PIANAUIO IANCCI CIOMe

liter vnūquēqꝫ vr̄m ſicut pater filios ſuosdep̄cantes vos ⁊ conſolantes. teſtificati ſumus vt ambularetis digni deo qui vocauitvos in ſuū regnū ⁊ gloriaꝫ.Supra cōmendauit eos ꝙ in tribulatiōibꝰ verbū dei receperunt: hic cōmendat eos ꝙ ab eo nō receſſerūt ꝓptertribulationes. Et circa hoc tria facit: qꝛ primo cōmemorat eorū tribulatiōes. Secūdo oſtendit quale eis remedium adhibuit in tertio cap̄. ibi. Propter qd̓ ⁊c. Tertioꝓpter quid ibi. Quia nūc viuimꝰ ⁊c. Quia vero ſupradixit de eis nunciari ab oībus introitū apl̓i ad eoꝝ cōuerſionē: iō pͥmo agit de introitu ſuo. Scd̓o de eoꝝ conuerſione. ibi. Iō ⁊ nos gratias. ⁊c. Circa primū tria facit qꝛpͥmo cōmemorat ſuā cōſtantiā quā habuit anteꝙͣ ad eosveniret. Secundo ſinceritatē doctrine ꝑ quā eos cōuertit ibi. Exhortatio enim noſtra ⁊c̄. Tertio ſinceritatē ſuecōuerſationis cū ꝯuerſis ibi. Vos em̄ ⁊c. Iterū prima induas: qꝛ pͥmo premittit tribulatiōes quas paſſus ē anteꝙͣ ad eos veniret. Scd̓o quō fiduciā ex hoc non amiſit:ibi. Fiduciā habuimꝰ ⁊c. Dicit ergo. Dico ꝙ annūciātintroitū noſtrū quē ⁊ vos ſcitis quoniā nō fuit inanis .i.leuis: ſed difficilis qꝛ ꝑ multas tribulationes. Vel noninanis .i. vacuꝰ ſed plenꝰ. Gen̄. pͥmo. Terra erat īanis⁊ vacua ⁊c. Vel nō inanis .i. mobilis ſed ſtabilis Phil̓.2. Nō inuanū cucurri neqꝫ inuacuū laboraui ⁊c. Sꝫ ante ſumus paſſi paſſiones corꝑales. Prouer. 19. Doctrina viri ꝑ patiētiā noſcit̉. p̄s. Bene patientes erūt vt annuncient ⁊c. Itē ſpūales quia cōtumelijs ex hoc affecti īphilipis vbi ꝓpter curationē phitōniſſe paſſus ē tribulationes. Et hec ciuitas ē macedonia. Nec tamē propterhec fiducia p̄dicandi ē extincta. Eſa. 12. Ecce deꝰ ſaluator meꝰ fiducialiter agam ⁊ nō timebo ⁊c. Et hec fiduciafuit p̄dicandi ad vos euangeliū dei in multa ſollicitudīede veſtra conuerſione. Ro. 12. Qui p̄eſt in ſollicitudine2. Coꝝ. 11. Preter ea q̄ extrinſecꝰ ſūt inſtātia mea quottidiana ſollicitudo oīꝫ eccl̓iaꝝ. ¶ Deinde cū dicit. Exhortatio: oſtendit ſinceritatem ſue p̄dicatiōis. Et circa hocduo facit: qꝛ primo ꝓbat ſinceritatē ſue doctrine. Scd̓oquedam que dixerat exponit ibi. Non quaſi hoībus ⁊cͣ.Circa primū duo facit qꝛ pͥmo excludit corruptionē doctrine. Scd̓o ponit ſinceritatē ibi. Sed ſicut ꝓbati ⁊cͣ.Doctrina autem corrumpit̉ vel ꝓpter rem que doceturvel ꝓpter intentionē docentis. Propter pͥmū duplicit̓corrumpit̉ doctrina ſcꝫ vel per errorē ſicut docens ſalutēeſſe ꝑ xp̄m cum legalibꝰ. 