in epiſtolam I adMeNA1ONICeNIES

enim diuinā doctrinā dicunt̉ ꝓphete. Quaſi dicat. Nōſpernatis verba dei ⁊ p̄dicatiōes. Iere. 20. Factus ē ſermo domini mihi in obprobriū ⁊ in deriſuꝫ tota die. ¶ Deinde cū dicit. Omnia autē probate ⁊cͣ. oſtendit qualiterſe habeant ad oīa ⁊ vnū eſt ꝙ in ōibus vtant̉ diſcretioneRo. 12. Rōabile obſequiū veſtrū ⁊c. In hac materia dꝫeſſe diligēs examīatio: bōi electio: mali abiectio. Quātum ad primū dicit: ꝓphetias nolite ſpernere. tn̄ omniaprobate ſcꝫ que ſunt dubia. Manifeſta enim examinatione nō indigent. 1. Ioh. 4. Omni ſpiritui credere noliteIob .12. Nōne auris verba diiudicat. Quantū ad ſecūdū dicit. Qd̓ bonū eſt tenēte. Gal̓. 4. Bonū aūt emulamī in bono ſemꝑ ⁊c̄. Quātū ad tertiū dicit. Ab om̄i ſpēmala abſtinete vos ⁊c̄. Eſa. 7. Vt ſciat reprobare malū⁊ eligere bonū. Et dicit ſpecie: qꝛ etiaꝫ que habent ſil̓itudiuē malicie vitare debemꝰ q̄ ſcꝫ nō poſſemꝰ ſeruarecorā hominibꝰ abſqꝫ ſcandalo eoꝝ. ¶ Deinde cū dicit.Ipſe aūt ⁊c. ſubdit or̄em: et circa hoc tria facit: qꝛ primoorat pro eis. Scd̓o dat ſpem de exauditione. Tertio datſpāles monitiones. Dicit ergo. Ita moneo ſꝫ nihil valꝫniſi deꝰ gr̄am det. Unde ip̄e deꝰ. Leui. 21. Ego dn̄s qͥſanctifico vos ⁊c. Per oīa id ē vt ſitis totaliter ſancti.Et hoc vt integer ⁊cͣ. Occaſione em̄ verboꝝ iſtoꝝ dixerunt quidā ꝙ in homine aliud ē ſpūs ⁊ aliud aīa: ponentes duas in homine animas Unā que aīat. aliā q̄ ratiocinatur. Et hec ſunt reprobata in eccl̓iaſticis dogmatibꝰ.Unde ſciendū ē ꝙ hec nō differunt ẜm eſſentiā ſed ẜmpotentiā. In anima em̄ noſtra ſunt quedaꝫ vires q̄ ſuntactus corporaliū organoꝝ ſicut ſūt potētie ſenſitiue partis. Alie ſunt que nō ſunt actus taliū organoꝝ ſed ſūt abſtracte ab eis ſicut ſunt potentie intellectiue partis. Ethee dicunt ſpiritus quaſi īmateriales ⁊ ſeparate aliquomodo a corpore inquantū nō ſunt actus corporis: ⁊ dicitur hec ſpūs ⁊ mens Ephe. 4. Renouamini ſpū mentisvr̄e ⁊cͣ. Inquātū aūt aīat dicit̉ aīa quia hoc eſt ei ꝓpriū.⁊ loquit̉ proprie. Nam ad peccata tria cōcurrunt electioaffectio: ſenſualitas: ⁊ executio corporis. Uult ergo ꝙ īnullo horum ſit peccatum. Non dicit in rōne vnde. Vtſpiritus id ē mens veſtra ſeruet̉ integer. In omni peccato rō corrumpit̉ ẜm ꝙ oīs malus ē ignorans. Itē nec inſenſualitatē. Vnde dicit Anima. Item nec in corpore: ⁊ideo dicit. Et corpus. Hoc aūt ſic fit quando ſeruatur immune a peccato. Et dicit. Sine querela nō ſine peccatoqd̓ eſt ſolius xp̄i: ſed eſſe ſine querela eſt etiam aliorum:qui ⁊ ſi venialia nō tamē cōmittunt grauia de quibꝰ ꝓximus ſcandalizatur. Luc̄. pͥmo. Incedentes in oībusmandatis ⁊ iuſtificationibꝰ dn̄i ſine querela. Et addit.In aduentu ⁊c. ſcꝫ perdurando vſqꝫ in finē vite. Ul̓ integer ſpiritus refert̉ ad donum ſpiritus ſancti. Quaſi dicat. Donū ſpiritus ſancti qd̓ habetis ſit integrum. ¶ Deinde cum dicit. Fidelis ⁊c. dat ſpem exauditiōis. Quaſi dicat. Vt ego ſpero ⁊ ſic fiet: qꝛ ip̄e qui nouit faciet. ideſt cōplebit. pͣs. Fidelis dn̄s in oībus verbis ſuis ⁊c.Ro. 8. Quos vocauit hos et iuſtificauit ⁊c. ¶ Ultimoiniungit familiares monitiones ſcꝫ or̄onem ibi. Orate.Item mutuā pacē ibi. Salutate omnes fratres in oſuloſancto nō proditorio ſicut iudas. Mat. 26. Nec libinoſovt libinoſa mulier Prouer. 7. ¶ Vt legat̉ ⁊c. Timebatem̄ ne p̄lati ꝓpter aliqua qͥ erant hic eam occultarent.Prouer. 1I. Qui abſcondit frumenta maledicet̉ ī ppl̓is⁊c. Ultimo concludit epl̓am in ſalutatione.¶ Explicit mirabil̓ ⁊ deuota expoſitio doctoris āgelici ſanctiſſimi Thome aquinatis ordinis fratrū p̄dicatorū ſuper prima epiſtola incliti apoſtoli ſancti Pauli adTheſſalonicenſes prima.

