Explanatio ſancti Thome
loqui ⁊c. Et ideo qui eos loquētes audiebāt credebanteos ebrios. Sed nunquid habemus ſpiritūſanctū in noſtra poteſtate? Reſpondeo ⁊ dico ꝙ habere ſpiritū ſanctū eſt dupliciter vel receptiue ⁊ ſic nō eſt in noſtra poteſtate eū recipere ſed ex dono dei eum recipimus. Ro. 5Caritas dei diffuſa eſt in cordibus noſtris ⁊c. Uel etiaꝫdiſpoſitiue ⁊ ſic nō ſumus ſufficientes eū recipere. id eſtnos diſponere ſine gratia dei. 2ᵉ. corinth. 3º. Non ſumꝰſufficientes cogitare aliquid a nobis quaſi ex nobis ſedſufficiētia noſtra ex deo eſt Vel aliquis dicit̉ recipere ſpiritūſanctū nō tamen plenus eſſe ſpirituſancto quādo ſcꝫhabet gratiā ſpirituſſancti quantū ad aliquā ⁊ nō quantum ad omnē hominis operationē. Tunc autē dicit̉ plenus ſpirituſancto quādo eo vtitur generaliter. Modusautē repletiōis eſt in dilectione dei ⁊ ꝓximi. Et ideo cūdicit loquentes ⁊c. Primo tangit modum repletiōis exparte dei. Secūdo ex parte proximi ibi. Subiecti inuicem ⁊c. Circa primū tria facit. Primo ponit̉ ſpiritualismeditatio. Secūdo ſpiritualis exultatio ibi. Cantantes⁊c. Tercio gratiarūactio ibi Gratias agētes ⁊c. Primain duas. quia primo ponit modū meditatiōis. Secūdomateriā eius. ibi. In pſalmis ⁊c. Dicit ergo loquentesvobis ⁊c. Eſt autē duplex locutio. Vna exterior homīsad hominē. Alia interior hoīs ad ſeip̄m. Talis autē debet eſſe compūctiua. Iob. 19º. Loquar in amaritudineanime mee. Item debet fieri in ſecreto. Mat. 6. Tu auteꝫ cū oraueris intra cubiculū tuū ⁊ clauſo hoſtio ora patrem tuū. Et ſap. 8. Intrans in domū meā conquieſcaꝫcū illa. ¶ Materiā vero meditatiōis tangit cū dicit. Inpſalmis ⁊c. Pſallere eſt vti pſalterio. Et ſic in pſalmisid eſt bonis oꝑatiōibus. p̄s. Sumite pſalmū ⁊ date tympanū pſalteriū iocundū ⁊c. Et hymnis. id eſt laudibusdiuinis p̄s. Hymnus oībus ſanctis eius ⁊c. Et canticisſpiritualibus. ſcꝫ de ſpe eternoꝝ. Ro. 12. Spe gaudentes. p̄s. In decacordo pſalterio cum cantico in cythara.p̄s. Cantate dn̄o canticū nouū ⁊c. Meditemur ergo derecta operatiōe quid faciendū: de diuina laudatiōe quidimitandū: de celeſti iocundatiōe quid ⁊ quomō ſeruiendum. Sic ergo effectus ſpirituſſancti primo eſt ſacra mevitatio. Secūdo ſpiritualis exultatio. quia ex frequentimeditatiōe ignis caritatis in corde accendit̉. p̄s. Concaluit cor meū ītra me ⁊ ī meditatiōe mea exardeſcet ignis⁊c. Et hinc generat̉ leticia ſpiritualis in corde. Et ideodicit. Cantātes ⁊ pſallentes. id eſt vt affectus veſtri afficiant̉ gaudio ſpirituali ad operāda bona. 1ͤ. corinth. 14Pſallā ſpiritu: pſallā ⁊ mente. Col̓. 3. In omni ſapientia docentes ⁊ commonentes voſmetip̄os in pſalmis ethymnis ⁊ canticis ſpiritalibus in gratia cātantes ⁊ pſallentes in cordibus veſtris dn̄o. Ex hoc error hereticoꝝconfundit̉ dicentiū ꝙ vanū eſt cantare dn̄o cantica vocalia ſed ſpiritualia tantū. Naꝫ in laudibus eccleſie eſt aliquid per ſe cōſiderandū. ⁊ hoc eſt quod apl̓us dicit. Incordibus. Aliquid vero ꝓpter aliud. ⁊ hoc ꝓpter duo.ſcꝫ ꝓpter nos vt mens noſtra incitet ad deuotionē interiorē. ſed ſi ex hoc aliquis cōmoueat̉ ad diſſolutionē velgloriā inanē hoc eſt cōtra intentionē eccleſie. Item propter alios quia per hoc rudes efficiūtur deuotiores. 4.Regū. 3. Cūqꝫ caneret pſaltes facta eſt ſuper eū manusdn̄i. Tertius effectus eſt gratiarūactio. qꝛ ex hoc ꝙ aliquis ſic affectus eſt ad deum recognoſcit ſe oīa habere adeo. Quanto em̄ aliquis magis afficit̉ ad deū ⁊ ip̄m cognoſcit tanto videt eū maiorē. ⁊ ſe minorē. ymmo propenihil in cōparatione ad deū. Iob. 42. Oculus meus videt te: iccirco me reprehendo ⁊c. Et ideo dicit. Gratiasagentes ꝓ omnibus ſcꝫ donis. vel proſperis vel aduerſis. p̄s. Benedicā dominū in om̄i tempore ⁊c. quia hec
