in epiſtolam Tad Theſſalonicenſes I

chriſto ieſu per euangelium ego vos genui. ¶ Deprecātes. Philemon̄. Ml̓tā fiduciā habēs in chriſto ieſu īperandi tibi. quod ad rem pertinet propter charitatem magis obſecro. Et conſolationē per verba lenia. Cōtra qd̓dicitur Ezech̓. 34. Cum auſteritate imperabatis eis etcum potentia ⁊c. Eſa. 61. Vt conſolarer omnes lugēteset ponerē conſolationē lugentibus ſyon ⁊c. Et quid predicaſti Vt digne. id eſt vt vr̄a cōuerſatio eſſet talis qualis decet miniſtros chriſti Col̓. 1. Ambuletis digne deoper omnia placentes. ⁊c. Deo qui vos ⁊c. Sap̄. 6. Concupiſcentia itaqꝫ ſapiētie deducet ad regnū perpetuum.Lectio ſecunda.Deo ⁊ nos gratias agimꝰ deo ſine ītermiſſione: qm̄ cū accepiſſetis a nobis verbū auditus dei: accepiſtis illudnon vt verbū hominū: ſed ſicut eſt vereverbū dei qui operat̉ in vobis qui credidiſtis. Uos em̄ imitatores facti eſtis fratreseccleſiarū dei que ſunt in iudea in xp̄o ieſu.quia eadē paſſi eſtis et vos a contribulibusveſtris ſicut et ip̄i a iudeis qui et dominumocciderunt ieſum et ꝓphetas. et nos perſecuti ſunt et deo non placent et omnibus hominibus aduerſant̉: ꝓhibentes nos gentibus loqui vt ſalui fiant vt impleant peccata ſua ſemꝑ Peruēit em̄ ira dei ſuꝑ illos vſqꝫ in finē. Nos aūt fratres deſolati a vobisad tempus hore: aſpectu non corde abūdātius feſtinauimꝰ faciē veſtrā videre cū multo deſiderio quoniā voluimꝰ venire ad vosego quidē paulus et ſemel et iterū. ſed impediuit nos ſathanas. Que eſt em̄ nr̄a ſpeſaut gaudiū aut corona gl̓ie? Nonne vos ante dominū noſtrum ieſuꝫ chriſtum in aduētu eius? Uos em̄ eſtis gl̓ia nr̄a et gaudiumSupra oſtendit apoſtolus qualis fuit ad eos introitꝰ ſuus: hic oſtendit qͣlis fuit eoꝝ cōuerſio. Et circa hoc duofacit. quia primo oſtendit ꝙ ꝑfecte conuerſi ſunt per fidēfirmā. Secundo quō fortiter perſtiterunt in tribulationibus ibi. Vos em̄ ⁊cͣ. Ponit ergo primo bona eoꝝ ꝓ quibus gratias agit: et reddit rationeꝫ. Dicit ergo ideo. qꝛſollicite vobis predicaui ſicut pater filijs. ideo de bonisveſtris gratias ago ſicut pater de filijs. 2. Ioh̓. Maiorēhoꝝ non habeo gratiā ꝙͣ vt audiā filios meos: in veritate ambulare Phil̓. 4. Cū gratiarūactiōe. Sed de quo;Quoniā cū accepiſſetꝭ a nobis ⁊cͣ. Gratias debet agerepredicator quando verbū eius in auditoribus ꝓficit. Etdicit verba auditus dei per nos. psͣ. Audiā quid loquatur in me dn̄s deus ⁊c. Ro. 10. Fides em̄ ex auditu. auditꝰ aūt per ꝟbū xp̄i ⁊c. ¶ Accepiſtis illud id eſt firmit̓in corde tenuiſtis. Nō vt verbū hominū. quia vana verba hominis. 2. coꝝ. 13. An experimentū queritis eius qͥin me loquitur xp̄s. 2. Pe. 1. Non em̄ voluntate humana allata eſt aliquando ꝓphecia: ſed ſpirituſancto inſpirati locuti ſunt ſancti dei homines. Et qͣre gratias agirꝭquia hocipſum ꝙ credidiſtis deus in vobis operatꝰ eſt.Phil̓. 2. Deus eſt qui operatur in vobis velle ⁊ ꝑficereꝓ bona voluntate. Eſa. 26. Omnia opera noſtra operatus es in nobis dn̄e. ¶ Deinde cum dicit. Vos em̄ ⁊c.

