EPIIOAM ad LoloneAIeS I

IIII

¶ Et h̓ ſubdit: in vno corꝑe .i. vt ſitꝭ ī vno corꝑe. Effectꝰaliꝰ ē vt ſitꝭ grati. Sa p̄. 16. Ingrati ſpes tāꝙͣ hibernalisglacies tabeſcet: ⁊ diſper iet tanꝙͣ aqͣ ſuꝑuacua ¶ Deinde cum dicit. Verbū xp̄i ⁊c. monet ad ſapientiaꝫ: ⁊ prīodocet ſapientie originē. Scd̓o ſapiētie vſum ibi: Docentes ⁊c. Ad hoc etiā ꝙ quis habeat ſapiētiam verā oportet cōſiderare vnde oriat. Eccl̓. i. Fons ſapīe verbū deiin excelſis. ergo ex verbo xp̄i hauriatis eā. Deutero. 4.Hec ē ſapīa vr̄a ⁊ intellectꝰ corā populis ⁊c. 1. Coꝝ. 1.Qui factꝰ ē nobis ſapientia a deo ⁊c̄. Sed aliqͥ non hn̄tverbū: iō nec ſapīam. Et iō dicit habitet Prouer. 3. Cirtūda eas gutturi tuo ⁊ deſcribe in tabulis cordis tui ⁊c̄.Aliquibꝰ ſufficit modi cum quid de verbo xp̄i: ſed apl̓svult ꝙ habeamꝰ multū. Et iō dicit Abundāter. 2. Coꝝ9. Potens ē deꝰ oēm gr̄am abundare facere ī vobis vtin omnibꝰ ſemꝑ oēm ſufficientiā habētes a būdētis ī oēopus bonū Prouer. 2. Sicut theſauros effoderis eam⁊c. ¶ Et addit. In omni ſapīa id ē in oībus ꝑtinētibꝰ adſapīam xp̄i debetis ſtudere ſcire. Act̉. 20. Nō ſubterfugi quo minꝰ annūciarē vobis oē conſiliū dei ⁊cͣ. Eccl̓. 21Cor fatui quaſi vas cōfractum ⁊ oēm ſapīam nō tenebit⁊c. Triplex aūt ē vſus huiꝰ ſapientie ſcꝫ inſtructiōis deuotiōis et directionis. Inſtructio duplex ſcꝫ ad cognoſcendū vera. Vnde dicit. Docentes Quaſi dicat. Habitet ita abundāter in vobis vt de oībus ſitis inſtructi perip̄m. 2. Thy. 3. Omnis ſcriptura diuinitꝰ inſpirata vtilis ē ad docendū ad arguendū ⁊c. ¶ Itē ad cognoſce̓dūbona iō addit. Et cōmonētes voſmētip̄os id ē exhortātes vos ad bona oꝑa. 2. Pe. 1. Suſcitare vos in cōmonitionē ⁊c. ¶ Gcd̓o ponit vſū deuotionis. Vnde dicit.In pſalmis ⁊ hymnis ⁊c. In pſalmis qui deſignant iocūditatē bone oꝑatiōis. p̄s. Laudate eū in voce exultationis ⁊c. Hymnꝰ ē laus cū cantico. pͣs. Hymnꝰ oībus ſanctis eiꝰ ⁊c. ¶ Canticis ſpūalibus qꝛ quicqͥd nos facimꝰdebemꝰ referre ad bona ſpūalia: ad ꝓmiſſa. eterna: ⁊ adreuerentiā dei. Et iō dicit. In cordibuſ ⁊ nō in labijs tm̄pͥme Coꝝ. 14. Pſallam ſpū pſallam et mente ⁊c. Eſa.29. Populus hic labijs me honorat: cor aūt eoꝝ longeeſt a me. Et addit. In gratia ſcꝫ recognoſcentes gratiaꝫxp̄i ⁊ beneficia dei. Sunt aūt cantica eccl̓ie cordis pͥncipaliter: ſed oris ſunt vt excitet̉ canticuꝫ cordis ⁊ pro ſimplicibꝰ ⁊ rudibꝰ. ¶ Tertio ponit vſū directionis in oꝑedicēs. Omne qd̓cunqꝫ facitis ⁊c. qꝛ etiā locutio opꝰ qd̓dā eſt. 1. Coꝝ. 10. Siue manducatis ſiue bibitis vel aliud qͥd facitis oīa ī gl̓iaꝫ dei facite ⁊c. Sed ꝯtra Aut hocē p̄ceptū aut cōſiliū: ſi p̄ceptū peccat quicunqꝫ hoc nō facit: ſꝫ qn̄ peccat venialiter hoc nō facit: ergo qn̄cūqꝫ peccat venialiter peccat mortaliter. Rn̄deo. Quidā dicuntꝙ hoc ē conſiliū: ſed hoc nō eſt verū. Sed dicendum ē ꝙnon ē neceſſariū ꝙ oīa in deū referant̉ actu ſed habitu: qem̄ facit contra gloriā dei ⁊ p̄cepta eiꝰ facit ꝯtra hoc p̄ceptum. Uenialiter autē peccans nō facit contra hoc preceptum ſimpliciter quia non actualiter ſed habitualiterrefert omnia in deum.Lectio quarta.Ulieres ſubdite eſtote viris: ſicut1portet in dn̄o. Uiri diligite vxoreſyr̄as: ⁊ nolite amari eē ad illas. Filij obedite parentibꝰ ꝑ oīa: hoc enī placituꝫē in dn̄o. Patres nolite ad indignationē ꝓuocare filios vr̄os vt nō puſillo animo fiāt.Serui obedite ꝑ oīa dn̄is carnalibꝰ: nō adoculū ſeruientes qͣſi hoībus placētes ſed in

IUIIICS III.ſimplicitate cordis timentes dn̄m. Qd̓cunqꝫ facitis ex aīo oꝑamini ſicut dn̄o ⁊ nō hominibꝰ ſcientes ꝙ a dn̄o accipietis retributionē hereditatis: dn̄o xp̄o ſeruite Qui em̄iniuriā facit: recipiet id qd̓ inique geſſit. Etnō ē perſonaꝝ acceptio apud deuꝫ. Dn̄i qd̓iuſtum ē ⁊ equū ſeruis preſtate: ſciētes qm̄⁊ vos dominū habetis in celoPoſita generali inſtructōne ad oēs: hic incipit ponereſpālē: prīo dat q̄dā ſpālia documēta ꝑtinētia ad ſingl̓osſtatꝰ in eccl̓ia. Scd̓o q̄dā cōia oībus ſtatibꝰ reſpectu certaꝝ ꝯditionū in qͣrto ca. ibi. Or̄oni inſtate ⁊c. Prima intres ẜm tres cōiugatiōes ex quibus domꝰ conſtituit̉ ẜmph̓m quaꝝ vna ē viri ⁊ vxoris. ſcd̓a pr̄is ⁊ filij: alia dn̄i⁊ ſerui. ſcd̓a ibi. Filij ⁊cͣ. Tertia ibi. Serui ⁊c̄. Unaqueqꝫ eaꝝ diuidit̉ in duo ẜm ꝙ monet ſubditos vt obediāt.ſuꝑiores vt moderate imꝑent. Dicit ergo: mulieres ⁊c̄.et dicit. Vt oꝫ quia hec ſubiectio ē lege diuina ordinataGen̄. 3. Sub viri ptāte eris ⁊ ip̄e dn̄abit̉ tui ⁊cͣ. 