in epiſtolam ad Coloſſenſes I.

euangelice fidei veritatē. Secūdo actorē huius ſtatus.ihi. Qui eſt ymago ⁊c. Item prima in duas. qꝛ primoagit gratias ꝓ beneficijs ſpecialiter exhibitis coloſſenſibus. Secūdo ꝓ exhibitis generaliter eccleſie ibi. Gratias agentes ⁊c. Circa primū duo facit. qꝛ primo cōmendat gratiarūactionē deo pro iſtis. Secūdo oſtendit orationis materiā ibi. Audientes ⁊c. Iterū prima in duas.quia primo p̄mittit gratiarūactionē. Secūdo orationē.ihi. Orantes. Dicit ergo. Gratias agimꝰ deo actori gratiarū .ī. theẜ. vlti. In oībus gratias agite. Et hoc ſemꝑꝓ preteritis ⁊ futuris. Licet em̄ non cōtinue in actu poſſimus orare: tamē ſemper ex habitu charitatiſ debemusorare. i. theẜ. vlti. Sine intermiſſione orate ⁊c. Luce.18. Oportet ſemper orare. ¶ Deinde ponit̉ materia. etprimo gratiarūactionis. Scd̓o oratiōis ibi. Ideo ⁊ nos⁊cͣ. Circa primū primo cōmemorat bona eorū. Secūdoquomō fuerūt ea adepti ibi. Quā audiſtis ⁊c. Bonū noſtrū principaliter eſt in fide ſpe ⁊ charitate. Per fidē em̄habemꝰ noticiā dei. per ſpem eleuamur in ip̄m. ſed charitate vnimur ei. 1ͤ. coꝝ. 13. Nunc aūt manēt fides. ſpescharitas tria hec ⁊c̄. Et ideo de iſtis tribus gratias agitPrimo ꝙ fidem habēt. Non em̄ ipſe predicauerat eis.ſed quidā diſcipulus epaphras noīe. ⁊ poſtea archippꝰEt ideo dicit. Audientes fidē que eſt principiū ſpūalisvite. Abac. 2. Iuſtus meus ex fide. Heb. 11. Accedentēad deū oportet credere ⁊c. Sed hec fides ſine dilectiōeoperante eſt mortua. vt dicit̉ Iaco. 2. Et ideo oportet ꝙaſſit dilectio operās. Gal̓. vlti. In xp̄o ieſu neqꝫ circūciſio aliqͥd valet neqꝫ prepuciū ſed noua creatura. Et iō dicit. Et dilectionē quā habetis ⁊cͣ. Eſt aūt quedā dilectiocharitatis ⁊ quedā mūdana: ſed mūdana non ſe extenditad oē s. qꝛ dilectio ad illos eſt cū quibus eſt cōio: que eſtcauſa dilectiōis ⁊ hec cā in dilectiōe mundana nō ſe habet ad oēs: ſed tantū eſt cū cōſanguineis ⁊ mūdanis. ſeddilectio charitatis ſe extendit ad oēs. Et id eo dicit. Inoēs. Nam ⁊ ſi peccatores diligant̉ per charitatē hoc eſtvt ſint ſancti. 1. Io. 3. Nos ſcimus qm̄ tranſlati ſumusde mortē ad vitā qm̄ diligimus fratres. Itē dilectio mūdi habet fructū in hoc mūdo: ſed charitas in vitā eternā.Et ideo tertio ſubdit de ſpe dicēs. Propter ſpeꝫ que repoſita eſt .i. ꝓpter gloriā eternaꝫ que ideo dicit̉ ſpes. qꝛꝓ certo cuſtodit̉ Iob. 19º. Repoſita eſt hec ſpes mea inſinu meo. ¶ Deinde cū dicit. Quā ante audiſtis ⁊c. oſtēdit qūo adepti ſunt iſta. Et prīo cōmendat doctrinā euāgelicā. Scd̓o miniſteriū ibi. Sicut didiciſtis ⁊c. Itē primo cōmendat doctrinā a veritate Scd̓o ab eiꝰ dilatatione ibi. Qd̓ peruenit ⁊c̄. Tertio a ꝓfectu ibi. Et fructi ficat ⁊c. Dicit ergo. Quā audiſtis ſcꝫ ſpem vel rē ſperatam. Et hoc in verbo veritatis euangelij. Hec em̄ excedit oīa. 1ͤ. coꝝ. 2. Nec oculus vidit: nec auris audiuit:nec in cor homīs aſcendit ⁊c. Et ideo deus eaꝫ reuelat.Mat. 3. Penitentiā agite appropinquabit em̄ regnū celoꝝ ⁊c. Hec aūt eſt ſpes vera nō vana. ſicut qn̄ ꝓmittēseſt mendax qꝛ in verbo veritatis. Ioh. 17. Sermo tuusveritas eſt. ¶ Deinde cū dicit. Qd̓ peruenit. cōmendatur doctrina xp̄i a dilatatiōe. qꝛ nō ſolū ꝑuenit ad vos:ſed in vniuerſo mūdo. p̄s. In oēm terrā exiuit ſonus eorū ⁊c. Mat. 24. Oportet hoc euangeliū regni predicari in vniuerſo orbe. ⁊ tūc erit cōſūmatio. Sed qūo? Non.dum eſt ꝯſūmatio cū predicatū ſit in vniuerſo mūdo Reſpondeo. Aliqui dicūt ꝙ euangeliū xp̄i non eſt euangeliū regni. Sed hoc eſt falſum. qꝛ dn̄s dicit hoc euangelium regni. Sed dicendū eſt: ſcd̓m criſoſtomū ꝙ adhucviuentibus apl̓is euangeliū xp̄i eſt diuulgatū per totuꝫmundū ſaltē quantū ad famā qd̓ eſt valde miraculoſumꝙ in quadraginta annis ſic creuerit doctrina xp̄i. Et ſic

