in epiſtolam ad Epheſios V.

eccleſie: ſuo mō ita vir eſt caput mulieris.; nō debet ergomulier inobediens eſſe viro. ſed vt eccleſia ſubiecta eſtxp̄o. p̄s. Nonne deo ſubiecta erit anīa mea ⁊c. Ita ⁊ mulieres viris ſuis. Geneẜ. 3º. Sub viri poteſtate eris. Ethoc in oībus ſcꝫ que non ſunt cōtra deū. quia dicit̉ Act.5. Obedire oportet deo magis ꝙͣ hominibus. ¶ Deinde cū dicit. Uiri diligite vxores veſtras ⁊c. monet virosad dilectionē vxoꝝ. Et primo facit hoc. Scd̓o aſſignatrationē huius ibi. Sicut xp̄us ⁊c. Dicit ergo. Viri diligite vxores veſtras. quia certe ex amore quem habet virad vxorē magis caſte viuit et pacifice vterqꝫ ſe habet. ſiautē vir aliā diligit ꝙͣ ſuam: ſe ⁊ ſuā diſcrimini exponit.Col̓. 3ª. Uiri diligite vxores veſtras ⁊ nolite amari eſſead illas. Tangit autē rationē huius triplicē. Primā ſumit ex exemplo xp̄i cum dicit. Sicut ⁊ xp̄us ⁊c. Secundam ex parte viri ibi. Qui ſuā vxorem diligit ⁊c. Tertiā ex ꝑte mādati diuini ibi. Propter hoc relinquet ⁊cͣ.Circa primū tria facit. Primo ꝓponit exemplū dilectionis xp̄i. Secūdo ſignū ibi. Et tradidit ⁊c. Tercio cōcludit intentū ibi. Ita ⁊ viri ⁊c. Dicit ergo. Sicut et xp̄usdilexit eccleſiā. ſupra eodē. Eſtote imitatores dei ſicut filij cariſſimi ⁊c. Signū auteꝫ dilectiōis xp̄i ad eccleſiamoſtendit̉ quia tradidit ſemetip̄m pro ea. Gal̓. 2. Dilexitme ⁊ tradidit ſemetip̄m pro ne ⁊c. Eſa. 53. Tradidit inmortē animā ſuam ⁊c̄. Sed ad quid vt ſanctificaret eaꝫ?Heb. vlti. Ieſus vt ſanctificaret per ſuū ſanguinē populum ⁊cͣ. Ioh. 17. Sanctifica eos in veritate. Iſte eſt effectus mortis. Effectus autē ſanctificatiōis eſt mundatioeius a maculis peccatoꝝ. Ideo ſubdit dicens: Mūdanseam lauacro aque. qd̓ quidē lauacrū hꝫ virtutē a paſſione xp̄i. Rom̄. 6. Quicūqꝫ baptizati ſumꝰ in xp̄o ieſu. inmorte ip̄ius baptizati ſumus. cōſepulti em̄ ſumus cumillo in mortē per baptiſmū. Ezechiel̓. 36. Effundā ſupervos aquā mundā ⁊c. Zach. 13. Erit fons patens domuidauid ⁊cͣ. Et hoc in verbo vite. Qd̓ adueniēs aq̄ dat eivirtutē abſoluendi. Math. vlti. Euntes ergo docete omnes gētes baptizātes eos in noīe patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti. Finis autē ſanctificatiōs eſt puritas eccleſie. Iōdicit. Vt exhiberet ſibi glorioſam eccleſiā ⁊c̄. Quaſi dicat apoſtolus indecēs eſt ꝙ īmaculatus ſponſus ſponſāduceret maculatā. Et ideo ſibi exhibet eam īmaculataꝫ:hic per gratiā ſed in futuro per gloriā. Vnde dicit. Glorioſam ſcꝫ per claritatē anime ⁊ corporis. Phil̓. 3º. Reformabit corpus hūilitatis noſtre ⁊c. Et ideo addit. Nōhabentē maculam. p̄s. Ambulans in via īmaculata ⁊c.p̄s. Beati īmaculati in via ⁊c. Neqꝫ rugā. id eſt ſine defectu paſſibilitatis. quia vt dicit Apoc. 7. Non eſurientneqꝫ ſitient amplius. Aut aliquid hmōi. Sed vt ſit ſancta per cōfirmationē gratie ⁊ īmaculata ab omni immūditia. Et hec omnia intelligi poſſunt de exhibitiōe queerit in futuro per gloriā. Si autē de exhibitiōe per fideꝫtūc diceret̉ vt exhiberet ſibi ſcꝫ per fidem eccleſiā glorioſam. quia gloria magna eſt ſequi dominū vt dicit̉ Eccl̓.23. Non habentē maculā ſcꝫ criminis mortalis. Maculata es in iniquitate tua. Iere. 2º. Neqꝫ rugā. id eſt duplicitatē intentionis quam nō habent qui recte coniūctiſunt xp̄o ⁊ eccleſie. Iob. 16. Ruge mee teſtimoniū dicūtcontra me ⁊c. Sed magis ſanctā per intentionē ⁊ immaculatā per omnimodā puritatē. Et hoc tercio concluditintentuꝫ dicens: Ita ⁊ viri debent diligere vxores ſuasvt corpora ſua.Lectio nona.Ui ſuam vxorem diligit ſeip̄m diligit. Nemo enim vnqͣꝫ carnem ſuāVodio habuit ſed nutrit ⁊ fouet eam