etiā ſunt nobis in via. Iacobi .1. Om̄e gaudiū exiſtimate ⁊c. Actu. 5. Ibant apoſtoli gaudētes ⁊c. 1ͤ. theẜ. 5.In omnibus gratias agite. Sed hoc in noīe domini nōſtri ieſu xp̄i: quia oīa bona proueniūt per eum. Rom̄.5Pacē habemus ad deū per dn̄m noſtrū ieſum xp̄m perquē ⁊ acceſſuꝫ ⁊c. Sed addit deo inquantū actor noſtereſt per creationē. ⁊ patri quantū miſit nobis xp̄m ꝑ quēregenerauit nos. Et ſic gratias deo quantū ad bona nature patri quantū ad bona gratie. Sed quantū ad proximū ponit modū repletionis dicens: Subiecti inuiceꝫ intimore xp̄i .i. non ꝓpter timorē humanū ſed xp̄i.Lectio octaua.Ulieres viris ſuis ſubdite ſint: ſim Hut domino: quoniam vir caput eſtCImulieris: ſicut xp̄us caput eſt eccleſie: ip̄e ſaluator corporis eius. Sed ſicut eccleſia ſubiecta eſt xp̄o: ita et mulieres virisſuis in oībus. viri diligite vxores veſtrasſicut ⁊ xp̄us dilexit eccleſiam ⁊ ſeip̄m tradidit pro ea vt illam ſanctificaret: mundanseā lauacro aque in verbo vite vt exhiberetip̄e ſibi glorioſam eccleſiam non habentemmaculam aut rugam aut aliquid huiuſmodi: ſed vt ſit ſancta ⁊ immaculata. ita ⁊ viridebent diligere vxores ſuas vt corpora ſuaSupra apoſtolus poſuit precepta generalia ad omnes:hic ponit ea que pertinēt ad ſpeciales quaſdā perſonas⁊ ſtatus. Et quia ẜm philoſophū in politicis. Domꝰ habet tres conexiones ſine quibus nō eſt perfecta. ſcꝫ viri⁊ mulieris. patris ⁊ filij. dn̄i ⁊ ſerui. ideo hec tria proſequēs inſtruit. Primo mulierē ⁊ virū. Secūdo patreꝫ etfilium. cap. 6º. ibi. Filij obedite ⁊c. Tercio ſeruos ⁊ dominos ibi. Serui obedite ⁊cͣ. Prima in duas. Primoem̄ monet mulieres de ſubiectiōe. Secūdo viros de dilectiōe ibi. Viri diligite ⁊c. Prima in duas. Primo ponit ammonitionē. Secūdo eius rationē ibi. Quoniā vircaput eſt ⁊c. Dicit ergo mulieres viris ſuis ſubdite ſint.quia certe mulier ſi primatū habeat cōtraria eſt viro ſuovt dicit̉ Eccl̓. 25. Et ideo ſpēaliter monet eas de ſubiectione. Et hoc ſicut dn̄o: quia proportio viri ad vxoremquoddāmodo eſt ſicut ſerui ad dominū inquantū debetregi mādato domini. ſed differētia eſt in hoc ꝙ dominꝰvtit̉ ſeruis ſuis quo ad id quod eſt ſibi vtile. ſed vir vtitur vxore ⁊ liberis ad vtilitatē communē. Et ideo dicit.Sicut dn̄o. Non ꝙ vere ſit dn̄s ſed ſicut dominus. 1ᵉ.petri 3. Mulieres ſubdite ſint viris ſuis ⁊c. ¶ Deindeſubdit rationē ſuam. Circa quod tria facit. Primo eamꝓponit. Secūdo exemplū inducit. ibi. Sicut xp̄us ⁊cͣ.Tercio ex exemplo intentū concludit ibi. Sed ſicut ⁊cͣ.Ratio autē hec eſt: quoniā vir eſt caput mulieris: in capite autē viget ſenſus viſus. Eccl̓. 2. Sapiētis oculi incapite eius. Et ideo vir debet gubernare muliere vt caput eius. 1ᵉ. corinthio. 11º. Caput quidem mulieris vir.¶ Deinde ponit exemplū cū dicit. Sicut xp̄us caput eſteccleſie. ſupra pͥmo. Ip̄m dedit caput ſupra omnē eccleſiā que eſt corpus ip̄ius. Et hoc non ad vtilitatē ſuā ſedeccleſie. quia ip̄e eſt ſaluator corporis eius. Act. 4. Noeſt em̄ aliud nomen ſub celo datū hominibꝰ in quo oporteat nos ſaluos fieri. Eſa. 12º. Ecce deus ſaluator meus⁊c. ¶ Ex hoc autē cōcludit intentionē cū dicit. Sed ſicut ⁊cͣ. Quaſi dicat. Non eſt ꝯueniens ꝙ membrū repugnet ip̄i capiti in aliquo. nūc autem ſicut xp̄us caput eſt