Explanatio ſancti Thome

id ē abſqꝫ dolo. Iob. 1. Erat ille vir ſimplex ⁊ rectus ⁊c.rouerb̓. 11. Simplicitas iuſtoꝝ diriget eos ⁊c. Itē voluntarie: vnde dicit. Qd̓cunqꝫ facitis ex aīo id ē ꝓmpteoperamini. Et hoc ſicut domino quia qui ſeruit alicui ꝓpter ordinē iuſticie facit hoc ꝓpter deū: a quo ē hic ordoRo. 13. Qui poteſtati reſiſtit dei ordinationi reſiſtit ⁊c.Ephe. 6. Facientes volūtatē dei ex aīo cum bona volūtate ſeruiētes ſicut domino ⁊ non hominibꝰ. ¶ Deindecum dicit. Scientes ⁊c. oſtendit duplicē rōnem huius:⁊ vna ē ex parte remuneratiōis: alia ex ꝑte deuotiōis addeū. Dicit ergo. Seruiatis ꝓmpte quia a domino accipietis retributionē hereditatis eterne p̄s. Funes ceciderunt mihi ī preclaris: etem̄ hereditas mea p̄clara ē mihiEphe. 6. Scientes qm̄ vnuſquiſqꝫ qd̓cunqꝫ fecerit bonum hoc recipiet a dn̄o: ſiue ſeruꝰ ſiue liber. Quorundāenī fuit opinio ꝙ actus iuſticie nō eſt meritoriꝰ quia hocvidebat̉ eſſe debitū: ⁊ hoc nō eſt meritorium alicui dareqd̓ ſuum ē. Sed ſciendū ē ꝙ ex hoc ꝙ voluntarie facisex hoc ponis aliquid de tuo: qꝛ de poteſtate tua ē velle⁊ nō velle: ⁊ ſic ē meritoriū. Serui aūt ex debito ſeruiūtdn̄o: ⁊ ideo vt habeant mercedē hoc faciunt voluntarieSed ſic ſeruite eis ꝙ a deo nō recedatis. Itē alia ē quiaſic ſeruitis dn̄o xp̄o. Ro. 12. Spū feruentes dn̄o ſeruientes. ¶ Deinde cū dicit. Qui em̄ ⁊cͣ. remouet dubitationem. Poſſet em̄ dicere ſeruꝰ Quō ſeruiā ei qui facit mihi iniuriā. Et ideo dicit. Non eſt tuū vt vindices te ſubtrahendo ei qd̓ ſuum ē: ſed expecta ab eo qui pōt: qꝛ quiiniuriā facit ⁊c. 2. Coꝝ. 5. Omnes em̄ nos manifeſtarioportet ante tribunal xp̄i vt referat vnuſquiſqꝫ propriacorporꝭ prout geſſit ſiue bonū ſi ue malū. Ephe. 6. Et ꝑſonaꝝ acceptio nō ē apud deū. Act̉. 10. Non ē perſonaꝝacceptor deꝰ. ¶ Deinde cū dicit. Dn̄i ⁊cͣ. oſtēdit qualiter domini ſe habeant ad ſeruos. Et circa hoc duo facit:quia pͥmo dat doctrinā. Scd̓o reddit rōneꝫ eoꝝ ibi. Scientes ⁊c. Dupliciter aūt pōt dn̄s grauare ſeruos ſcꝫ faciendo cōtra eos qd̓ iuſticia legis ꝓhibet: qꝛ ẜm leges nōlicet dn̄o ſeuire in ſeruū. Et ideo dicit: qd̓ iuſtū eſt. Iteꝫſi exigeret totū debitū qd̓ māſuetudo xp̄iana mitigat Etideo dicit. Et equū Iob. 31. Si contempſi ſubire iudiciūcū ſeruo meo ⁊ ancilla mea cū diſceptarent aduerſuꝫ me⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Scientes ⁊cͣ. ponitur rō qꝛ ſicuttu te habes ad eos ita dn̄s ad te. Ephe. 6. Scientes qꝛ⁊ illorum ⁊ veſter dominꝰ eſt in celis.Capitulū quartumRationi inſtātes vigilātes in eaoin gratiarū actione: orātes ſimul⁊ ꝓ nobis vt deꝰ aperiat nobisoſtiū ſermonis ad loquendū myLſteriū xp̄i ꝓpter qd̓ etiā vinctus ſū vt manifeſtē illud: ita vt oporteat me loqui. In ſapientia ambulate ad eos qui foris ſūt. tēpꝰredimentes. Sermo veſter ſemꝑ in gratiaſale ſit conditꝰ vt ſciatis quō oporteat vosvnicuiqꝫ reſpondere. Que circa me ſūt oīavobis nota faciet tichicꝰ chariſſimꝰ frater ⁊fidelis miniſter et conſeruꝰ in dn̄o quē miſiad vos ad hocip̄m vt cognoſcat q̄ circa vosſunt ⁊ conſolet̉ corda veſtra cū oneſimo chariſſimo ⁊ fideli fratre qui ex vobis ē qui oīaque hic agunt̉ nota facient vobis. Salutat

