Explanatio ſancti Thome

gaudeo ⁊c. ꝓ vobis id eſt ꝓpter veſtram vtilitatem 2.corin .j. Siue tribulamur ꝓ veſtra exhortatione ⁊ ſalute ⁊cͣ. Et ꝓpter gaudium vite eterne quod inde expectoqd̓ eſt fructꝰ miniſterij eiꝰ. Iac j. Om̄e gaudiū exiſtimate frēs mei cum in tēptationes varias incideritis. ſcientes ⁊c. Phil̓. 2. Si emulor ſuꝑ ſacrificiū fidei vr̄e. gaudeo ⁊ cōgratulor ⁊c. Et etiā hoc fructu vt adimplea ⁊cͣ.Hec verba ẜm ſuꝑficiē malū poſſent habere intellectumſcꝫ ꝙ xp̄i paſſio non eſſet ſufficiens ad redemptionē. ſedaddite ſunt ad complendū paſſiones ſanctorū. Sed hoceſt hereticū: qꝛ ſanguis xp̄i eſt ſufficiens ad redemptionem etiaꝫ multoꝝ mundoꝝ. 1. Io. 2. Ipſe eſt ꝓpiciatioꝓ peccatis noſtris ⁊c. Sed intelligendū eſt ꝙ xp̄s et eccleſia eſt vna ꝑſona myſtica cuius caput eſt xp̄s. corpusom̄es iuſti. quilibet aūt iuſtus eſt quaſi membrū huiꝰ capitis .I. corin. 12. Et membra de membro. Deus autemordinauit in ſua p̄deſtinatione ꝙͣtum meritoruꝫ debereteſſe ꝑ totā eccleſiam tam in capite ꝙͣ in membris. ſicut etpredeſtinauit numerū electoꝝ. Et inter hec merita precipue ſunt paſſiones ſanctoꝝ. ſed xp̄i ſcꝫ capitis meritaſunt infinita. quilibet vero ſanctus exhibet aliqua merita ẜm mēſurā ſuā. Et ideo dicit: Adimpleo ea q̄ deſuntpaſſionū chriſti id eſt totius eccleſie cuius caput eſt xp̄s:adimpleo id eſt addo menſurā meam. Et hoc in carne ideſt ego ipſe patiens. Vel que ſunt id eſt deſunt in carnemea. Hoc em̄ deerat ꝙ ſicut xp̄s paſſus erat ī corꝑe ſuo.ita pateret̉ ī paulo mēbro ſuo ⁊ ſimil̓r in alijs. Et hoc ꝓcorꝑe qd̓ ē eccl̓ia q̄ erat redimēda ꝑ xp̄m. Eph̓. 5. Vt exhiberet ip̄e ſibi eccleſiā glorioſaꝫ n̄ hn̄tē maculā neqꝫ rugam ⁊cͣ. Sic etiam om̄es ſancti patiunt̉ ꝓpter eccleſiamque ex eorū exemplo roborat̉. Gloſa. Paſſiones adhucdeſunt eo ꝙ paritoria meritoꝝ eccleſie non eſt plena: necadimplebit̉ niſi cum ſeculum fuerit finitū. Paritoria aūteſt vas vel domꝰ vbi pariter multa inferunt̉. ¶ Deindecum dicit. Cuius ſum ⁊c. oſtendit dignitatem miniſterij tripliciter. Primo ex materia adoptionis. Secundoex fine ad quem ducit̉ ibi. Vt impleamini ⁊c. Tertio exvſu ibi. Quoniā vos cum ⁊c. Sed diceret aliqͥs. Eſt nemagnū hoc miniſteriū. Et reſpondet dicens. Ita eſt. qꝛtraditum eſt mihi ẜm diſpenſationē. Quod dupliciterpoteſt exponi: ſcꝫ actiue. ⁊ ſic eſt ſenſus id eſt vt diſpenſem vobis diuina fideliter tradens ea. ⁊ hec poteſtas data eſt mihi. Vel paſſiue. ⁊ tunc eſt ſenſus id eſt ẜm ꝙ mihi eſt diſpenſatū a deo Ephe. 4. Dedit quoſdā quideꝫapl̓os quoſdam ꝓphetas ⁊c. Act̉. 