nepiſtolam ad Coloſſenſes II.

deꝰ in me ī virtute miraculoꝝ ſcꝫ p̄bēdo virtutē. Luꝫ.vlti. Sedete ī ciuitate donec induamini virtute ex alto.Capitulum ſecundū.Olo enim vos ſcire qualē ſollicitudinem habeā ꝓ vobis ⁊ꝓ his qui ſunt loadicie ⁊ quicūqꝫ non viderunt facieꝫ meāin carne vt conſolent̉ corda ipſorum inſtructi in charitate ⁊ in omnes diuitias plenitudinis intellectus in agnitione myſterij dei patris ⁊ ieſu chriſti: in quoſunt omnes theſauri ſapientie ⁊ ſcientie abſconditi. hoc aūt dico: vt nemo vos decipiat in ſublimitate ſermonū.Supra cōmendauit ſtatū fideliū: qui eſt gratie. ⁊ actorēſcꝫ xp̄m: hic ꝓtegit eos contra ꝯtrariantia huic ſtatui: etpͥmo ꝯtra doctrinā corrumpentē. Secūdo ꝯtra ꝑuerſosmores. 3º. ca. ibi. Igit̉ ſi conſurrexiſtis ⁊c̄. Circa pͥmumduo facit. Quia pͥmo oſtēdit ſollicitudinē de eoꝝ ſtatu.Scd̓o tuet̉ eos contra malā doctrinā ibi. Hoc aūt dico.⁊c. Iteꝝ pͥma pars diuidit̉ in tres particulas. Quia primo ponit ſollicitudinē. Scd̓o ꝑſonas de quibꝰ ſollicitat̉ibi. Pro vobis ⁊c. Tertio de qͦ ſit ſollicitus ibi. Vt conſolent ⁊c. Dicit gͦ: Volo em̄ vos ſcire qualē habeam ſollicitudinē ſcꝫ magnā. Et hoc ꝑtinet ad bonū p̄latū Ro.12. Qui preeſt in ſollicitudīe Luc. 2. Paſtores erāt ineadem regione vigilantes et cuſtodiētes vigilias noctꝭſupra gregem ſuū ⁊c. Et non ſolum ꝓ a ſe cōuerſis ⁊ ſibi preſentibus ſed etiaꝫ ꝓ alijs. Vnde dicit. Pro vobisquos non vidi corpore: ſed ⁊ mente. et non ſolū ꝓ iſtis:ſed etiam ꝓ illis qͥ nō viderūt ⁊c. Sollicitus qͥppe erat ꝓtoto mūdo. Sap̄. 18. In veſte pōderis aaron totus eratorbis terraꝝ ⁊c. Sic in mente apl̓i. 2. Corin. 11. Preterca q̄ extrinſecꝰ ſunt inſtantia mea quottidiana ſollicitudo oīm eccleſiaꝝ ⁊c. Sed de quibꝰ magis ſollicitat̉ Reſpondeo. de non viſis ꝙͣtum ad aliqͥd: qꝛ neſciebat qͥd fieret circa eos: nō aūt ſimplicit̓. ¶ Deinde cū dicit. Vt cōſolent̉ ⁊c. oſtendit de qͦ ſollicitus ſit ſcꝫ de eoꝝ conſolatione. Et pͥmo hoc ponit. Secūdo quō poſſit hoc haberiibi. Inſtructi ⁊c. Dicit gͦ. Vt cōſolent id eſt ꝑ me habeaut conſolationē ſpūalē cuius conſolationis factiuū eſtbonum. Eſt em̄ factiuū gaudij vt qͥ triſtat̉ de aliqͦ: conſolet̉ de alio eque bono. Duo aūt ſunt que conſolant̉ nos:ſcꝫ meditatio ſapientie. Sap̄. 8. Erit allocutio cogitationis tedij mei. Aliud eſt oratio Iac. 5. Triſtat̉ qͥs in vobis oret equo aīo ⁊ pſallat. ¶ Cōſeq̄nter cū dicit. Inſtructi ⁊c. ponit ſpēaliter ſapientie inſtructionē. Duplex eſthic lr̄a ſcꝫ q̄ dicta eſt et que habet̉ in glo. ſic. Ut conſolētur corda ipſoꝝ inſtructoꝝ ⁊c. ad cognoſcendū ⁊c. Et eſtidem ſenſus. Inſtructio gͦ ſapīe conſolat̉ cōtra mala temporalia. Debet aūt hic eſſe inſtructus de via. et ideo dicit. In charitate q̄ ſcꝫ eſt via ad deū. 1. corin. 12. Adhucexcellentiorē viā vobis demonſtro: ſi linguis ⁊c. Inſtructi ergo in charitate qͣ deus nos diligit: ⁊ qua nos euꝫ diligimꝰ. vtrūqꝫ em̄ nos conſolat̉ ſcꝫ ⁊ qꝛ dn̄s diligit nosGal̓. 2. Uiuo ego ⁊c. Et poſt. Qui dilexit me et tradiditſemetipſum ꝓ me ⁊c. Eph̓. 2. Diues in miſericordia ꝓpter nimiā charitatē ſuā qua dilexit nos ⁊c. Itē qua noſdeū diligimus nos cōſolamur. qꝛ conſolatio ē amici ſi ꝓeo ſuſtineat mala Ecc̄. 22. Et ſi euenerint mihi mala ꝓpter illum ſuſtinebo ⁊c. Et ſubdit. In om̄es diuitias ideſt in om̄i capacitate. Intellectus em̄ noſter eſt in poten