C.LyIncipit profunda ⁊ ſubtilis explanatio eiꝰdem ſanctiſſimi doctoris thome de aquinoordinis fratrū p̄dicatoꝝ ſuꝑ ſcd̓a epl̓a eiuſdeꝫ glorioſi apl̓i pauli ad Theſſalonicēſes.eS CA1 III.vt annunciē que ventura ſūt vobis diebꝰCnouiſſimis ⁊c. Gen̄. 49. Hec verba cōpetunt huic epl̓e. Duo em̄ tangunt̉ q̄ ei conueniunt: ſcꝫ fructꝰ ⁊ eius materia. Un̄ d̓rUt annunciē ⁊c. Agit̉ em̄ in ea de his que ventura ſuntin diebus nouiſſimis: que ſunt tria ſcꝫ pericula eccleſie:tempore antixp̄i. 2. Thy. 3. In nouiſſimis diebꝰ inſtabunt tēpora periculoſa ⁊c. Itē malorum ſupplicia. pͣs.Donec intrē in ſanctuariū dei ⁊c. Uerūtamē ꝓpter dolos poſuiſti eis: deieciſti eos dū alleuarent. Itē premi abonoꝝ. Prouer. vlti. Fortitudo ⁊ decor indumentū eiꝰEt de his agit in hac epl̓a. Vtilitas oſtendit̉: qꝛ congregamini. Sic acquirit ex hac epl̓a congregatio ſcꝫ cōcordantium in veritate qꝛ diſcordabāt de iudicio futuro ꝓpter hoc qd̓ dicit in prima epl̓a. Deinde nos qui viuimꝰ⁊c. p̄s. Diſperſiones iſrl̓ congregabit. Itē voluntatū: qꝛcū conſiderant ꝙ quecunqꝫ tēporalia ſunt: in nouiſſimomundi peribunt: dat̉ intelligi ꝙ eos congregant ad vnūquerendū ſcꝫ celeſte premiū. Eccl̓. 30. Congrega cor tuūin ſanctitate eius. Itē cogitationū ad vnam ſtabilē veritatem. Eſa. vl. Ego aūt oꝑa eoꝝ ⁊ cogitatiōes eoꝝ veniovt congregem ⁊c. Sic ergo patet fructus ⁊ materia: qꝛ īprima muniuit eos contra perſecutiones preteritas: hicmunit eos contra futuras.Capitulum primū.Aulus ⁊ Siluanꝰ et Thimotheus eccl̓ie Theſſalonicenſiū ī deopr̄e nr̄o et dn̄o ieſu xp̄o. Gr̄a vobis et pax a deo patre nr̄o et dn̄o ieſu xp̄o.Gr̄as agere debemꝰ ſemꝑ ꝓ vobis frēs: itavt dignū ē: qm̄ ſuꝑcreſcit fides vr̄a et abundat charitas vniuſcuiuſqꝫ veſtrū in inuiceꝫita vt et noſip̄i in vobis gloriemur in eccleſijs dei pro patientia vr̄a et fide et in omnibus perſecutionibꝰ vr̄is et tribulatiōibusquas ſuſtinetis in exemnlū iuſti iudicij: vtdigne habeamini ī regno dei ꝓ qͦ et patimī.Diuiditur hec epiſtola in ſalutationē ⁊ epl̓areꝫ narrationem ibi. Gr̄as agere debemus ⁊c. Itē primo ponunturꝑſone ſalutantes. Secūdo perſone ſalutate. Tertio bona optata. Sūt autē eedē ꝑſone que ⁊ ī prima. Tres ātperſone ſalutantes ponuntur vt auctoritas epl̓e robuſtior appareat. Eccl̓. 4. Iuniculus triplex difficile rūpitur⁊cͣ. ¶ Eccleſie theẜ. ⁊c̄. Eccleſia ꝯgregationē dicit q̄ dꝫeſſe in deo al̓s eſt mala. De bona dicitur. p̄s. Congregate illi ſanctos eius ⁊cͣ. ¶ In xp̄o id ē in eius fide. Ro. 5.Per quem acceſſum habemus per fideꝫ in gratiam iſtā⁊c. ¶ Deinde optat eis bona. Et primo pacem. Ip̄a eſtenim principium omnium ſpiritualium donorum. prime Corinthio. 15. Gratia dei ſum id quod ſum. ⁊c̄. Itēpacem que eſt finis omniuꝫ. p̄s. Qui poſuit fines tuospacem ⁊cͣ. et hoc a deo ⁊cͣ. Iaco. primo. Omne datumoptimū ⁊ omne donum perfectum de ſurſū eſt deſcēdēs