1. Coꝝ.14. Mulieres in eccleſijs taceant. Nō em̄ ꝑmittit eis loqui ſed ſubditas eē ſicut ⁊ lex dicit ⁊c. Et rō huiꝰ ē qꝛ regere ē rōnis: viri aūt magis vigent rōne. ⁊ iō p̄ſidere debent. Itē addit. In dn̄o qꝛ oīa ordīata ad aliquos finesſunt referenda finaliter in deū. ¶ Deinde monet virosvt diligant eas: hoc em̄ ē naturale qꝛ vir ⁊ vxor quodāmō ſunt vnū. Ephe. 5. Uiri diligite vxores vr̄as ⁊c. Etꝓhibet ne eis ſint amari. Mich̓. i. Infirmata ē in bonūq̄ habitat in amaritudinibus. Ephe. 4. Oīs amaritudo⁊ ira ⁊ indignatio ⁊ clamor ⁊ blaſphemia tollat̉ a vobiscū oī malicia. ¶ Deinde cū dicit. Filij ⁊cͣ. agit de ſcd̓o ⁊dicit. Obedite ꝑ oīa ſcꝫ q̄ nō ſūt ꝯtra deū. Heb. 12. Parētes quidē carnis nr̄e habuimꝰ eruditores ⁊ reuerebamur eos ⁊c. Si vero p̄cipiant in his q̄ ſūt ꝯtra deū: ſic intelligit̉ illud qd̓ d̓r Luc. 14. Si qͥs venit ad me ⁊ n̄ oditpr̄em ſuū ⁊ mr̄eꝫ ⁊c. et hoc qꝛ hoc ē placitū dn̄o .i. ī legedn̄i qꝛ lex charitatꝭ nō remouet legē nature ſꝫ ꝑficit. Eſtaūt lex naturalis ꝙ filiꝰ ſubdat̉ cure pr̄is. Exo. 20. Honora pr̄em tuū ⁊ mr̄eꝫ ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Pr̄es nolite ⁊c. inſtruit parentes. Ephe. 6. Et vos pr̄es nolite adiracundiā prouocare filios veſtros ⁊c. et hoc vt nō puſillanimes fiāt: huiꝰ rō ē qꝛ homines retinēt impreſſionemquā a puericia habuerūt. Naturale aūt ē ꝙ qui in ſeruitute nutriunt̉ ſemꝑ ſint puſillanimes. Un̄ rō ē cuiuſdaꝫquare filij iſrl̓ nō ſtatim in terrā ꝓmiſſionis ſūt ꝑducti qꝛfuerant nutriti in ſeruitute ⁊ nō habuiſſent audaciam cōtra inimicos pugnandi. Eſa. 35. Dicite puſillanimes cōfortamini ⁊ nolite timere ⁊c. ¶ Deinde cum dicit. Serui obedite ⁊c. agit de tertio: ⁊ pͥmo de ſeruis ponit monitionē. Scd̓o on̄dit rōnē ibi. Scientes ⁊c. Tertio excludit dubitatiōꝫ ibi. Qui em̄ ⁊c̄. Circa pͥmū duo facit: qꝛpͥmo monet eos ad obediētiā. Scd̓o determinat obediēdi modū ibi. Nō ad oculū ⁊c. Dicit ergo. Serui ẜm carnalem cōditiōꝫ ⁊c. Per oīa q̄ ſcꝫ nō ꝯtra deū ſūt. 1. Pe.2. Nō tm̄ bonis ⁊ modeſtis ſꝫ etiā diſcolis ⁊c. 1. Chy.vlti. Quicunqꝫ ſunt ſub iugo ſerui dn̄os ſuos omni honore dignos arbitrēt̉ ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Nō ad oculum ⁊c. docet modū obediendi. Et oſtēdit duos modosobediendi. Primo qd̓ ſimpliciter ⁊ ſine dolo. Secundooſtendit ꝙ volūtarie. Dicit ergo nō ad oculum ſcꝫ ꝙͣtuꝫpōt videri a domino. Ephe. 6. ſimile. Et dicit quaſi hominibꝰ placentes qꝛ nō ſeruiunt hoc modo niſi vt placeant hominibꝰ. Gal̓. 1. Si adhuc hoībus placerē ſeruusxp̄i non eſſem. Ideo addit. Sꝫ in ſimplicitate cordis ⁊c̄.