in epiſtolam ad Eoloſſenſes II

vos iudicet id ē cōdēnabiles putet in hoc qd̓ vtimini cibis vl̓ potibꝰ ꝓhibitꝭ in lege Ro. 14. Qui nō māducatmāducātē nō iudicet ⁊c. Itē facit mētiōeꝫ de ſacris ad tēporū ſolennitatē ꝑtinentibꝰ. In veteri aūt lege erat ſolēnitas iugis. vt ſacrificiū veſpertinū ⁊ matutinū. quedamautē q̄ certis tēporibꝰ fiebāt. Et horū quedā fiebant pluries in anno. quedā ſemel tm̄. ſicut paſcha. ſcenophegia⁊ penthecoſten. ſed ſabbatū ⁊ neomenia pluries. qꝛ iſtd̓qualibꝫ ebdomada. illud ſemel in mēſe. Et huiꝰ rō eratquia om̄ia feſta tendūt ad honorē dei. Impēdimꝰ auteꝫdeo honorē. vl̓ ꝓpter aliqd̓ eternū: ⁊ ſic eſt iuge ſacrificium. vl̓ ꝓpter aliqd̓ tēporale. ⁊ hoc ꝙͣtum ad totū hominū ſtatū. ⁊ ſic ſunt duo ſcꝫ creatiōis bn̄ficiū ⁊ ſic eſt ſabbatum. Exod̓. 20. Memento vt diē ſabbati ſanctifices. Etratio ponit̉ ibi. qꝛ ſeptimo die requieuit. Et ratio allegorica ē. qꝛ ſignificat quietē xp̄i in ſepulchro. Et anagogice quietē anime in deo Itē bn̄ficiū ꝓpagatiōis ⁊ ꝯſeruatiōis qd̓ ſit ꝑ tēpus. Et qꝛ iudei obẜuabāt tēpora a lunaideo dicit: Feſtū neomenie. id eſt noue lune. Sunt etiaꝫalie cauſe ſcilicet liberationis ſpecialis. ⁊ ſic ſuperadditeſunt alie ſolennitates. ⁊ ideo dicit: In ꝑte diei feſti. autneomenie q̄ ſit quolibet menſe. Leuit̓. z. aut ſabbatoruꝫꝓ qualibet ſeptimana. Et dicit ſabbatoꝝ. quia ſabbatūeſt requies. ⁊ iſti habebāt plura ſabbata. qꝛ ſeptimū dieꝫ⁊ ſeptem ſeptimanas ſcꝫ pethecoſten. que in ſeptima ſeptimana eſt a paſcha: que eſt principiū anni. ⁊ ſeptimummenſem ⁊ ſeptimū annum in quo ſit remiſſio debitorumItē ſeptima ſeptimana annoꝝ ſcilicet in iubileo. Et id̓ovicit Sabbatoꝝ. Quaſi dicat. Nullus vos condemnetquia hec non obſeruatis. Et hoc ideo. qꝛ ſunt vmbre futuroꝝ ſcꝫ xp̄i. Et ideo veniēte ꝟitate debet ceſſare vmbra. Corpus autē xp̄i .i. corpꝰ ꝑtinēs ad xp̄m. qn̄ qͥs videt vmbrā ſperat ꝙ corpꝰ ſequat. Legalia autē ſunt vmbra p̄cedēs xp̄m ⁊ eū figurabāt vētuꝝ. Et ideo dic̄. Corpus .i. veritas rei pertinet ad xp̄m: ſed vmbra ad legeꝫ.¶ Deinde cū dicit Nemo vos ſeducat ⁊c. Loquit̉ cōtraſeductores ⁊ deceptores. Et pͥmo monet vt nō decipiantur. Secūdo arguit deceptos ibi. Signo mortui ⁊c. Itēprimo reddit cautos a ſeductiōe. Secūdo oſtendit ꝑ qͥdſeducant̉ ibi. Volens in humilitate ⁊c̄. Tertio in qͦ deficiat ibi. Que nō vidit ⁊c. Dicit etgo. Nemo vos ſeducat ſcꝫ a veritate quaꝫ dixi. Ephe. 5. Nemo vos ſeducatinanibus verbis ⁊c. Seducūt em̄ in humilitate iſti pſeudo introducētes legalia. qꝛ vtebant̉ ſimulata ſanctitate.Sanctitas aūt in duobus cōſiſtit ſcꝫ in humana cōuerſatione ⁊ cultura dei. Iſti autē oſtendebāt humilē cōuerſationē vidētes nō curare de rebꝰ mūdi. Et ideo dicit: Inhumilitate Eccl̓. 