2. Thy. 3. Mali hoīes ⁊ ſeductores ꝓficient in peius errantes ⁊ in errorē mittentes:⁊c. Ideo dicit. Exhortatio em̄ noſtra non eſt ſic̄ aliquoꝝex errore vel ꝓpter īmundiciā: ſicut dicentiū vacandumeē voluptatibꝰ que doctrina eſt a quodā nicholao qui ꝑmiſit ꝓmiſcua matrimonia cōmunicās alijs ſuā vxoremIdeo dicit. Nec de īmundicia. Apoc̄. 2. Permittis mulierē iezabel que ſe dicit ꝓphetam docere ⁊ ſeducere ſeruos meos fornicari ⁊ māducare de idolotitis ⁊cͣ. Iob. 6.Non inuenietis in lingua mea iniquitatē ⁊c. ¶ Itē neceſt exhortatio in dolo ſicut quorūdā qui licet verū dicanthabēt tamē intentionē corruptā: quia nō ꝓfectū auditorum neqꝫ dei honorē ſed ſuū querūt honorē. Contra qd̓dicit. Neqꝫ in dolo. Iere. 9. Sagitta vulnerans linguaeorum dolū locuta eſt ⁊c. Sua ergo p̄dicatio nō eſt corrupta ſed ſincera. Sincerum autē aliquid ē qd̓ ſeruat ſuam naturā. tunc ē p̄dicatio ſincera quādo quis docet eotenore ⁊ fine quo xp̄s docuit. Et ideo dicit. Sed ſicut ꝓbati id ē eo modo ⁊ ea intentiōe qua deꝰ nos elegit ⁊ approbauit ad p̄dicandū euangeliū loquimur. Gal̓. 2. Creditū ē mihi euangelium p̄pucij ſicut petro circūciſionis

⁊c. Act̉. 9. Vas electionis ē mihi iſte: vt portet nomenmeū corā gentibus ⁊ regibus ⁊ filijs iſrl̓. ¶ Deinde cuꝫdicit. Non quaſi hominibꝰ ⁊c. oſtendit ꝙ ſua p̄dicationō ē in dolo. Primo excludens illud per qd̓ videret̉ eſſedoloſa. Secundo manifeſtat per ſignum. ibi. Neqꝫ aliquando ⁊c. Tertio per cauſam ibi. Neqꝫ in occaſione.⁊c. Propter primum dicit. Predicatio mea non eſt quaſi hominibꝰ placens ſcꝫ finaliter. p̄s. Diſſipata ſunt oſſaeorum qui hominibus placent. Gal̓. pͥmo. Si hominibꝰplacerem chriſti ſeruus non eſſem ⁊cͣ. Aliquando tamēdebent velle placere hominibus propter gloriam dei vtpredicatio magis fructificet: ſicut dicitur pͥme Coꝝ. 10.Ego per omnia omnibꝰ placeo ⁊c̄. Sꝫ deo ⁊c. Prouer.16. Omnes vie hominū patent oculis eius ⁊c. Huiꝰ autem ſignū ē quia nō adulationibus loquentes eis placētia. Eſa. 30. Loquimini nobis placentia: videte nobiserrores. ⁊cͣ. Prouer. 24. Non lactes quemꝙͣ labijs tuis. ⁊c. Et idem oſtēdit per cauſam. Propter duo enimaliquis querit hominibus placere ſcꝫ vel propter beneficia: vel propter gloriam. Hoc autē hic excludit. ⁊ primoprimum dicens. Neqꝫ fuimus. ⁊c. quia nō ſolum adulationē peuitauimꝰ ſed etiā omnē occaſionē auaricie. pͥmeThy. 