dicit in vniuerſo mūdo quantū ad famā ⁊ tunc erit cōſū-matio. id eſt deſtructio hieruſalē. Scd̓m augꝭ. autē hocnon eſt verū qꝛ adhuc tꝑe ſuo erant alique gentes in quibus nondū erat eccleſia. Et ideo ip̄e dicit hoc eſſe intelligenduꝫ qn̄ predicabit̉. Ita ꝙ quādo in oībus gentibuseccleſia erit fundata licet aliqui ſint credentes aliqui nōtūc erit finis. ⁊ hoc non tꝑe apl̓i: ſed circa finē mundi. etſic in vniuerſo mūdo loquit̉ apl̓us de futuro ſicut de preſenti ꝓpter certitudinē euentus. p̄s. In omnē terrā exiuit ſonus eoꝝ ⁊c. Poteſt tamē dici ꝙ ſcd̓m famā eſt diuulgatū per totū mundū ſed nō ẜm fundationē. ¶ Deinde cōmendat doctrinam xp̄i quantū ad fructū per bonaopera ibi. Et fructificat ⁊c. Eccl̓. 24. Flores mei fructꝰhonoris ⁊ honeſtatis ⁊c. Mat. 13º. Attulit fructū aliudcenteſimū. aliud ſexageſimū. aliud triceſimū ⁊c̄. Et creſcit ſcꝫ in multitudine credentiū Act. 2. Dn̄s autē augebat qui ſalui fierent quottidie in idip̄m. Et hoc magnepoteſtatis fuit. qꝛ ſicut in vobis: ita et in alijs. Audiſtispredicationē ⁊ cognouiſtis approbādo. ¶ Conſequētercōmendat miniſteriū tripliciter. Primo per cōparationē ad ſe. Secūdo per cōparationē ad ipſos. Tercio quātū ad vtroſqꝫ. Dicit ergo. Edocti eſtis per euangeliū ſicut ab epaphra didiciſtis cōſeruo. Apoc. vltimo. Conſeruus tuus ſum ⁊ fratrū tuoꝝ ⁊c. Qui eſt fidelis miniſter. ſcꝫ nō querens que ſua ſunt. 1ͤ. coꝝ. 4. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtros xp̄i ⁊ diſpēſatores miniſteriorū dei ⁊c. Qui fuit mediator inter apoſtolū et iſtos. vnde ſignificauit. id eſt manifeſtauit ⁊c.Lectio tertia.Deo et nos ex qua die audiuimus:non ceſſamus pro vobis orantes ⁊poſtulātes vt impleamini agnitione voluntatis eius in omni ſapiētia ⁊ intellectu ſpiritali: vt ambuletis digne deo peromnia placentes in omni opere bono fructificantes ⁊ creſcētes in ſcientia dei: in omni virtute confortati ſcd̓m potentiā claritatis eius in omni patientia ⁊ longanimitatecū gaudio gratias agentes deo ⁊ patri: quidignos nos fecit in parteꝫ ſortis ſanctoꝝ inlumine. Qui eripuit nos de poteſtate tenebraruꝫ ⁊ tranſtulit in regnū filij dilectionisſue: in quo habemus redemptionē ⁊ remiſſionem peccatorum.Supra poſuit materiā gratiarūactionis oſtendēs ꝓ quibus bonis gratias egit: hic oſtendit orationē oſtendensquid ꝓ eis petit. Et primo premittit ꝯditiones oratiōisSecūdo ſubdit bona petita ibi. Vt impleamī ⁊c̄. Oratio tres habet cōditiōes. Primo ꝙ ſit tempeſtiua. Vnde ſubdit. Ex qua die ⁊c. ſupple cepimus orare. Ier. 31.Exquo locutus ſuꝫ de eo. adhuc recordabor eius ⁊c. Secūdo ꝙ ſit cōtinua. ibi. Non ceſſamus ⁊c. 1. Regū. 12.Abſit aūt a me hoc peccatū in dn̄o vt ceſſem orare ꝓ vobis ⁊c̄. Ro. 1º. Sine intermiſſione memoriā veſtri facioſꝑ in or̄oibus meis ⁊c. Tertio multiplex ⁊ perfecta ibiOrātes ⁊ poſtulātes. Or̄o eſt aſcēſus mētis ī deū. Poſtulatio eſt reꝝ petitio. Or̄o dꝫ p̄cedere vt deuote petēsexaudiat̉ ſicut petentes premittūt perſuaſionē vt inclinent: ſed nos debemus p̄mittere deuotionē ⁊ meditationē dei ⁊ diuinoꝝ. non vt eū flectamus: ſed vt nos erigamus in eū. Tria aūt petit. ſcꝫ cognitionē veritatis. ibi.y

I iij