Explanatio ſancti Thome

Ut impleamini ⁊c. Operationē virtutis ibi. Ut ambuletis ⁊c. Tolerantiā maloꝝ ibi. In omni patiētia. Triplicem vero cognitionē optat ſcꝫ agendoꝝ. Vnde dicit.Ut impleamini in agnitiōe ⁊c. id eſt vt plene cognoſcatis voluntatē dei. 1ͤ. theẜ. 4. Hec eſt volūtas dei ſanctificatio veſtra vt abſtineatis ⁊c. Ille ergo cognoſcit voluntatē dei qui in ſanctitate viuit. Qui ergo peccat noncognoſcit vol untatē dei. quia oīs peccans eſt ignoransRom̄. 12. Ut ꝓbetis que ſit volūtas dei ⁊c. Item cognitionē diuinoꝝ ibi. In omni ſapiētia que eſt cognitio diuinoꝝ ẜm auguſt. Sap. 1. Sentite de dn̄o in bonitate.Iteꝫ ſpiritualiū donoꝝ ibi. Et intellectu ſpiritali. id eſtnon haꝝ corporaliū rerū. 1ᵉ. corinth. 2. Nos autē nō ſpiritū huius mūdi accepimus. ſed ſpiritū qui ex deo eſt ⁊cͣ.Et aꝑte coniūguntur hec duo ſapiētia ⁊ intellectus. qꝛminor eſt ſapiētia ſi intellectu careat vt dicit Gregoriꝰ. ⁊inutilis eſt intellectus ſine ſapiētia. quia ſapientia iudicat ⁊ intellectus capit ⁊ nō valet caꝑe niſi iudicet. ⁊ ecōuerſo. Glo. dicit ꝙ primū ſumit̉ generaliter. Secundūpertinet ad actiuā vitā. Tertiū ad contemplatiuā. Necſufficit cognoſcere: quia ſciēti bonū ⁊ nō operanti peccatū eſt illi vt dicit̉ Iaco. 4. Unde oportet ꝙ aſſit virtuoſa operatio quā prīo tangit ibi. Vt ambuletis digne deoIndigne em̄ ambulat qui non viuit ſicut decet filiū dei.2ͤ. corinth. 6º. In oībus exhibeamus noſmetip̄os ſicutdei miniſtros in multa patiētia ⁊c̄. 1. theẜ. 4. Sicut prediximus ⁊ teſtificati ſumus. Secūdo tangit rectā intentionē ibi. Per om̄ia placentes. Sap. 4. Placēs deo factus eſt dilectus ⁊c. Tertio ſtudiū ꝓficiendi ibi. In omni opere bono ⁊c. Semper em̄ homo debet niti ad vlterius bonū. Eccl̓. 24. Flores mei fructus honoris ⁊ honeſtatis ⁊c. Rom̄. 6. Habetis fructū veſtrū in ſanctificationē ⁊c. Ad fructificationē ſequitur augmentū ſciētie.ideo dicit. Et creſcētes ⁊c. Ex hoc em̄ ꝙ aliquis ſtudetimplere mandata diſponit̉ ad cognitionē. p̄s. Super ſenes intellexi: quia mādata tua queſiui. Sap. 1. Non habitabit in corpore ſubdito peccatis ⁊c. Et dicit dei: nonmūdi. Sap. 10. Dedit illi ſcientiā ſanctoꝝ ⁊c. ¶ Deinde tangit tolerantiā malorū. quia ad virtutē non ſufficitſcire vel velle niſi īmobiliter operet̉ quod nō poteſt eſſeſine patiētia ⁊ maloꝝ tolerantia. Et ideo dicit. In omnivirtute cōfortati. Eccl̓. 44. Diuites in virtute pulchri.tudīs ſtudiū habentes Que virtus eſt a deo. Un̄ dicit.ẜm potentiā claritatis eius. Epheẜ. 6. Confortamini indn̄o. Sed addit claritatis eius. id eſt xp̄i qui eſt claritaſpatris. quia pergere ad peccatū eſt pergere ad tenebrasSap. 7. Uapor eſt em̄ virtutis dei ⁊ emanatio quedameſt claritatis oīpotentis dei ſincera. ¶ Deinde cū dicit.In oī patientia ⁊c. petit eis tolerātiaꝫ in aduerſis. Quidam enim deficiūt vel ꝓpter difficile aduerſorū. et ideoopor tet habere patientiā Luce. 21º. In patiētia veſtrapoſſidebitis anīas veſtras. Vel ꝓpter dilationē premijEt ideo dicit. Et longanimitate. Que facit ſuſtinere rēꝓmiſſam. Abac. 2. Si morā fecerit expecta eū ⁊c. Heb.6. Longanimiter ferēs adeptus eſt repromiſſionē Sedaliqui hec duo vitāt: ſed cū triſticia. Contra hoc dicit.Cum gaudio. Iaco. 3. Omne gaudiū exiſtimate fratrescū in varias temptatiōes incideritis ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Gratias agentes ⁊c. agit gratias ꝓ beneficijs exhibitis oībus fidelibus. Et hoc ꝓ beneficio gratie qd̓ primo ponit. Secūdo fructū gratie ibi. Qui eripuit ⁊c. Dicit ergo. Oramus ꝓ vobis agētes gratias deo ſcꝫ creāti. ⁊ patri. ſcꝫ adoptanti. qui dignos ⁊c. Dixerūt aliquiꝙ dona gratiarū dant̉ pro meritis. ⁊ ꝙ deus dat dignisgratiā non aūt indignis. ideo hoc excludit apl̓s. qꝛ quicquid habes dignitatis ⁊ gratie: hoc deꝰ fecit in te. ergo

