epiſtolam Tad Theſſalonicenſes I

In ſapientia ambulātes ad eos qui foris ſunt id ē infideleo in ſapientia id ē ſapienter. Sapͥ. 7. Neminē diligitdeus niſi qui cū ſapiētia inhabitat. ⁊c. Et huius cauſa ēRedimentes tēpus ⁊c. Redimit vexationē ſuā quandęquis dimittit qd̓ ē de iure ſuo vt vitet eā. Iſti vexabantab eis ⁊ iō vult ꝙ redimāt eam per ſapientiam. 1. Pet̓.2. Cōuerſationē veſtram inter gentes habētes bonā ⁊c.Itē ſapiēter loqui. Vnde dicit. Sermo veſter ⁊c. Ut ſitgratus qꝛ in gratia. Eccl̓. 6. Lingua eucharis in bonohomine abundabit ⁊cͣ. Itē diſcretio. Unde dicit. Saleconditꝰ: per ſalē intelligit̉ diſcretio qꝛ ꝑ ip̄m oīs cibꝰ cōditus ē ſapidus: ita omnis actio indiſcreta ē inſipida etinordinata Mat. 9. Habete in vobis ſal ⁊ paceꝫ habeteinter vos. Et hoc vt ſciatis ⁊c. Aliter em̄ eſt reſpondēdūſaplentibus: aliter inſipientibꝰ. Prouer. 26. Nō reſpōdeas ſtulto iuxta ſtulticiā ſuā ne efficiaris ei ſimilis ⁊c̄.1. Pet̓. 3. Parati ſemꝑ ad ſatiſfactionem omni poſcentivos rōneꝫ ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Que circa me. ⁊c. oſtēdit quid alij agant ad ip̄os: ⁊ pͥmo oſtendit quid ad eosagant illi quos ad eos mittit. Scd̓o quid cum apoſtoloremanētes ibi. Salutant ⁊c̄. Mittit aūt ad eos legatumquē primo deſcribit tripliciter: ⁊ primo a dilectiōe dicēsChariſſimus frater ſcꝫ per charitatē que facit hominemauro p̄cioſiorē. Eſa. 13. Precioſior erit vir auro ⁊ homomundo obrizo ⁊c. Itē a fide. Vnde dicit. Fidelis in miniſterio. pͥme Coꝝ. 4. Hic iam queritur inter diſpenſatores vt fidelis quis inueniat̉. Itē ab humilitate. Vndedicit. Et conſeruꝰ ſcꝫ in executione miniſterij ſed in dn̄oquia prelatꝰ querere debet vtilitatē eorum quibꝰ prefertur ⁊ dei honorē. Sed ad quid mittit̉? Vt cognoſcat ſtatum ſubditoꝝ. Gen̄. 37. Uade ⁊ vide ſi cuncta proſperaſunt erga fratres tuos ⁊ pecora et renūcia mihi qͥd agat̉⁊c. pͥmi Reg. 17. Fratres tuos viſitabis ſi recte agant:⁊ cum quibus ordinati ſunt diſce. Itē vt conſolet̉. Ro.pͥmo. Deſidero em̄ videre vos vt aliquid impartiar vobis gratie ſpūalis ad cōfirmādos vos id ē ſimul conſolari in vobis ⁊c. Et dominꝰ miſſus a patre ad hoc venit.Eſa. 61. Vt conſolarer omnes lugentes ⁊ ponerem conſo lationem lugentibus ſyon ⁊c. Iteꝫ deſcribit eius ſocietateꝫ cum oneſimo. Qui omnia que hic aguntur ⁊c.et veſtra mihi vt corrigam et mea vobis vt exemplumhabeatis. ¶ Deinde cum dicit. Salutat ⁊c̄. oſtēdit quomō ſalutant̉ a remanentibꝰ cum apoſtolo: ⁊ lr̄a ſatis ptꝫDe quo accepiſtis ⁊c. Act̉. 13. dicit̉ ꝙ cū paulus ⁊ barnabas ſimul irent: quidā iohānes marcus ſic ſe eis cōiūxit ꝙ poſtea receſſit ⁊ iterū redijt. Et paulus quidem noluit eum recipere ſed barnabas: ⁊ ideo paulus receſſit abarnaba. Et ꝓpter hoc apoſtolus ſcripſit coloſſenſibusde marco ꝙ nō reciperent eum ſed nunc qꝛ ꝯuerſus eratſcribit̉ vt eū recipiant: ⁊ hoc ē. Accepiſtis ⁊c. Uel fratrēbarnabe. de quo barnaba accepiſtis ⁊c. Et ieſus ⁊c. quiquidē erat vir ſancte conuerſationis. Et ideo dicit̉ iuſtꝰQui ſunt ex circūciſione miſſi ad p̄dicandū euangeliumxp̄i Phil̓. pͥmo. Quid enī cuꝫ oī mō ſiue ꝑ occaſionē ſiue per veritatē xp̄s annuncietur. Et ſic pͥmo gentiles: ſecundo iudeos ponit. Epafras qui ex vobis ē quia aſianꝰerat. Et ad hoc ſalutant vt ſtetis perfecti. Iac. pͥmo. Sitis perfecti ⁊ integri in nullo deficientes ⁊c. Pleni. ⁊cͣ.id ē in omnibus que pertinēt ad voluntatē dei. Itē ponit lucam qui nō fuit natus ex iudeis vt videt̉ ꝙ fuit anthlocenus: medicꝰ arte quē ſpēaliter noīat qꝛ fuit homobone auctoritatis ī eccl̓ia ꝓpter euāgeliū qd̓ ſcripſit apl̓oadhuc viuente. itē demas. ¶ Deinde cū dicit. Salutate⁊c. oſtendit quos ſalutent: ⁊ pͥmo quō alios aliene eccleſie. Scd̓o quō eos qui ſunt de ſua ibi. Et eā que ē laodicenſiū. Ex quo habet ꝙ ſcripſit alias epl̓as: qꝛ iſtā de qͣ