19. Eſt qͥ nequit̉ ſe humiliat ⁊ interiora eius plena ſunt dolo. Itē dicebant ſe p̄dicare ad reuerentiā dei. Et dicit. Et religione angeloꝝ. Religio eniꝫeſt ẜm tulliū q̄ cuidā nature quā diuinā vocāt cultū ⁊ cerimoniā affert. 2. thi. 3. Habētes quidē ſpeciē pietatis:virtutē autē eius abnegātes. Et ẜm glo. legit̉ ſic. In religione ⁊c. Quia ꝑ hoc intēdunt ꝙ videant̉ eſſe angeliid eſt nuncij dei. Mat. 7. Attendite a falſis ꝓphetꝭ ⁊c.Al̓ in religiōe angeloꝝ ad lr̄am. qꝛ vetꝰ lex eſt tradita ꝑāgelos in manu mediatoris. vt dicit̉ Gal̓. 3. Heb̓. 2. Sieniꝫ qui per angelos dictus eſt ẜmo factus eſt firmꝰ ⁊c.Et iſti dicebant cultū legis obſeruādum. qꝛ tradita eratꝑ angelos. Sed tamen triplex eſt eoꝝ defectus ſcꝫ ſcientie iuſticie ⁊ fidei. Et ꝙͣtum ad pͥmum dicit Volens quenon vidit. id eſt intellexit ꝑſuadere. ⁊ ſemꝑ repetas. Nemo vos ſeducat. Iſti enim neſciebant quo fine data eſſet lex. i. thi. 1. Volentes eſſe legis doctores non intelligentes neqꝫ que loquunt̉: neqꝫ de quibꝰ affirmāt. Quātum ad ſecundū dicit. Ambulans fruſtra īflatꝰ. Licet ſic

humilitatē pretendāt. Et ponit duo. ſcꝫ ꝙ religlo eoruꝫſit inutilis. qꝛ ambulant fruſtra ſcꝫ operātes oꝑa que nōꝓſunt ad vitā eternā. Sap̄. 3. Inutilia ſunt opera eoruꝫIob. 39. Fruſtra laborauit nullo timore cogente. Itē p̄tendunt falſam humilitatē. Vnde dicit. Inflatꝰ ⁊c. Differētia eſt int̓ inflatum ⁊ pinguē. quia pingues veritatisſunt pleni. inflati vero vacui ſed vento extenſi. Qui ergo vere ſunt humiles. ſunt pleni. ſed qui apparēt tm̄ inflati. Sap̄. 4. Dirumpe illos īflatos ſine voce. Hoc ſenſu intelligit̉ illud. Sciētia inflat. .i. coꝝ. 8. Hec ſapiētiaeſt grauis. ſcꝫ qꝛ īflat nō que eſt ex deo. Mat. 16. Caro ⁊ſanguis nō reuelauit tibi ⁊c. ¶ Quātum ad tertium dic̄Non tenēs caput. ſcꝫ xp̄m ꝑ fidē. Et talis decipit̉. qꝛ ſine xp̄o eſt in tenebris .i. thi. 6. Si qͥs non acqͥeſcit ſanisverbis ⁊c̄. Sed quare ē caput? Rn̄det dicēs: Quia abeo dependet totum bonum corꝑis ſcꝫ eccl̓ie. In corporeem̄ naturali ſunt duo bona. ſcꝫ cōpactio membroꝝ ⁊ augmentum corꝑis. Et hoc habet eccl̓ia a xp̄o. Ex eo enimdependet totum corpus. Ro. 12. Multi vnum corpꝰ ſumus in xp̄o ⁊c. Et ideo dicit Cōnexum. In corpore eniꝫeſt duplex cōiunctio mēbroꝝ. ſcꝫ ſcd̓m cōtactum. qꝛ manus eſt coniuncta vlne. hec pectori ⁊ ſic de