⁊ effectus gratie. Et ideo dicit. Qui dignos nos fecit⁊cͣ. 2º. coꝝ. 3. Non ꝙ ſufficiētes ſimus cogitare aliquida nobis quaſi ex nobis ⁊c. In partem ſortis ſanctoꝝ ⁊c.Omnes homīes de mūdo ẜm naturā ſunt boni. Et ideoiuſtū eſt eos aliquā partē habere dei. Mali quidē partēhabent voluptates ⁊ temporalia. Sap. 2. Hec eſt parsnoſtra ⁊ hec ſors. Sancti vero habent ip̄m deū partem.Trenoꝝ. 3º. Pars mea dn̄s. p̄s. Dn̄s pars hereditatismee. Et ideo dicit. Qui dignos ⁊c. Et addit. Sortis.quia dupliciter aliqui diuidūt. Quādoqꝫ per electionēquādo vnus hanc: alius illā partē eligit. Aliquādo ſorte. Prouer. 18. Contradictiōes cōprimit ſors. Hec aūtpars cedit ſanctis nō per electionē ꝓpriā. Ioh. 15. Nonvos me elegiſtis ſed ego elegi vos ⁊c. Sed quia ip̄e deus elegit nos. Sors em̄ nihil aliud ē ꝙͣ cōmittere aliqͥddiuino iudicio. Sors autē triplex eſt. ſcꝫ cōſultoria. diuinatoria. ⁊ diuiſoria. Prima in temꝑalibus nō eſt mala. Secūda vana eſt ⁊ mala. Tertia in neceſſitatibꝰ aliquādo permittēda. ſed hec per ſe eſt poſſeſſio lumīs. 1ᵉ.tymoth. vlti. Lucem habitat inacceſſibilē. Iob. 36. Inmanibus abſcōdit lucē ⁊c. Sed ex hac parte ſeqt̉ effectꝰgratie. ſcꝫ tranſlatio de tenebris ad lucē. Et ideo primoponit tranſlationē. Scd̓o moduꝫ in quo hoīes ante gratiā ſunt ſerui peccati. Et peccatū eſt tenebra. ⁊ ideo ſuntin poteſtate tenebraꝝ ſiue demonū ſiue peccatoꝝ Ephe.vlti. Aduerſus rectores mūdi tenebrarū haꝝ ⁊c. Eſaie.49. Captiuitas a forri tollet̉ ⁊c. ¶ Trāſtulit vt eſſemꝰregū dei. Ioh. 19. Regnū meū non eſt de hoc mūdo ⁊c.Et hoc ſit qn̄ liberamur a peccato Apoc. 5. Ieciſti nosdeo nr̄o regnū ⁊c. vel ad litterā vt vitam eternā. Mat.3. ⁊. 4. ⁊. 10. Appropinquabit regnū celoꝝ. Et hoc eſtquod dicit. Regnū filij dilectiōis ſue. Dilectio vt dicitAuguſt. in glo. quādoqꝫ dicit̉ ſpūſſanctus qui eſt amorpatris ⁊ filij. Sed ſi dilectio ſic ſemꝑ teneret perſonaliter. tūc filius eſſet filius ſpūſſancti. ſed qn̄qꝫ dicit̉ eſſentialiter. vt dicit̉ in glo. Filij ergo dilectiōis ſue dicit̉ .i.filij ſui dilecti. vel filij eſſentie ſue. Sed nūquid hec eſtvera filius eſt filius eſſentie patris? Dicendū eſt ꝙ ſi genitiuꝰ deſignat habitudinē cauſe efficiētis eſt falſum. qꝛeſſentia nō generat nec generat̉. Si aūt deſignat formaꝫid eſt habens eſſentiā ſuā quaſi materialiter. ſicut dicit̉.Egregie forme .i. habens egregiā formā. ſic eſt vera Io.3. Pater diligit filiū ⁊ oīa dedit in manu eius ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. In quo habemus ⁊c. oſtendit modū trāſſętiōis. Homo em̄ exiſtens in peccato dupliciter tenebatſubditus ſcꝫ per ſeruitutē Io. 8. Qui facit pctm̄ ſeruuseſt peccati. Itē erat reus pene ⁊ auerſus a deo. Eſa. 59.Iniqͥtates veſtre diuiſerūt inter vos ⁊ deū veſtrū. ⁊ pct̄anoſtra abſconderūt faciē eius a nobis ne exaudiret. Hecduo remouet xp̄s qꝛ inquantū hō factus eſt ꝓ nobis ſacrificiū. ⁊ redemit nos in ſanguīe ſuo. Et ideo dicit. Inquo habemus redemptionē. iᵉ. coꝝ. 6. Empti eſtis p̄ciomagno ⁊c. Sed inquantū eſt deus habemus per eū peccatoꝝ remiſſionē: qꝛ reatus peccati ſolutus eſt per eum.Lectio quarta.Ui eſt ymago dei inuiſibilis primogenitus omnis creature: quoniā inipſo condita ſunt vniuerſa in celis:⁊ in terra viſibilia ⁊ inuiſibilia. Siue throni: ſiue dominatiōes: ſiue principatus: ſiueptātes. Oīa per ip̄m ⁊ in ip̄o creata ſunt: etipſe eſt ante omnes: ⁊ omnia in ipſo ꝯſtant.Poſtꝙͣ ſuperiꝰ cōmemorauit gr̄e bn̄ficia ſpēalia ⁊ vl̓ia