ſit mentio hic ſcꝫ laodicenſiū ⁊ vnā aliā ad corinthios pͥter primā ⁊ ſcd̓am: qꝛ in pͥma epl̓a cap̄. 5. dicit. Scripſivobis in epl̓a ne cōmiſceamī fornicarijs ⁊c. Sꝫ rō ē duplex quare nō ſunt in canone. qꝛ nō conſtabat de eaꝝ auctoritate qꝛ forte erant deprauate ⁊ perierant in eccl̓ijsUel qꝛ nō continebāt aliud ꝙͣ iſta. ¶ Et dicite ⁊c. Hicfuit p̄latꝰ eoꝝ ⁊ mandat vt moneāt ip̄m dicentes. Uide.⁊c. 2. Thimo. 4. Miniſteriū tuū imple. At quidē tuncminiſteriū implet qn̄ facit illud ad qd̓ accepit. Sꝫ videt̉ꝙ nō ꝑtineat ad ſubditū monere p̄latū. Exo. 19. dicendūꝙ irreuerenter arguere ⁊ vituperare ē ꝓhibitū ſed monere charitatiue pōt: ſicut paulus petrū. Gal̓. 2. Sꝫ quarenō ſcripſit p̄lato? Quia p̄latꝰ ē ꝓpter eccl̓iam ⁊ nō econuerſo. Salutatio ⁊c. Cōſuetudo apl̓i erat ꝙ totā epl̓amfaciebat aliquē ſcribere: ſꝫ in fine ponebat aliqͥd de manu ſua. 2. Theẜ. vlt. vbi dicit ſalutatio mea manu pauliidē vt hic ne fallerent̉. Et dicit memores ⁊c. qꝛ rome vīctus erat: qꝛ Iac̄. 5. Exemplū accipite frēs exitus mali⁊ longanimitatis ⁊ laboris ⁊ patiētie ꝓphetas qͥ locutiſunt in noīe dn̄i ⁊c. Heb̓. vlt. Mementote p̄poſitorū veſtroꝝ qui vobis locuti ſunt verbū dei: quoruꝫ intuentesexitū cōuerſatiōis imitamī fidem. ¶ Tandē cōcludensoptat eis bonū dicens. Gr̄a ⁊c. Ioh. i. Gr̄a ⁊ veritas ꝑieſum xp̄m facta ē. Cui ſit laus ⁊ gl̓ia nūc ⁊ ſemꝑ Amē.¶ Explicit ſubtiliſſima expoſitio ſanctiſſimi doctorisThome de aquino ordinis fratrū p̄dicatoꝝ ſuꝑ epiſtolamirifici apoſtoli pauli ad Coloſſenſes.¶ Incipit mirabilis declaratio eiuſdem angelici doctoris ſancti thome aquinatis ordinis fratrū predicatoꝝ ſuꝑ prima epl̓a doctoris gentium ſancti apoſtoli pauli ad theſſalonicenſes.PrologusMIlI PlI CAleſūt aq̄ ⁊c. Gen̄. 7. Hec verba cōpemtūt materie huiꝰ epl̓ę. Eccl̓ia eniꝫ figurat̉ ꝑ arcā ſic ut dr. 1. Pet̓. 3. qꝛſicut ī arca ceteris ꝑeuntibꝰ pauceaīe ſalutate ſunt: ita in eccl̓ia pauciid ē ſoli electi ſaluabunt̉. Per aqͣsaut ſignificant̉ tribulatiōes. Prīo qꝛ aque impellūt irruendo ſicut tribulatiōes. Mat. 7. Venerūt flumina ⁊ flauerūt venti ⁊ irruerūt ī domū illā ⁊c. Sꝫ impulſu fluminū eccl̓ia nō mouet̉. Un̄ ſubdit. Et nō cecidit. Scd̓o aqͣextinguit ignē Ecc. 30. Ignē ardentē extinguit aqua: ſic⁊ tribulatiōes extinguūt impetꝰ ꝯcupiſcentiaꝝ ne hoīesad libitū eas ſequant: ſꝫ nō extinguūt verā charitatē eccleſie. Can̄. 8. Aque multe nō poterūt extinguere charitatē nec flumina obruēt illā Tertio aq̄ ſubmergūt ꝑ inundationē. Tren̄. z. Inundauerūt aq̄ ſuꝑ caput meū ⁊c.ſꝫ eccleſia nō ꝑ has ſubmergit̉ Ion̄. 2. Circūdederuntme aq̄ vſqꝫ ad aīam meā: abiſſus vallauit me. pellagusoperuit caput meū ⁊cͣ. Et poſt. Rurſū videbo tēplū ſanctum tuū. ⁊c. Non ergo deficit ſed ſubleuat̉ Et pͥmo pereleuationem mentis ad deum. Gregꝭ. Mala iſta in hocmundo que nos premunt ad deum nos ire compellunt.Oſce. 6. In tribulatione ſua mane conſurgēt ad me. ⁊cͣ.Secūdo ꝑ ſpūalem cōſolationē p̄s. Scd̓m multitudineꝫdoloꝝ in corde meo ꝯſolatiōes tue letificauerūt aīaꝫ meam ⁊cͣ. 2. Coꝝ 1. Sicut abundāt paſſiōes xp̄i in nobis:ita per xp̄m abundat conſolatio noſtra ⁊c. Tertio ꝑ multiplicationē fideliū: qꝛ tempore ꝑſecutionū deꝰ multiplicauit eccleſiā. Exo. x. Quantoqꝫ magis oppͥmebant eoſ