ſicut ⁊ xp̄s eccleſiam. quia membra ſumuscorꝑis eius de carne eius ⁊ de oſſibus eiusSupra induxit viros ad dilectionē vxorum ex parte xp̄ivel exemplo dilectiōis quam habet xp̄s ad eccleſiā: hicoſtendit idem ex parte ip̄iuſmet viri. Et facit duo. PPrimo ponit rationē. Secūdo confirmat eam per exemplū.ibi. Sicut ⁊ xp̄us ⁊c. Ratio eſt talis. Uir ⁊ mulier ſuntquoddāmodo vnū. vnde ſicut caro ſubdit̉ anime ita mulier viro. ſed nullus vnꝙͣ habuit carnē ſuam odio. ergonec vxorē. Dicit ergo. Qui ſuā vxorē diligit ſeip̄m diligit. Math̓. 19. Itaqꝫ nō ſunt duo ſed vna caro. Et ideoſicut peccaret contra naturā qui ſeip̄m odio haberet: itaqui vxorē. Eccl̓. 25º. In tribus beneplacitū eſt ſpirituimeo que ſunt ꝓbata corā deo ⁊ hominibus. cōcordia fratrum. amor proximoꝝ. ⁊ vir ⁊ mulier bene ſibi ꝯſentientes. Ꝙ autē ſic debeant diligere probat dicens: Quianemo carnē ſuam vnꝙͣ odio habuit. qd̓ patet per effectūquia ꝓbatio dilectiōis exhibitio eſt operis. Nam id qd̓pro viribus cōſeruamus diligimus. ſed quilibet nutrit⁊ fouet carnē ſuam propter conſeruationē. 1ͤ. tymoth.vlti. Habentes autē alimēta ⁊ quibus tegamur ⁊cͣ. Sedcontra. Luce. 14. Qui nō odit vxorem ⁊cͣ. nō poteſt meus eſſe diſcipulus. Reſpondeo. Dicendū eſt ꝙ vt apoſtolus dicit: ſic homo vxorē debet diligere ſicut ſe. ſe autem debet homo diligere infra deū. ſic ergo vxorē debetdiligere ſcꝫ infra deuꝫ. Dicit autē qui non odit vxoremnō quia precipiat eam odire quod eſſet peccatū mortaleprecipere: ſed precipit eam ita vt ſe diligere. nūc aūt minor dilectio eſt quaſi quoddā odiū reſpectu eius quod ſūme ⁊ plus diligit. ſcꝫ reſpectu dei. ita nemo carnem ſuāodit ⁊c. Sed cōtra. Qui diligit aliquē non vult nec appetit ab eo ſeparari. ſed ſancti volunt a carne ſeparari.Rom̄. 7. Infelix ego homo quis me liberabit de corpore mortis huius? Phil̓. 1. Deſideriū habēs diſſolui ⁊c.Preterea nullus affligit quod diligit: ſed ſancti affligūtcarnē ſuam in hoc mūdo. 5ͤ. corinth. 9. Caſtigo corpusmeū ⁊c. Preterea quidā occidunt ſe ſicut auditū eſt frequēter. Item de iuda. Reſpondeo. Caro poteſt cōſiderari in ſe ⁊ ſic nō habet̉ odio: ſed naturaliter quilibet appetit eam eſſe ⁊ fouet eam vt ſit. Vel poteſt eōſiderari caro inquantū eſt alicuiꝰ impeditiua quod volumus. ⁊ ſicodio quoddāmodo habet per accidens. Nam omne qd̓volumus aut eſt bonū aūt malum. ſi bonū vel eſt vt finisvltimus ſcꝫ vita eterna: a qua impedimur per carnē. 2ᵉ.corinth. 5. Quādiu ſumꝰ in hoc corpore peregrinamura domino. Et quia naturaliter appetimus finē noſtrū etbene eſſe nec hoc poſſumus quādiu in hac carne ſumusideo vellemus eā abijcere. non ſicut malū odio hītū: ſedſicut bonū minus dilectū impediens maius bonū. Et ſicexponende ſunt auctoritates ſupra inducte. Infelix ⁊cͣ.Item deſideriū habens ⁊c. vel conſimiles. Vel illud qd̓volumus eſt bonū non vt finis ſed diſponens ad finem ſicut ſunt habitus virtutū. hoc autem bonuꝫ impedit percarnis laſciuiā. Et ideo ſancti affligūt ⁊ macerant carnēſuam vt ſubdat̉ ſpiritui ad repreſſionē concupiſcentiarūquia caro ꝯcupiſcit impediens acquiſitionē virtutū nosdiſponentiū ad bonū vltimū. Et ideo qui ſic affligit carnem ſuam vt ſubdat̉ ſpiritui non odit eam ſed procuratbonū eius quia bonū eius eſt ꝙ ſubijciat̉ ſpiritui. ſicutbonū hominis eſt ꝙ ſubijciat̉ deo. p̄s. Mihi autē adherere deo bonū eſt. Et ſic intelligit̉. Cāſtigo corpus meū⁊c. ⁊ ꝯſimiles. vnde hoc nō oportebat fieri in ſtatu innocētie quādiu homo ſubditus fuit deo ⁊ caro totaliter ſubdita fuit ſpiritui. in qua quidē mutua ſubiectōe conſiſtebat bonū originalis iuſticie. Sed aliquando illud quodvolumus eſt maluꝫ. ⁊ ideo ſicut boni carnē affligunt vel

G iij