epiſtolam Iad Theſſalonicenſes II

ſe minus recepiſſe ꝙͣ iudei. Quaſi dicat. Spiritꝰ ſanctꝰnō eſt perſonaꝝ acceptor: ſed in ea plenitudine fuit apd̓vos ſicut apud iudeos. Act̉. 2. Repleti ſunt omnes ſpiritu ſancto ⁊cͣ. Sed ſi ad ſecundū ſic virtute id ē virtuoſāvitā vobis oſtendens. Act̓. pͥmo. Cepit dominꝰ facere ⁊docere ⁊cͣ. Et in ſpiritu ſancto ſcꝫ ſuggerente. Mat. 10.Nō eſtis vos qui loquimī ⁊c. In plenitudine multa ſcꝫquia inſtruxi vos de omnibꝰ que pertinent ad fidem neceſſaria. ¶ Inducit autem eoꝝ teſtimoniū ad hoc cū dicit. Quia vos ſcitis ⁊cͣ. id ē qualia dona ⁊ virtutes oſtendimus in vobis. 2. Coꝝ. 5. Spero autē ⁊ in conſcientiis veſtris manifeſtos nos eſſe. ¶ Deinde cum dicit. Etvos imitatores ⁊cͣ. oſtendit quomō predicationē ſuā virtuoſe receperunt nec propter tribulationes receſſerunt.Et primo oſtendit eorum virtutem in hoc ꝙ alios imitati ſunt. Secundo ꝙ alijs ſe imitabiles p̄ſtiterunt. ¶ Itavt facti ſitis ⁊cͣ. Circa primum duo facit: quia pͥmo oſtēdit quos ſunt imitati. Secundo in quibus ſunt imitati:ibi. Excipientes ⁊cͣ. Circa primū dicit ꝙ imitati ſūt eosquos debuerunt ſcilicet prelatos. Et ideo dicit. Imitatores vos facti ⁊c̄. Philip. 3. Imitatores mei eſtote fratres ⁊c̄. Sed imitati ſunt nō in eo in quo delinquimꝰ ſicut homines: ſed in quo imitamur chriſtum. Vnde ⁊ dicit̉ pͥme Coꝝ. 4. Dixi imitatores mei eſtote ſicut ⁊ egochriſti. id ē in quo imitatus ſum chriſtum ſcꝫ in patiētiatribulationis. Mat. 16. Si quis vult poſt me venire abneget ſemetip̄m ⁊ tollat crucem ſuaꝫ ⁊ ſequatur me ⁊cͣ.pͥme Pet̓. 2. Chriſtus paſſus pro nobis vobis relinqn̄sexemplū vt ſequamini veſtigia eius ⁊c. Et ideo dicit Inmultis tribulationibus: id ē ꝙͣuis multa tribulatio īmineret propter verbum: tamē illud accepiſtis cuꝫ gaudioIac. pͥmo. Omne gaudiū exiſtimate fratres mei cum intemptationes varias incideritis ⁊c. Act̉. 5. Ibant apoſtoli gaudentes a conſpectu concilij: quoniā digni habiti ſunt pro nomine ieſu contumeliam pati ⁊c. ¶ Cū gaudio ſpiritus ſancti. Non alio quocunqꝫ qui eſt amor deiqui facit gaudiū patientibus propter xp̄m qꝛ amāt eum.Can̄. 8. Si dederit homo omnē ſubſtantiam domꝰ ſuepro dilectione quaſi nihil deſpiciet eā. ¶ Et ſic eſtis imitatores noſtri ꝙ ſcꝫ alijs eſtis imitabiles. Un̄ dicit. Itavt ⁊ facti ſitis ⁊c̄. Circa quod tria facit: quia primo oſtēdit eos eē imitabiles. Secundo quomodo eoꝝ fama diuulgata eſt ibi. A vobis enim diffamatꝰ eſt ⁊c̄. Tertioquomodo ab omnibus laudabantur populis ibi. Ip̄i em̄annunciant ⁊c. Dicit ergo. Ita perfecte nos imitati eſt)vt ſitis facti forma id ē exemplum vite non ſolum ī terra veſtra ſed in alijs. Mat. 5. Sic luceat lux veſtra corāhominibus vt videant opera veſtra ⁊c̄. Sed credentibꝰforma facti eſtis: quibꝰ fides veſtra innotuit. Ad qd̓ bonitas veſtra acceſſit. A vobis enim diffamatꝰ eſt ſermodomini id ē predicādi dominū id ē veſtra fama diffuſa ēnon ſolum in macedonia ⁊ achaia que ſunt vobis vicineſed fides veſtra ad deum perfecta id eſt quā deus acceptat ⁊ coniungit vos deo. que etiam ē in omni loco diuulgata. Roma. pͥmo. Fides veſtra annunciat̉ in vniuerſomundo ⁊c. Et ſignum huius ē: quia nō ē neceſſe ⁊c. Boni enim predicatoris ē bona aliorū in exemplū adducere2. Coꝝ. 9. Ueſtra enim emulatio prouocauit plurimos.¶ Deinde cum dicit. Ip̄i enim. ⁊c. ponit eoꝝ laudē quaab alijs laudabant̉ quia de vobis annunciant. ⁊c. Prouerb̓. vltimo. Laudent illam in portis opera eius. ⁊c.Laudant autem in vobis meā predicationē ⁊ veſtrā cōuerſionem. Annunciant ergo qualem introitū habuerimus ad vos: quia cum magna difficultate ⁊ in tribulationibꝰ. Laudant etiam veſtrā conuerſionem. Et oſtēditquomodo a quo ⁊ ad quid cōuerſi ſunt. Quo ad primuꝫ

