Explanatio ſancti Thome

tanto magis multiplicabant̉ ⁊ creſcebant ⁊c. Sic ergoconuenit huic epl̓e quia iſti multas tribulationes paſſiſteterunt fortes.Uideamus ergo textum.Capitulū primū.Aulus ⁊ Siluamus ⁊ Timotheus: eccleſie theſſalonicenſium inoeo patre nr̄o ⁊ dn̄o ieſu xp̄o gr̄aDvobis ⁊ pax. Gr̄as agimus deoſemꝑ ꝓ oībus vobis memoriā vr̄i faciētesin or̄onibꝰ noſtris ſine intemiſſione: memores oꝑis fidei vr̄e ⁊ laboris ⁊ charitatis ⁊ ſuſtinentie ſpei dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ante deū ⁊ patrem noſtrū. Scientes frēs dilecti a deo electionē vr̄aꝫ: qꝛ euangeliū noſtrū nō fuit advos in ſermone tm̄: ſed ⁊ in virtute ⁊ in ſpūſancto ⁊ in plenitudine multa: ſicut ſcitis qͣles fuerimus in vobis ꝓpter vos. Et vosimitatores noſtri facti eſtis ⁊ dn̄i excipientes verbū in tribulatione multa cū gaudioſpūſſancti: ita vt facti ſitis forma omnibꝰ credentibꝰ in macedonia ⁊ in achaia. A vobisem̄ diffamatꝰ ē ſermo dn̄i nō ſolū in macedonia ⁊ in achaia: ſed ⁊ in omni loco fides vr̄aq̄ ē ad deū ꝑfecta eſt. ita vt non ſit nobis neceſſe quicqͣꝫ loqui. Ip̄i em̄ de nobis annunciant qualē introitum habuerimꝰ ad vos. ⁊quō cōuerſi eſtis ad deū a ſimulacris ſeruire deo viuo ⁊ vero ⁊ expectare filiū eiꝰ de celis quē ſuſcitauit ex mortuis ieſum qui eripuit nos ab ira venturaEt ideo apl̓s vult munire hic eccl̓iam cōtra tribulatōes⁊ pͥmo contra tribulatiōes p̄ſentes. Et hoc in pͥma epl̓aSecūdo cōtra futuras tempore antixp̄i: ⁊ hoc in ſecundaPrima diuidit̉ in ſalutationē ⁊ epiſtolarem narrationēibi. Gr̄as agimus ⁊c. Itē primo tangit ꝑſonas ſalutantes. Scd̓o eccleſiā ſalutatā. Tertio bona optata. Notādum ē autē ꝙ quia vbi nō delinquimꝰ oēs pares ſumꝰ.ideo qꝛ iſtis bonis ſcribit nō facit mentionē d̓ officio ſuo:ſed ſolū de nomine humilitatis. Sap̄. 7. Et innumerabilis honeſtas per mauꝰ illiꝰ. Et adiungit duos qui eisp̄dicauerunt cū eo ſcꝫ Siluanū qui ē ſylas ⁊ thymotheum quē circūcidit: vt dicit̉ Act̉. 16. Salutat autē eccleſiam que ē congregatio fideliū. Et hoc in deo pr̄e ⁊ dominō nr̄o ieſu xp̄o id ē in fide trinitatꝭ ⁊ diuinitatꝭ ⁊ humanitatꝭ xp̄i: qꝛ in horū cognitiōe erit noſtra beatitudo Tāgit aūt perſonā patris ⁊ filij incarnati in quibꝰ intelligitur ſpiritꝰ ſanctꝰ qui ē nexus amboꝝ. Bona optata ſuntgratia que ē principiū omniū bonoꝝ. 1. Coꝝ. 15. Gratiadei ſum id qd̓ ſum. Et pax q̄ ē finis qꝛ tunc ē pax qn̄ appetitꝰ totaliter pacat. ¶ Deinde cū dicit. Gr̄as agimus⁊c. Incipit epiſtolarꝭ narratio: ⁊ pͥmo cōmendat eos dep̄terita ꝑſeuerantia. Scd̓o monet eos ad bene agenduꝫin futurū. 4. cap̄. ibi. De cetero ⁊c. Itē pͥmo agit gratiasvniuerſaliter de bonis eoꝝ. Scd̓o ea cōmemorat in ſpeciali ibi. Scientes frēs ⁊c. Circa primū duo facit: qꝛ primo ponit gr̄arumactionē. Scd̓o eiꝰ materiā ibi. Memores ⁊c. Itē primo ꝓ eis gr̄as agit. Scd̓o ꝓ eis orat ibi.Memoriā veſtri ⁊c. Quantū ergo ad primū dicit tria q̄