13. Segregate mihibarnabam et paulū in opus quo aſſumpſi eos ⁊cͣ. Eccequis eſt finis certe non pecunia nec gloria ꝓpria: ſed aliquod magnū ad quod accepi. qꝛ vt impleam ⁊c. Et pͥmooſtendit dignitate eius ad quod accepit. Secundo oſtēdit qd̓ eſt illud quod eſt xp̄s. Itē pͥmo cōmendat magninitudinē eius ex diffuſa predicatione ⁊ occultatiōe ⁊ exmanifeſtatiōe. Accipit̉ aūt ad conuerſionē gentiliū. Un̄vt adimpleā verbum non predicationis: ſed diſpenſationem eternam dei: id eſt vt mea predicatione impletumoſtendā verbū dei id ē dei diſpenſatōꝫ ⁊ p̄ordinationē ⁊ꝓmiſſionē de verbo dei incarnādo vel diſpenſationē deieternā qͣ diſpoſuit vt gentes ꝑ xp̄m cōuerterent̉ ad fideꝫveri dei. Et hoc oportebat impleri Numeri. 23. Dixit gͦet non faciet. locutus eſt ⁊ non implebit Eſa. 55. Verbūquod egrediet̉ de ore meo nō reuertet̉ ad me vacuū: ſedfaci et quecūqꝫ volui ⁊ ꝓſperabit̉ ⁊c. Sed hoc diſpoſuitimpleri ꝑ miniſteriuꝫ pauli. Unde dicit. Ut impleā hocmyſteriuū ſcꝫ inquantū eſt res abſcondita. qꝛ myſteriuꝫquod eſt abſconditū eſt hoc verbum Eſa. 24. Secretuꝫmeuꝫ mihi ⁊c. Quod abſconditū fuit a ſeculis id ē a pͥncipio ſeculoꝝ ⁊ om̄ibus generationibꝰ hominū qui hoc

ſcire non potuerūt Eph̓. 3. Que ſit diſpenſatio ſacramēti abſconditi a ſeculis in deo. Nam ⁊ ſi ph̓i antiqui quedam de xp̄i deitate videant̉ dixiſſe vel ꝓpria vel appropriata ſicut auguſtinꝰ inuenit in libris platōnis. In pͥncipio erat verbū ⁊c. tamē ꝙ verbum caro factū eſt nullꝰſcire potuit. Sꝫ dicis. None fuit ſcitū ꝑ ꝓphetas. Reſpondeo. dicendū eſt ꝙ ſic tamen inquantū ꝑtinebat adeuangelium. Uel non ita apperte ſicut apoſtoli ſciuerūt¶ Deinde cum dicit. Nunc aūt ⁊c. agit de manifeſtatione eius. ⁊ pͥmo oſtendit quibus manifeſtatū eſt. Secundo oſtendit quare manifeſtatū eſt eis ibi. Quibus voluit ⁊c. Dicit ergo. manifeſtatū eſt nunc ſcꝫ tempore gratie. 2. corin. 6. Ecce nunc tempus acceptabile: ecce nūcdies ſalutis ⁊c. Hec autē eſt ſcientia ſanctoruꝫ Sap̄. 10.Dedit illi ſcientiam ſanctorū ⁊c. Iob. 36. Annūciat deea amico ſuo ⁊c. Sed hoc non ꝓpter eorum merita. ſedꝓpter beneplacitū ſuum. Vnde dicit. Quibꝰ voluit deus ⁊c. Io. 15. Que audiui a patre meo nota feci vobis.⁊c. Et ſubdit. Non vos me elegiſtis: ſed ego elegi vos.⁊cͣ. Matth̓. 