in epiſtolam ad Epheſios V.

Eccl̓. 41. Curam habe de bono nomine: quia hoc decetſanctos. 2ͤ. corinth. 6. In omnibus exhibeamꝰ noſmetipſos ſicut dei miniſtros ⁊c. ¶ Sequit̉. Aut turpitudo.⁊c. Ubi ponit quedā vitia adiuncta. Circa quod duo facit. Primo adiūcta vitia excludit. Secūdo ad contrariaeoꝝ inducit. ibi. Sed magis gratiarūactio ⁊c. Tria ergo vitia excludit ſcꝫ turpitudinē que eſt in tactibus turpibus ⁊ amplexibus ⁊ oſculis libidinoſis. Prouerb̓. 6.Qui aūt adulter eſt ꝓpter cordis inopiā perdet animāſuā ⁊ turpitudinē ⁊ ignominiā congregat ſibi. Iteꝫ ſtultiloquiū. id eſt verba ꝓuocantia ad malū. Eccl̓. 9. Colloquiū illius quaſi ignis exardeſcit. ſcꝫ male mulieris.Et ſcurrilitatē. id eſt verbū ioculatoriū per quod aliquivolūt inde placere alijs. Mat. 12. De omni verbo ocioſo quod locuti fuerint homines reddent rationē de eo indie iudicij. Et hec om̄ia ſunt mortalia inquantū ad mortalia peccata ordinant̉. qꝛ aliquid etiam ſi bonū ſit ex genere inquantū ad mortale ordinat̉ eſt mortale. ¶ De inde inducit ad cōtraria ſcꝫ gratiarūactiones. Vnde dicitSed magis gratiarūactio. Eſa. 51. Gaudiū ⁊ leticia inueniet̉ in ea gratiarūactio ⁊ vox laudis.Lectio tertia.Oc enim ſcītōte intelligētes: ꝙ omhͦnis fornicator. aut immundus. autauarus quod eſt ydolorum ſeruitnō habet hereditatē in regno xp̄i ⁊ dei. Nemo vos ſeducat inanibus verbis. propterhoc enim venit ira dei in filios diffidentie.Nolite ergo effici participes eorum.Supra ꝓhibuit apl̓us peccata carnalia: hic cōminaturpenam damnatiōis que peccatoribus infligit. Circa qd̓duo facit. Primo em̄ de hoc eos certificat. Secundo ſigillatim peccata recitat ibi. Ꝙ omnis fornicator ⁊c. Dicit ergo hoc ſcitote intelligētes. id eſt actualiter nō ſolūhabitualiter ꝓ certo habete. 1ͤ. Ioh. 3º. Hec ſcripſi vobis vt ſciatis ⁊c. Et quid? ꝙ omnis fornicator aut immūdus aut auarus: quod eſt ydoloꝝ ſeruitus nō habet hereditatē in regno xp̄i ⁊ dei. Nota ꝙ vocat hic auaritiaꝫydolatriā quoniā ydolatria eſt quādo honor ſoli deo debitus impendit̉ creature. Nunc autē deo dupliciter honor debet̉. ſcꝫ vt in eo finem noſtrū cōſtituamus ⁊ vt ineo fiduciā noſtrā finaliter ponamꝰ. ergo qui hoc in creaturis ponit reus eſt ydolatrie. hoc autē facit auarus quifinem ſuū in re creata ponit et etiā totam ſuam fiduciaꝫ.Oſee. .8. Argentū ſuū ⁊ aurum ſuū fecerūt ſibi ydola vtinterirent. Et hoc quia vt dicit̉ Prouerb̓. 11. Qui confidit in diuitijs ſuis corruet. Sed cū in alijs peccatis ponat homo finem ſuū in creatura cui amore inheret quare etiā in illis non dicit̉ peccator ydolatrare? Reſpōdeoydolatrare eſt aliquid exterius indebite colere Nūc autem in alijs peccatis ponit̉ finis in interioribus quaſi inꝓpria exaltatione. Sed qui ponit finē in diuitijs ponitin eis finem vt in re exteriori ſicut ydolatria. Sed nunquid auari honorē deo debitū exhibentes creature: realiter ſunt ydolatre ⁊ per ſe. Dico ꝙ non: quia in moralibus actus ſeu opera iudicant̉ ex fine. Ille ergo per ſe eſtydolatra qui intendit per ſe cultum exhibere creature.Hoc aūt non intendit auarus per ſe ſed per accidēs hocfacit inquantū ſuperflue ⁊ inordinate diligit Et quid detali. Non habebit hereditatē. quippe quia filij et heredes vt dicit̉ Rom̄. 8. Nunc autē tales nō ſunt filij quiſic carnales ſunt. ergo hereditatē non habēt. quia vt dicit. 1ᵉ. corinth. 15. Caro ⁊ ſanguis regnū dei nō poſſidebūt. id eſt deū qui dicit Ezech. 44. Ego hereditas eoꝝ

