Explanatio ſancti Thome

illorum ⁊ pacem habete cū eis. Rogamꝰ autē vos frēs. corripite inquietos: cōſolaminipuſillanimes: ſuſcipite infirmos: patienteseſtote ad omnes. Uidete ne quis malū promalo alicui reddat. ſed ſemꝑ qd̓ bonū eſt ſectamini ī inuicē ⁊ in omnes. Semꝑ gaudete. ſine intermiſſione orate. in omībus gr̄asagite. Hec ē em̄ volūtas dei in xp̄o ieſu ī omnibus vobis. Sp̄m nolite extīguere. ꝓphetias nolite ſpernere. Oīa aūt ꝓbate. qd̓ bonū ē tenete. ab omni ſpecie mala abſtinetevos. Ipſe aūt deꝰ pacis ſanctificet vos ꝑ oīavt integer ſpūs veſter ⁊ aīa ⁊ corpus ſine q̄rela in aduentu dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ſeruet̉. Fidelis ē qui vocauit vos. qui etiā faciet. Fratres orate ꝓ nobis. Salutate frēs oēs ī oſculo ſancto. Adiuro vos per dominū vt legat̉epiſtola hec omnibus ſanctis fratribꝰ. Gr̄adn̄i noſtri ieſu chriſti vobiſcuꝫ AmenSupra oſtendit quō ſubditi debent ſe habere ad p̄latoshic oſtendit ecōuerſo. Et circa hoc duo facit: qꝛ pͥmo docet quō prelati ad ſacerdotes ſubditos ſe debeāt habereSecūdo generaliter quō ſe debeāt habere ad omnes ibiUidēte ne qͥs ⁊c. Sciendū ē autē ꝙ cura prelatorum adduo debet tendere. ſcꝫ ad retrahendū alios a peccatis etad cuſtodiendū ſeip̄os. Quantū ad primū tria apl̓s dic̄.¶ Tripliciter em̄ ſubditi poſſunt pati defectū. primo inactu. Scd̓o in voluntate. Tertio in virtute. In actu aūtquando ꝓrumpunt in actū peccati. Et tunc ſunt corrigēdi. Et ꝙͣuis de omni peccato: ſpēaliter tamē corrigendiſunt de peccato inquietudinis. Et ideo dicit. Corripiteinquietos ⁊cͣ. 2. Theẜ. 3. Non inquieti fuimꝰ inter vos⁊c. Eccl̓. 19. Corripe ꝓximū anteꝙͣ cōmineris ⁊ da locūtimori ⁊c. In voluntate vero quādo nō aggredit̉ magnaquia deijcit ꝓpter aduerſa ⁊ peccata p̄cedentia. Un̄ dicit. Conſolamini puſillanimes. Puſillanimis eſt nō habens animū ad magna timens ne deficiat. Eſa. 35. Dicite puſillanimes cōfortamini ⁊ nolite timere ⁊c̄. Iob. 4.Uacillantes confirmauerūt manus tue ⁊c̄. In virtute autem quando vel ex infirmitate peccant vel debilitanturin bono actu ⁊ iſti ſunt fouēdi. Unde dicit. Suſcipite .i.in viſceribꝰ charitatis fouendo infirmos quoꝝ eſt virtꝰdebilis vel ad reſiſtendū malis vel ad faciendum bona.Ro. 15. Debemꝰ nos firmiores imbecillitates infirmoꝝſuſtinere ⁊c. Prelatꝰ autem debet ſe cuſtodire a defectucuiuſcunqꝫ modi ⁊ maxime ab impatientia qꝛ ip̄e portattotū pondus multitudinis Numeri. 11. Non poſſū ſolusſuſtinere oēm hanc multitudinē qꝛ grauis eſt mihi ⁊c.Et ideo dicit. Patientes eſtote ad omnes. Prouer. 19.Doctrina viri ꝑ patientiam noſcit̉. p̄s. Bene patienteserunt vt annunciēt. ¶ Deinde cū dicit. Uidete ne quis⁊c. oſtendit generaliter quō ſe habeant ad omnes. Et circa hoc duo facit: qꝛ primo oſtendit qualiter omnes in qͦbuſdā debeāt ſe habere. Scd̓o quid in omnibꝰ ibi. Oīaautē. Eirca primū tria facit: qꝛ primo oſtendit quō ſe debeant habere ad ꝓximū. Secundo quō ſe habeant ī hisq̄ ad deū ſūt ibi. Sēꝑ gaudēte ⁊c. Tertio quō ſe habeātad eius dona ibi. Spiritū nolite ⁊c. Quantū ad proximum debent ſe habere vt nō inferant ei mala: ⁊ vt ſtudeant ei benefacere. Unde dicit. Dixi ſupra in ſpeciali: ſꝫ

