Explanatio ſancti Thome

ſcipulos ſuos. ⁊ prīo tymotheū. Scd̓o epaphroditū ibi.Reteſſariū autē ⁊c. Circa primū primo premittit miſſionē tymothei. Scd̓o cōmendat eū ibi. Neminē ⁊c̄. Tertio innuit tempus miſſionis ibi. Hunc igit̉ ⁊c. Dicit ergo. Spero ⁊c. Notandū eſt ꝙ apl̓us ſic habuit fiduciaꝫin deo ꝙ etiā minima attribuebat deo. 2ᵉ. coꝝ. 3. Nō ꝙſufficiētes ſimus cogitare aliqͥd a nobis quaſi ex nobis.ſed ſufficiētia noſtra ex deo eſt. Littera eſt plana. ¶ Deinde cōmendat eū ⁊ primo ex charitate ad eos. Scd̓o exdeuotiōe ad apl̓m ibi. Experimentū ⁊c. Et ſic facit bonꝰmediator. qꝛ illos diligit hūc venerat̉. Iteꝫ primo ponitcōmendationē. Scd̓o exponit. ibi. Omnes em̄ que ⁊c.Dicit ergo. Mitto ⁊c̓. Quia neminē ⁊c. ſcꝫ in profectūvr̄m. p̄s. Qui īhabitare facit vniꝰ moris in domo Quiſollicitus ſit. Ro. 12. Qui preeſt in ſollicitudine. Sincera affectiōe. qꝛ ſolū ꝓpter deū. 2ᵉ. coꝝ. 1. Ex ſinceritate ſicut ex deo corā deo in xp̄o loquimur. Ratio aūt quare. Neminē ⁊c. qꝛ oēs que ⁊c. i. nō que ad ſalutē ꝓximorū ⁊ ad honorē dei querūt. ſed que ad lucrū ⁊ gloriā querūt ⁊ que ſua ſunt. Sed nūquid lucas ⁊ epaphroditꝰ etalij qui erāt cū apl̓o querebāt que ſua ſunt? Reſpōdeo.Dicendū eſt ꝙ in ſocietate apl̓i plures erāt qui hoc querebāt qui ⁊ deſeruerūt eū. 2. tymoth. 4. Demas em̄ medereliquit diligēs ſeculū ⁊ abijt theſſalonicā. creſcēs ingalatiā. tytus in dalmaciā. lucas eſt mecuꝫ ſolus. Sedcōſuetudo eſt ꝙ aliqn̄ ſcriptura loquit̉ de nōnullis ſicutde oībus. Iere. 6. A minori quippe vſqꝫ ad maiorē oēsauaricie ſtudent. ⁊ a ꝓpheta vſqꝫ ad ſacerdotē cūcti faciūt dolū ⁊c. Et ideo eſt diſtributio accomoda ¶ Et qūoſe habet ad me qꝛ per experimentū ⁊c. Quaſi eſſet ſpēalis filius. 1. coꝝ. 4. Ideo miſi ad vos tymotheū qui eſtfilius meus chariſſimus ⁊ fidelis in dn̄o ⁊c̄. Hunc ergoſic ſollicitū pro vobis ſic mihi carū ſpero ⁊c. Sed quarenō ſtatim? Eſt ſciendū ꝙ aliter eſt de xp̄o ⁊ de alijs ſanctis. In xp̄o em̄ eſt plenitudo gratiaꝝ. vnde habuit ſemper noticiā oīm. nō ſic alij ſancti. Unde apl̓us preuidebat aliqua de futuris circa ſe: aliqͣ ignorabat. Et ſic nonreuelatū erat ſibi an deberet liberari de vinculis. ⁊ ideodicit. Mox ⁊c. qꝛ ſi det̉ facultas perſonaliter veniā. Etideo cōfido ⁊c. Sed liberatꝰ a vinculis nō fuit p̄s. Qm̄tu illuminas lucernā meā dn̄e: deus meus illumīa tenebras meas. Semꝑ em̄ aliquid tenebroſuꝫ eſt in ſanctis.¶ Deinde cū dicit. Neceſſariū ⁊c. ꝓponit in exemplumaliū ſuuꝫ diſcipulū. ſcꝫ epaphroditu. Et primo deſcribitip̄m. Scd̓o oſtendit qūo ſuſcipiat̉. ibi. Excipite ⁊c̄. Circa primū duo facit. qꝛ primo cōmendat eū. Scd̓o oſtendit cauſam miſſionis ibi. Quoniā quidē ⁊c. Tercio eaꝫexponit ibi. Naꝫ ⁊ infirmatus eſt ⁊c. Dicit ergo. Neceſſariū ⁊c. Nominat aūt eum fratrē ꝓpter fidē. Mat. 23.Omnes vos fratres eſtis ⁊c̄. Cooperatorē ſcꝫ in laborepredicatiōis. Prouer. 18. Frater qui iuuat a fratre quaſi ciuitas fortis ⁊c. Et cōmilitonē ⁊c. qꝛ ſimul paſſit ribulationē. 2. tymoth. 2. Labora ſicut bonus miles xp̄i ieſu ⁊c. Apoſtolū .i. doctorē. Hic fuit epūs philippenſiū⁊ miſſus ab eis vt ſeruiret apl̓o. ⁊ ideo dicit. Miniſtruꝫneceſſitatis mee. Infra. 4ꝰ. Repletus ſum acceptis abepaphrodito quē miſiſtis in odorē ſuauitatis hoſtiā acceptā placentē deo ⁊c. Sed quare? ad ſatiſfaciendū deſiderio quo deſiderio ſperabat videre vos. Ro. 1. Deſidero em̄ vos ⁊c. Item ad ſubueniendū ſue triſticie: qꝛ triſtis erat de veſtra triſticia qui audiuiſtis eū infirmari Etexponit cām que eſt infirmitas ſua vſqꝫ ad mortē ẜm iudiciū medicoꝝ. nō aūt ẜm ꝓuidentiā diuinā. ſed ad honorē dei. Ioh. 1I. Infirmitas hec nō eſt ad mortē: ſed ꝓgloria dei ⁊c. ſed deus miſertus eſt eius. p̄s. Miſereremei deus qm̄ in firmus ſum ⁊c. Et nō ſolū ⁊c. qꝛ triſticiātemporalē ⁊ naturalē habui de afflictiōibus ſuis ſicut ⁊