¶ Sed poſſet queri ſi hereditas iſta eſt ip̄e deus cuꝫ ſitīdiuiſibilis ⁊ impartibilis. quare dicit in regno xp̄i ⁊ dediuiſiue ac ſi hereditas iſta ſit diuiſibilis. Reſpondeo.Hereditas noſtra cōſiſtit in fruitione dei. nūc autē deusaliter ſe fruit̉ ⁊ nos eo. quia deus ſeip̄o perfecte fruit̉. qꝛſeip̄m perfecte cognoſcit. ⁊ totaliter diligit quantuꝫ cognoſcibilis ⁊ diligibilis eſt. non autē ſic nos. quia licetip̄m perfecte cognoſcamus in patria ⁊ per cōſequens diligamus quia qui aliquid ſimplex attingit ip̄m totuꝫ cōgnoſcit: ⁊ ſi nō totaliter. ſicut lux ſolis ſi eſſet punctalishumanus oculus ip̄am totam apprehēderet non totaliter. oculus vero aquile ip̄m totaliter cōprehēderet. Sic⁊ ſi deū perfecte cognoſcimus in patria ⁊ perfecte diligimus: ſed ip̄m totaliter non cōprehendimus. ideo videtibi eſſe quedā imperfectio ⁊ particularitas Et ideo dicitXp̄i ⁊ dei coniūctim. quaſi partē cum parte ponendo. ideſt quia per xp̄m ⁊ non per aliū habet̉ hereditas. ¶ Deinde cum dicit. Nemo vos ſeducat. hic excludit fallatias ſeductoꝝ. Et circa hoc duo facit. Primo eniꝫ ponitammonitionē. Secūdo ſubiūgit ipſius rationē ibi. Eratis em̄ aliquādo tenebre ⁊c. Prima iterū in duas: quiaprimo monet eos vt non ſeducant̉ verbis eis credendo.Secūdo vt non cōmunicent eis mala faciēdo ibi. Et nolite cōmunicare ⁊c. Prima adhuc in duas. quia primoremouet ſeductiōes. Secūdo oſtendit ſeductionis ſignūibi. Propter hoc em̄ venit ira dei ⁊c. Notandū eſt ergoꝙ in vitijs carnalibus ſolū docuit cauere ſeductionē. qꝛa principio vt hoīes poſſent libere frui ꝯcupiſcentijs cōgitauerūt inuenire rōes ꝙ fornicatiōes ⁊ hmōi venereanō eſſent peccata. Et ideo dicit inanibus verbis: qꝛ ſineratiōe ſunt talia verba que dicunt ꝙ huiuſmōi non ſintpeccata nec excludāt a regno dei ⁊ xp̄i. Col̓. 2º. Uidetene quis vos ſeducat per prophetiā ⁊ inanē fallatiaꝫ. Etꝙ tales ſint ſeductores ⁊ talia verba ſeducētia oſtendit.quia niſi peccata carnalia eſſent peccata nō punirent̉ adeo. quia cū deus ſit iuſtus nō infligit penam ſine culpa.Nunc talia autē puniūtur a deo. ergo peccata ſunt. Minorē probat cū dicit. Propter hec enim venit ira dei ſcꝫꝓpter peccata carnalia in filios diffidentie: vt patuit indiluuio. Gen̄. 6. Item in zodomitis. Gen̄. 19. Item tribus beniamin fere tota ꝯſumpta fuit ꝓpter hec. Iudicū20. Dicit autē filios diffidentie. quia ſicut peccātes diffidunt de vita eterna. quia qui ſic faciens ſperaret vitameternā magis eſſet preſumptio ꝙͣ ſpes que eſt certa expectatio future beatitudinis ex meritis ⁊c. Unde ſupra. 4Qui deſperantes ſemetip̄os tradiderūt impudicitie inoperationē immūdicie omnis in auaritia. Sap. 7. Nullum pratū ſit quod nō pertranſeat luxuria noſtra ⁊c. Etſequit in fine capituli. Quia tales nō ſperauerūt mercedem iuſticie ⁊c. Dicit ergo ꝙ in filios diffidentie. id eſtqui nō confidunt de gaudijs eternis venit ira dei. ſcilicꝫpropter peccata vel diffidētie. id eſt de quibus nō eſt cōfidendum quantū eſt ex parte meritoꝝ. Et ideo cōcluditNolite effici participes eoꝝ cōmunicando. ſcꝫ eis in talibus operibus. 2ᵉ. corinth. 6º. Que eniꝫ participatioiuſticie cū iniquitate. aut que ſocietas lucis ad tenebrasaut que cōmunicatio xp̄i ad belial. aut que pars fideliscum infideli ⁊cͣ.Lectio quarta.Ratis eniꝫ aliquando tenebre: nūcautem lux in domino. Ut filij lucisambulate. Fructus enim lucis eſtin omni bonitate ⁊ iuſticia ⁊ veritate. Probantes quid ſit beneplacitū deo. Et nolite

S