in epiſtolam ad Philippenſes I.

nontantū conſideratiuus ſed etiam diſcretiuus inter bonum ⁊ malum ⁊ inter bonū ⁊ melius. Unde ſubdit. Ut⁊cͣ. ¶ Nota ꝙ charitas ꝑficit ſenſum vt ꝓbet bona: ſedꝑfecta chritas vt ꝓbet meliora .1. Corin. 12. Emulamini meliora cariſmata. et infra ca. 14. Sectamini charitatem ⁊c. Et ideo dicit. potiora. ¶ Tertio ꝙͣtum ad effectum. Et pͥmo ponit īmunitatem a malo. Secundo perfectioneꝫ in bono. Primū in hoc qd̓ dicit. Et ſitis ſinceres. Eſt em̄ duplex peccatum vitandū. ſcꝫ interioris corruptionis qua homo corrumpit̉ in ſe. ⁊ hoc excludit̉ perſinceritatē. 1. Corin. 5. In azimis ſinceritatis ⁊c. Aliudeſt in ꝓximo ſcꝫ offenſa. Et ideo dicit. Sine offenſa. x.Corin. 4. Sine offenſione eſtote iudeis ⁊ gentibꝰ et eccleſie dei ſicut ⁊ ego ⁊c. Et. 2. Corin. 6. Nemini dantesvllam offenſionē ⁊c. In diem chriſti ieſu id eſt ſemꝑ xp̄oet Matth̓. 24. Qui ꝑſeueraū erit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit. Quantū ad gratiam dicit. Repleti fructu iuſticie vt oꝑa iuſticie quidā fructꝰ ſint. Ro. 6. Habetis fructum veſtrum in ſancificatione ⁊c. Uel fructu iuſticie ideſt p̄mio iuſticie ſcꝫ corona. 2. Ti. 4. In reliquo repoſita eſt mihi corona iuſticie ⁊c. Sap̄. 4. Bonorū em̄ laborum glorioſus ē fructus ⁊c. Et hoc habet̉ ꝑ xp̄m qꝛ omnia que facimus ſunt bona ꝑ ipſum. Io. 15. Sine me nihil poteſtis facere ⁊c. Et hec faciēda ſunt hoc fine ſcꝫ inlaudem dei. qꝛ ex operibus ſanctorū deus clarificat̉ vn̄alij ꝓrumpunt in laudem dei. psͣ. Laudate dn̄m in ſanctis eius ⁊c. Iere. 33. Erit mihi in nomen ⁊ in gaudiū etin laudem ⁊ in exultationē cunctis gentibꝰ terre que audierint omnia bona. ⁊c. ¶ Deinde cum dicit. Scire aūt⁊cͣ. admonet ad futura. Et pͥmo ponit exempla exequenda ⁊ vitanda. Secundo concludit moralem monitioneꝫin quarto capitulo ibi. Itaqꝫ fratres mei chariſſimi ⁊cͣ.Circa primū duo facit. qꝛ primo oſtendit que ſunt imitāda. Secūdo que ſunt vitanda tertio capº. ibi. Decetero⁊cͣ. Item pͥma diuidit̉ in duas. qꝛ pͥmo inducit ſe eis imit̓andū. Secundo alios: ſecūdo cap. ibi. Si qua ergo ⁊cͣ.Item pͥma in tres. qꝛ pͥmo ponit in exemplū ꝓfectuꝫ ſuum. Secundo gaudium qd̓ habet ex ꝓfectu ibi. Quidem̄ ⁊c. Tertio fructum ex ꝓfectu ſuo ibi. Scio enim ⁊c̄.Itē pͥma in duas. Prīo p̄mittit ꝓfectū. Secūdo modūibi. Ita vt vincula mea ⁊c. Dicit ergo. Monui vos ad ꝓfectum et vt formā habeatis ꝓfectum meū ſcire vos volo et que circa me ſunt exterius. qꝛ tribulationes et ſi exterius eſſent non īmutabant interius: ſed magis ad profectum venerunt. qꝛ ex eis fides predicata magis ꝓfecit.2. Corin. 1. Siue tribulamur ꝓ veſtra exhortatione ⁊ ſalute. ſiue conſolamur ꝓ veſtra conſolatione ⁊c. Et oſtendit ꝓfectū Prīmo quantū ad ſe. Secundo ꝙͣtum ad alios ibi. Vt plures ⁊c. Quantū ad ſe quidē manifeſtū fuerat ꝙ talia ꝓ xp̄o pateret̉ conſtanter: ita vt vincula qd̓ ēglorioſum ꝓ chriſto. 1. Pe. 4. Nemo veſtrum patiaturquaſi homicida aut fur aut alienoꝝ appetitor: ſi auteꝫ vtchriſtianus non erubeſcat ⁊cͣ. In omni pretorio ſicut incuria cęſaris ⁊c. Ex parte vero alioruꝫ fides creſcebat incōmuni. Un̄ dicit. Vt plures ⁊c. 1. Machab̓. 6. De elephantibus. Ecc̄. 10. Scd̓m iudiceꝫ populi ſic ⁊ miniſtrieius ⁊c. ꝓuer. 22. Iuſtus quaſi leo confidens abſqꝫ terrore erit ⁊c. Ex parte tn̄ aliorum eſt diuerſitas: qꝛ quidābene loquebant̉: quidā male. ⁊ qui bene: quidā ex generali charitate: et quidā ex ſpeciali amore ad apl̓um. Etqͥ male quidā ex generali malicia: quidā ex ſpeciali odioad apl̓um. Sed vt mihi videt̉ apoſtolus duplicem oſtendit cauſam ꝓpter quā quidam p̄dicabant: Primo ꝓpt̓inuidiam. Et ideo apoſtolꝰ eorum prauā intentionē oſtēdit dicens: Quidā quideꝫ ⁊ ꝓpter inuidiam ⁊cͣ. Iac. 3.Abi zelus ⁊ contentio ibi inconſtantia et om̄e opus pra-