6. Exiſtimantium queſtum eſſe pietatē ⁊c. Iere.6. A minori quippe vſqꝫ ad maiorē omnes auaricie ſtudēt. ⁊c̄. Scd̓o ſecundū ibi. Neqꝫ querētes a vobis neqꝫab alijs gloriā de doctrina cuꝫ haberemꝰ vnde poſſemꝰgloriari ⁊ accipere: īmo oneri eſſe qꝛ debebant ei gl̓iam⁊ ſuſtentationē. Et vocatonus quia ꝑuerſe eis p̄dicantes vltra modum hec ab eis querebant. Eſa. 3. Vos em̄depaſti eſtis vineā meam ⁊ rapina pauperis in domo veſtra. ⁊c̄. ¶ Deinde cū dicit. Sed facti ſumꝰ ⁊c. manifeſtat hec duo ⁊ primo ꝙ nō querit humanā gloriā. Scd̓oꝙ nec occaſionem auaricie ibi. Memores em̄ eſtis. ⁊c̄.Circa pͥmum duo facit: qꝛ primo oſtendit ſuā humilitatēScd̓o ſub ſimi litudine oſtēdit ſuā ſollicitudinē ibi. Tanꝙͣ ſi nutrix ⁊c. Ponit ergo primū dicens ꝙ facti ſūt paruuli ⁊c. i. humiles. Eccl̓. 32. Rectorē te poſuerūt noli extolli. eſto in illis quaſi vnus ex ip̄is ⁊c. Qd̓ oſtēdit in ſimilitudine dicens. Tanꝙͣ ſi nutrix que ſcꝫ condeſcenditinfanti balbutiendo ei loquēs vt puer loqui diſcat ⁊ ī geſtibus ei etiā condeſcēdit. pͥme Coꝝ. 9. Omnibꝰ omniafactus ſum. pͥme Coꝝ. 3. Tanꝙͣ paruulis in xp̄o lac vobis potum dedi nō eſcam ⁊c. Etiam aīas Io. 10. Bonuspaſtor aīam ſuam dat pro ouibus ſuis ⁊c. Qm̄ chariſſimi. ⁊cͣ. ſcd̓e Coꝝ. 12. Ego autē libētiſſime impendam ⁊ſuperimpēdar ego ip̄e pro aīabus veſtris: licꝫ plus vosdiligēs minus diligar. ¶ Deinde cum dicit. Memoresenī eſtis ⁊c. oſtendit ſecundū dicens. Itē neqꝫ per occaſionē auaricie quia nihil a vobis ſumpſimus ſed de labore quia laboris ⁊c. Et aliqui laborant quidē: ſed ex ſolatio: ſed nos nō ſed cum labore. Ideo dicit laboris noſtriNec ꝓpter exercitationē corporis ſed cum fatigatione:Unde dicit. Et fatigationis. Aliqui etiaꝫ laborāt de dienos de nocte. Per hoc eniꝫ voluit arcere pſeudo qui nimis accipiebant: ⁊ propter ocioſos inter eos. pͥme Coꝝ.4. Laboramus operātes manibꝰ noſtris. ¶ Deinde cudicit. Vos enim eſtis ⁊c. ponit puritatē ſue conuerſationis: ⁊ primo quomō ſancta quo ad vitam. Scd̓o quomoſollicita quo ad doctrinā ibi. Qualiter vnumqueqꝫ ⁊c.Dicit ergo. Scitis quoniā ſancte id ē pure. Leui. Ij. et19. Sancti eſtote quia ego ſanctus ſum. Iuſte quo ad ꝓximū. Tyt̉. 2. Sobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuamꝰ in hoc ſeculo ⁊c. ¶ Sine q̄rela nobis credidiſtis id ē exquo credidiſtis nihil agentes: vnde quis poſſet ſcandalizare vnūquēꝙͣ veſtrum ſingulariter. Nota ꝙ ſingularis p̄dicatoquandoqꝫ multū valet. ¶ Tāꝙͣ pater. pͥme Coꝝ. 4. In