debent eſſe in gratiaꝝ actione: primo ꝙ ſit ordīata ſcꝫ addeū Ideo dicit. Gr̄as agimꝰ deo. p̄s. Gratiā ⁊ gloriamdabit dominꝰ. Iac̄. 1. Omne datū optimū ⁊ omne donūꝑfectum deſurſū ē deſcendēs a pr̄e luminū ⁊c. Item aſſidua qꝛ ſemꝑ. Item vniuerſalis ibi. Pro oībꝰ vobis. infra. 5. In omnibꝰ gratias agite ⁊c. ¶ Deinde orat ꝓ eisdicēs. Memoriā ⁊cͣ. Quaſi dicat. Quādocunqꝫ oro habeo vos in memoria. Ro. pͥmo Sine intermiſſiōe memoriam veſtri facio ſemꝑ in or̄onibꝰ meis ⁊c̄. ¶ Deinde cūdicit. Memores operꝭ ⁊c. ponit bona de quibꝰ gratiasagit ſcꝫ fidem: ſpem: ⁊ charitatē: pͥme Coꝝ. 13. Rūc autēmanent fides ſpes charitas tria hec ⁊cͣ. Fidē premittitqꝛ ē ſubſtātia ſperandaꝝ rerū ⁊c. Accedentē em̄ ad deuꝫoportet credere ⁊c. Heb̓. 11. Hec aūt nō eſt ſufficiens niſi habeat operationem ⁊ laborē. Et ideo dicit. Operꝭ veſtri ⁊ laboris Iac̄. 2. Fides ſine operibꝰ mortua ē. ¶ Itēqꝛ que in laborando ꝓpter xp̄m deficit nihil valꝫ. Lūc.8. Ad tempus credunt ⁊ in tēpore tēptationis receduntideo dicit. Operis ⁊ laboris: Quaſi dicat. Memores fidei veſtre operantis ⁊ laborantis. Itē charitatis ī cuiꝰoperibꝰ abundabant. infra. 4. De charitate fraternitatꝭ⁊c. Item ſpei que facit patienter ſuſtinere aduerſa. Ro.12. Spe gaudentes tribulatione patientes. Et ſuſtinentie quā ſpes facit. Iac. 5. Patientiam iob audiſtis ⁊c.Spei inꝙͣꝫ domini noſtri id ē quā habemꝰ de xp̄o vl̓ quāxp̄s dedit nobis. i. Pet̓. 1. Regenerauit nos in ſpem viuam ⁊c. Hec ſpes ē ante deū nō ante oculos hominum.Mat. 6. Attendite ne iuſticiā veſtram faciatꝭ coram hominibꝰ ⁊c. Heb̓. 6. Quā ſicut anchorā habemus animetutā ⁊c̄. Spes em̄ in veteri teſtamēto nō induxit ad deū¶ Deinde cum dicit. Scientes fratres ⁊c. in ſpeciali cōmemorat eoꝝ bona quos primo comendat ꝙ deuote etprompte ſuſceperunt p̄dicationē non obſtante tribulation. Secūdo ꝙ propter tribulationē ab ea nō receſſerūtin ſcd̓o cap̄. ibi. Nam ipſi ſcitis ⁊c̄. iterū prima ꝑs diuiditur in duas: qꝛ primo oſtendit qualis fuit iſta predicatioSecundo qualiter ab eis recepta ibi. Et vos imitatoreſ⁊c. Circa primū tria facit: qꝛ primo oſtendit qͥd circa eosſciebat. Scd̓o modū p̄dicatiōis ſue ibi. Quia euāgeliū⁊c. Tertio quid ip̄i ſciebant de apl̓o ibi. Sicut ſcitis ⁊c.Dicit ergo. O fratres dilecti a deo: non ſolū cōmuniterinꝙͣtū dat eē nature: ſed inꝙͣtum ſpēaliter ad bona eterna eſtis vocati. Malach̓. 1. Iacob dilexi ⁊c̄. Deutero. 33Dilexit populos ⁊c. Electionē veſtram. ¶ Quaſi dicaeCertitudinaliter cognoſco vos eſſe electos: qꝛ hanc electionē nō meruiſtis ſꝫ a deo eſtis gratuite electi. Et hocſcio qꝛ deus dedit mihi magnū argumentū in p̄dicatiōeſcꝫ ꝙ illi quibꝰ loquor ſunt a deo electi ſcꝫ qn̄ deus dateis vel mihi gratiā copioſe p̄dicandi eis. ¶ Conſequenter qd̓ dicit̉ Ezech. 3. Et linguā tuā adherere faciam palato tuo ⁊c. Et ideo pͥmo cōmemorat ꝙͣ virtuoſe eis ꝓdicauit. Secundo inducit eoꝝ teſtimoniū ibi. Sicut ſcitis⁊c. Uirtuoſe quidē qꝛ nō fuit in ſublimitate ſermonis ſꝫī virtute. pͥme Coꝝ. 2. Sermo meus ⁊ p̄dicatio mea noī ꝑſuaſibilibus hūane ſapīe ꝟbis: ſꝫ oſtēſiōe ſpūs ⁊ ꝟtutis ⁊c. pͥme Coꝝ. 4. Nō em̄ in ſermōe ē regnū dei ſed invirtute. Vel poteſt referri ad confirmationē predicationis vel ad modū predicandi. Si ad primū ſic cōfirmatafuit p̄dicatio mea vobis nō argumentis ſed virtute miraculoꝝ. Unde dicitur Marc. vltimo. Domino cooperante ⁊ ſermonē confirmante ſequentibus ſignis. ¶ Iteꝫ indatione ſpiritꝰ ſancti. Act̉. 10. Adhuc loquente petro:verba hec: cecidit ſpiritꝰ ſanctus ſuper omnes qui audiebant verbū ⁊c. Heb̓. 2. Conteſtante deo ſignis ⁊ portentis ⁊ varijs virtutibus ⁊ ſpiritꝰ ſancti diſtributionibus ⁊c. Et in plenitudine ⁊c. Et hoc addit ne crederent