xp̄s. ¶ Conſequēter cōcludit miſſionē ⁊ patet littera. etoſtendit qūo recipiat̉. ⁊ ſcd̓o huius cāꝫ. Recipiēdus eſthonorifice in dn̄o cuius eſt miniſter. Gal̓. 4º. Sicut angelū dei excepiſtis me ſicut xp̄m ieſuꝫ. i. thymo. 5. Quibene preſunt pb̓ri duplici honore digni habeant̉ maxīequi laborāt in verbo ⁊ doctrīa ⁊cͣ. Et hoc ꝓpter ⁊c̄. i. ꝓpter deū ⁊ ſalutē fideliū vſqꝫ ad mortē Ioh. 15. Maiorēcharitatē nemo habet vt aīam ſuā ponat quis ꝓ amicisſuis ⁊c. ¶ Tradēs. Io. 19. Uonus paſtor animā ſuā ponit ꝓ ouibus ſuis ⁊c. Et hoc vt impleret quod vos perſonaliter non potuiſtis circa meū obſequiū.Capitulum tertium.Ecetero fratres mei gaudete indomino. eadē vobis ſcribere midhi quideꝫ non pigrum vobis autem neceſſariū. Uidete canes: videte malos operarios. videte conciſionemNos eniꝫ ſumus circumciſio qui ſpiritu ſeruimus deo ⁊ gloriamur in xp̄o ieſu ⁊ non incarne fiduciam habentes: quanqͣꝫ ⁊ ego habeo cōfidentiam in carne. Si quis alius videtur confidere in carne ego magis circūciſus octauo die ex genere iſrael: de tribu beniamin. hebreus ex hebreis. ſcd̓m legē phariſeus. ſcd̓m emulationem perſequēs eccleſiam dei ſcd̓m iuſticiam que in lege eſt conuerſatus ſine querela. Sed que mihi fuerūt lucra: hec arbitratus ſum propter xp̄mdetrimenta Uerumtamen exiſtimo omniadetrimētum eſſe propter eminentem ſcientiam ieſu xp̄i domini mei propter queꝫ omnia detrimentum feci ⁊ arbitror vt ſtercoravt xp̄m lucrifaciā vt ⁊ inueniar in illo.Propoſuit exempla que ſequi deberēt: hic oſtendit quorū exempla debēt vitare. Et circa hoc tria facit. qꝛ prīopremittit quos vitare debēt. Scd̓o exemplū vitandi perꝯuerſationē ſanctoꝝ ibi. Vos em̄ ⁊c. Tercio inducit advitandū eos quos illi reputabāt imitabiles ibi. Imitatores mei ⁊c. Iteꝝ prima pars diuidit̉ in tres particulas.qꝛ primo premittit fineꝫ huius doctrine. Scd̓o ſcribendi neceſſitatē ibi. Eadem vobis ⁊c̄. Tercio neceſſitatisrationē ibi. Uidete ⁊c. Intentio āmonitiōis eſt remouere fideles gētes a legalibꝰ ad que quidaꝫ eos inducebātEt ideo dicit. O fratres. ſcꝫ per fidē. decetero .i. poſtꝙͣvos monui vt. sͣ. Gaudete in dn̄o tm̄ non in legalibꝰ obſeruātijs. Abac. 3. Ego aūt in dn̄o gaudebo ⁊ exultaboin deo ieſu meo ⁊c. Et hoc qꝛ eadē que dixi in pn̄tia noneſt mihi pigrū vobis ſcribere in abſentia. Verba em̄ defacili tranſeūt ſed ſcripta manēt. Ecc. 38. Sapientia ſcribe in tꝑe vacuitatꝭ ⁊c. Iude. I. Oēm ſollicitudine faciēsſcribēdi vobis de cōi veſtra ſalute neceſſe habui ſcribere vobis ⁊c. Ro. 15. Audactus ſcripſi vobis fres ex ꝑtetanꝙͣ in memoriā vos reducēs ⁊c̄. Et cā hꝰ neceſſitatiseſt qꝛ inſtāt ſeductores ⁊ ideo oportet inſtātius veritateſcribere. Un̄ dicit. Uidete .i. obẜuate ⁊c. Et tria de hisdicit. ſcꝫ ſeuiciā cordis irrationabilē. Un̄ dicit. Canes.Glo. Natura canis eſt vt ſtatim ex ira latret: nō ex ratione ſed ex cōſuetudine. Sic ⁊ illi. Eſa. 56. Canes impu.dentiſſimi neſcierūt ſaturitatē. ipſi paſtores neſciueruntintelligentiā ⁊c. Apoc. vlti. Foris canes ⁊c. Scd̓o per-