uum .j. Corin. 3. Cum ſit inter vos zelus ⁊ cōtentio nōne carnales eſtis ⁊c. Secundo ꝓpter amorem chriſti eteuangelij. Unde dicit. Quidā ꝓpter bonā ⁊cͣ. psͣ. Benigne fac in bona voluntate ⁊c̄. Sed apl̓us addit dicēsQuidam vero ex charitate ſcꝫ que facit bonaꝫ voluntatem ⁊c. quia vt ſupplerent defectum mei docentis predicauerunt. ¶ Deinde apl̓us exponit qd̓ dixerat dicens ꝙquidā non ẜm ſanam intentionem: ſed ex contentione.Corrupta eorum contentio dupliciter patuit. Uno modo vt publice predicando turbationē facerent in populogentili contra apoſtolum ſupra illam quaꝫ habuit. Aliomodo quia credebant ꝙ paulus audiens eos vſurpareofficium ſibi cōmiſſum turbaretur. ⁊ ex hoc adderet̉ afflictio afflicto.Lectio ſecunda.Uid em̄? Dum omni modo ſiue ꝑoccaſionē ſiue ꝑ veritateꝫ chriſtusqannūciet̉. ⁊ in hoc gaudeo: ſed etgaudebo. Scio em̄ quia hoc mihi ꝓuenietad ſalutem. ꝑ veſtram orationem ⁊ ſubminiſtrationē ſpiritus ieſu chriſti ẜm expectationem ⁊ ſpem meaꝫ qꝛ in nullo confundar:ſed in omni fiducia ſicut ſemper ⁊ nunc magnificabit̉ chriſtus in corpore meo ſiue ꝑ vitam ſiue per mortē. Mihi enim viuere chriſtus eſt ⁊ mori lucrum. Ꝙ ſi viuere in carne: hic mihi fructus operis eſt ⁊ quid eligāignoro. coartor autē e duobus deſideriumhabens diſſolui et eſſe cum chriſto. multomagis melius ꝑmanere autē in carne neceſſarium ꝓpter vos.Supra apapoſtolus deſcripſit profectū ex ipſo ſubſecutum: hic agit de gaudio concepto ex hoc ꝓfectu. Et ponitur pͥmo materia gaudij. Secundo ipſum gaudiū ibiEt in hoc gaudeo ⁊c. Contingit autē quandoqꝫ ꝙ aliqd̓gaudium ꝓuenit ex bona cauſa. et hoc directe et per ſe ⁊qn̄qꝫ ex mala cauſa. ⁊ hoc indirecte et ꝑ accidēs. Qn̄ eīeſt ex bona cauſa gaudēdū eſt de effectu et de cauſa ſicutde elemoſyna facta ꝓpter deum. Sꝫ qn̄ eſt ex cauſa mala tunc eſt gaudendū de effectu: ſed de cauſa non. Et ſicde redemptione ꝑ xp̄m que fuit ex ſcelere iude et iudeorum. Ita contingit in eccleſia vbi ꝓuenit vtilitas: qn̄qꝫꝑ bonos predicatores qͦ ad bonam intentionē. qn̄qꝫ permalos quo ad malā. ⁊ de vtroqꝫ gaudendū ē ſicut dictūeſt. Et ideo dicit. Quid em̄ ⁊c. Per occaſionēⁱ annūciatxp̄m qui non intendit hoc principaliter. ſed ꝓpter aliudputa lucrū vel gloriā ꝓuer. 18. Occaſiones querit qͥ recedere vult ab amico. Per veritatē autē qn̄ ex recta intentione Eſa. 36. Obſecro dn̄e memento queſo quō ambulauerim coram te in veritate ⁊ corde perfecto ⁊c̄. Sedhoc fit vtroqꝫ modo ad vtilitatem eccleſie. ideo dicit. Sixp̄s annūciet̉ ⁊c. qꝛ ſi aliud annūciaret ꝙͣ xp̄m tunc multum intereſſet qd̓ ſit qn̄ falſa doctrina docet̉. Augu. Paſtor qͥ ꝓpter veritatem ānuuciat eſt amādus. mercenarius qͥ ꝓpter lucrū eſt tolerandus: qui falſa expellendus.¶ Deinde ponit gaudiū conſequens dicens. In hoc ſcꝫꝙ vincula mea manifeſta ſunt ꝓpter xp̄m et ꝙ xp̄s annūciatur gaudeo in preſenti. Io. 14. Si diligeretis megauderetis vtiqꝫ ⁊c. Et gaudebo in futurū Eſa. 51. Gaudium et leticiam obtinebunt ⁊c. ¶ Deinde cum dicit.