dicit. Et quomō conuerſi eſtis ad deū id eſt ꝙͣfaciliter ⁊perfecte. Iohelis. 2. Conuertimī ad me in toto corde veſtro. ⁊c. Eccl̓. 5. Ne tardes cōuerti ad dominū ⁊ ne differas de die in diem ⁊c. Quo ad ſecundū dicit. A ſimulacris. pͥme Coꝝ. 12. Scitis quoniam cum gentes eſſetisad ſimulacra muta ꝓut ducebamini euntes ⁊c. Quo adtertiū dicit. Seruire deo ſcꝫ ſeruitute latrie: nō creatureſed deo. Contra quod dicit Ro. pͥmo Seruierūt creature potius ꝙͣ creatori ⁊c. Et dicit. Uiuo vt excludat ydolatrie cultum quia ydolatre colebant quoſdaꝫ mortuosquorum animas dixerunt deificatas: ſicut Romulum etHerculē. Et ideo dicit: viuo. Deutero. 32. Uiuo ego ineternum ⁊c. Itē quia platonici putabant quaſdam ſubſtantias ſeꝑatas deos eſſe partipatione. Dicitur vero nōpartipatione diuine nature. ſed quia ſeruientes ſunt remunerandi: ideo quia ſic eſtis reſtat vt remunerationemexpectetis. Vnde dicit. Et expectare filium eius ſcꝫ deide celis deſcendentē. Luc. 12. Et vos ſimiles hominibus expectantibꝰ dominū ſuuꝫ quando reuertatur a nuptijs. ⁊c. Eſa. 30. Beati omnes qui expectant eum. ⁊c.Illi autē ſunt qui ſunt lumbis precincti. Duo aūt expectamꝰ: ſcꝫ reſurrectionē: vt ſcꝫ ei cōformemur. Vnde dicit. Quem ſuſcitauit ex mortuis ieſum. Roma. 8. Quiſuſcitauit ieſum chriſtum a mortuis viuificabit ⁊ mortalia corpora veſtra. ⁊c. Philip. 3. Reformabit corpꝰ humilitatis nr̄e configuratuꝫ corpori claritatis ſue. ⁊cͣ. Itēliberari a pena futura que īminet reis. A cauſa aūt peneſcꝫ peccato liberamur per chriſtuꝫ. Vnde dicit. Qui eripuit vos. ⁊cͣ. Apoc. 6. Abſcondite vos a facie ſedentisſuper thronum ⁊ ab ira agni ⁊cͣ. Ab hac ira nullusˡ pōtnos liberare niſi xp̄s. Mat. 3. Quis demōſtrauit vobisfugere a ventura ira?Capitulū ſecundū.Am ipſi ſcitis fratres introitumnnoſtrū ad vos: qꝛ nō inanis fuitſꝫ ante paſſi multa ⁊ cōtumelijsaffecti ſicut ſcitis in philippis fiduciā habuimꝰ ī deo nr̄o loqui ad vos euāgeliū dei multa ſollicitudine. Exhortatioenī noſtra nō de errore neqꝫ de īmundicia:neqꝫ in dolo: ſed ſicut ꝓbati ſumus a deo vtcrederet̉ nobis euangeliū ita loquimur: nōquaſi hoībus placentes ſed deo qui probatcorda noſtra. Neqꝫ em̄ aliqn̄ fuimus in ſermone adulatiōis ſicut ſcitis neqꝫ in occaſione auaricie: deus teſtis ē: nec querentes abhominibꝰ gloriā neqꝫ a vobis: neqꝫ ab alijs.cū poſſemꝰ vobis oneri eē vt xp̄i apl̓i. Sꝫ facti ſumus ꝑuuli in medio vr̄m tanqͣꝫ ſi nutrix foueat filios ſuos: ita deſiderantes voscupide. volebamꝰ tradere vobis nō ſolumeuangeliū dei: ſed etiā aīas nr̄as qm̄ chariſſimi nobis facti eſtis. Memores enim factieſtis frēs laboris nr̄i ⁊ fatigatiōis nocte etdie operātes: ne quē vr̄m grauaremꝰ p̄dicauimus in vobis euangeliū dei. Uos teſteseſtis ⁊ deus qͣꝫ ſancte ⁊ iuſte ⁊ ſine q̄rela vobis qui credidiſtis affuimꝰ ſicut ſcitis qua-