vos ariſtarchus cōcaptiuꝰ meꝰ ⁊ marcꝰ conſobrinus barnabe de quo accepiſtis mandata. Si venerit ad vos ſuſcipite illum. Et ieſus qui dicit̉ iuſtus qui ſūt ex circūciſione.Hi ſoli ſunt adiutores mei in regno dei: quimihi fuerūt ſolatio. Salut at vos epaphraſqui ex vobis ē ſeruꝰ xp̄i ieſu ſemꝑ ſollicitꝰꝓ vobis in or̄onibꝰ: vt ſtetis ꝑfecti ⁊ pleniin omni volūtate dei. Teſtimoniū enī illi ꝑhibeo ꝙ habet multū laborē ꝓ vobis ⁊ prohis qui ſunt laodicie ⁊ qui hierapoli Salutat vos lucas medicꝰ chariſſimus ⁊ demasSalutate fr̄es qui ſūt laodicie: ⁊ nymphaꝫ⁊ q̄ in domo eiꝰ ē eccl̓iam. Et cū lecta fueritapud vos epl̓a hec facite vt ⁊ in laodicenſiūeccl̓ia legat̉: ⁊ ea q̄ laodicenſiū ē vobis legatur. Et dicite archippo. Uide miniſteriumqd̓ accepiſti in dn̄o vt impleas illud. Salutatio mea manu pauli. Memores eſtote vīculoꝝ meorū. Gratia domini noſtri ieſu xp̄ivobiſcum Amē.Supra poſuit ſpecialia documēta ad ſingulos ſtatus hominū: hic ponit ꝑtinentia ad omnes: tamen reſpectu diuerſoꝝ. Et primo oſtendit qualiter ſe habeant ad alios.Secūdo qualit̓ ad ip̄os alij ſe habeāt ibi. Que circa me⁊c. Iterū prima in duas qꝛ pͥmo oſtendit quō ſe habeātad ip̄mmet apl̓m eoꝝ p̄latū. Scd̓o quō ad alios maximeinfideles ibi. In ſapīa ⁊c̄. Circa primū duo facit: qꝛ pͥmoinſtruit eos vniuerſaliter ad orandū. Scd̓o vt orent proeo ibi. Orantes ⁊c. Debet autē or̄o habere tria ſcꝫ ꝙ ſitaſſidua: grata: ⁊ vigilans. Aſſidua: vn̄ dicit or̄oni inſtātes id ē cū perſeuerātia orate. pͥme Theẜ. 5. Sine intermiſſione orate. Luc. 18. Oportet ſemꝑ orare ⁊ nūqͣ deficere. Item vigilans vt animus nō ſit preſſus. pͥme Pe.4. Uigilate in or̄onibus ⁊c. Luc̄. 6. Erat ꝑnoctans inoratione dei ⁊c̄. Itē grata id ē in gratiaꝝ actione al̓s nonmeret̉ beneficia noua ſi de acceptis eſſet ingratꝰ. Phil̓.4. Cū gratiaꝝ actione. pͥme Theẜ. 5. In omnibus gratias agite ⁊cͣ. ¶ Conſequēter rogat vt orent ꝓ ip̄o dicēsOrantes ſimul ⁊cͣ. Quia hoc eſt debituꝫ quia prelati cuſtodiunt eos ⁊ quoꝝ bonū ē cōe omniū. 2. Theẜ. 3. Orate pro nobis vt ſermo dn̄i currat ⁊cͣ. Et hoc vt deꝰ aperiat hoſtiū id ē os ꝑ qd̓ ſcrmo a corde exit ꝑ qd̓ deꝰ dat gratiā digne ꝓferendi verbū ſuū. In aꝑtione etiā ſignificat̉aliqd̓ magnū Mat. 5. Aperiens os ſuū docebat eos ⁊cͣ.Et iō ſubdit ad loquēdū. pͥme Coꝝ. 14. Spūs eſt qui loquit̉ myſteria. Et his indigeo qꝛ ꝓpter verbū xp̄i tribulationes patior. Et ideo orandū eſt vt libere poſſim .2.Thy. 2. Laboro vſqꝫ ad vincula. Et hoc mō vt aperiatid ē vt manifeſtet ⁊c. Tria poſuit impedimēta ſcꝫ timorem. ⁊ ideo dicit. Uīctus vel ꝓpter altitudinē ita ꝙ ſubditi nequeant intelligere vel ꝓpter incōgruitate temporis vel modi: ⁊ ideo dicit. Vt oꝫ. pͥme Coꝝ. 3. Nō potuivobis loqui quaſi ſpūalibꝰ ſꝫ quaſi carnalibꝰ. Luce. 12.Fidelis diſpenſator ⁊ prudens quē conſtituit dominusſuper familiā ſuam vt det illis in tempore tritici mēſurā¶ Conſequenter cum dicit. In ſapientia ⁊c. oſtēdit quomodo ſe habeant ad extraneos: ⁊ primo in cōuerſationeScd̓o quō in locutione ibi. Sermo veſter ⁊c. Dicit ergo