Oſtendit quō fortiter perſtiterūt in tribulationibus. Etcirca hoc duo facit. quia primo ponit tribulatiōes eorumin quibus ſteterunt. Secundo qd̓ remediū ꝓpoſuit adhibere ibi. Vos aūt ⁊c. Itē prima diuidit̉ in duas. qꝛ primo cōmendat eoꝝ patiētiā in aduerſis. Secundo reprehendit eos qui intulerunt aduerſa ibi. Qui xp̄m ⁊c. Dicit ergo Accepiſtis verbū non vt eſt hominū ſed dei. qͥaexpoſuiſtis vos ꝓ illo vſqꝫ ad mortē. Per hoc em̄ ꝙ homo moritur propter xp̄ꝫ teſtificat ꝙ verba fidei ſunt ꝟbadei. Et ideo martyres idē eſt ꝙ teſtes. ¶ In iudea. Ibiem̄ fides xp̄i pͥmo eſt annūciata Eſa. 2. De ſyō exibit lex⁊ verbū domini de hierl̓m. Ibi etiā primo perſecutio fidei facta fuit. Act̉. 8. Facta ē aūt in illa die ꝑſecutio magna in eccl̓ia que erat hieroſolymis ⁊c. Heb̓. 10. Rememoramini aūt priſtinos dies in quibꝰ illuminati magnūcertamē ſuſtinuiſtis paſſionū ⁊c. Et iſti ſimiles paſſiōespaſſi ſunt. Et ideo dicit. Eadē paſſi a contribulibus veſtris. id eſt ab infidelibus theſſalonicenſibus. Mat. 10.Inimici hominis domeſtici eius. ¶ Deinde cum dicit.Qui ⁊ ip̄m dn̄m ⁊c. Vituꝑat iudeos a quibꝰ incepit ꝑſecutio. Et pͥmo cōmemorat eoꝝ culpā. Secundo rationēculpe ibi. Vt impleāt ⁊c. Circa primū tria facit. qꝛ primo eoꝝ culpā pōit in cōparatiōe ad dei miniſtros. Secundo ad ip̄m deū. Tertio ad totū genus humanū. Miniſtri dei ſunt predicatores. Predicatio autē principa liter eſt a xp̄o: figuralit̓ a ꝓphetis: executiue ab apl̓is. Cōtra hos tres inſurrexerunt iudei. Et primo dicit de chriſto ibi. Qui ⁊ dominū ⁊c. Mat. 21. Hic eſt heres veniteoccidamus eū. Nec obſtat ſi gentiles occiderunt euꝫ. qꝛipſi ſuis vocibus petierunt euꝫ occidi a pilato. Iere. 12.Facta eſt hereditas mea mihi quaſi leo in ſilua dedit cōtra me vocē ⁊c. Secundo dicit de ꝓphetis ibi Et ꝓphetas. Act̉. 7. Quē ꝓphetaꝝ non ſunt ꝑſecuti patres vr̄i⁊ occiderunt eos qui prenunciabāt de aduētu iuſti cuiꝰvos nunc proditores ⁊ homicide fuiſtis. Tertio dicit deapoſtolis. Et nos ſcilicet apoſtolos. Mat. 10. Tradentvos in concilijs ⁊c. Secundo ponit culpā in cōparatiōead deū ibi. Deo non placēt: licet crederet in hoc ſe obſequiū preſtare deo. Ioh̓. 16. Sed qꝛ zelū dei habēt nō ſolum ẜm ſciētiā ideo deo nō placēt. qꝛ nō faciūt recta fideEt ſine fide impoſſibile eſt placere deo. Hebre. 11. Eſa. 5Iratus eſt furor dn̄i in populo ſuo ⁊c. Tertio oſtēdit eorū culpā in cōparatiōe ad totū genus humanū cum dicitOmnibus homībus aduerſant. Gen̄. 16. Manus eiꝰ cōtra omnes ⁊c. Aduerſant̉ aūt in hoc. qꝛ ꝓhibent ⁊ impediunt predicationē gentiliū ⁊ cōuerſionem. Act̉. 11. Reprehendit̉ petrus ꝙ iuit ad corneliū. Itē Luc̄. 15. Filiꝰmaior ſcꝫ ppl̓s iudeoꝝ turbat̉. quia filius minor. id ē populus gentiliū recipit̉ a patre Eſa. 45. U qui dicit patri quid generas? Numeri. 11. Quis det vt omnis populus prophetet. Ratio aūt huius culpe eſt ex diuina permiſſione. quia vult ꝙ impleant peccata ſua. Omniū em̄que fiunt ſiue bona ſiue mala eſt quedā certa mēſura. qꝛnihil eſt infinitū. At omniū iſtoꝝ menſura eſt in preſciētia. Bonoꝝ quidē in eius preparatiōe. Ephe. 4. Quiavnicuiqꝫ vr̄m dat̉ gratia ẜm mēſurā donatiōis xp̄i. Maloꝝ vero in ꝑmiſſiōe. qꝛ ſi aliqui ſunt mali nō tamē ꝙͣtūvolunt: ſed ꝙͣtū deus ꝑmittit. Et ideo tādiu viuūt ꝙͣdiuꝑueniant ad hoc qd̓ deꝰ permittit. Matth̓. 23. Impletemenſurā patrū veſtroꝝ ⁊c. Et ideo dicit. Vt impleāt ⁊c.Deus em̄ dedit iudeis poſt paſſionē xp̄i ſpaciū penitencie per. 40. annos nec conuerſi ſunt: ſed addebant peccata peccatis. Et ideo deus non plus ꝑmiſit. Unde dic̄hic Peruenit ira dei ⁊c. 4. reg. 22. Ira dei magna ſuccenſa eſt contra nos. quia nō audierunt patres noſtri verba libri huius ⁊c. Luc̄. 21. Erit em̄ preſſura magna ſuꝑ

L