11. Ita placitum fuit ante te ⁊c. Notas facere diuitias glorie. qꝛ per iſta occulta deus apparet abundanter glorioſus. Nam olim notus in iudea deus. Sꝫꝑ hoc ſacramentū cōuerſionis gentillū gloria dei notificat̉ ꝑ totū mundū. Io. 17. Ego te clarificaui ⁊c. Et hocintelligentibus ſcꝫ quod completur in eis Ro. 5. Gloriamur in ſpe glorie filiorum dei. Et Ro. 11. O altitudo diuitiarum ſapientie ⁊ ſcientie dei ⁊c. Hoc verbum eſt qd̓eſt chriſtus id eſt quod ꝑ chriſtum adipiſcimur ſcꝫ ſpemglorie que olim videbat̉ ꝓmiſſa ſolū iudeis Act̉. 10. Mirabant̉ ꝙ ⁊ in nationes diffuſa eſt gratia ⁊c. Ro. 5. Iuſtificati ex fide pacem habeamꝰ ⁊cͣ. Et poſt. ⁊ gloriamurin ſpe glorie filiorum dei ⁊c. Eſa. 11. Radix ieſſe qui ſtatin ſignum populorū ⁊c. Sic ergo oſtendit̉ origo miniſterij ⁊ finis. ¶ Sꝫ ſubdit vſuꝫ eius cū dicit. Quē nos ⁊c.Et circa hoc tria facit. qꝛ pͥmo oſtēdit vſum eius. Secūdo fructum ibi. Vt exhibeamus ⁊c̄. Tertio auxilium ſibi impenſum ad conſequendū vſum ibi. In quo ⁊ laboro ⁊c. Uſus eius eſt nunciare chriſtum. Et ponit vſum ⁊modum vtendi. psͣ. Annunciate inter gentes ſtudia eiꝰ⁊c. I. Io. 1. Quod vidimus ⁊ audinimꝰ annūciamus vobis ⁊c̄. ¶ Modus ponit̉ ibi. Corripientes ⁊c. Quod eſtperfecta ānunciatio: quia om̄i homini non ſolum iudeis. Matth̓. vltimo. Docete omnes gentes ⁊c. Modusetiam eius eſt docere veritatem ⁊ refellere falſitatem. Etideo dicit. Corripientes omneꝫ errorem vel infideles invita. 2. Corin. 10. Arma militie noſtre nō ſunt carnaliaſed potentia dei ad deſtructionē munitionū. conſilia deſtruentes. ⁊c. ¶ Et docentes oēm hoīem in omni ſapientia ſcꝫ q̄ eſt cognitio dei Sap̄. 15. Noſce em̄ª te ꝯſumataiuſticia eſt: ⁊ ſcire iuſticiam ⁊ veritateꝫ tuam radix eſt immortalitatis ⁊c. Et. 1. Corin. 2. Sapientiā loquimur ⁊cͣ¶ Fructus autē hic eſt ꝙ homines ducunt̉ ad perfectū.Unde dicit. Vt exhibeamus omnē hominem ſcꝫ cuiuſcūqꝫ conditionis perfectum non in lege: ſed in chriſto.Matth̓. 5. Eſtote perfecti ⁊c̄. Sed nunquid quilibet tenetur ad perfectionem? Non. ſed intentio predicatorisad hoc debet eſſe. Eſt autē duplex perfectio charitatis.Una de neceſſitate precepti: ſcꝫ vt in corde nihil admittat contrarium deo. Matth̓. 22. Diliges dominū deumtuum ex toto corde tuo ⁊c. Alia de vtilitate cōſilij vt abſtineat etiam a licitis. ⁊ hec eſt perfectio ſuꝑerogationisSed ad hoc habuit auxilium a deo. Vnde dicit. In quolaboro ſcilicet certando cōtra infideles ⁊ peccatores. 2.Timo. 2º. Labora ſicut bonus miles chriſti ⁊c̄. Itemeiuſdem. 4. Bonum certamen certaui ⁊c. Et hoc ſcd̓moꝑationeꝫ eius .j. Corin. 15. Gr̄a dei mecū. Et hoc facit