alijs. Alia ēcōnexio ſeu cōiunctio neruoꝝ. Et ideo dicit Coniunctū⁊ cōnexum. Sic in eccleſia eſt cōiunctio per fidē ⁊ ſciētiam. Ephe. 4. Unus dn̄s vna fides. vnuꝫ baptiſma. Sꝫhoc nō ſufficit: niſi ſit cōnexus charitatis ⁊ cōnexio ſacramentoꝝ. ⁊ ideo ſubdit. Subminiſtratū ꝑ nexꝰ. qꝛ ꝑ charitatē vnus ſubminiſtrat alteri. Auget etiā ꝑ xp̄m. quiacreſcit ſcꝫ corpꝰ cōiunctum ſic in augmentuꝫ dei .i. quoddeus facit in nobis. psͣ. Beatꝰ vir cuius eſt auxiliuꝫ abste aſcenſiones in corde ſuo diſpoſuit ⁊c. Vel dei id ē xp̄iqui deus corpus auget dum auget̉ eccl̓ia. Ephe. 4. Adcōſummationē ſanctoꝝ in opus miniſterij in edificatiōꝫcorꝑis xp̄i ⁊c. ¶ Deinde cuꝫ dic̄. Si gͦ mortui ⁊c. Arguit iā deceptos. Et pͥmo ponit rōeꝫ redargutiōis ex cōditiōe deceptoꝝ. Secundo ex ꝯditiōe eoꝝ in qͥbꝰ decipiebant̉ ibi. Que omnia ſunt ⁊c. Cōditio eoꝝ erat libertasqꝛ ſicut erāt mortui peccato: ita et legi. Unde ſeruare eānō debebāt. Dicit gͦ. Si mortui eſtis cuꝫ xp̄o mortuo legi ab elementis mundi id eſt a legalibꝰ obſeruantijs. qͥaiudei ſeruiebāt deo vero: tamē ſub elemētis. ſed gētilesſub ipſis elementis. qͥd adhuc veritate cognita tanꝙͣ inhoc mundo vt iudei decernitis tāgēda et comedēda ſcilicet dicēs: Ne tetigeritis hoc qꝛ peccatum eſt: neqꝫ guſtaueritis de porco et anguilla. Leuit̉. 11. ¶ Deinde cuꝫdicit. Que om̄ia ⁊cͣ. Oſtendit qualia ſunt ex ꝑte legalium dicēs ꝙ ſunt noxia et vana et grauia. Un̄ dic̄. Queomnia ſunt in interitum: qꝛ mortifera poſt paſſionē chriſti ponētibus ſpem in eis. ſed poſt tēpus gratie diuulgate ſimplicit̓ om̄ibus ſunt mortifera. Qd̓ dico ꝓpt̓ opinionē hieronimi ⁊ augꝰ. que ſupra ad Gal̓. 2. cap̄. ponit̉.Ad interitū gͦ ⁊ in mortē ꝑducētia ſunt. Et ſi dicat̉ quare gͦ legimus vetus teſtamentū? dic ꝙ legimus ad teſtimoniū non ad vſum. Et ideo dicit: Sunt in interitū ipſovſu. id eſt non ad teſtimoniū ſꝫ ad vſum Itē ſunt vana q̄nō innitunt rōi nec auctoritati: ſed hec nō innitunt̉ auctoritati diuine ſꝫ humane. Un̄ dicit ẜm p̄cepta. Sꝫ nūquid nō ſunt p̄cepta a deo? Reſpōdeo ſic quouſqꝫ veniret veritas. Matth̓. 15. Irrituꝫ feciſtis mandatū dei propter traditiones veſtras. Iteꝫ non innitūtur rationi: qͥaſunt habentia rationē ſapientie in ſuꝑſticiōe. Quaſi dicat. Non habet rationē que inducat: niſi ad ſuperſtitiōꝫid eſt ad religionem ſupra modū ⁊ extra tempus ipſoruꝫobſeruatum. Et in humilitate ſcilicet ſimulata tm̄ ſcd̓mdeiectioneꝫ. quia qͥ liberatur per chriſtum a ſeruitute legis non debet ſe ſupponere ſeruituti. Gal̓. 5. Nolite ite-

B ij