tia ad aliqͥd cognoſcendū. ſꝫ intellectꝰ angeli in ſua creatione impletus eſt ſciētia intelligibiliū. Et ideo oportet.ꝙ noſtro intellectui humano ſuꝑueniat ſciētiaˡ. Uel perdiſciplinā. ſꝫ hec ē inſufficiens. qꝛ nunꝙͣ aliqͥd tm̄ poteſtſciri ſic ꝙ capacitatē eius impleat. Uel ꝑ reuelationē diuinam ⁊ donum dei. Et hec eſt ſufficiens Ecc̄. 15. Impleuit euꝫ dn̄s ſpū ſapientie ⁊ intellectus ⁊c. Et ideo dicit. Plenitudinis intellectus id eſt in copiam. Sap̄. 8.Quid ſapientia locupletius? Eſa. 33. Diuitie ſalutis ſapientia ⁊ ſcientia. Inſtructi ergo in copia diuine ſapientie que copia implet intellectū. Et hoc habebimꝰ cognoſcendo deuꝫ. Et ideo dicit. In agnitionē myſterij ⁊cͣ. ideſt ad cognoſcendū veritatē ſacramenti huius occulti ſcꝫꝙ deus ſit pater ieſu xp̄i. Uel myſterij dei patris qd̓ eſtxp̄s ieſus. Ideo dicit̉ Matth̓. 11. de apl̓is. Abſcondiſtihec a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis. Vel inagnitione et̓ne generatiōis et incarnatiōis xp̄i Sap̄. 6.Cogitare ergo de illa ſenſus eſt cōſumatus. AuguſtinꝰBeatus qͥ te nouit: inferix qͥ te non nouit. Per cognitōꝫdei habet homo omnē plenitudinem Io. j7. Hec ē vitaeterna vt cognoſcant te ſoluꝫ veruꝫ deū ⁊c̄. Sed nunqͥdꝑ cognitione xp̄i implet̉ intellectus? Reſpondeo ſic. qꝛin eo ſunt oēs theſauri ⁊c. Deus hꝫ oīm rerū noticiā: ethec noticia comꝑat̉ theſauro. Sap̄. 7. Infinitus em̄ eſttheſaurus hominibus ⁊c. Theſaurus eſt diuitie congregate. ſed effuſe non dicunt̉ theſaurus: ſꝫ que in vno ſunt.Deus em̄ ſapientiam ſuā ſparſit ſuꝑ om̄ſa oꝑa ſua. Ecc̄.1. Et ſic non habet rationē theſauri: ſed ẜm ꝙ huiuſmodi rationes vniunt̉ in vno ſcꝫ in ſapientia diuina. ⁊ omnes hmōi theſauri ſūt in xp̄o. Sapīa em̄ ē cognitio diuinorum. Scientia vero eſt creaturaꝝ cognitio. Quicqͥdautē de deo poteſt ſciri ꝑtinens ad ſapientiā totum deusabundanter in ſe cognoſcit. Iteꝫ quicqͥd poteſt cognoſcide creaturis cognoſcit in ſe ſuꝑeminenter. Quicqͥd aūtin ſapientia dei eſt: eſt in verbo ſuo vno. qꝛ vno ſimpliciactu intellectus cognoſcit om̄ia. qꝛ in eo non eſt ſcientiain potentia nec in habitu. Et ideo in iſto verbo ſunt oēstheſauri ⁊c. Sed addit. Abſconditi. qꝛ ꝙ mihi aliquidabſcondit̉ contingit dupliciter. ſcꝫ vel ꝓpter debilitatēintellectus mei: vel ꝓpter vel amen oppoſitū. ſicut quisnon videt candelam. vel quia cecus eſt vel velata eſt.Ita in verbo dei ſunt om̄es theſauri ſapientie ⁊ ſcientieſed abſconditi nobis qui nō habemus limpidos oculosſed lippos Io. 12. Adhuc modicū lumē in vobis eſt. Etqꝛ eſt velatū duplici velamine ſcꝫ creature. qꝛ intellectꝰnoſter nunc ad illam cognitionē non poteſt niſi ꝑ ſimilitudinem creaturaꝝ Ro. 1. Inuiſibilia dei ꝑ ea que factaſunt intellecta conſpiciunt ⁊c. Iteꝫ velatū in carne. Io.1. Et verbū caro fctm̄ ē ⁊c. Et ſi aliqͥd videmꝰ de deo: nōtn̄ totum Eſa. 45. Uere tu es deus abſconditus ⁊c. Numeri. 20. Aperi eis theſaurū tuum. Ponamꝰ ꝙ aliquishabeat candelā velatā non q̄reret aliunde lumen niſi ꝙhabitū ab eo reueletur. ⁊ ideo nō oportet ſapientiāⁱ querere niſi in xp̄o. 1. corin. 1. Non exiſtimaui me aliquid ſcire niſi xp̄m ieſum ⁊c. Et. 1. Io. 3. Cum reuelabit̉ tunc ſimiles ei erimus ſcꝫ om̄ia ſciētes. ſicut qui haberet libruꝫvbi eſſet tota ſcientia non quereret niſi vt ſciret illum librum. ſic ⁊ nos non oportet amplius querere niſi xp̄m.¶ Deinde cum dicit. Hoc aūt dico ⁊c. Inſtruit ⁊ moneteos ꝯtra doctrinā corrūpentē. Seducebāt̉ aūt a qͥbuſdāph̓is ꝯtra fidē ⁊ ab hereticꝭ qͥ docebāt obẜuaātias legalium. Iō prīo inſtruit eos ꝯtra ph̓os. Scd̓o ꝯtra iudaiz ātes ibi. In qͦ et circūciſi ⁊c. In ſciētia vero mūdana duocontinent̉. qꝛ eſt quedā ſcientia loquendi. et quedā ſcientia rerum. ⁊ ideo dupliciter poſſunt decipere. Ideo primo munit eos contra ph̓os decipientes eos ꝑ ſcientiam