nunc in generali dico: ne quis malū ⁊c. p̄s. Si reddidiretribuentibꝰ mihi mala. Sed contra. Multotiēs vindicta petit̉ corā iudice. Reſpondeo Sicut actus moralisſumit̉ ẜm intentionē finis: ſic ad duo pōt eſſe intentio vl̓ad malū illius: ita ꝙ quieſcat ibi. Et hoc ē illicitū ⁊ ex liuore vindicte. Uel ad bonū correctionis ſeu iuſticie ⁊ cōſeruationis reipublice ⁊ ſic nō reddit malū pro malo: ſedbonū ſcꝫ eiꝰ correctionē. Quantū ad ſecundū dicit. Sedſemꝑ qd̓ bonū ē, ⁊c. Et dicit. Sectamini ⁊ non faciatis.quia tu ex te debes ſumere occaſionē bene faciendi ad ꝓximum tuū ⁊ nō expectare ꝙ ip̄e det tibi occaſionē benefaciendi ſibi. vnde p̄s. Inquire pacē ⁊ perſequere eā ⁊c.Ro. 12. Noli vinci a malo vt ſcꝫ ſis tractus ab eo ad malefaciendū: ſed vince in bono malū retrahēdo eum ad bonum. Gal̓. vlt̓. Dum tempus habemꝰ oꝑemur bonū adomnes ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Semꝑ gaudete ⁊c. oſtendit quō ſe debeant haberr quo ad deū: ad que tria oportet habere. Primo gaudere de ip̄o. Unde dicit. Semꝑgaudēte ſcꝫ de deo: qꝛ quicqͥd malū proueniat eſt incomparabile bono qd̓ ē deꝰ. Et iō nullū malū illud interrumpat: vnde dicit. Semꝑ gaudēte. ¶ Scd̓o orare ꝓ beneficijs ſuſcipiendis ibi. Sine intermiſſione orate. Lu. 18.Oportet ſemꝑ orare ⁊ nūꝙͣ deficere. Sꝫ quō poteſt hoceſſe? Reſpondeo dicendū ē ꝙ hoc pōt eē tripliciter Primo ꝙ ille ſemꝑ orat qui ſtatutas horas nō intermittit.Simile habel̓. 2. Regꝭ. 9. Tu comedes panē in menſamea ſemꝑ. Scd̓o ſic. Semꝑ id ē continue orate: ſꝫ tuncoratio ſumit̉ pro effectu or̄onis. Eſt em̄i oratio interpretatio deſiderij quia quando deſidero aliquid tunc illudorando peto. Unde ⁊ oratio ē petitio decentiū a deo: etideo deſiderium habet vim or̄onis. p̄s. Deſideriuꝫ pauperum exaudiuit dn̄s. Oīa ergo que facimus ex deſiderio proueniunt. Ergo or̄o in bonis que facimꝰ manet invirtute: quia bona que facimus ex deſiderio bono ꝓueniunt. Glo. Non ceſſat orare qui non ceſſat bene facere.Tertio quo ad cām or̄onis ſcꝫ faciendo elemolynam Invitis patrū. Ille ſic orat qui elemoſynas dat: qꝛ qui elemoſynā accepit orat pro te etiam te dormiente. ¶ Itemtertio orare pro beneficijs ſuſcipiendis ⁊ gratias agereꝓ ſuſceptis. Ideo dicit. In omnibꝰ ſcꝫ bonis ⁊ aduerſisgratias agite. Ro. 8. Diligentibꝰ deū omnia cooperantur in bonū ⁊cͣ. Col̓. 2. Abundantes in illo in gratiaruꝫactionē. Phil̓. 4. Cū gr̄aꝝ actionē. Hec eſt enī voluntas ⁊c. pͥme Thy. 2. Qui vult oēs hoīes ſaluos fieri etad agnitionē veritatis venire. ¶ Deinde cuꝫ dicit. Spiritū nolite ⁊c. oſtendit quō ſe habeant ad dona dei. Et pͥmo ꝙ ea nō impediāt. Scd̓o ꝙ ea nō cōtemnāt ibi Prophetias ⁊c. Spiritꝰ autē ſanctꝰ ē ꝑſona diuina incorruptibilis ⁊ eterna: vnde in ſua ſubſtantia extingui nō pōtſed tn̄ d̓r quis extinguere ſpm̄: vno mō feruorē eiꝰ extinguendo vel in ſe vel in alio. Ro. 12. Spū feruentes. Cūem̄ aliqͥs aliqͥd boni ex feruore ſpiritꝰ ſancti vult facere:vel etiā cuꝫ aliqͥs bonꝰ motꝰ ſurgit ⁊ ip̄e impedit: extinguit ſpm̄ ſcm̄. Act̓. 7. Vos ſemꝑ ſpiritui ſctō reſiſtitis.Alio mō mortaliter peccādo. Spūs em̄ ſanctus in ſe ſꝫviuit ſed in nobis viuit qn̄ facit nos in ſe viuere: ſed qn̄qͥs peccat mortaliter nō viuit in ip̄o ſpūs ſanctꝰ. Sap. i.Spiritꝰ em̄ ſanctꝰ diſcipline effugiet fictuꝫ ⁊c. Tertiomo occultando. Quaſi dicat. Si donuꝫ ſpūs ſci habetiſvtimini eo ad vtilitatē ꝓximoꝝ. Eccl̓. 20. Gapīa abſcodita ⁊ theſaurꝰ inuiſus que vtilitas in vtriſqꝫ. Mat. 5.Nemo accendit lucernā ⁊ pōit eā ſub modio ⁊c̄. ¶ Prophetias nolite ⁊c. Aliqui enim apud iſtos ſpiritu ꝓphetie erant pollentes qui ab iſtis reputabantur inſani: prime Coꝝ. 14. Emulam ī ſpiritualia magꝭ āt vt ꝓphetetꝭUel prophētias. id eſt diuinā doctrinam. Exponentes