. 1. Theẜ. 4. De charitate aūt fraternitatis nō neceſſe habuimꝰ ſcribere vobis: ip̄i enī a deo didiciſtis vt diligatis inuicē ⁊cͣ. Et tunc ponit̉ ꝓfectus cuꝫ dicit. Ita ꝙego glorior inde apud alios qꝛ veſtra reputo mea. Bonū em̄ diſcipuloꝝ eſt gloria p̄latorum. Prouer. 10. Filiꝰſapiens letificat patrē ⁊c. Prouer. 17. Corona ſenū filijfilioꝝ ⁊c. 2. Coꝝ. 9. Pro quo de vobis glorior. Et tuncponit ſignū ꝓfectus ſcꝫ patientiā que oſtendit̉ maxīe, intribulationibꝰ. Iac̄. 1. Beatus vir qui ſuffert tēptatiōeꝫ.⁊c̄. In tribulationibꝰ ſunt duo ſeruanda ſcꝫ patiētia nediſcedat a fide. Iac. pͥmo. Patiētia opus ꝑfectū habetEt fides in ꝑſecutionibꝰ. pͥme Coꝝ. 4. Perſecutioneꝫpatimur ⁊ ſuſtinemꝰ. Unde dicit. In fide in omnibꝰ ꝑſecutionibꝰ veſtris ⁊ tribulationibꝰ. Que quidē tribulatiōes dicunt̉ a tribulis quibus interius per afflictiōespungimur Gen̄. 3. Spinas ⁊ tribulos. germinabit tibi.p̄s. Tribulationes cordis mei multiplicate ſūt. Et hecſancti ſuſtinent ꝓpter duo ſcꝫ ꝓpter terrorem malorumSi enim deus nō parcit bonis in hoc mundo: quō parcet malis in futuro. pͥme. Pe. 4. Si aūt primū a nobisquis finis eoꝝ qui non credunt dei euangelio ⁊c. Iere.49. Ecce quibus nō erat iudiciū vt biberent calice. ⁊c̄.Scd̓o ad augendū meritū. Un̄ dicit. Vt digni ⁊c. Namvt dicit̉ Mat. ii. Regnū celorū vim patit̉ ⁊ violenti rapiunt illud. Et Luc. vltimo. Nōne hec oportuit xp̄m pati ⁊ ita intrare in gloriā ſuā. Ro. 8. Si tamē cōpatimurvt ⁊ cōglorificemur. Unde dicit. Pro quo patimini ⁊c.Tribulatio enī que ſit pro deo facit dignum regno dei.Mat. 5. Beati qui ꝑſecutionē patiunt̉ ⁊c. pͥme Pe. 4Nemo veſtrū patiatur quaſi homicida aut fur aut maledicus aut alienorum appetitor.Lectio ſecunda.Itamē iuſtū ē apud deū retribuereretributionē his qui vos tribulantet vobis qͥtribulamī requiē nobiſcū in reuelatiōe dn̄i ieſu de celo cū angelis

virtutis eiꝰ in flāma ignis dantis vindictāhis qͥ nō nouerūt deū. ⁊ qͥ nō obediūt euangelio dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Qui penas dabūt ininteritu eternas a facie dn̄i ⁊ a gl̓ia virtutiseiꝰ cū venerit gl̓ificarri in ſanctis ſuis ⁊ ammirabilis fieri in oībus qui crediderunt: qꝛcreditū ē teſtimoniū nr̄m ſuꝑ vos ī die illo:In quo etiā oramꝰ ſemꝑ ꝓ vobis: vt dignetur vos vocatione ſua deꝰ. ⁊ impleat omnēvolūtatē bonitatis ſue ⁊ opus fidei in virtute. vt clarificet̉ nomē dn̄i nr̄i ieſu xp̄i in vo.bis ⁊ vos in illo. ſcd̓m gratiam dei noſtri etdomini ieſu chriſti.Supra egit de eoꝝ idonēitate ad futurū iudiciū: hic agitde forma iudicij. Et pͥmo ponit iudicium quātum ad punitionem malorū ⁊ premia bonorum. Secundo de vtraqꝫ parte ſigillatim ibi. in Flamma ⁊c. Iteꝫ primo ponitiudicium quantum ad punitionē maloꝝ. Secūdo ꝙͣtumad premia bonoꝝ ibi. Cū venerit ⁊c. Quantū ad pͥmuꝫdicit. Suſtintis in exemplū ⁊c. ſi tamē pro qꝛ inſtū eſt.Unde alia lr̄a habet. Si quidē vel ſi tamē referat̉ in exēplum iuſti iudicij. Quaſi dicat. Iuſtū ē ꝙ hec patiamī:vnde dicit. Si tamē ex hoc mereamini. ſed pͥma littera⁊ expoſitio ē melior. Iuſtū eſt retribuere. p̄s. Exaltarequi iudicas terram redde retributioneꝫ ſuꝑbis. Eſa. 33.Ue qui p̄daris: nōne ⁊ tu p̄daberis. ¶ Tribulationē ſcꝫeterne dānationis. Ro. 8. Tribulatio an anguſtia ⁊c.¶ Et vos quidē requiē. Luc̄. 16. Recepiſti bona in vita tua ⁊ lazarus ſimiliter mala. Nunc aūt hic conſolaturtu vero cruciaris. Apoc̄. 14. Amodo em̄ iam dicit ſpūsvt requieſcant a laboribꝰ ſuis. ¶ Nobiſcū: id ē equalemgloriā. Sed nunquid hoc eſt veꝝ. Reſpondeo duplex ēequalitas ſcꝫ abſoluta ꝙͣtitatis ⁊ ꝓportionis. Et primanō ē equalis ꝙͣtū ad ꝑticipationē hoīs ſꝫ equal̓ ꝙͣtū adbeatitudinē ꝑticipatā q̄ ē deꝰ: ſꝫ hō ꝑticipat ẜm magis ⁊minus: ſcd̓m ꝙ ardentiꝰ vel minꝰ ardenter amat deumSꝫ ẜm ſcd̓am oīmoda equalitas erit: qꝛ ita eſt gl̓ia petriad gr̄aꝫ ſibi datā ⁊ meritū ſuū ſicut gl̓ia lini ad ſuā. Hocāt erit in reuelatiōe ⁊c. Io. 5. Pater om̄e iudiciū deditfilio ⁊c. Et hoc inquantū filio hoīs ptātē dedit iudiciuꝫfacere: quia ī forma hūana oībus apparebit. Sꝫ mō nonapparet qꝛ hūanitas eiꝰ latet ī gl̓ia dei: ſꝫ tūc apparebitEt ideo dicit. In reualatione Eſa. 40. Et reuelabit̉ gl̓adn̄i ⁊c. Et hoc cū mīſtris ſuis ſcꝫ angelis ⁊cͣ. Matt. 25.Cū venerit filiꝰ hoīs in maieſtate ſua ⁊ oēs angeli cū eo⁊c. ¶ Deinde cū dic̄ In flāma ⁊c. agit de vtraqꝫ ſcꝫ punitione maloꝝ ⁊ premiatione bonoꝝ: ſed ī punitiōe malorum oſtendit acerbā iuſtā ⁊ diuturnā. Dicit ergo. Dantis vindictam .i. iudicantis puniendo in flāma ignis faciem orbis cōburentis ⁊ inuoluentis reprobos ⁊ detrudentis imꝑpetuū. p̄s. Ignis ante ip̄m p̄cedet ⁊c. Itemerit iuſta ꝓpter duplicē culpā ſcꝫ infidelitatis ⁊ male vite. Quantū ad primū dicit. Qui nō nouerūt .i. noluer̄tcognoſcere deū Iob. 21. Scīam viaꝝ tuaꝝ nolumus .ſ.Coꝝ. 14. Ignorans ignorabit̉ ⁊c. Quantū ad ſecundūdicit. Qui nō obediunt euangelio ieſu xp̄i. Roma. 1o.Non omnes obediunt euangelio. Inobedientia enim ētantū peccatū ꝙ per eam mors venit in mūdum: vt dicit̉Aoma. 5. Item eſt diuturna: quia penas dabunt ⁊c. etpoteſt legi dupliciter ẜm vnum ſenſum duplex eſt penaſcꝫ ſenſus ⁊ damni. De pena ſenſus poteſt intelligi ſic:Dabunt id eſt ſuſtinebunt penas eternas nō finiendas: